Friday, 28 July 2017

Αόρατοι μες τις ραδιενεργές σήραγγες και η Βόμβα Νετρονίων



http://cyprus.indymedia.org/node/5155


Αόρατοι μες τις ραδιενεργές σήραγγες και η Βόμβα Νετρονίων
http://cyprus.indymedia.org/node/5155

Tuesday, 18 July 2017

Εάν μας Επιβληθεί Ξανά ο Πόλεμος

Εάν μας Επιβληθεί Ξανά ο Πόλεμος
http://cyprus.indymedia.org/node/5154

Δια Πυρός και Σιδήρου: Από τον Πόλεμο στην Αγάπη ~ Το Βάπτισμα ενός Πολεμιστή στην Κολυμπήθρα του Πυρός

Δια Πυρός και Σιδήρου: Από τον Πόλεμο στην Αγάπη ~ Το Βάπτισμα ενός Πολεμιστή στην Κολυμπήθρα του Πυρός
http://cyprus.indymedia.org/node/5153

Tuesday, 11 July 2017

Sunday, 9 July 2017

Το Γιλέκο

Το Γιλέκο
του Σ.Ε.Π
http://cyprus.indymedia.org/node/5150

Wednesday, 5 July 2017

Tuesday, 4 July 2017

Tuesday, 27 June 2017

Saturday, 24 June 2017

Wednesday, 21 June 2017

Το Διζωνικό Έκτρωμα και τα Παιδιά του Κόσμου

Το Διζωνικό Έκτρωμα και τα Παιδιά του Κόσμου
http://cyprus.indymedia.org/node/5144

Thursday, 8 June 2017

Εκφυλιζόμαστε Γιατί Αλυσοδέσαμε τον Έρωτα

Εκφυλιζόμαστε Γιατί Αλυσοδέσαμε τον Έρωτα
http://cyprus.indymedia.org/node/5139

Tuesday, 6 June 2017

Wednesday, 10 May 2017

Requiem για Έναν Τετράποδο Φίλο

Requiem για Έναν Τετράποδο Φίλο
http://cyprus.indymedia.org/node/5133

Thursday, 4 May 2017

Παύλος Μυλωνάς: Προεδρικές εκλογές, η Παράταξη του ΟΧΙ, Γιώργος Λιλλήκας


http://cyprus.indymedia.org/node/5132


Παύλος Μυλωνάς: Προεδρικές εκλογές, η Παράταξη του ΟΧΙ, Γιώργος Λιλλήκας
http://cyprus.indymedia.org/node/5132

Monday, 1 May 2017

Επίσημη Κυβερνητική εκδήλωση στην κατεχόμενη Λευκωσία με διεθνείς προεκτάσεις


http://cyprus.indymedia.org/sites/default/files/ebrd.koureion.jpg

Επίσημη Κυβερνητική εκδήλωση στην κατεχόμενη Λευκωσία με διεθνείς προεκτάσεις
http://cyprus.indymedia.org/node/5130

Thursday, 27 April 2017

Υπερασπίσου το παιδί: Υπερασπίζοντάς την Μάια από το Τοξικό Δηλητήριο της «Ακτιβιστικής» Ανηθικότητας

Υπερασπίσου το παιδί: Υπερασπίζοντάς την Μάια από το Τοξικό Δηλητήριο της «Ακτιβιστικής» Ανηθικότητας
http://cyprus.indymedia.org/node/5128

Friday, 14 April 2017

Sunday, 9 April 2017

Οι Καταβολές του Προσκυνημένου ΔΗΣΑΚΕΛισμού

Οι Καταβολές του Προσκυνημένου ΔΗΣΑΚΕΛισμού
http://cyprus.indymedia.org/node/5124

Sunday, 2 April 2017

Ήταν Μια Λέξη Μοναχά…



Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά.
Ήταν μια λέξη μοναχά Ελευθερία
Κι έπειτα είπαν πως την έγραψαν παιδιά. (1)


Ολόκληρη η σύγχρονη ιστορία μας, ολόκληρη η πολιτική σχιζοφρένεια που μαστίζει το νησί μας έχει τις ρίζες της σε εκείνον τον Αγώνα και στον τρόπο που το κράτος-μπανανία που δημιουργήθηκε και οι πολιτικοί λιμοκοντόροι προσπάθησαν και προσπαθούν να αμαυρίσουν εκείνον τον Αγώνα.

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας - όχι όλοι, υπήρξαν και αυτοί που προτίμησαν τη βεβαιότητα των κομματικών τους τοποθετήσεων και ιδεοληψιών, υπήρξαν και αυτοί που λάτρεψαν την αποικία μέσα τους – έλαβαν μέρος στον αγώνα με πυξίδα την ομοούσια και αδιαίρετη τριάδα Ελευθερία, Ελλάδα, Έρως η οποία ενσαρκωνόταν στην μία λέξη μοναχά: Ένωσις!

Η σχέση των γιαγιάδων και των παππούδων μας με την Ελλάδα και την Ελευθερία ήταν σχέση Ερωτική. Αρκεί ένα απλό περιδιάβασμα στους στίχους των ποιητάρηδων μας για να βιώσει όποιος έχει ανοικτή την καρδιά στην Παλλάδα να σείει συνθέμελα τον τόπο μας.



Όσες ΜΚΟ, όσοι χρηματοδοτούμενοι ιστορικοί και αν επιστρατευτούν, όσοι δημοσιογραφίσκοι και όσοι λιμοκοντόροι πολιτικάντηδες και αν επιχειρήσουν να διαστρεβλώσουν αυτή την πραγματικότητα, δεν μπορούν να την παραγράψουν. Η ζωντανή μνήμη αυτής της αλήθειας ζει μέσα στις καρδιές ενός μεγάλου μέρους του λαού που οι παππούδες και οι γιαγιάδες του ήταν εκείνα τα παιδιά που έγραφαν τη λέξη στους τοίχους.

Στο σχίσμα ανάμεσα στον Αγώνα εκείνο και το κράτος-εχθρό που δημιουργήθηκε βρίσκονται οι ρίζες όλων των δεινών μας. Το κράτος που δημιουργήθηκε μετά τον αγώνα πάνω στα απαγχονισμένα ζινίσια * των παππούδων μας ως κράτος φέουδο αυτών που πάτησαν τους όρκους τους και αυτών που - όχι μόνον δεν έλαβαν μέρος στον αγώνα αλλά - τον καταδίκασαν ως αγώνα «τραμπούκων» και «ψευτοδιγενήδων» εκλαμβάνεται μέχρι σήμερα ως ιστορική παραμόρφωση από μεγάλο μέρος του λαού. Είναι αυτός ο λόγος που καμιά «εθνική Κύπρου» δεν προσελκύει θεατές όσο καλή και αν είναι. Η άβυσσος ανάμεσα στην αγία κυπριακή Τριάδα και το βρετανικοθωμανικό βιλαέτι που μας παραδόθηκε έχει εσωτερικοποιηθεί μέσα στον καθένα από εμάς. Και αυτή η προσωπική σχιζοφρένεια ανάμεσα στο αίτημα των παππούδων και των γιαγιάδων μας «Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες» και την «Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» των διεφθαρμένων πολιτικάντηδων οδηγεί, υποσυνείδητα και ασυνείδητα σε όλα τα δεινά μας.




Ύστερα κύλησε ο καιρός κι η ιστορία
πέρασε εύκολα απ’ τη μνήμη στην καρδιά
Ο τοίχος έγραφε μοναδική ευκαιρία
εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά


Ο Αγώνας άγγιξε τις καρδιές όχι μόνον των Ελλήνων της Κύπρου – εκτός από εκείνους που προτίμησαν και προτιμούν να ταυτίζονται με την ιμπεριαλιστική αφήγηση της ιστορίας – αλλά και τις καρδιές όλων των προοδευτικών ανθρώπων του πλανήτη. Η καρδιά και ο πόθος των γιαγιάδων και των παππούδων μας την αγία Τριάδα και την Ενωτική της ενσάρκωση ζητούσε.




Οι μεταπράτες που κληρονόμησαν το κράτος προσπάθησαν και προσπαθούν μέσα στην μικρότητα τους να μειώσουν τον Αγώνα ώστε να δικαιολογήσουν την προσωπική και πολιτική τους υποταγή στην αποικιοκρατία και την κατάκτηση. Ταυτόχρονα υπάρχουν ανάμεσα τους και αυτοί οι αχρείοι που κυριολεκτικά πάτησαν πάνω στα πτώματα των ηρώων του Αγώνα για να ανελιχθούν έρποντας και γλείφοντας επικαλούμενοι τα ονόματα και τις αξίες των νεκρών. Αχρειότεροι όλων εκείνοι που συναγελάζονται με νεοφασίστες νεο-ναζί και οι οποίοι μολύνουν τον Αγώνα εκείνων που όσο και αν ψάξετε δεν θα βρείτε έναν ρατσιστικό λόγο να βγαίνει από το στόμα τους.

Καταλήξαμε έτσι από την αγία και ομοούσιον Τριάδα των παππούδων μας στο μεταπρατικό κράτος-μπανανία το οποίο μοιάζει καμωμένο μόνον για να βολεύει τους άχρηστους των αχρήστων κάθε κομματικού σχηματισμού. Αυτή η πραγματικότητα είναι και η βαθιά αιτία του εμφυλίου που μας κατατρέχει σαν άδικη κατάρα.

Ουδείς αγώνας είναι αλάνθαστος. Ο Αγώνας των γιαγιάδων και των παππούδων μας είναι φυσικό να υπόκειται κριτική. Αυτό όμως που εκτοξεύεται ενάντια στον Αγώνα δεν είναι κριτική. Είναι μία συντονισμένη αναθωρητική προσπάθεια πλήρους αποδόμησης και εξαφάνισης κάθε αναφοράς σε αυτόν. Και επειδή οι κονδυλοφόροι τραμπούκοι και κομματικοί παρατρεχάμενοι δεν μπορούν να το πράξουν ανοικτά φροντίζουν να το πράττουν με τοξική χολή και όξος μέσα από υπονοούμενα και μέσα από την ασυλία που τους έδωσε το κράτος που έστησαν οι αποικιοκράτες.

Σε αυτή την επίθεση λύσσας, με την ανοχή του μεταπρατικού κράτους-φέουδου των ιδίων, των παιδιών και των εγγονιών τους κρύβεται και η συλλογική μας αποτυχία και η ανικανότητα μας να προχωρήσουμε μπροστά. Το δικό μας Κυπριακό τραύμα είναι η βίαιη αποκοπή μας από τους πόθους και τις επιθυμίες μας. Είναι η υποταγή του Έρωτα μας στις δεσμεύσεις και τα πρέπει μίας κρεββατοκάμαρας ξένης και εχθρικής. Είναι ο παρά φύσιν γάμος και συνουσία με την «σιγουριά, την βεβαιότητα, την ασφάλεια, την οικονομική επιφάνεια, το BMW, το Mercedes, το σπίτι-μαυσωλείο και το εξοχικό στον Πρωταρά» την ίδια στιγμή που η ψυχή και το σώμα πάλλονται για άλλα.

Τις Κυριακές απ’ το πρωί στα καφενεία
έπειτα γήπεδο, στοιχήματα, καυγά
Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά



Κι έτσι καταλήξαμε να ευτελιζόμαστε σε στείρες και ψεύτικες αντιπαραθέσεις φορώντας μπλε και κόκκινα βρακιά, ανεμίζοντας οπαδίστικες σημαίες και εκστομίζοντας αισχρά φαλλοκρατικά συνθήματα. Ο Έρωτας που θάψαμε συλλογικά μας κατατρέχει. Ο Θείος Πόθος του μετατρέπεται σε σαδομαζοχιστικές πράξεις εντός και εκτός μας σπουρτώντας σαν ιστορική φάρσα. Η κομματική μας πραγματικότητα είναι η πολιτική έκφραση του σαδομαζοχισμού που μπαίνει και στις σχέσεις και τις κρεββατοκάμαρες μας.
Και δεν ησυχάζουμε…

Ο αγώνας για την Ένωση είναι το σημείο μηδέν της δικής μας Χιροσίμα. Ο ανεκπλήρωτος Έρωτας ενός ολόκληρου λαού έχει μεταφερθεί στις προσωπικές ζωές όλων μας. Μέσα από την απαγόρευση του συλλογικού μας Έρωτα έχουν διαλάθει στη ζωή μας όλες οι προσωπικές και κοινωνικές απαγορεύσεις. Επισύρεται πάνω μας ο τρόμος της τιμωρίας μέσα από τον μηχανισμό καλλιέργειας συλλογικών ενοχών για την Ερωτικό μας Πόθο. Διότι ο Αγώνας ήταν και Ερωτικός! Η συλλογική μας αποτυχία, η αποτυχία στις προσωπικές μας σχέσεις και ζωές έχει τις ρίζες της στην σφαγή του Έρωτα και στην μετατροπή του σε εμπόριο.



Ο Αγώνας για την Ένωση ήταν και θα είναι πάντοτε επίκαιρος. Εκείνη η λέξη μοναχά εμπερικλείει την δυνατότητα μας για την πρόοδο και την καταξίωση τόσο συλλογικά όσο και προσωπικά. Και αν ο αγώνας εκείνος καταπροδόθηκε για να κερδίσουν οι μεταπράτες το δικό τους πελατειακό κράτος, ο αγώνας για την Ένωση  των πόθων, των προσδοκιών και της προσωπικής και συλλογικής ιστορίας εντός μας είναι αληθινά πεδίον δόξης λαμπρόν.

Η Αλήθεια θα μας ελευθερώσει. Προσωπικά, κοινωνικά, εθνικά. Όλη η Αλήθεια. Με τα υπέροχα μας και με τα σκατά μας. Η αναγνώριση όλων είναι η Ένωσις!

Είμαστε αθώοι! Τα συλλογικά πταίσματα που οι μεταπράτες που μας κυβερνούν θέλουν να μας φορτώσουν δεν πρέπει να μας αγγίζουν.

Είμαστε αθώοι! Ο τρόμος της καταστροφής με τον οποίον μας απειλούν δεν μας αφορά. Αφορά την μικρότητα και την ιδιοτέλεια τους και τον τρόμο της ανυπαρξίας του κράτους-πελάτη το οποίο έκτισαν.

Είμαστε αθώοι… Και χρειάζεται να βρούμε ξανά την αθωότητα και το πρωτόκτιστο μας κάλλος όπως εκείνον τον δεκαεννιάχρονο. Χρειάζεται να ακούσουμε ξανά εκείνον το δεκαεννιάχρονο:



Ρώτησε τα μάτια που δακρύζουν
κάποια αλήθεια να σου πουν
κλαίνε πικρά να σ' αντικρίσουν
γιατί μπορεί να σ' αγαπούν

Την Ελλάδα αγαπώ αλλά και 'σένα
μ' έναν έρωτα μεγάλο αληθινό
τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό

Ρώτησε χείλη φλογισμένα
όταν σε δουν γιατί σιωπούν
θα κινηθούν κι αυτά θλιμμένα
για να σου πουν πώς σ' αγαπούν

Την Ελλάδα αγαπώ αλλά και 'σένα
μ' έναν έρωτα μεγάλο αληθινό
τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό (2)

Ένωσις ή Θάνατος!

Το «ή» λανθασμένα καταχωρείται ως διαζευκτικό. Το ή είναι νομοτελειακό.
Η Οδός μακριά από την Ένωση του Αγώνα με την Ερωτικήν της Οδόν είναι ο συλλογικός και προσωπικός θάνατος της ψυσιής μας.

Σόλων Αντάρτης ~ solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~


Σημειώσεις
--------------


Ζινίσιην: το σβέρκο

1. Ο δρόμος, Μάνου Λοΐζου, Μητροπούλου Κωστούλα
http://kithara.to/ss.php?id=MTEzNzE5OTI1

2. Την Ελλάδα Αγαπώ, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Μάριου Τόκα
http://kithara.to/ss.php?id=MzQ0NTAxMzUw

Sunday, 12 March 2017

Νέα Καταγγελία στον Γενικό Εισαγγελέα


Νέα Καταγγελία στον Γενικό Εισαγγελέα
► Το Σωματείο Φίλοι της Κάνναβης προσφεύγει ξανά στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα
► Καταγγελίες και στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης
► Απαριθμούνται όλες οι παρανομίες του κράτους κατά την διαμόρφωση του νομοσχεδίου για την Ιατρική Κάνναβη
Για λόγους πολιτικής δεοντολογίας στείλαμε αντίγραφα στον Τύπο και τα ΜΜΕ, ώστε από πλευράς του Σωματείου όλες μας οι πράξεις και δηλώσεις να είναι σε πλήρη διαφάνεια.

Το νέο μας διάβημα δημοσιεύτηκε εδώ:

Νέα Καταγγελία στον Γενικό Εισαγγελέα
http://cyprus.indymedia.org/node/5122

Friday, 10 March 2017

Γελούν πάνω από το πτώμα



Γελούν πάνω από το πτώμα
http://cyprus.indymedia.org/node/5121

Saturday, 25 February 2017

Οι Φίλοι της Κάνναβης στην τηλεόραση του Σίγμα



http://cyprus.indymedia.org/node/5119


Οι Φίλοι της Κάνναβης στην τηλεόραση του Σίγμα
Στο πρόγραμμα συζητιούνται :
• Το νομοσχέδιο για την Ιατρική Κάνναβη,
• Πρόσβαση των ασθενών στην Κάνναβη,
• Ηθικές και κοινωνικές πτυχές του θέματος,
• Η άποψη της επιστήμης.
http://cyprus.indymedia.org/node/5119

Thursday, 23 February 2017

Sunday, 19 February 2017

Η Μάχη της Κυρίας Ανδρονίκης* με τον Καρκίνο: Μιά Θεραπευτική Συνεδρία Κανναβίωσης

Η Μάχη της Κυρίας Ανδρονίκης* με τον Καρκίνο: Μιά Θεραπευτική Συνεδρία Κανναβίωσης
http://cyprus.indymedia.org/node/5117

Wednesday, 15 February 2017





Πανωλεθρία - καταρρέουν όλα τα ψέμματα για την Ιατρική Κάνναβη
http://cyprus.indymedia.org/node/5114



Αποκαλύπτουμε το νομοσχέδιο για την Ιατρική Κάνναβη


http://cyprus.indymedia.org/node/5115

Αποκαλύπτουμε το νομοσχέδιο για την Ιατρική Κάνναβη
http://cyprus.indymedia.org/node/5115

Η Ζήλεια για την Ένωση Μήτηρ Πάσης Κακίας




«Η Ζήλεια φέρνει Φθόνο και ο Φθόνος Φόνο!»
Από την σουφική παράδοση…


Ο σάλος που άρχισε με την υπερψήφιση των κανονισμών της Βουλής για τον ενδοσχολικό εορτασμό του ενωτικού δημοψηφίσματος δεν λέει να καταλαγιάσει. Μέσα από την δημόσια αντιπαράθεση που ξέσπασε γύρω από την τροπολογία του ΕΛΑΜ και κυρίως μετά την επίθεση από τον ηγέτη της κατοχής ενάντια σε ολόκληρη την Ελληνική κοινότητα του νησιού αποκρύπτεται πλήρως το κίνητρο όλων εκείνων που επιτέθηκαν στην απόφαση της βουλής. Αποκρύπτεται ακόμη και το κίνητρο εκείνων που έφεραν το θέμα στην βουλή και το οποίο βέβαια καμία σχέση δεν έχει με τον μέγιστο Αγώνα αυτού του τόπου.




Η αντίδραση στην τροπολογία που έφερε το ΕΛΑΜ και κάτω από την επίφαση ότι η τροπολογία προέρχεται από την ακροδεξιά λειτουργεί ως φύλλο συκής όλων ανεξαιρέτως των δυνάμεων που βυσσοδομούν τον αγώνα υπέρ της Ένωσης και που κατάντησαν κάθε αναφορά σε εκείνον τον αγώνα και τον σκοπό του ως λόγο απαγορευμένο στην Κύπρο και ταυτισμένο με τον «εθνικισμό». Μοναδικό κίνητρο των αντιδραστικών αυτών δυνάμεων δεν είναι η επιθυμία για επανένωση ή/και λύση του κυπριακού αλλά ο άκρατος ανθελληνισμός τους και η ζήλεια που μετατρέπεται σε φθόνο σε ό,τι αφορά εκείνον τον αγώνα.

"Ο φθόνος είναι δυστυχισμένη αυτοπροβολή".
Søren Kierkegaard


Η υποκρισία της κριτικής που καλύπτεται πίσω από το φύλλο συκής του ΕΛΑΜ δεν μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα η οποία δεν είναι άλλη από την φθονερή και φονική βία που φέρνει η ζήλεια για τον πλέον υπέροχο αγώνα αυτού του λαού.

Η διζωνική νομενκλατούρα, οι πάσης φύσεως χρηματοδοτούμενοι φωστήρες, η τουρκοκυπριακή ηγεσία και η ηγεσία του ΔΗΣΑΚΕΛισμού ζηλεύουν άχρι θανάτου εκείνον τον αγώνα και δεν μπορούν να ανεχθούν την παραμικρή αναφορά σε αυτόν. Επιθυμούν να τον θάψουν οριστικά και να τον εξαφανίσουν αν γίνεται από την ιστορία του νησιού έτσι ώστε να μην τους θυμίζει την δική τους μικρότητα και την ταύτιση με την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό τον οποίο από τότε και μέχρι σήμερα υπηρετούν. Με τον ίδιο τρόπο το ΕΛΑΜ το οποίο έφερε την τροπολογία στη βουλή επιθυμεί να αλειφτεί λίγη από την αίγλη εκείνου του αγώνα κρύβοντας όμως επιμελώς ότι η νοοτροπία του πόρρω απέχει από το μεγαλείο των αγωνιστών της ΕΟΚΑ οι οποίοι θυσιάζονταν για την Ένωση.



Τα λόγια του Κυριάκου Μάτση ποσώς δεν αγγίζουν τους υποτιθέμενους υπερασπιστές της ιστορίας των Ελλήνων της Κύπρου. Ποιά σχέση έχει ο Κυριάκος Μάτσης και ο πανανθρώπινος του λόγος με εκείνους που ταυτίζονται με τους υπανθρώπους που χαιρετούν ναζιστικά;:
« Να γιατί δεν νοιάζομαι αν τη γη αυτή την ζουν Τούρκοι, για Έλληνες, για Εβραίοι…Εκείνο που έχει αξία είναι να την ζουν αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν πάνω της ελεύθεροι διαφεντευτές της, κυρίαρχοί της. Ν’αναπνέουν περήφανοι τον αέρα της, που’ ναι αέρας δροσιάς, ομορφιάς, λεβεντοσύνης».

Πίσω από όλα κρύβεται η ζήλεια για τον αγώνα για την Ένωση!

"Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει."
Albert Camus


Η Τουρκοκυπριακή ηγεσία ταράζει κάθε φορά που αναφέρεται η λέξη «Ένωσις» έστω κι αν ουδείς σχεδόν σήμερα μέσα στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα δεν σκέφτεται σοβαρά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Είναι γιατί την ώρα που οι Έλληνες της Κύπρου άρχιζαν τον αγώνα ενάντια στην αποικιοκρατία ταυτιζόμενοι με μίαν παγκόσμια επανάσταση ενάντια στους απεχθείς κατακτητές σε ολόκληρο τον πλανήτη η ηγεσία της Τουρκοκυπριακής κοινότητας ταυτίστηκε με τον κατακτητή, εξόπλισε τα σώματα ασφαλείας του και αποτέλεσε τον δούρειο ίππο μέσα στο νησί ζητώντας από τότε "Διχοτόμηση". Όταν οι αγωνιστές της Ελευθερίας ανέβαιναν στο ικρίωμα ανέβαιναν πεμπάμενοι από τον μελλοντικό ηγέτη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Όταν οι Έλληνες αγωνιστές καίγονταν ζωντανοί αρνούμενοι την υποταγή στον κατακτητή οι ηγέτες της Τουρκοκυπριακής κοινότητας ετοίμαζαν προβοκάτσιες και σφαγές σε αγαστή συνεργασία με το Βρετανικό ιμπέριουμ  και σε πλήρη ταύτιση με τον σοβινισμό της Τουρκικής πολιτικής. Είναι λοιπόν απολύτως φυσικό η Τουρκοκυπριακή ηγεσία να αντιδρά σε κάθε αναφορά στην λέξη «Ένωση». Ο Αγώνας εκείνος της θυμίζει ποιός αντιστάθηκε σε μία αυτοκρατορία όταν η ίδια γεννούσε τους μαχαιροβγάλτες που παραλάμβαναν τους Κοντεμενιώτες ως πρόβατα επί σφαγήν. Και είναι λυσσαλέα η αντίδραση στο είδωλο του τέρατος που τους κοιτάζει μέσα από τον καθρέφτη. Η Τουρκοκυπριακή ηγεσία επιβεβαιώνει τον Camus ζητώντας να υποκύψουμε και εμείς στις ισλαμοφασιστικές μυλόπετρες που την συνθλίβουν. Και χρησιμοποιεί την «Ένωση» για να μας πειθαναγκάσει.  Ο Camus όμως δεν είχε καμία απολύτως σύγχυση για τον Αγώνα. Για ένα Ελληνόπουλο έγραψε. (1) Άσσιχτιρ!

"Φθόνος έλκος εστι της αληθείας."
Δημόκριτος


Η ηγεσία του ΑΚΕΛ ταράζεται σφόδρα κάθε φορά που αναφέρεται η λέξη «Ένωσις» διότι το ΑΚΕΛ είναι το θλιβερό μοναδικό κομμουνιστικό κόμμα σε ολόκληρη την υφήλιο που όχι μόνο δεν έριξε μία σφαίρα στην αποικιοκρατία αλλά που πήρε επίσημα θέση ενάντια στον απελευθερωτικό αγώνα του λαού. Μέσα στον αγώνα, έγιναν λάθη και κάποια από αυτά ήταν εγκληματικά όπως ο φόνος του Μιχάλη Πέτρου, (2)  - αληθινά όμως υπάρχει οποιοσδήποτε ένοπλος αγώνας χωρίς λάθη ή παραλείψεις; Όσοι διαβάσουν τα ημερολόγια του Τσε θα ανακαλύψουν ότι δεν ... Τα όποια λάθη δεν μπορουν να αντισταθμίσουν το μένος της σταλινικής ηγεσίας για τον Αγώνα. Αυτοί που απουσίασαν από το κάλεσμα για τον Αγώνα  ήρθαν εκ των υστέρων να δικαιώσουν τις πρώτες τους δηλώσεις για «τραμπούκους». Όταν οι δεκαεννιάχρονοι ποιητές-μαθητές ανέβαιναν στην κρεμάλα η σταλινική ηγεσία έσπερνε τους σπόρους του διαρκούς εμφυλίου για να κρύψει τις πομπές της και την ταύτιση με το καθεστώς της Μόσχας και την αποδοχή του γεωπολιτικού διαμοιρασμού της υφηλίου σε ζώνες επιρροής. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ έχει αλλεργία με τον αγώνα για την Ένωση διότι η ίδια μόνον εύηχες πορδές έβγαζε περί αυτού και διότι ουδέποτε τόλμησε να μετατρέψει την αριστερά σε μία επαναστατική δύναμη ενάντια στους εκάστοτε δυνάστες του νησιού. Η πολιτική της ηγεσίας του ΑΚΕΛ ήταν και είναι το «κάτσετε στα αυκά σας και υποταχτείτε στην μοίρα». Την κρίσιμη ώρα απουσίασε από τον Αγώνα με τον ίδιο τρόπο που απουσίασε παντελώς την ημέρα του πραξικοπήματος. Εμφανίστηκε βέβαια μετά το 60 και μετά το 74 για να αποδίδει πιστοποιητικά πατριωτισμού και αντίστασης δηλητηριάζοντας με την ιστορική της αφήγηση τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων σε βαθμό πιθανώς ανεπανόρθωτο. Καθόλου τυχαία η ιστορική αφήγηση του κόμματος είναι ταυτόσημη με τους ιστορικούς του ιμπέριουμ και την θεωρία των «διπλών εθνικισμών» η οποία αποκρύπτει πλήρως τον ρόλο των αποικιοκρατών  στην σύγκρουση. Σήμερα δε εναγκαλίζεται ασπαζόμενη την ηγεσία του κατακτητή. Άσσιχτιρ!




"Το θερμόμετρο της επιτυχίας είναι ο φθόνος των ανίκανων."
Salvador Dali


Η ηγεσία του ΔΗΣΥ και οι καινοφανείς αστέρες σε αυτήν αντιδρούν κάθε φορά που αναφέρεται η λέξη «Ένωσις» παρά το ότι καπηλεύτηκε αυτό τον αγώνα για δεκαετίες και παρά το ότι στις τάξεις του βρίσκονται οι περισσότεροι εν ζωή αγωνιστές της περιόδου εκείνης. Προσπαθεί μάλιστα να κρύψει και την ίδια τη λέξη «Ένωσις» αντικαθιστώντας την με τη λέξη «απελευθέρωση». Είναι αυτή η ηθική αισχρότητα της ιστορικής διαστρέβλωσης που οδηγεί στο νερόβραστο μήνυμα του υπουργού της εθνικά άφρονας παράταξης στα 60χρονα της έναρξης του Αγώνα στο οποίο η λέξη «Ένωσις» έχει εξαφανιστεί. (3) Είναι αυτή η νοοτροπία στρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας που οπλίζει τον ΔΗΣΑΚΕΛισμό και τον φασισμό της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Οι υποταγμένοι της ηγεσίας του ΔΗΣΥ φθονούν τον Αγώνα για την Ένωση διότι ο αγώνας εκείνος τους θυμίζει την πολιτική τους μικρότητα που είναι αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στην διαπλοκή και την διαφθορά και στην στάση ζωής του οσφυοκάμπτη με την οποία έχουν πλέον ταυτιστεί ονομάζοντας τον εξανδραποδισμό τους «πολιτικό ρεαλισμό». Άσσιχτιρ!

"Ξέρετε ποιά είναι η επιτομή των «δευτεροκλασάτων»;. Είναι η απέχεθεια που δείχνουν για τα επιτεύγματα άλλων."
Ayn Rand


Η χρηματοδοτούμενη νομενκλατούρα αντιδρά κάθε φορά που αναφέρεται η λέξη «Ένωσις» διότι ο Αγώνας εκείνος ήταν τόσον αγνός και άδολος που φωτίζει την προσωπική και ηθική της αισχρότητα. Αυτοί που τα παίρνουν από ξένα κέντρα για να ξαναγράψουν την ιστορία του τόπου και να προωθήσουν την υποταγή στον ισλαμοφασισμό ως «πρόοδο και επανένωση» μισούν τον Αγώνα εκείνο διότι δεν μπορούν να ισορροπήσουν στην αλαζονική τους μετριότητα και στην σύγκριση με τους «αμόρφωτους» χωρκάτες του τόπου μας που τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο βαδίζοντας προς το Τέλος. Είναι τόσον αδιανόητη για τους ιδίους η οποιαδήποτε αίσθηση θυσίας που προτιμούν να υποσκάπτουν και να αμαυρίζουν τον αγώνα των παππούδων και των γιαγιάδων τους παρά να αρθρώσουν ένα ιώτα αυτοκριτικής για την τάυτιση τους με τους κατακτητές και τους δήμιους που τραβούσαν τον μοχλό της καταπακτής στις Κεντρικές Φυλακές.

Η υποκρισία όλων των πιο πάνω φανερώνεται στους διθύραμβους που αφιερώνουν για τους αγώνες των Κουβανών, των Κούρδων, των Παλιστινίων, των Κενυατών των Ισραηλινών, αναλόγως παράταξης και ιδεοληψίας την ίδια στιγμή που επιτίθενται στον αγώνα των ανθρώπων μας τον οποίον βαφτίζουν φανερά ή κρυφά ως «εθνικιστικό».  Τους απαντά ο Τσε διά της τεθλασμένης.



Οι δε ΕΛΑΜίτες οι οποίοι έφεραν την τροπολογία στη βουλή αλλά δεν έχουν ποτέ κρύψει την σχέση τους με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής ποιά άραγε σχέση έχουν με τα οράματα και τον αγώνα για την Ένωση; Αυτοί που στην επίσημη ιστοσελίδα τους διαφημίζουν τη σχέση με τους υπανθρώπους που τραγουδούν και χαιρετούν ναζιστικά ποιά ακριβώς σχέση έχουν με τον άδολο αγώνα των παππούδων μας που πολέμησαν τον ναζισμό στα πεδία μαχών του Β’ Παγκοσμίου πολέμου προτού σηκώσουν τα όπλα ενάντια στους αλλοτινούς τους συμμάχους;





Υποκριτές και οι μεν και οι δε!

Μειώνει αυτή η υποκρισία τον πόθο των Ελλήνων της Κύπρου για την Ένωση με την Ελλάδα; Μειώνει η ζήλεια και ο φθόνος όλων των ανωτέρω τις αρχές και τα ιδανικά των ανθρώπων μας που «πήραν μιαν ανηφοριά, πήραν μονοπάτια να βρουν τα σκαλοπάτια που παν στην Λευτεριά;»

Ο παππούς μου για την Ένωση αγωνίστηκε! Ούτε για ανεξαρτησία, ούτε για «απελευθέρωση», ούτε για να είναι το ΕΛΑΜ στη βουλή και να καπηλεύεται τον αγώνα του.

Θα έρθει κάποια στιγμή δε που η Τουρκοκυπριακή κοινότητα ίσως αναθεωρήσει την πολεμική ενάντια σε εκείνον τον αγώνα. Όταν θα συνθλίβεται κάτω από την ισλαμοφασιστική μπότα του εισβολέα και θα απειλείται με την αληθινή υπαρξιακή καταστροφή που φέρνει η ταύτιση της ηγεσίας του με την ηγεσία του εισβολέα, δεν θα υπάρχουν πια δικαιολογίες για το ότι έφταιξε ο αγώνας για την «Ένωση». Ο αγώνας για την «Ένωση» θάφτηκε τελεσίδικα όταν δημιουργήθηκε το κράτος  για τα δόντια των καιροσκόπων και των πολιτικάντηδων που έκτοτε το παίζουν «Εθνάρχες» πατώντας κυριολετικά πάνω στα πτώματα εκείνων που θυσιάστηκαν. Χρησιμοποιείται μόνον ως άλλοθι για την μικρότητα και την ανικανότητα όλων εκείνων που τον υπέσκαψαν και τον πρόδωσαν, πατώντας ακόμη και τους όρκους τους για να αποκτήσουν το δικό τους κουτσουρεμένο φέουδο. Η Τουρκοκυπριακή κοινότητα κάποτε θα διερωτηθεί αν η θέση της στο ιστορικό γίγνεσθαι θα ήταν καλύτερη μέσα στα πλαίσια του Ελληνικού κράτους παρά στα χέρια επικίνδυνων μεγαλομανών ψυχοπαθών που οραματίζονται ένα νέο χιλιόχρονο Ράιχ. Αυτή η συζήτηση δεν είναι του παρόντος. Νομοτελειακά όμως θα την φέρει σαν θεία δίκη η ιστορία.

Τιμώντας το ενωτικό δημοψήφισμα τιμούμε τον ευγενέστερο αγώνα που έδωσε ο λαός μας. Δεν περιμέναμε ούτε το ΕΛΑΜ για να το πράξουμε ούτε τον Αττιλάρχη και τους πράκτορες του ανάμεσα μας για να μας το απαγορεύσουν.

"Φθόνος εστί κάκιστος, έχει δε τι καλόν εν αυτώ. Τήκει γαρ φθονερών όμματα και κραδίην."
Ο φθόνος είναι πολύ κακός αλλά έχει ένα καλό: λιώνει τα μάτια και την καρδιά των φθονερών


Η λύσσα στα μάτια και τις καρδιές τους αναδεικνύει και την υπεροχότητα εκείνου του αγώνα. Αναδεικνύει επίσης τις ρίζες του κυπριακού προβλήματος που δεν είναι άλλες από την άρνηση μίας αυτοκρατορίας να παραχωρήσει σε έναν λαό το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και την κινητοποίηση από αυτήν όλων των αισχρών μηχανισμών για να την εμποδίσει. (4)

Ο καθένας στη ζωή του διαλέγει και την πορεία του. Στην είσοδο της Ιερισσού οι κάτοικοι τοποθέτησαν το πρωταρχικό δίλημμα που υπάρχει στη ζωή κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου. Είναι η Ηράκλεια οδός ανάμεσα στην Αρετή και την Κακία, ξανά και ξανά και ξανά.



Τέρμα πια οι αυταπάτες! Ή με τους Ρωμαίους ή με τους Γαλάτες!






Σόλων Αντάρτης ~ solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~~




Πηγές – Σημειώσεις
------------------------


1. «ΑΠΟΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΑΟΛΗ

Εδώ και λίγεςεβδομάδες η επαναστατημένη Κύπρος έχει αποκτήσει τον ήρωα της στο πρόσωπο του νεαρού Κύπριου σπουδαστή Μιχάλη Καραολή που καταδικάστηκε από τα βρετανικά δικαστήρια σε θάνατο με τη μέθοδο του απαγχονισμού. Στο ευτυχισμένο εκείνο νησί οπού γεννήθηκε η Αφροδίτη, οι άνθρωποι πεθαίνουν σήμερα - και μάλιστα με τρόπο φρικιαστικό. Για μια ακόμη φορά, η ταπεινή διεκδίκηση ενός λαού που παρέμεινε για χρόνια βουβή και αναχαιτίστηκε μόλις θέλησε να εκδηλωθεί, ξεσπά τώρα σε εξέγερση. Για μια ακόμη φορά, της εξέγερσης είχε προηγηθεί η τυφλή καταπίεση. Για μια ακόμη φορά, οι αρχές Κατοχής που διατράνωναν ότι κυριαρχική τους φροντίδα ήταν η τάξη, αναγκάζονται να εγκαταστήσουν τα δικαστήριά τους και να κάνουν ακόμη μεγαλύτερη μια καταπίεση που δε θα φέρει άλλο αποτέλεσμα παρά τον πολλαπλασιασμό των εξεγέρσεων. Τώρα σήμανε ηώρα για τους μάρτυρες που, άκουραστοι όπως και οι καταπιεστές, κατορθώνουν να κάνουν γνωστή σ' έναν αδιάφορο κόσμο την διεκδίκηση ενός λαού που τον ξέχασαν όλοι εκτός απ’ τον εαυτό του...»
L'enfant grec. Albert Camus
Από:
http://www.openarchives.gr/view/525111

2. «Για να μιλήσω με συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι αδύνατο να αντιληφθώ γιατί βρισκόταν τόσα χρόνια σε λίστα προδοτών ο Μιχάλης Πέτρου, που φονεύθηκε στη Λύση το 1958, από ομάδα της ΕΟΚΑ. Δεν πυροβολήθηκε ως προδότης, αλλά σε επεισόδιο στο οποίο ήρθαν σε αντιπαράθεση στην πλατεία του χωριού ομάδα της ΕΟΚΑ και ομάδα της ΠΕΟ, που βρισκόταν σε καφενείο. Διαβάζοντας, κυρίως στο βιβλίο του Παναγιώτη Παπαδημήτρη «1000 άγριοι φόνοι στην Κύπρο», για το ποιος ήταν ο Μιχάλης Πέτρου, πιστεύω ότι θα ήταν τιμή για την ιστορία της ΕΟΚΑ αν οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, αναγνώριζαν με κάποιο τρόπο, έστω και με μια επιστολή προς την οικογένεια του, ότι ο Πέτρου δεν υπήρξε ποτέ προδότης και κυρίως ότι η ΕΟΚΑ δεν έδωσε ποτέ διαταγή για εκτέλεση του. Αυτό δεν θα μόλυνε ούτε κατ΄ ελάχιστο τον απελευθερωτικό αγώνα, αντίθετα θα τον απάλλασσε από ρύπους με τους οποίους προσπαθούν διάφοροι ανιστόρητοι να τον λερώσουν.»
Από:
Άριστος Μιχαηλίδης: Η ιστορία του Μιχάλη Πέτρου και η ΕΟΚΑ
http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/126487/aristos-michailidis-i-istoria-tou-michali-petrou-kai-i-eoka?page=2
Προσωπικά αισθάνομαι ότι τίποτε λιγότερο από την πλήρη αποκατάσταση του ονόματος του Μιχάλη Πέτρου δεν είναι αρκετό.

3. Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού Κώστα Καδή για την Επέτειο της 1ης Απριλίου 1955
Από:
http://egkyklioi.moec.gov.cy/Data/dte3010a.pdf

4. Για την Κύπρο ουδέποτε ίσχυσε το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως των λαών όπως αυτό ορίστηκε στο πρώτο κιόλας άρθρο του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ:
«Να αναπτύσσουν ανάμεσα στα έθνη φιλικές σχέσεις που θα βασίζονται στο σεβασμό της αρχής των ίσων δικαιωμάτων και της αυτοδιαθέσεως των λαών και να παίρνουν άλλα μέτρα κατάλληλα για την ενίσχυση της παγκόσμιας ειρήνης.»
Από:
http://www.unric.org/el/index.php?option=com_content&view=article&id=14