Monday, 29 November 2010

Highlights, Pearls, Distortions, Omissions and Lies

Ban Ki-moon's Report after the New York performance

United Nations Secretary General Ban Ki-moon met with Cyprus President Demetris Christofias and Turkish Cypriot leader Dervis Eroglu on Thursday, Nov. 18, 2010 at the United Nations headquarters in New York.

Please read the Full Text of the Secretary General's Report here:

Or if you prefer to just see the highlights, please see below where we publish a collection of short excerpts from the Report. They can be helpful for understanding the orientation of Mr. Ban Ki-moon and the UN Security Council toward the possibility of Peace and Justice in Cyprus.

Following that is a short Commentary identifying some of the Distortions, Omissions and Lies embedded in the Report.

The Secretary General's Report consists of 44 numbered paragraphs. The numbers in our text follow the Report so that the origin of each quote can be found easily within the Full Text version. We have rendered some of the text in bold for emphasis.

* * *

Pearls from the
Report of the Secretary-General on his mission of good offices in Cyprus

The current round of negotiations was initiated following the agreement ...between the Greek Cypriot leader, Mr. Demetris Christofias, and the Turkish Cypriot leader, Mr. Mehmet Ali Talat.

...The two leaders reaffirmed their commitment to a bizonal, bicommunal federation with political equality, as defined by relevant Security Council resolutions. This partnership will have a Federal Government with a single international personality, as well as a Turkish Cypriot Constituent State and a Greek Cypriot Constituent State of equal status... In a joint statement, the leaders stated that they had “discussed the issues of single sovereignty and citizenship which they agreed in principle”.

A further joint statement was issued on 25 July 2008, which affirmed that: “The aim of the fullfledged negotiations is to find a mutually acceptable solution to the Cyprus problem which will safeguard the fundamental and legitimate rights and interests of Greek Cypriots and Turkish Cypriots. The agreed solution will be put to separate simultaneous referenda”.

Basic differences exist between the two sides. The Greek Cypriots hold, as a matter of principle, that the Greek Cypriots with property in the north should be able to choose between exchange, compensation or reinstatement. This is unacceptable to the Turkish Cypriots who say that 70 to 80 per cent of the property in the north is owned by Greek Cypriots and if all Greek Cypriot property owners were to be allowed reinstatement it would be impossible for the Turkish Cypriots to secure bizonality. The Turkish Cypriots request a ceiling on the number of Greek Cypriots who can have their properties reinstated. For the Greek Cypriots this is unacceptable. For the time being these two positions are irreconcilable.

We must be clear that to negotiate successfully a bizonal, bicommunal federation, the two leaders will have to reconcile these and other seemingly irreconcilable issues across all six chapters. These include the issue of territory, as the Greek Cypriots have made it clear that it will be impossible for them to move forward without linking property discussions to the territory chapter.

On the Treaty of Guarantee, the Turkish Cypriots and Turkey insist that the Treaty remain while the Greek Cypriots want it terminated.

The process so far has been characterized by periods of sluggish activity together with some flashes on dynamism ahead of important events. It is my concern that the political environment in the second quarter of 2011 will likely not be conducive to constructive negotiations. Parliamentary elections in the south are scheduled for May, while elections will be held in Turkey in June.

The near-total official secrecy of the negotiations, based on the principle of “nothing is agreed until everything is agreed”, while understandable from the practical standpoint, has also not been helpful on the public front. This tension between confidentiality and transparency has no easy solution in peace processes. Unfortunately, the only detailed information that the public has been given of the negotiations is as a result of selective leaking of texts through media. Not surprisingly, polls show the public in general would like to be better informed about what is happening in the talks and able to have more input into the process.

I have been very disappointed to see a steady stream of untruthful and highly negative remarks about the United Nations reflected in the media. This criticism and misinformation about the UN is most unfortunate. Efforts by opponents of a solution to undermine the UN's credibility directly undermines the process itself.

The international community has remained engaged in the Cyprus peace process due to the critical importance of its resolution for the island as well as the region and there is a clear expectation that it will succeed.

While some progress has been made, it has been frustratingly slow. When I visited the island in February, I urged the leaders of the two communities not to waste this historic opportunity. International expectations were high that the leaders of Cyprus would rise to the challenge, and that a solution was within reach. It is disappointing that, as we approach the end of the year, those expectations have not been met.

Now is the moment to dedicate all efforts to bring these negotiations to a successful conclusion. Having stated their commitment to the shared goals of a bizonal, bicommunal federation, the leaders of Cyprus are expected to make good on their commitment to that outcome.

Special Adviser Downer and his team have been working hard to be as helpful to this process as possible, and they have my full support. The United Nations will remain intensively engaged during this upcoming phase in the process. However, the destiny of Cyprus is largely in the hands of the leaders of both communities.

The active participation and engagement of civil society in the effort to reach a solution and its implementation is also a crucial aspect of the negotiations. Now, more than ever, as public support is flagging, civil society can play an important role in supporting the leaders and the process."

* * *

Distortions, Omissions and Lies embedded in the Report

In the Report, there is not a single mention of Turkey as an occupation force on the island. The words "military" and "occupation" are entirely missing. Nor is there any mention of the fact that the invasion, occupation, ethnic cleansing, genocide and continued occupation of Cyprus is made possible only through military weapons and training from the United States of America.

Also not mentioned is that the United Kingdom is a power illegally occupying a part of Cyprus with military forces.

Given the fact that the United States, as the military power enabling the occupation of Cyprus, and the United Kingdom, a military power occupying a part of Cyprus, are both Permanent Members of the UN Security Council and leading forces within it, and that Turkey, the force illegally occupying all of the north of Cyprus is also currently a member of the UN Security Council, what validity or legality is there in the "relevant Security Council resolutions" quoted by Ban Ki-moon?

The problem in Cyprus is presented in the Report as if it is a "difference of opinion" between the Turkish Cypriots and Greek Cypriot leaders, or as a conflict between the two communities, whereas in reality the two communities have no real conflicts of interest between us.

Removal of the military occupation forces is not mentioned. At all. Nor is there any recognition of the fact that any solution, no matter what its final form, is crucially dependent on the withdrawal of the occupation forces. The solution is presented as something that will supposedly come from the agreement of the two community leaders, even though the leader of the Turkish Cypriot community does not have the power to order a withdrawal of the occupation troops back to Turkey. In other words, the basic premise of the negotiations, and the Report on them, is a complete fraud.

There is no mention of the two most crucial UN Security Council Resolutions of July 1974 and August 1974 calling for "the withdrawal without delay from the Republic of Cyprus of foreign military personnel present otherwise than under the authority of international agreements":

There is no mention of the occupation regime as an illegal state, nor of the illegal status of the Turkish Cypriot representative who calls himself a "Head of State" in defiance of the resolution issued by the UN Security Council itself in 1985 condemning the separatist unilateral "declaration of independence" that was announced by the occupation regime that was illegally installed through force or arms by Turkey's military.

In the Report, the part of Cyprus that remains unoccupied and legally constituted as a State by all international laws and agreements is referred to as "the south". This is a direct insult thrown in the face of the President of the Republic of Cyprus, and a clear effort to downgrade and denigrate the Republic of Cyprus. President Christofias is either incapable of understanding this, or entirely uncaring about it. This is an injury to both the Turkish Cypriot and Greek Cypriot communities who are all legally Citizens of the Republic and, as legally recognized European Union citizens are represented in the EU and at the United Nations by the Government of the Republic of Cyprus.

There is no mention of the fact that the "Bizonal Solution" for Cyprus that is being forged by the occupation forces in concert with the global powers through the "good offices" of the UN Secretary General and with the collaboration of local politicians is a system of racist Apartheid, modelled after South Africa's Apartheid system. It is replete with Race Laws that will cover everything from the geographical distribution of the people into two Zones according to Race (ethnicity, religion, language), all the way to property rights; education; employment in civil service; electoral rights and demographic quotas.

Ban Ki-moon recognizes that there is opposition to this racist plan. Antiracist activists recognize that if the Bizonal partition of Cyprus is effected and Apartheid becomes officially instituted, this particular form of inequality and injustice will be a guarantee for eternal war in and around Cyprus. But in the Report, the racist Bizonal arrangement is presented in an idealised form, concealing its true political nature. While those who work for a solution that can guarantee lasting Peace and Justice by demanding first and foremost a withdrawal of the occupation armies, are labelled as "opponents of a solution". Is it just a clever manipulation, or deliberate maliciousness?

A Few More Notes

Throughout the Report, there are references manifesting a recognition that antiracist and anti-imperialist forces in Cyprus oppose the Bizonal plan. This is highlighted in the Secretary General's choice of words: at one point he says "Now, more than ever, as public support is flagging..."

At other points he seems to be scolding the two community leaders for not having done enough to bend and neutralize opposition to the Bizonal Apartheid plan. He tells them that the global powers - which he calls the "international community " - have expectations, he calls on the two leaders to "rise to the challenge" because "those expectations have not been met." He tells them that "the leaders of Cyprus are expected to make good on their commitment to that outcome." In other words, the demand to satisfy the global powers is more important than welfare, peace and justice for the people of Cyprus. If the people complain about the injustices built into the Bizonal Apartheid plan, it's the leaders' task to neutralize those complaints. Ban Ki-moon says that "it is incumbent on the leaders to reverse the cycle of negative messaging."

And he proceeds to tell them to not assume that "public opinion will be easily pulled along", but that they need to do certain things to achieve that. One of them is to realize that "civil society can play an important role in supporting the leaders and the process."

And what does this mean? He is suggesting more clever manipulations in order to deceive the public into accepting this racist solution. He provides the necessary elements of the choreography that will lead to public acceptance. One of them, as we saw above, is to label antiracist opponents of the Bizonal plan as "opponents of a solution". Another suggestion is that "parliamentarians and political actors on both sides should more consistently demonstrate their support for the negotiation process". And the best suggestion is to play the gender card! Here is how he phrased it - the full text of paragraph 43:
"The active participation and engagement of civil society in the effort to reach a solution and its implementation is also a crucial aspect of the negotiations. Now, more than ever, as public support is flagging, civil society can play an important role in supporting the leaders and the process. In addition, mindful of the important role of women in peace negotiations, as recognized in Security Council resolution 1325, I would encourage the sides to continue their engagement with the Gender Advisory Team, consisting of civil society activists and scholars from across the island, and to seriously consider its gender-focused recommendations on the main areas under discussion in the peace talks."
Just like every other advertising campaign: if the product is failing, you have to use women to promote it. Women, the image of women, and the illusion that "local women scholars" and "civil society women activists" are involved in forging the Bicommunal solution will make it more attractive. And the involvement of women will create the impression that some sort of feminine sense of justice is built into the process.

And to this idea all we can say is that it is the most disgusting inversion, perversion and degradation of Feminism.

It's bad enough that Secretary General Ban Ki-moon wants to promote a racist Bizonal form of Apartheid on our island as a "final solution" to the Cyprus problem in order to better serve the Imperialist powers who are his patrons and supporters. It's also despicable that President Christofias and Mehmet Ali Talat pretended to provide a "socialist" marketing and "leftist" packaging of the racist plan in order to make it acceptable to the people. But to sink as low as to concoct a perverted illusion of "Feminist support" for Apartheid?

Shame on you Mr. Ki-moon.

Petros Evdokas,

Collective or Individual Signatures?

Is "Ki-moon" a greek word?
"Kimono, kimono, kimono. Ha! Of course! Kimono is come from the Greek word himona, is mean winter..."

Alexander Downer on the Global Scene
Radical and Mainstream Press: a Convergence?


Friday, 26 November 2010

Πάλι Λάθος Ομιλία!

Του Κώστα Μαυρίδη,

Για πρώτη φορά Πρόεδρος της Κύπρου προσφώνησε την Βουλή των Ελλήνων. Ο Πρόεδρος προερχόταν από την τριμερή συνάντηση στην Νέα Υόρκη (με Γ.Γ. ΟΗΕ και κατοχικό εκπρόσωπο), κορύφωση της ως τώρα φάσης των συνομιλιών. Τέτοια ανοιχτή ομιλία ήταν ιστορική ευκαιρία για ανανέωση του δεσμού με την Ελλάδα και προβολή της Κύπρου ως μαχόμενου τμήματος του ελληνισμού που χρειάζεται συμπαράσταση. Ήταν επίσης, ευκαιρία για να ανατραπούν και όσα «αρνητικά» προέκυψαν κατόπιν δηλώσεων του ιδίου του Προέδρου για «εισβολή των δύο μητέρων πατρίδων» το 1974. Με αυτά τα δεδομένα, ποιο έπρεπε να είναι το περιεχόμενο της ομιλίας στην καθοριστική αυτή ώρα; Ποιες προτεραιότητες και μηνύματα έπρεπε να στείλει;

Εκ των υστέρων, μπορούμε να αξιολογήσουμε την ομιλία που ο Πρόεδρος επέλεξε να εκφωνήσει. Αν κριτήριο για την δομή, επιχειρηματολογία και τεκμηρίωση της ομιλίας είναι το ακροατήριο –στην περίπτωση, η Βουλή των Ελλήνων και διά μέσου της, όλη η Ελλάδα-, δυστυχώς χάσαμε ως Κύπρος πάλι την ευκαιρία. Λέμε πάλι, διότι «λανθασμένες» ομιλίες είχαμε και άλλες φορές. Για την συγκεκριμένη, λόγω χώρου, περιορίζομαι σε μερικά μόνο σημεία.

Εφόσον ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι δεν θα προβεί σε άλλες «γενναιόδωρες προσφορές», η αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας οδηγεί σε αδιέξοδο. Επιτακτικά πλέον προκύπτει η πανεθνική επιλογή για τερματισμό των ενταξιακών της Τουρκίας. Αυτό έπρεπε να είναι κεντρικό μήνυμα της ομιλίας, πράγμα που συνάδει με τις δεσμεύσεις του Δ. Χριστόφια στο Πρόγραμμα Διακυβέρνησής του. Αυτή την γραμμή έπρεπε να εκφράζει ο Πρόεδρος ενός ημικατεχόμενου κράτους της Ε.Ε. και επικεφαλής του κυπριακού ελληνισμού. Τέτοιο μήνυμα δεν υπήρχε. Αλλά, στην ομιλία κρίθηκε ότι προείχαν και περιλήφθηκαν αναφορές για τις … ευθύνες που έχουμε ως ελληνισμός για την σημερινή κατάσταση στην Κύπρο! Όπως προβάλλεται η άποψη περί ευθυνών μας είναι λανθασμένη, αλλά επικεντρώνομαι σε ένα απλό ερώτημα: Αυτό προέχει σε μια τέτοια ομιλία; Αυτό επιτάσσει ως προτεραιότητα ο υπεύθυνος πατριωτισμός κάθε Ε/κ πολιτικού έναντι της Κύπρου;

Εν μέσω μιας επικίνδυνης κατάστασης στο Κυπριακό, κρίθηκαν σημαντικές για αναφορά ενώπιον της Ελληνικής Βουλής, οι ανοησίες ενός αμετανόητου χουντικού παππού προς τον τρίχρονο εγγονό του… Οι συγκυρίες καμιά φορά είναι αδυσώπητες. Το βράδυ του Σαββάτου 20 Νοεμβρίου 2010, ενόσω στο Προεδρικό «συγκλονίζονταν» από τις ανοησίες του χουντικού παππού, στον Άγιο Δομέτιο (μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω), σε μια αίθουσα κατάμεστη από απλό κόσμο, τα αδέλφια που αντιμετώπισαν πολεμώντας πλάι-πλάι τον Αττίλα το 1974 (στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ και του 1ου Λόχου 211 Τάγματος Πεζικού) ανταμώθηκαν ξανά και έγιναν μέσω μιας σεμνής τελετής αδέλφια-δίδυμα. Το 1974 εκεί, στον Άι Δεμέτη, καταγράφηκαν μερικές από τις πλέον σκληρές και φονικές μάχες. Νέοι 18 με 20 χρονών, προδομένοι και εγκαταλειμμένοι από την χούντα αντιμετώπισαν τις πάνοπλες και υπέρμετρες δυνάμεις του Αττίλα. Και κράτησαν Θερμοπύλες, ώσπου δεκάδες τουρκικά άρματα πάτησαν τα υψώματα της ΕΛΔΥΚ με τους μαχητές της μέσα στα χαρακώματα. Ώσπου μπουλούκια από Αττίλες πλάκωσαν στο Φυλάκιο 1003 και τα υπόλοιπα της γραμμής του 211 Τ.Π. Το Σαββάτο βράδυ ήταν όλοι εκεί, νεκροί και ζωντανοί, με παντελώς ΑΠΟΥΣΑ την επίσημη Κυβέρνηση που καλέστηκε κατεπανάληψιν. Αυτά τα συγκλονιστικά, δεν κρίθηκαν άξια αναφοράς στην Βουλή των Ελλήνων. Προτεραιότητα προφανώς είχε ο χουντικός παππούς!

Παρεμπιπτόντως, στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ, ο Γάλλος Πρόεδρος αναφερόμενος στο Κυπριακό και σε έντονο ύφος (δημοσιογράφοι μίλησαν για καυγά) υπέδειξε στον Τούρκο Πρόεδρο πως οι 27 χώρες της Ε.Ε. είναι μια οικογένεια με κοινές αξίες και αυτό είναι μια πραγματικότητα που οφείλει να αποδεχτεί η Τουρκία. Και συμφώνησε η Γερμανία. Η Ελληνική Κυβέρνηση ήταν απούσα και απασχολημένη σε μυστικές συνομιλίες με την Τουρκία για το Αιγαίο στην βάση της πολιτικής του Ελσίνκι που ξεκίνησε το 1999. Και που όπως δήλωναν τότε, θα έλυνε το μέτωπο των διαφορών του ελληνισμού με την Τουρκία, διαφορετικά οι ενταξιακές της Τουρκίας θα τερματίζονταν το 2004. Είμαστε στο 2010. Και μας κυβερνούν τα ίδια μυαλά στην ίδια πολιτική.

Κώστας Μαυρίδης,

Από την Ομάδα Σύνταξης:
Το άρθρο του κου Μαυρίδη πρόκειται να δημοσιευτεί στον
"Φιλελεύθερο" το Σαββάτο, 27 Νοεμβρίου.

Και αναδημοσιεύουμε το καταπληκτικό στιγμιότυπο όπως το αποθανάτησε ο ΠΙΝ στο πρόσφατο του δημιούργημα, επίσης από τον Φιλελεύθερο.



Saturday, 20 November 2010

Ιστορίες από το γκέτο - Πρόλογος

Γνώρισα τα γκέτο στην ηλικία των τεσσάρων. Στην περιοχή Λυκαβηττού στη Λευκωσία όπου διέφυγα μαζί με την οικογένεια μου δημιουργήθηκε ένα από τα πολλά γκέτο για τους Έλληνες Κύπριους πρόσφυγες. Οι λόφοι γύρω από την τότε Παιδαγωγική Ακαδημία και το νεκροταφείο "Κωνσταντίνου και Ελένης" ήταν γεμάτοι αυτοσχέδια παραπήγματα με ξύλο, τσίγκο και χαρτόνια όπου οι Έλληνες Κύπριοι πρόσφυγες ζούσαν σε συνθήκες πανάθλιες.

Ολόκληρη η ελεύθερη Κύπρος γέμισε συνοικισμούς προσφύγων, κάποιους οργανωμένους από το Κράτος και άλλους αυτοσχέδιους, οργανωμένους από την απόγνωση των ανθρώπων.

Πολλοί από αυτούς διατηρούν μέχρι σήμερα τον χαρακτήρα γκέτο, όπου οι Ε/Κ πρόσφυγες ζουν σε συνθήκες κοινωνικού εγκλεισμού και απομόνωσης ξεχασμένοι από το Κράτος και τους αρμοδίους οι οποίοι χειρίζονται τους πρόσφυγες κατοίκους σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Βιώσαμε την ύπαρξη μας ως μετανάστες στον ίδιο μας τον τόπο, πολύ πριν από το κύμα μεταναστών της τελευταίας δεκαετίας.

Πολλοί από μας περάσαμε την παιδική μας ηλικία με ξυρισμένα κεφάλια, λερωμένα ρούχα και άλουτα σώματα, τρεφόμενοι στα συσσίτια των σχολείων μας και ακούγοντας στις γειτονιές μας τις παροτρύνσεις αισχρών γειτόνων προς τα παιδιά τους: "Φάε το φαΐ σου για να μην το φάει ο πρόσφυγας..." Ευτυχώς εκείνοι οι γείτονες ήταν μια θλιβερή μειοψηφία μπροστά στη μεγαλοσύνη των ανθρώπων του τόπου μας. Οι φιλόξενοι άνθρωποι του λαού μας άνοιξαν τα σπίτια τους για μας, μας συμπεριφέρθηκαν σαν παιδιά τους, γαλήνεψαν τη διάκριση που αισθανόμαστε ανάμεσα σε μας και τα άλλα παιδιά -τα δικά τους- με τα μακριά χτενισμένα μαλλιά, τα καθαρά ρούχα και τα καινούρια παπούτσια χωρίς τα καρφιά του τσαγκάρη.

Το γκέτο με επισκέφτηκε και στην ηλικία των έξι στο σπίτι που νοικιάσαμε στην οδό Θράκης στο Λυκαβηττό. Η σπιτονοικοκυρά απέκλεισε την αυλή του υπό ενοικίαση σπιτιού της με συρματόπλεγμα, ώστε να μην μπορούμε να παίζουμε εκει με τον αδελφό μου. Το συρματόπλεγμα έμεινε εκεί μέχρι την εφηβεία μου θυμίζοντας μου καθημερινά την κοινωνική αδικία μέσα στην οποία ανδρώθηκε η ύπαρξη μου. Την ίδια αδικία μου θύμιζαν και οι δόσεις των δανείων που πλήρωνε ο πατέρας μου από τότε μέχρι και τη συνταξιοδότηση του καθώς και το ότι οι γονείς μου έκαναν από δυο δουλειές για να μας μεγαλώσουν. Κατάλαβα πολύ νωρίς στη ζωή μου πως το Κεφάλαιο δεν έχει κανένα απολύτως ενδοιασμό να ρουφά το αίμα του κόσμου. Οι μεγαλοκαρχαρίες έγιναν τρανοί και σπουδαίοι απομυζώντας τον πόνο και το δάκρυ του λαού μας. Οι πρόσφυγες ήταν για κείνους αριθμοί, ευκαιρίες εκμετάλλευσης και κέρδους.

Οι μητέρες μας έγιναν οι καθαρίστριες και οι παραδουλεύτρες της Κυπριακής κοινωνίας, πολύ πριν από τις οικιακές βοηθούς από την Ασία.

Μίσησα την αδικία και τον καιροσκοπισμό, διότι την έζησα στο έπακρο μαζί με άλλους 200 000 συμπατριώτες μου. Μέσα από το γκέτο είδα τις τράπεζες να αντικαθιστούν τις σπηλιές στις οποίες έπαιζα στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής και τους επιτήδειους τοκογλύφους των παιδικών μου χρόνων να κυκλοφορούν με Mercedes και να ζουν σε μικρά παλάτια. Και τους κάθε λογής πολιτικάντηδες να παρελαύνουν καθημερινά στις τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ υποσχόμενοι αγώνα μέχρι εσχάτων και επιστροφή όλων μας στις πατρογονικές μας εστίες, προτού ξεπουληθούν στον Ιμπεριαλισμό και το Κεφάλαιο και αλλάξουν το τροπάρι τους.

Απεχθάνομαι τη διάκριση και το ρατσισμό διότι τα έζησα και τα υπέστηκα όπως χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μου μεγαλώνοντας στο γκέτο. Δεν ξεχνώ όσα έζησα...

Τριάντα χρόνια μετά του "κύκλου τα γυρίσματα π' ανεβοκατεβαίνουν" με έφεραν σε ένα άλλο γκέτο στο κέντρο της πόλης της Λευκής Οσίας.

"ο- πολύ πριν να γίνει της μόδας σε κάποιους ψευδο-αριστερίζοντες ή ψευδο-αναρχίζοντες κύκλους,

ο- πολύ πριν να εμφανιστούν στο προσκήνιο οι επαγγελματίες "προστάτες" των μεταναστών που αντλούν λεφτά από τις δυνάμεις του Ιμπεριαλισμού για να ποζάρουν ως πολιτική δύναμη στον τόπο μας {βλέπε εδώ,

και εδώ, }

επενδυμένη στο να στηρίζει τον ρατσιστικό Κυπριο-εθνικισμό (την ανάδειξη του κυπριωτισμού σε εθνική υπόσταση) και την καταστροφή του ελληνισμού,

ο- και πολύ πριν εμφανιστούν επί σκηνής οι "εξυπνάκηδες" επαγγελματίες προβοκάτορες που ρουφούν το αίμα των μεταναστών σε στημένες και σκηνοθετημένες συμπλοκές με άλλους μασκοφόρους προβοκάτορες που μαζί εξυπηρετούν τις επιδιώξεις του Ιμπεριαλισμού." *

Έζησα στο γκέτο του κέντρου της παλιάς πόλης της Λευκής Οσίας για εφτά χρόνια από το φθινόπωρο του 2003 μέχρι το καλοκαίρι φέτος. Το γκέτο που με συντροφεύει από τα τέσσερα μου χρόνια έγινε ξανά το σπίτι μου και ο χώρος εργασίας μου αφού για οχτώ συνεχόμενα σχολικά έτη εργάστηκα στο Δημοτικό Σχολείο Φανερωμένης ως δάσκαλος των γειτονόπουλων μου, των παιδιών των μεταναστών και των Ελλήνων γειτόνων μου, των παιδιών του γκέτο.

Με την παρότρυνση φίλων και αγαπημένων αποφάσισα να δημιουργήσω την παρούσα στήλη με θέμα "Ιστορίες από το γκέτο" στην οποία θέλω να μοιραστώ μαζί σας ιστορίες και επεισόδια από την πρόσφατη ζωή μου δίπλα στους ανθρώπους που κατοικούν ακόμη στο κέντρο της Λευκής Οσίας.

Είναι μια αφήγηση ιστορίας εν τη γενέσει της στο Εδώ και Τώρα. Οι ιστορίες που θα ακολουθήσουν, σε επόμενες δημοσιεύσεις, αφορούν υπαρκτά πρόσωπα και καταστάσεις. Είναι όλες πέρα για πέρα αληθινές. Μέσω τους ζωγραφίζεται η ζωή στο γκέτο της πόλης και οι διάφορες δυναμικές που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται στην παλιά πόλη την τελευταία δεκαετία...

"...τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν."

Κόρη του Δία πες τα μου στο νου σου όπως τάχεις.

Σόλων Αντάρτης -



1. Γκέτο:

Γκέτο ονομάζεται μια περιοχή στη συνοικία Cannaregio της Βενετίας. Κατά το 16ο αιώνα, 29 Μαρτίου 1516, οι Βενετοί υποχρέωσαν τους Εβραίους να διαμείνουν, αποκλειστικά, στην περιοχή Γκέτο. Η περιοχή ήταν περιτοιχισμένη και, μόλις νύχτωνε, έκλειναν τις πόρτες της εισόδου. Φύλακες έλεγχαν την είσοδο και την έξοδο για να μην κυκλοφορούν οι Εβραίοι ανάμεσα στους Βενετούς. Από τότε η λ. γκέτο έγινε παγκόσμιος όρος, που δηλώνει είτε το στρατόπεδο συγκέντρωσης, είτε το μέρος στο οποίο ζουν απομονωμένες κοινωνικές ομάδες.

Πιθανές ετυμολογικές ερμηνείες είναι: 1. από την ιταλική λ. getto (: χυτήριο, επειδή στην περιοχή της Βενετίας υπήρχε ένα χυτήριο). 2. από τη γερμανική λ. gittter (σιδερένια περίφραξη), 3. από την εβραϊκή λ. ghet (: διαζύγιο). Ας σημειωθεί ότι το γκέτο δεν είναι "μικρό νησάκι κοντά στη Βενετία", όπως αναφέρεται στο έγκυρο λεξικό του Μπαμπινιώτη, αλλά τμήμα μιας εκ των έξι συνοικιών του ιστορικού κέντρου της Βενετίας

2. To "γκέτο" έχει τις ρίζες του στον 14ο αιώνα

Οι πρώτες "εθνικές γειτονιές" εμφανίστηκαν στην Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία από τον 13ο αιώνα. Ο όρος "γκέτο" όμως, έτσι όπως χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, προέρχεται από μια περιοχή της Βενετίας που προορίζονταν να στεγάζει Εβραίους. Εκεί προϋπήρχε ένα χυτήριο σιδήρου που στα ιταλικά λέγεται getto. Αυτή είναι η επικρατέστερη άποψη για την "ιστορία" της λέξης όμως υπάρχουν κι άλλες: Μπορεί να προέρχεται από το ελληνικό γειτονιά (ghetonia), ή από την ιταλική λέξη borghetto (= μικρή γειτονιά).

3. Η φράση "Του κύκλου τα γυρίσματα π'ανεβοκατεβαίνου..." είναι από το έργο του Βιντσέντζου Κορνάρου Ερωτόκριτος:

"Του κύκλου τα γυρίσματα π'ανεβοκατεβαίνου,
και του τροχού,π'ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου.
με του καιρού τ'αλλάματα,π'αναπαημό δεν έχου,
μα στο καλό κι εις το κακό περιπατού και τρέχου..."

Μπορείτε να ακούσετε το πιο πάνω κομμάτι από το Νίκο Ξυλούρη εδώ:

4. Η επίκληση στη μούσα στο τέλος του κειμένου είναι από την Οδύσσεια (α' 10):

* Από σχόλιο του φίλου Πέτρου Ευδόκα εδώ:

Τρείς Άξονες του Μίσους ~ Τι Επιδιώκουμε;

Νέα εκστρατεία δυσφήμισης, προπαγάνδας και στοχοθέτησης

Μέ ανανεωμένη λύσσα οι δυνάμεις του παρακράτους εξαπέλυσαν νέο κύμα ιδεολογικού τραμπουκισμού. Σχόλια στις σελίδες μας και δημοσιευμένα αλλού τις τελευταίες μέρες είναι σαφώς κατευθυνόμενα από τους κρατούντες, με προσωπικές απειλές και πολιτικές αιχμές εναντίον μας. Εμπίπτουν σε τρείς άξονες:

ο- Άξων 1. Προσπάθεια να ζωγραφιστεί η οργάνωση μας ως "φασιστική", ως "ακροδεξιά"...

...και άλλα τινά φαιδρά, με σκοπό να εξουδετερωθεί η Αριστερή και Σοσιαλιστική φωνή αντίστασης ενάντια στα σχέδια της ρατσιστικής Διζωνικής διχοτόμησης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Προσπαθούν να ζωγραφίσουν το αναρχο-κομμουνιστικό ΟΧΙ στον Ιμπεριαλισμό σαν "εθνικιστική" παραμόρφωση.

Είναι η ίδια μέθοδος που χρησιμοποίησε η Σταλινική ηγεσία με τη στρατιωτική της εισβολή στην Τσεχοσλοβακία. Ενώ ο λαός και οι τοπικές οργανώσεις εκινούντο γιά να εμβαθύνουν τον Σοσιαλισμό και να εδραιώσουν την επανάσταση και την λαϊκή εξουσία πιό γερά, η Σοβιετική ηγεσία κατηγόρησε τους Σοσιαλιστές ηγέτες του λαϊκού κινήματος στη Τσεχοσλοβακία ως "φασίστες" και εισέβαλε το 1968 "γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά". Το ίδιο - απαράλλακτο! - έγινε και το 1956 όταν εισέβαλε στην Ουγγαρία (εισέβαλε "γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά"). Και πάλιν η ίδια φόρμουλα εφαρμόστηκε την δεκαετία του 70 με τις πολλαπλές στρατιωτικές και ιδεολογικές επιθέσεις των Σταλινικών ηγετών της Σοβιετικής Ένωσης ενάντια στη Σοσιαλιστική Κίνα: εισέβαλε "γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά".

Όποιο μέρος της επαναστατικής Αριστεράς διαφωνεί με την Σταλινική ηγεσία στοχεύεται ως "ακροδεξιά".

Ο σύντροφος Πλουτής Σέρβας, πρώτος Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ από το 1936 μέχρι το 1945, και πρώην Δήμαρχος Λεμεσού, πιστοποιεί και επιβεβαιώνει όλα τούτα γιά τις Σταλινικές μεθοδολογίες στο βιβλίο του "Η άνοιξη της Πράγας", 1973:
και στο βιβλίο του με αποκαλύψεις γιά τον Εζεκία Παπαϊωάννου με τίτλο "Ένα άλλο μνημόσυνο", 1989.

ο- Άξων 2. Νέα προσπάθεια να στοχοθετηθούν τα μέλη μας με φυσική βία

Η υβριστική επίθεση που εξαπελύθει ονομαστικά ενάντια στον Σόλωνα Αντάρτη σε ανώνυμο δημοσίευμα του παρακράτους, εδώ,
κατηγορώντας τον Σόλωνα ότι είναι τάχα "σοσιαλ-φασίστας", είναι απελπιστικά επικίνδυνη ακροβασία. Μες το σημερινό κλίμα βίας που δημιούργησαν οι προβοκάτσιες της ψευδο-αριστερής ηγεσίας (μαχαιρώματα στη Λάρνακα, συμπλοκές μες τα σοκάκια της Εντός των Τειχών Λευκωσίας, απειλές βίας ενάντια σε αντιστασιακούς Τ/Κύπριους από την ίδια την ψευδο-αριστερή ηγεσία...), μιά τέτοια κατηγορία αποτελεί έγκλημα και πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Είναι ξεκάθαρη προσπάθεια να στρέψουν τη φυσική βία των τραμπούκων του κόμματος ενάντια στα μέλη μας, στις οικογένειες και στα άλλα αγαπημένα μας άτομα.

Ήδη ξανά πριν μερικές μέρες, ο Σόλων Αντάρτης - ιδρυτικό στέλεχος της Ενδο~Μήδεια /Cyprus IndyMedia, παρών σε όλους τους αγώνες μας και εθελοντής γιά ολόκληρη δεκαετία επωμιζόμενος όλες τις άχαρες και συχνά επικίνδυνες μας εργασίες - κατηγορήθηκε πάλι από ανώνυμο τραμπούκο του καθεστώτος ότι είναι τάχα ο "Ηρακλής" - το ανισόρροπο άτομο που πρόσφατα απέστειλε μαχαίρια και απειλητικές επιστολές σε μέλη της νομενκλατούρας (που ως καλός προβοκάτορας προσπάθησε να αυξήσει έτσι την συμπάθεια του λαού πρός εκείνους). Η εξωφρενικότητα της κατάστασης έδωσε έμπνευση στην αντιπολιτευόμενη δικτυακή εφημερίδα "Παρατηρητήριο για την Διακυβέρνηση Χριστόφια" να εκδώσει δήλωση συμπαράστασης στη ομάδα μας, εδώ

Οι κατηγορίες, απειλές και επιθέσεις εναντίον του Σόλωνα αφορούν όλους μας.

Το ευρύτερο κλίμα "έννομης" και παράνομης τρομοκρατικής δραστηριότητας από το Κυβερνητικό και Κομματικό Παρακράτος μες το οποίο προκύπτουν όλα τούτα χαρακτηρίζονται εύκολα και ευδιάκριτα από περιστατικά των τελευταίων καιρών:
«Νέο περιστατικό ξυλοδαρμού για πολιτικά φρονήματα στην Κύπρο του ΑΚΕΛ;»
10 Ιουλίου 2010
Από την Σοσιαλιστική πατριωτική έπαλξη "Εμπροσθοφύλακας":

Η Παράνομη Δίωξη του Ξενή Ξενοφώντος:

Η υπόθεση της παράνομης Αστυνομικής έρευνας εις βάρος της ομάδας Ενδο~Μήδεια / Cyprus Indymedia, και του ιδρυτικού μας μέλους Πέτρου Ευδόκα κατ' εντολή της Πρεσβείας των ΗΠΑ η οποία εκκρεμεί από το 2004 και που έλαβε διεθνείς διαστάσεις:

ο- Άξων 3. Σεσημασμένη προπαγάνδα από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας αναδημοσιεύεται στις σελίδες μας από ρατσιστές ελληνόγλωσσους Κυπριο-εθνικιστές προβοκάτορες ψευδο-αριστερούς θιασώτες της ρατσιστικής Διζωνικής "τελικής λύσης"

Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε ως σχόλιο στις σελίδες μας χθες από τους ίδιους "γνωστούς άγνωστους" (γειά σου ρε Γληορούδιν!) είναι τέλειο παράδειγμα της νέας εκστρατείας (αντίγραφο πιό κάτω). Η ιδεολογική εκστρατεία που πρόσφατα σημειώνει έξαρση σε δικοινοτικές κουβέντες, όπως και σε διαλόγους ανάμεσα σε πολιτικά άτομα, έγκειται στο να "βομβαρδίζονται" οι υποστηρικτές του ΟΧΙ με την κατηγορία ότι ο Ε/Κυπριακός λαός "φταίει" γιά τα γεγονότα του 1963, ότι τάχα ο λαός μας "έσφαξε τους Τ/Κύπριους" και ότι τάχα (το προπατορικό αμάρτημα) ο "εθνικισμός" του λαού μας ανάγκασε τους γειτόνους μας Τ/Κύπριους να κλειστούν στους θύλακες.

Η προπαγάνδα της ψευδο-αριστεράς γιά το 1963 χρησιμοποιείται γιά να μας αφοπλίσει με ενοχές και να αποσιωπήσει την αντίσταση μας στη ρατσιστική Διζωνική. Σύμφωνα με την ιδεολογική επίθεση του παρακράτους μόνο "φασίστες" και "εθνικιστές" λεν το ΟΧΙ, παραλληλίζοντας μας με τους δήθεν "εθνικιστές" που υποτίθεται ότι φταίν γιά τα γεγονότα του '63.

Η ιστορική αλήθεια γιά τα γεγονότα του 1963 θεμελιώθηκε με τα λόγια των ίδιων των Τ/Κύπριων κομμουνιστών και προοδευτικών. Ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου, κομμουνιστής ήρωας που σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την φιλία των κοινοτήτων μας, έγραψε και εκφώνησε σε ομιλίες του τα εξής γιά τους θύλακες:
"Οι ιμπεριαλιστές, για να προωθήσουν τους απαίσιους σκοπούς των, δημιούργησαν τον μύθο και το ψεύδος πως είναι τάχα αδύνατο να συνυπάρξουν ειρηνικά οι δύο κοινότητες στην Κύπρο. Και, με την βοήθεια των πρακτόρων τους, ξεσπίτωσαν κάπου 20 χιλιάδες Τούρκους και τους μάντρισαν σε τόπους που δεν διαφέρουν από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σήμερα, χιλιάδες Τούρκοι ζουν σαν νομάδες σε αντίσκηνα και στην ύπαιθρο, μακριά από τα σπίτια τους, τα χωριά τους, τα χωράφια τους, τις ειρηνικές τους ασχολίες. Τα σχολεία κατώτερης και μέσης εκπαίδευσης είναι κλειστά και χιλιάδες παιδιά στερούνται τη μόρφωση τους. Μια δράκα φασίστες, βοηθούμενοι από τους ιμπεριαλιστές και χρησιμοποιώντας όπλα και φασιστικές μέθοδες, άρπαξαν την ηγεσία της τουρκικής κοινότητας. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα βάσανα του τουρκοκυπριακού πληθυσμού. Η φασιστική αυτή ομάδα εμποδίζει τον τουρκικό πληθυσμό να εκφράσει τα αληθινά του αισθήματα και τις σκέψεις του που στρέφονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Δεν είναι υπερβολή να συγκρίνουμε αυτά τα στρατόπεδα των Τουρκοκυπρίων προσφύγων με τα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μπούχενβαλτ και άλλων. Στο σκοτάδι της νύχτας πυροβολούν και δολοφονούν δημοκρατικούς δημοσιογράφους και προοδευτικούς παράγοντες της κοινότητάς μας. Συλλαμβάνουν, απάγουν και φυλακίζουν όσους τολμούν να μιλήσουν ελεύθερα και να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Τους βασανίζουν με μεσαιωνικά όργανα χιτλερικής επινόησης..."
Αυτά δημοσίευσαν οι Τουρκοκύπριοι Αριστεροί Ιμπραχίμ Χασάν Αζίζ (γεωπόνος) και Νουρεττίν Μεχμέτ Σεφέρογλου (συνδικαλιστής) το 1965, μετά από τη δολοφονία του συντρόφου Ντερβίς Αλί Καβάζογλου από φασίστες της ΤΜΤ γιά λογαριασμό του Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας.

Αλλά γιατί; Γιατί αναδημοσιεύουν την κατοχική προπαγάνδα οι ελληνόγλωσσοι ψευδο-αριστεροί Κυπριο-εθνικιστές; Γιατί χρησιμοποιούν ψέμματα και ενοχοποίηση των Ελλήνων της Κύπρου γιά τα εγκλήματα που διέπραξε η ίδια η Τουρκία εναντίον των Τούρκων της Κύπρου;

Η απάντηση είναι απλή: εχάσασιν τον ππούσουλα. Λυσσομανούν και δεν ξέρουν τι να κάμουν, πλέον, αναγνωρίζοντας πως ο λαός ξεπέρασε τα κόμματα, δεν συγκρατείται πλέον από τους ιδεολογικούς και κομματικούς ζουρλομανδύες και προχωρά πότε με χάριν και πότε άχαρα, πότε αυτο-οργανωμένος και πότε κακήν-κακώς ανοργάνωτος μα θαρραλέος ΕΝΑΝΤΙΑ στην επερχόμενη καταστροφή που ονομάζεται Ρατσιστική ΕθνοΦυλετική Διζωνική. Κινείται ο λαός μόνος του, πλέον, με βάση το ΟΧΙ - και όπως ξέρει.

Δυστυχώς κινείται χωρίς ουσιαστική ηγεσία και χωρίς ιδεολογική προστασία, ευάλωτος σε εθνικιστικές υποσκάψεις και εκμετάλλευση από τον Μελανοχίτωνα Φασισμό (ΕΛΑΜ, κ.α), και ιδιαίτερα ευάλωτος σε προβοκάτσιες που στήνουν οι Ερυθροφασίστες (ηγεσία του ΑΚΕΛ, ΚΙΣΑ, ψευδο-αναρχικοί πράκτορες, Γρηγόρης Ιωάννου /Φάλιες, PRIO, κ.α) με την υποστήριξη, ανοχή και συμπόρευση της ηγεσίας του ΔΗΣΥ.

Τι Πρέπει να Γίνει

Εμείς προτείνουμε πολλά και διάφορα. Είναι όλα εφικτά. Και απαραίτητα, αν θα επιβιώσει ο λαός μας και αν θα καταφέρουμε ποτέ να απελευθερώσουμε τη χώρα μας.

Ποιές Λύσεις Προτείνουμε

Δεκατρία Σημεία, συν Δύο

Υποστηρίζουμε το πρόγραμμα εργασιών που άρχισε να υλοποιεί η
Φιλική Εταιρεία Κύπρου:
Εργασίες ~ Άμεσοι και Μεσαίου Βεληνεκούς Στόχοι

Όπως τραγουδούσε και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ:
"έλα και πάρ' την μόνος σου τη Λευτεριά,
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά..."

Εκ μέρους της Ομάδας Σύνταξης
Πέτρος Ευδόκας,

Anonymous has left a new comment on your post
"Οι συμμορίες λιντσαρίσματος επιτέθηκαν στους TAYAD...":

Friday, November 19, 2010 7:42 PM
From: "Anonymous"

Συμφωνώ με τις πολύ συχνές καλύψεις του Ενδομέδεια για τις σφαγές ενάντια στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα από τις Ελληνοκυπριακές εθνικιστικές δυνάμεις κατά την δεκαετία του 60. Οι Τουρκοκύπριοι σύντροφοι είναι ευγνώμονες που η ιστοσελίδα σας ξεσκεπάζει τους Ελληνες δολοφόνους εκείνης της τραγικής δεκαετίας. Το γεγονός επίσης ότι θέλεται μια κοινωνία στην οποία δεν θα ξανασφακτούν οι συμπατριώτες μας σε μια νέα παγίδα στην οποία θα βρεθούν σε μια θέση όπως τότε που η ΕΟΚΑ τους δολοφονούσε και κατέληξαν σε θύλακες είναι κάτι που αξίζει συγχαρητήρια.

Sunday, 14 November 2010

Ο Κκέλης με την Απαστράπτουσα Φαλάκρα

Μετ' ειλικρινείας και φιλαληθείας ομολογώ και πιστοποιώ ότι πράγματι είμαι το άτομο στη φωτογραφία με τη γαλάζια φανέλλα, ο "Κκέλης με την Απαστράπτουσα Φαλάκρα" δίπλα από φίλους, συντρόφους και συναγωνιστές, κάτω προς το κέντρο:

Η φωτογραφία είναι από την πολιτική εκδήλωση του Μετώπου Κυπρίων Φοιτητών Ην. Βασιλείου με θέμα:
«Το υποτιθέμενο δίλημμα: Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση» πού έγινε τις 19 Ιουλίου 2010 στη Λευκωσία.

Δημοσιεύτηκε στο νέο τεύχος του Προπύργιου (το 6ο), έκδοση του Μετώπου ειδικά αφιερωμένη στην μαύρη επέτειο της παράνομης ανακήρυξης του κατοχικού κράτους το οποίον οι ηγέτες μας σύντομα ελπίζουν να καταφέρουν να ανακηρύξουν σε νόμιμο "συνιστόν στέητ" του ρατσιστικού Διζωνικού Κράτους που προσπαθούν να μας φορήσουν.

Το νέο τεύχος του Προπύργιου δυστυχώς περιέχει δύο μικρά αγκάθια που με επλήγωσαν. Κρίμα, γιατί περιέχει πάρα πολλά καλά και σημαντικά στοιχεία: όσοι νομίζουν πως όλη μας η νεολαία αποκοιμήθηκε ή πως τάχα παραδέρνει μες'στη ζάλη των εμπορευμάτων μαζί με την υπόλοιπη μας κοινωνία, μπορούν να δουν στο Προπύργιο πως υπάρχουν ακόμα νεολαίοι που αγαπούν την πατρίδα, που τους νοιάζει η επιβίωση μας, που έχουν συναίσθηση του πόσο επικίνδυνους καιρούς διαβαίνουμε σήμερα σαν λαός.

Και δεν είναι όπως τις ξύλινες και κρύες παρουσίες της κομματικής "νεολαίας" που οστεοποιήθηκε πρίν καν ενηλικιωθεί και απολιθώθηκε μες τα κενά και άχαρα συνθήματα. Η νεολαία του Μετώπου είναι αυτόνομη, υπεράνω κομμάτων, και διαρκώς σε κίνηση!

Το τεύχος του Προπύργιου περιέχει και "εξεταστέα ύλη" (εντάξει, φοιτητές είναι):
QUIZ: Με ποιους είμαστε πιο κοντά;
(α) Τους Σύριους (β) Τους Φοίνικες (γ) Τους Μογγόλους (δ) Τους Ουζμπέκους (ε) Τους Αυστραλούς

QUIZ: Ποιά μητέρα πατρίδα της Κύπρου δεν είναι «ούτω καλούμενη»;
(α) Το Τατζικιστάν (β) Η Μοζαμβίκη (γ) Τα νησιά Φαρόε (δ) Η Χαβάη (ε) Όλες
Τα δύο στοιχεία που πληγώνουν, και όχι μόνο εμένα προσωπικά, αλλά πληγώνουν τον αγώνα γιά ελευθερία, είναι τούτα:
ο- Μιά σάτυρα σε λάθος κατεύθυνση, στη εικόνα του εξώφυλου (φαίνεται δίπλα).
ο- Μιά "μπηκτή" στη σελίδα 19 που εύκολα παρερμηνεύεται ως ειρωνεία προς τους κοινούς αγώνες Ε/Κ και Τ/Κ.

Συγκεκριμένα, το έντυπο αναφέρεται σε "δήθεν κοινούς αγώνες Ε/Κ και Τ/Κ". Μπορεί η σύνταξη του Προπύργιου να είναι θετική σε κοινούς αγώνες, δεν το ξέρω (ελπίζω να είναι), αλλά τούτη η φρασεολογία όπως ετέθει αδιευκρίνιστα μοιάζει με απόρριψη εκείνης της πορείας.

Κρίμα, γιατί οι λιγοστές συμμαχίες που έχουμε με Τ/Κύπριους αντιστασιακούς είναι πολύ ορθές, πολύ χρήσιμες και γιά τις δύο κοινότητες, και είναι δυστυχώς πολύ ευάλωτες σε χειραγώγηση από τους ανθέλληνες Κυπριο-εθνικιστές ορμούμενους απο μέσα και από έξω από την Κυβέρνηση, την ηγεσία του ΑΚΕΛ, ΔΥΣΗ και μέρος της ηγεσίας του ΔΗΚΟ, καθώς και από διάφορες παρατάξεις ψευδο-αριστερών, ψευδο-αναρχικών κοκ. Χρειαζόμαστε πιό πολλές και πιό δυνατές συμμαχίες με Τ/Κύπριους αντιστασιακούς.

Δείτε γιά παράδειγμα εδώ:
" Ένας Τ/κ καταγγέλλει στην ΕΕ τον εποικισμό ως έγκλημα πολέμου"

"380 χιλιάδες έποικοι στα κατεχόμενα!"

Επίσης, το δικό μας άρθρο εδώ:
"ΤουρκοΚύπριοι Αντιστασιακοί, και η ψευδο-αριστερά ηγεσία: Κυπριοεθνικισμός, Ρατσιστική Διζωνική και ταύτιση με τον Ιμπεριαλισμό"

Υπάρχουν τρείς παρατάξεις Τ/Κυπρίων αντιστασιακών που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής - η συμμαχία μαζί τους είναι πολύτιμη, και πολύ εύθραυστη. Είναι η ριζοσπαστική πολιτιστική οργάνωση Μπαράκα / Baraka, η πολιτική οργάνωση με το όνομα Κόμμα Νέα Κύπρος (YKP), και η εφημερίδα Αφρίκα, πρώην Αβρούπα (Ευρώπη) που εκδίδεται από τον Σενέρ Λεβέντ. Στις παραπομπές πιό κάτω έχουμε υλικό και γιά τις τρείς.

Όσον αφορά την "σάτυρα σε λάθος κατεύθυνση" που δημοσιεύτηκε στο εξώφυλλο του Προπύργιου το πρόβλημα μας είναι πως το δήθεν αστείο πέφτει μες σε μιά αρρωστημένη κοινωνία - τη δική μας! - που δυστυχώς αφ' ενός δεν εγνώρισε υγιές και έντιμο πατριωτικό κομμουνισμό τα τελευταία σαράντα χρόνια και οι διαρκείς προδοσίες εκ μέρους της ψευτο-αριστερής ηγεσίας εκείνης της παράταξης τρέφουν την λανθασμένη εντύπωση γιά το τι έστιν σοσιαλισμός, κομμουνισμός, αναρχισμός, κοκ. Η σάτυρα πέφτει σ' ένα κλίμα οπου ο αρρωστημένος αντικομμουνισμός τύπου Μακάρθυ εύκολα μπορεί να αναβιώσει αν το τροφοδοτήσουν οι διάφορες παρατάξεις. Μόνο ζημιά μπορεί να φέρει στην υπόθεση της ελευθερίας του τόπου μας τέτοια εξέλιξη. Ο αγώνας γιά την επιβίωση του λαού μας και την ελευθερία του τόπου μας χρειάζεται τους πάντες, και ιδίως εκείνους που ονειρεύονται η γή να κοκκινήσει. Οι αληθινές σοσιαλιστικές, κομμουνιστικές και αναρχικές παρατάξεις του τόπου μας έχουν πολλά να προσφέρουν στον πατριωτικό αγώνα. Η ειρωνεία στο εξώφυλλο του Προπύργιου δεν βοηθά να κτιστεί η συμψυχία που χρειαζόμαστε.

Άλλωστε το λέει και το ίδιο το Προπύργιο στη σελίδα 19, όπου στο πλαίσιο αναφοράς υπέρ της ενότητας και ενάντια σε εκείνους που την τορπιλλίζουν, προωθείται το σύνθημα «Από αριστερά μέχρι δεξιά, όλοι στον αγώνα για την λευτεριά». Και είναι πολύ καλό σύνθημα. Αλλά η αστοχία της λάθος σάτυρας στο μπροστινό εξώφυλλο δεν πείθει. Χρειάζονται πολύ προσεκτικά βήματα γιά να κτιστεί ξανά η ενότητα του λαού μας.

Η σάτυρα εις βάρους του κου Άντρου είναι αναγκαίο να συνεχίσει! Αλλά υπάρχουν πολύ σημαντικά κρίματα γιά τα οποία πρέπει να στοχευτεί, όχι το ότι είναι τάχα "κόκκινος". Μακάρι να ήταν! Είναι όμως ρατσιστής ανθέλλην, είναι υποστηρικτής της ρατσιστικής Διζωνικής "τελικής λύσης", είναι ηγετικό στέλεχος ενός ακραίως αυταρχικού και οπισθοδρομικού, αντιδραστικού κόμματος, και έχει και την αλαζονεία έκδηλη στα χείλη όποτε μιλήσει. Μπόλικο υλικό γιά σάτυρα, συναγωνιστές! Αφήστε το ψέμμα πως είναι τάχα "κόκκινοι" και μήν τους δίνετε πίστωση γιά μιάν ιδεολογία που την έχουν καταπροδώσει χίλια τα εκατό. Δείτε και το σχετικό μας κείμενο αν σας ελκύει:
"Μακάρι να ήταν Κομμουνιστής"

Συστήνω ανάγνωση του Προπύργιου και προώθηση του.
Πέτρος Ευδόκας,

Το Προπύργιο

Μπαράκα: Διευκρίνηση Ιδεών και Αρχών, Αφοσίωση στον Επαναστατικό Σοσιαλισμό

Αχ, Μεχμέτ Αλί, κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν σε καταλαβαίνει

Σενέρ Λεβέντ: Δεν το αντιλαμβάνεστε, αλλά υπάρχουν και χειρότερα

Σενέρ Λεβέντ προς ΕλληνοΚύπριους: "Μα τι επάθατε;"

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με τον Μουράτ Κανατλί / Murat Kanatlı

Union Leaders Arrested in the North


Friday, 12 November 2010

Ο Solat, άλλως Ηρακλής, στέλλει τα απειλητικά γράμματα

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να δημοσιέυσουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα την επιχείρηση Black - ops του περίφημου πράκτορα Solat ο οποίος πρόσφατα με το ψευδώνυμο Ηρακλής ανατάραξε το Παγκύπριο.

Με εντολές του προέδρου Χρουτσώφια ο Solat, άλλως Ηρακλής, έστειλε τις απειλητικές επιστολές στους παραλήπτες χρησιμοποιώντας την αστρική πύλη που βρίσκεται πίσω από το Γυμνάσιο Φανερωμένης παραλλαγμένο σε σκουπιδοτενεκέ για τα απορρίματα των σκύλων.

Η χρήση της εν λόγω αστρικής πύλης δίνει στον Solat, άλλως Ηρακλή, τη δυνατότητα να στέλλει τα γράμματα του χωρίς η αστειονομία Κύπρου να μπορεί να βρει κανένα στοιχείο που να τον αποκαλύπτει.

Πίσω από τις εντολές του προέδρου Χρουτσώφια ο Solat, άλλως Ηρακλής, μας ανέφερε ότι κρύβεται η προσπάθεια για να ενοχοποιηθούν η "Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας", ο "Εμπροσθοφύλακας", η "Ενδο~Μήδεια / Cyprus Indymedia" και όλα τα αντικαθεστωτικά ιστολογία και ομάδες. Ο Solat μας ανέφερε ότι ο πρόεδρος Χρουτσώφιας "ετσάκρισεν από τη δράση τους και εζήτησε να ληφθούν άμεσα μέτρα για να τους ξεφορτωθεί".

Ο Solat προέβει στην αποκάλυψη παραδίδοντας μας και τις φωτογραφίες από την πρακτορική του δράση, αγανακτισμένος που την δοξα για αυτή του την πράξη την αποδίδουν κάποιοι στον Σόλωνα Αντάρτη. Όπως μας είπε χαρακτηριστικα:

- Εν αντρέπουνται τίποτε τα κομματόσκυλα. Καημένοι μου. Πόψε κατίσιη σας. Χρησιμοποιώντας την αστρική πύλη θα διακτινιστώ στον αστρικό σας κόσμο ενώ κοιμάστε και μέσα στα όνειρα σας θα σας σάσω καλά. Άκου να με συγκρίνουν με τον αχαΐρευτον τον δάσκαλον...

Solat ένα μεγάλω ευχαριστώ. Και ακόμη ένα στην αποκλειστική φωτογράφο του Solat και φίλη της ιστοσελίδας μας Ζώγια.

Σόλων Αντάρτης -

Saturday, 6 November 2010

Οσφυοκάμπτης ο Ευέλικτος ο Κύπριος - Homo Osfyokamptis Flexibilis Cypriensis

Ο Οσφυοκάμπτης ο Ευέλικτος ο Κύπριος (Homo Osfyokamptis Flexibilis Cypriensis) είναι είδος μοναδικό, σπάνιο και ενδημικό στο νησί της Κύπρου.

Το είδος Οσφυοκάμπτης ο Ευέλικτος ο Κύπριος συναντάται στο υψηλότερο πολιτικό αξιώμα της πολιτείας τα τελευταία δύο χρόνια. Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι μέχρι στιγμής το μοναδικό ανά το Παγκόσμιον δείγμα του σπάνιου αυτού είδους. Το μοναδικό δε είδος Οσφυοκάμπτη που έχει ανελιχθεί εις το ύψιστον αξίωμα της πολιτείας χρησιμοποιώντας προς όφελός του τα ιδιαίτερα εκείνα γνωρίσματα που τον καθιστούν μοναδικό.

Ο Οσφυοκάμπτης είναι από αρχαιότητος γνωστός στους Έλληνες της Κύπρου. Είναι το είδος εκείνον για το οποίον οι κάτοικοι του νησιού χρησιμοποιούν την κοινότερη ονομασία του Καραγκιόζης, Καρακιόζης ή/και Καραθκιόζης. H νεότερη μετάλλαξη του μπορεί δε και να ονομάζεται Καραγκιοζοπρόεδρος, Καρακιοζοπρόεδρος ή/και Καραθκιοζοπρόεδρος.

Γνωρίσματα του Οσφυοκάμπτη του Ευέλικτου του Κύπριου

Η Οσφυοκαμψία

Η Οσφυοκαμψία είναι ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του Οσφυοκάμπτη. Είναι το ιδιαίτερο εκείνον είδος επικύψεως στο οποίο επιδίδεται ο Οσφυοκάμπτης οποτεδήποτε συναντηθεί με κάποιον εκπρόσωπο της Εξουσίας με θέση μεγαλύτερη από τον ίδιον. Μπροστά σε όσους ο Οσφυοκάμπτης αισθάνεται κατώτερος ξεκινά μίαν επίκυψη η οποία αρχίζει από την οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, δηλαδή τους τελευταίους 5 σπονδύλους.

Ο Οσφυοκάμπτης σκύβει, σκύβει και σκύβει μπροστά στον κάθε εκπρόσωπο της Εξουσίας της Νέας Τάξης εμφανίζοντας δουλοπρεπή συμπεριφορά. Συχνά δε χαμηλώνει ή/και κλείνει τα μάτια ώστε να δίνει την εικόνα πλήρους αφοσίωσης και υποταγής.

Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο οσφυοκαμψίας το πιο κάτω:

Αισθάνεται συχνά ενώπιον τέτοιων εκπροσώπων παγιδευμένος στα βρεφονηπιακά σύνδρομα και φοβάται να ορθώσει το ανάστημα του μήπως και δεχθεί οποιανδήποτε επίπληξη ή του τραβήξουν το αυτί. Αδυνατεί δε ενώπιον τους να αρθρώσει οποιανδήποτε θέση αρχής και Δικαίου. Ο Οσφυοκάμπτης είναι Ναινέκος εκ φύσεως. Μόνο "Ναι" ξέρει να λέει στους εκπροσώπους της Άρχουσας Τάξης. "Ναι", "Μάλιστα", "Ό,τι πείτε", "Βέβαια"... είναι συχνά επαναλαμβανόμενες λέξεις και φράσεις του λεξιλογίου του. Οι έννοιες Δίκαιον, Ελευθερία και Αγώνας δεν έχουν καμία απολύτως σημασία για τον ίδιο. Αν μάλιστα αναγκαστεί καμια φορά να πει "Όχι" το φέρει βαρέως και προσπαθεί με κάθε τρόπο να το ανατρέψει "για να τσιμεντώσει το Ναι".

Η Οσφυοκαμψία του μεταφέρεται σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στο επίπεδο αρχών. Ο Οσφυοκάμπτης δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να κάμπτει τις αρχές Δικαίου με τον ίδιο τρόπο που κάμπτει την οσφυική μοίρα του σπονδύλου του.

Έτσι για θέματα που άπτονται της ηθικής συμπεριφοράς του "κολλητού" του Άκη Παπασάββα μπορεί να δηλώνει "Αν δικαιούται δικαιούται, αν δε δικαιούται δε δικαιούται" αλλά δεν εφαρμόζει την ίδια αρχή για τη γενοκτονία εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου, την προσφυγιά και τον εποικισμό. Εκεί οι αρχές του άνετα κάμπτονται για να εξυπηρετήσουν τις προτάσεις του για "εκ περιτροπής προεδρία", "σταθμισμένη ψήφο" και "παραμονή 50000 εποίκων". Ο Οσφυοκάμπτης γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τα Δικαιώματα μας.

Η Ευελιξία και η απώλεια μνήμης

Ο Οσφυοκάμπτης ο Ευέλικτος παρουσιάζει μημειώδη και αξιοσημείωτη ευελιξία. Αυτή ξεκινά από την ικανότητα του να κάμπτει την οσφυική μοίρα του σπονδύλου του σε χρόνους πολύ κοντά σε νανοδευτερόλεπτα. Η ευελιξια αυτή μεταφέρεται και στο πολιτικό σκηνικό αλλά δυστυχώς συνοδεύεται από σημαντική απώλεια μνήμης. Ο καημένος ο Ευέλικτος συχνά ξεχνά και τα ίδια του τα λόγια.

Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της απώλειας μνήμης του Οσφυοκάμπτη του Ευέλικτου είναι και οι υποσχέσεις του για "Επιστροφή όλων των προσφύγων", "Δίκαιη Λύση, Δίκαιη Κοινωνία", "Αντιιμπεριαλιστικό Αγώνα ενάντια στους φονιάδες των λαών".

Λόγω της απώλειας μνήμης του τα πιο πάνω μετατρέπονται σε "ρουσφέτι για τους ημέτερους" και "για τα δόντια του Άκη", "τσιμέντωμα του Ναι" δια της εκχώρησης δικαιωμάτων στους εποίκους ως "χρήστες" και πρωκτολειχικά συμπλέγματα με τους φίλους του όπως ο κύριος Brown. Όσο για τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό ο Ευέλικτος δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να τον αναβάλει για τα εγγόνια του. Ούτε και να αποκαλεί τα ανδρείκελα της Κατοχής "φίλους και συντρόφους του".

Η απώλεια μνήμης του εκτείνεται και στο παρελθόν. Έτσι για τον αμνησία Ευέλικτο δεν υπάρχει Κατοχή, αλλά "εισβολές των μητέρων πατρίδων".

Η Κυπριοσύνη και ο Ανθελληνισμός

Χαρακτηριστικότατο γνώρισμα του Οσφυοκάμπτη είναι και το αγκάλιασμα μιας πλαστής και ξενόφερτης στο νησί "εθνικής" ταυτότητας, της Κυπριακής. Και το ανάθεμα κάθετι του Ελληνικού. Βέβαια ο Καρακιοζοπρόεδρος έχει κάθε δικαίωμα να αγκαλιάζει οποιανδήποτε εθνική ταυτότητα ακόμη και πλαστή. Ο Οσφυοκάμπτης όμως δεν σταματά εκεί. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να επιβάλει αυτό το έκτρωμα σε όλους τους κατοίκους του νησιού.

Έτσι προωθεί παντού τη λύση "Κυπριακής ιδιοκτησίας" αλλά και την εμφάνιση νέων "εθνικών" φορέων. "Εθνικά" πάρκα ξεφυτρώνουν παντού, "εθνικοί" φορείς, "εθνικά" υπουργεία. Ο Κύπριος Οσφυοκάμπτης προσπαθεί να μετατρέψει το Κράτος σε Έθνος σύμφωνα με τις επιταγές των Ιμπεριαλιστών πατρώνων του.

Επιτίθεται μάλιστα σε όλους εκείνους που αντιστέκονται στα σχέδια του. Αυτός δίνει τη γραμμή ενάντια σε όσους αγκαλιάζουν την Ελληνική εθνική και πολιτιστική ταυτότητα. Αυτός τους βαφτίζει εθνικιστές, σοβινιστές, αυτός εξισώνει την ΤΜΤ με την ΕΟΚΑ, το έγκλημα της γενοκτονίας κατά των Ελλήνων της Κύπρου με το έγκλημα των άφρονων πραξικοπηματιών. Αυτός προσπαθεί να δώσει κύρος στον Κυπροεθνικισμό. Ο Καραθκιοζοπρόεδρος είναι Κυπραίος με τα ούλα του. Χωρίς οδοντικά εμφυτεύματα...

Οι κόλακες και οι ασπόνδυλοι

Ο Οσφυοκάμπτης είναι αδύνατο να υπάρξει χωρίς την κουστωδία του. Περιτριγυρίζεται από κόλακες και ασπόνδυλους οι οποίοι τον επικροτούν για κάθε του ενεργεια, ακόμη και όταν κάμνει μανακίες. Ουδείς του επισύρει την προσοχή στα λάθη του, ουδείς τον παροτρύνει σε διαφορετική πορεία. Οι μικροπρεπείς ναινέκοι του Οσφυοκάμπτη τρέφονται από τα ψίχουλα του τραπεζιού του αλλά και από τις επιχορηγήσεις που λαμβάνουν από άλλα κέντρα τα οποία υποστηρίζουν τον Οσφυοκάμπτη.

Αυτό έχει δυστυχώς ως αποτέλεσμα μια υπερτροφοδότηση του ΕΓΩ του. Έτσι ο Καραθκιοζοπρόεδρος είναι απόλυτος. Δεν αισθάνεται την ανάγκη να αλλάξει τίποτε από την πορεία του και να αμφισβητήσει οτιδήποτε απο τα όσα πράττει και λέει. Αισθάνεται και συμπεριφέρεται ως να κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Ο Οσφυοκάμπτης συμπεριφέρεται σαν να είναι αλάνθαστος. Δε θα ακούσετε ποτέ από το στόμα του "Έκανα λάθος".

Οι αυλοκόλακες και οι ασπόνδυλοι ακόλουθοί του βέβαια αμοίβονται πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες τους. Αρκεί να λένε "Ναι" και "Τι σπουδάιος που είσαι πρόεδρε". Αυτα είναι και τα μοναδικά προσόντα που κάποιος χρειάζεται για να ανελιχθεί στην κομματική πυραμίδα του Οσφυοκάμπτη και στην πυραμίδα του Κρατικού μηχανισμού.

Είναι γι αυτό που το Κράτος και η ηγεσία του Κόμματος του Εξαπατημένου Λαού στελεχώνονται πλέον από τα πλέον ανίκανα άβουλα άτομα. Τίποτε δεν μπορούν να πράξουν αυτόβουλα αφού κάθετι χρειάζεται να περνά από την έγκριση του Καραθκιοζοπρόεδρου.

Τα σύνδρομα καταδίωξης

Δυστυχώς όλα τα πιο πάνω έχουν και το κόστος τους. Η Οσφυοκαμπτική Κυπριακή Ευελιξία έχει κάποιες δραματικές παρενέργειες. Ο Οσφυοκάμπτης και οι γύρω του δεν μπορούν να δεχθούν καμία κριτική ακόμη και αν αυτή είναι καλοπροαίρετη. Έτσι μέσα τους τροφοδοτούνται παρανοϊκά σύνδρομα καταδίωξης. Παντού υπάρχουν "εχθροί" που επιθυμούν τη "φυσική εξόντωση" του, παντού υπάρχουν "αχάριστοι" που δεν λεν ούτε ένα ευχαριστώ.

Χαρακτηριστικό δείγμα μιας τέτοιας ασθένειας από την οποία πάσχει ο Οσφυοκάμπτης είναι και η Λυκογλιστροφοβία - Luposlipophobia. Ο Οσφυοκάμπτης ξυπνά καθημερινά λουσμένος στον ιδρώτα και φοβούμενος ότι ένας λύκος θα τον κυνηγήσει γύρω από το τραπέζι της κουζίνας του προεδρικού ενώ εκείνος είναι ολόγυμνος φορώντας μόνο τις χοντρές μάλλινες κάλτσες του που γλιστρούν στο φρεσκοστιλβωμένο ξύλινο πάτωμα...

Δυστυχώς για όλους εμάς οι μόνοι λύκοι που υπάρχουν και δρουν στην Κύπρο είναι Γκρίζοι. And he loves them or not...

Σόλων Αντάρτης -

Ευχαριστίες: Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον φίλο Πέτρο Ευδόκα για τη δημιουργία του κινούμενου νευρόσπαστου του Οσφυοκάμπτη Καρακιοζοπρόεδρου.


1. Κατηγορώ τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια του Σόλωνα Αντάρτη

2. Το νέο κωλόχαρτο του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια του Σόλωνα Αντάρτη

3. Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι του Σόλωνα Αντάρτη