Sunday, 31 December 2017

Αλλαγή Φρουράς… Μία Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Αλλαγή Φρουράς… Μία Παραμονή Πρωτοχρονιάς
http://cyprus.indymedia.org/node/5184

Sunday, 17 December 2017

Ο Τελευταίος Ονήσιλος Μιλούσε Τούρκικα

Ο Τελευταίος Ονήσιλος Μιλούσε Τούρκικα
http://cyprus.indymedia.org/node/5183

Sunday, 3 December 2017

Γιατί Ψεύδεται ο Πρόεδρος της «Αρχής Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων» Χρύσανθος Γεωργίου;

Γιατί Ψεύδεται ο Πρόεδρος της «Αρχής Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων» Χρύσανθος Γεωργίου;
http://cyprus.indymedia.org/node/5178

Wednesday, 18 October 2017

Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη








Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη
• Τα ουράνια σώματα
• Εάν μισούνται ανάμεσό τους
  
"Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά 
σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα."
 - Καρλ Μαρξ

Αλλά τι γίνεται με την τρίτη, την τέταρτη και την τεσσαρακοστή φορά; Τι είδους επανάληψη βιώνουμε; Και που θα οδηγήσει;

Ο Μαρξ το έθεσε πολύ ορθά! Αλλά εμείς που φτάσαμε σήμερα; Είναι αυταπόδεικτο πως όταν ένας λαός είτε λόγω βλακείας, είτε λόγω φανατισμού ΑΡΝΕΙΤΑΙ να κατανοήσει την ιστορία του, καταδικάζεται να την επαναλάβει ως φαρσοκωμωδία την δεύτερη φορά - αλλά πως ακριβώς την βιώνει όλες τις επόμενες φορές; Υπάρχουν λόγια να χαρακτηρίσουν το μείγμα αίσχους, αηδίας και γελοιότητας που βιώνουμε αυτές τις μέρες με την αναβίωση του εμφυλιοπολεμικού μίσους;

Οι υπάνθρωποι που - σε πείσμα των καιρών που απαιτούν από μας υπευθυνότητα, ενότητα και σύμπνοια - ανασύρουν τα πτώματα των ηγετών του εμφυλίου πολέμου που βιώσαμε το 1972-74 για να διασπείρουν έντεχνα και επίτηδες ξανά την διχόνοια έχουν πρόγραμμα, έχουν στόχους που εξυπηρετούνται με αυτό. Αλλά εμείς όλοι οι υπόλοιποι ηλίθιοι ΓΙΑΤΙ τους ακολουθούμε;

Όσοι παρακολουθούν αντιλαμβάνονται πως μες τις πρόσφατες μέρες αναβιώνει τεχνηέντως πάλι το πνεύμα διχόνοιας που μας δηλητηρίασε τόσο βαθιά εκείνη την μακρινή εποχή. Δύο ολόκληρες γενεές γεννήθηκαν και μεγάλωσαν από τότε, και έχουν αρχίσει να γεννούν εγγόνια. Και όμως ακόμα ο λαός μας παραμένει ευάλωτος στις τοξικές σειρήνες που μας καλούν ξανά στην αναβίωση του μίσους.

Όσοι παρακολουθούν τον σφυγμό της πολιτικής μας ζωής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης - που έχουν καταντήσει πλέον η αρένα των πολιτικών μας συγκρούσεων - βλέπουμε πράματα που ουδέποτε αναμέναμε να προκύψουν τον 21ο αιώνα: άνθρωποι να απειλούν ο ένας τον άλλο πάλι με σκοτωμούς (ανοικτά, γραπτώς και επωνύμως!), να απειλούν πως θα βιάσουν ο ένας τον άλλο ή τις οικογένειες τους, να απειλούν πως θα κόψουν τα γεννητικά όργανα ο ένας του άλλου... που φτάσαμε; Πόσα ακόμα έχει να περάσει αυτός ταλαίπωρος λαός προς τιμήν "της ιερής μνήμης" του Μακαρίου και του Γρίβα;

Οι επικίνδυνοι αδερφοφάδες που ανασύρουν και ταΐζουν αυτό το μίσος για να κτίσουν πολιτικές καριέρες, να μαζέψουν ψήφους, να προωθήσουν το δόγμα τους έχουν σκοπούς. Ακολουθούν μεθόδους. Εμείς γιατί τους ακολουθούμε;

Καλά, τα πρώτα μερικά χρόνια μετά το 74, όταν το αίμα ήταν ακόμα νωπό, όταν η γνώση του πόνου των βασανιστηρίων και των σκοτωμών ήταν πρόσφατη, φαινομενικά ανεξίτηλη... μπορεί να ήταν κατανοητό το ότι γλυστρούσαμε ξανά στα ίδια. Ιδίως σε μια χώρα όπου ουδέποτε έγινε επίσημη προσπάθεια συμφιλίωσης των παρατάξεων• στη χώρα των άξεστων και ακαλλιέργητων τριτοκοσμικών που μεγαλώσαμε. Αλλά σήμερα πως δικαιολογούνται αυτά τα πράγματα; Έχουν ξεπεράσει το τραγικό, το φαρσικό, το γελοίο, το ευτράπελο, το αναξιόλογο. "Έμεινεν μας η τάτσα", που λέει και η λαϊκή σοφία, ο λεκές.

Να τι βιώνουμε σήμερα:
■ Η ηγεσία του ΑΚΕΛ καλεί τον κόσμο σε διαμαρτυρία στο πιο κεντρικό σημείο της Λεμεσού για το μνημείο του Γρίβα.
• Δεν διαδηλώνει για την τουρκική κατοχή της Κύπρου.
• Δεν διαδηλώνει για την ανακοίνωση της Κυβέρνησης σε σχέση με τις αγγλικές βάσεις που και αυτές συνιστούν παράνομη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου. Στις διαβουλεύσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Κύπρου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγει η ΕΕ με το ΗΒ για την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ, οι κυβερνώντες την Κύπρο συμφώνησαν με τη θέση να συνεχίσουν να ισχύουν και μετά το Brexit αυτά που ισχύουν σήμερα σε ό,τι αφορά τις βρετανικές βάσεις. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ όμως διαμαρτύρεται... για τον Γρίβα!

■ Η ηγεσία του Συνδέσμου Αγωνιστών 1955-1959 - που υποτίθεται είναι η ομάδα ανθρώπων που παραμένει πιο πιστή και συνεπής στον όρκο της ΕΟΚΑ και στον δρόμο που έδειξε ο Διγενής - συνεχίζει να εμφανίζεται παρά τω πλευρώ του Προέδρου Αναστασιάδη, να μην δημοσιεύει ούτε λέξη κριτικής για την πολιτική του, και να του χαρίζει υποστήριξη και προβολή με κάθε ευκαιρία.
• Ούτε μια λέξη δεν αρθρώνουν οι αγωνιστές για το ότι ο Αυξεντίου και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δεν θυσιάστηκαν για την αίγλη της ρατσιστικής Διζωνικής "λύσης" που είναι το όραμα του Προέδρου Αναστασιάδη.
• Ούτε λέξη για το ότι η Κυβέρνηση Αναστασιάδει συμφωνεί με την παραμονή των αγγλικών βάσεων στην Κύπρο. Το τελευταίο στρατιωτικό κατάλοιπο της αγγλικής κατοχής των εγγλέζων, που τώρα με την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ χάνει και το τελευταίο φύλλο συκής (την ψευδαίσθηση νομιμότητας)... δεν τους ενοχλεί;

Με άλλα λόγια, οι κορυφαίοι των Γριβικών και Μακαριακών συμφωνούν για την εξωτερική πολιτική. Δεν τους απέμεινε τίποτε άλλο πλέον για να διατηρήσουν την "διαφορετική" ταυτότητα τους.


Τα ουράνια σώματα

Διγενής και Μακάριος: τα ουράνια σώματα γύρω από τα οποία περιστρέφεται η ζωή των κυπρίων από τα μέσα της δεκαετίας του πενήντα μέχρι σήμερα.

Η διαφωνία μεταξύ Γρίβα και Μακαρίου άρχισε από το 1956, ίσως και ενωρίτερα. Τουλάχιστον από το 1956 υπάρχουν γραπτά τεκμήρια και μαρτυρίες για την διαφωνία τους. Η σύγκρουση τους σταδιακά κλιμακώθηκε και κορυφώθηκε με την εμφύλια σύγκρουση του 1972-74. Ο Γρίβας απέθανε τον Ιανουάριο του 74. Ο Μακάριος - δεν άντεξε την απώλεια του πιο αγαπημένου του εχθρού - πέθανε τον Αύγουστο του 77. Ο θάνατος τους ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να επανέλθει ο λαός μας σε μια συμφιλίωση, σε μια υπέρβαση του μίσους. Και όμως ακόμα μέχρι σήμερα υπάρχουν τιποτένιοι και μικρόψυχοι άνθρωποι σε πολύ ψηλά πολιτικά αξιώματα, σε πολύ καίριες θέσεις μες τον κόσμο του Τύπου και των ΜΜΕ, μες τις κρατικές δομές και τα κόμματα, που επιμένουν να διατηρούν τον κόσμο μας εγκλωβισμένο στο μίσος που χρωμάτισε εκείνη την φαρμακερή δεκαετία.

Ούτε τους νεκρούς δεν αφήνουν να ησυχάσουν.

Όντας "αληθινοί ορθόδοξοι" συνηθισμένοι στην ειδωλολατρεία, δεν άφησαν να πάει χαμένη η ευκαιρία και για πτωματολαγνεία. Δεν είναι σύμπτωση πως και οι δύο ηγέτες υπέστηκαν την πιο ξεδιάντροπη ασέλγεια των λειψάνων τους: φανατικοί "λάτρεις" έκαστου άνοιξαν τα πτώματα και αφαίρεσαν τις καρδιές από την σορό, προφασιζόμενοι διάφορες εκλογικεύσεις όπως τάχα "θέματα ασφάλειας, ανάγκη περαιτέρω νεκροψίας, σεβασμός στην ιστορία, κοκ", με τις οποίες κατάφεραν να κρατήσουν τα όργανα έκαστου νεκρού σε φιάλες και δοχεία "για το μέλλον". Αυτά έχουν τεκμηριωθεί πολλές φορές και μπορείτε να δείτε τις παραπομπές πιο κάτω για τις πηγές.


Εάν μισούνται ανάμεσό τους

Ο Διοικητής της ΕΟΚΑ β που ανέλαβε αμέσως μόλις απέθανε ο Διγενής κατόπιν επιμονής όλων των τομεαρχών της οργάνωσης, ο Γιώργος Καρούσος, ήδη από την Άνοιξη του 74 κήρυξε εκεχειρία, έκαμε διευθετήσεις ώστε ο Ενωτικός αγώνας να ξανατεθεί πάνω σε πολιτική (και οχι στρατιωτική) βάση και είχε διατάξει την διάλυση και αποστράτευση της ΕΟΚΑ β. Από τότε, η ΕΟΚΑ β σε ουδεμίαν επιχείρηση έλαβε μέρος, ούτε ακόμα και όταν τους μήνες από Απρίλιο μέχρι Ιούλιο οι αντίπαλοι της επετέθηκαν, συνέλαβαν και βασάνισαν μέλη της ενωτικής παράταξης.

Μερικές μέρες μετά τον θάνατο του Γρίβα, ο Γ. Καρούσος δημοσίευσε την εξής ανακοίνωση στις εφημερίδες:
"ΕΟΚΑ Β ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ. Γνωρίζομεν εις τον κ. Πρόεδρον της Δημοκρατίας, τα πολιτικά κόμματα και τον ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, ότι η ΕΟΚΑ Β διέταξε την αναστολήν της δράσεως της επί τω σκοπώ όπως παράσχη τον χρόνον της απαραιτήτου ηρεμίας, διά τον υπεύθυνον θετικόν και πατριωτικόν χειρισμόν του εθνικού μας θέματος.
Προϋποθέτει τούτο, ότι θα εύρη ανταπόκρισιν υπό των οργάνων ασφαλείας, αλλά και των κατευθυνομένων του παρακράτους, επ' αγαθώ του λαού μας.
Πάσα ενέργεια εις βάρος τυχόν φυλακισμένων μας, καταζητουμένων ή ελευθεροκινουμένων μελών μας, ως και φθορά περιουσιών των ενωτικών, θα προκαλέση τας σοβαράς αντιδράσεις της Οργανώσεως, εφ' ων την ευθύνην θα φέρουν οι απρόσεκτοι ή οι αστόχως υποθέτοντες ότι ο αποθανών Αρχηγός, κατέλιπεν αναποφάσιστα ορφανά.
Η παρούσα ανακοίνωσις δεν αποτελεί όρον, αλλ' εκ καθήκοντος προσφοράν προς το σύνολον υπό την βεβαιότητα ότι αύτη θα εκτιμηθή. Οι προς πάσαν κατεύθυνσιν υπεύθυνοι άνδρες, ας δώσουν τα δείγματα του πατριωτισμού και της συνέσεως των. Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ Β"

Ο Μακάριος όμως και οι φανατικοί στον περίγυρο του δεν αποδέχθηκαν την μονομερή εκεχειρία. Συνέχισαν τις διώξεις, συλλήψεις, βασανιστήρια, ανατινάξεις οικιών και υποστατικών μελών της αντιπολίτευσης. Το ίδιο - αλλά χωρίς ένοπλες πράξεις - συνέβηκε και με τους φανατικούς που ήταν στον περίγυρο του Γρίβα. Η συμφωνία ανάμεσα στους τομεάρχες και τον Διοικητή Καρούσο για εκεχειρία συμπεριελάμβανε και αξιοποίηση της πρότασης που πολύ ορθά είχε προσφέρει ο Μακάριος για αμνηστεία σε όσους αντάρτες και καταζητούμενους επέστρεφαν στα σπίτια τους. Η πρόταση της οργάνωσης έθετε κάποιους όρους για την αξιοποίηση της αμνηστίας. Οι φανατικοί Γριβικοί όμως, καθώς και πράκτορες της χούντας που προσπαθούσαν να διεμβάλουν μοχλούς πίεσης και διείσδυσης μες την ενωτική παράταξη, τορπίλισαν αυτή την πτυχή της εκεχειρίας με πράξεις πολιτικής δολιοφθοράς εντός της παράταξης, που εξέθεσαν τον Καρούσο αφήνοντας τον χωρίς έρεισμα στην προσπάθεια του για ειρήνευση και αποκλιμάκωση του εμφυλίου πολέμου. Οι φανατικοί και των δύο παρατάξεων επικράτησαν: το συγκρουσιακό κλίμα συνεχίστηκε. Ο Καρούσος αναγκάστηκε να φύγει.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και αμέσως συνελήφθει από τη χούντα (γιά δεύτερη φορά - την πρώτη φορά είχε υποστεί τα πάνδεινα σε βασανιστήρια από την ΕΣΑ, την στρατιωτική αστυνομία του Ιωαννίδη). Η έντιμη του στάση κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο μές το αντάρτικο και τη διοίκηση του της ΕΟΚΑ β, όντας καταζητούμενος και επικηρυγμένος και απο τις δύο δικτατορίες που προσπαθούσαν διαρκώς να τον σκοτώσουν ήταν τέτοια που τον χειμώνα του 1974 ο Μακάριος συναντήθηκε μαζί του στην Αθήνα πρίν επιστρέψει στην Κύπρο και του ζήτησε να αναλάβει την διοίκηση της Εθνοφρουράς. Πρός τιμήν του ο Καρούσος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη με το σαθρό καθεστώς που ξαναστηνόταν στην Κύπρο της "Μεταπολίτευσης".

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να μελετήσουν την καταπληκτική ιστορία του Καρούσου και μέρους της αντιχουντικής πτέρυγας της Ενωτικής αντιπολίτευσης εδώ:
Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) - συνομιλία με τον Αντώνη Κακαρά
Ο Α. Κακαράς είναι διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του ναυτικού από το ’62 μέχρι το ‘90: κατά τη διάρκεια της δικτατορίας  αποτάχθηκε, καταδικάστηκε και κλείστηκε στις φυλακές για ενάμιση χρόνο για «Προσβολή Στρατού και περιύβριση Αρχής»:

Ήταν ικανός και πρόθυμος ο λαός μας για ειρήνευση το 74 πριν την εισβολή; Πως μπόρεσαν οι φανατικοί και των δύο παρατάξεων να διατηρήσουν το συγκρουσιακό κλίμα της διχόνοιας παρ' όλο που "όλοι" έλεγαν ότι ήθελαν ενότητα; Πως κατάφεραν οι φανατικοί να δέσουν τα μάγια τότε έτσι ώστε ακόμα και σήμερα, σαράντα χρόνια αργότερα, να μοιάζει "απόλυτα φυσικό" το ότι συγκρούονται οι άνθρωποι έτοιμοι να αλληλοσκοτωθούν ποζάροντας ως δορυφόροι αυτών των ηγετών; Ποιό μέρος της συλλογικής μας ψυχής δηλητηριάστηκε τόσο έντεχνα ώστε η διχόνοια να ξεπετάγεται τόσον εύκολα;

Μήπως έχει δίκαιο ο ποιητής μας που έγραψε:

"Aπό στόμα οπού φθονάει,
παλικάρια, ας μην 'πωθή,
πως το χέρι σας κτυπάει
του αδελφού την κεφαλή.

Mην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένα έθνη αληθινά:
«"Eάν μισούνται ανάμεσό τους,
δεν τους πρέπει ελευθεριά». "

Μας είπε όμως και αυτό:

"Πόσον λείπει, στοχασθήτε,
Πόσο ακόμη να παρθή
Πάντα η νίκη, αν ενωθήτε,
Πάντα εσάς θ’ ακολουθή."
- Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Διονύσιος Σολωμός

Δεν ξέρω αν μας αξίζει η μοίρα μας. Ένας λαός που ανέχεται το πιο πολιτικοποιημένο του τμήμα να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση ενεργής διχόνοιας για πάνω από εξήντα χρόνια, ένας λαός που επιτρέπει στους ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ να του καθορίζουν την πολιτική του αντίληψη, που επιτρέπει σε αυτούς τους επαγγελματίες διχαστές και λαοπλάνους να καθορίζουν την ροή της ιστορίας του... δεν πάει καλά.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παραπομπές και Πηγές

Ο θάνατος του Μακαρίου και η… άταφη για 33 χρόνια καρδιά του

Ο Γρίβας… δολοφονήθηκε;

Γιατί ο Γρίβας θάφτηκε στη Λεμεσό...

Νεκρός ο Ποιητής - Αιμόφυρτος η Προφητεία του Λάμπει Διαχρονικά και Επαληθεύεται
"...Και δεν έχω άλλη εκλογή, παρά να μένω στα υπόγεια αλχημιστής…"

Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) - συνομιλία με τον Αντώνη Κακαρά

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Thursday, 12 October 2017

Thursday, 5 October 2017

Ποια Παιδεία; Προωθούν και Συγκαλύπτουν την Βία!

Ποια Παιδεία; Προωθούν και Συγκαλύπτουν την Βία!
http://cyprus.indymedia.org/node/5171

Saturday, 30 September 2017

Εθελοντές



Έχουμε εν ενεργεία πάρα πολλές εργασίες σε φιλανθρωπικές και ανθρωπιστικές, πολιτιστικές και πολιτικές δραστηριότητες που μόνο με την βοήθεια σας μπορούν να πραγματωθούν. Χωρίς εθελοντική εργασία δεν θα φτάσουν σε πέρας.

Παρακαλούμε δείτε τις διάφορες επιλογές πιο κάτω και επικοινωνήστε μαζί μας αν σας ελκύει κάποια από αυτές τις προοπτικές.

Οι εργασίες μας δεν πληρώνουν απολύτως τίποτε! Η αμοιβή είναι μόνον ηθική και πνευματική - είναι η επίγνωση του ότι βοηθούμε να υλοποιηθούν προγράμματα και δραστηριότητες που ωφελούν τους συνανθρώπους μας και την ευρύτερη κοινωνία. Είμαστε όμως αφοσιωμένοι στην συνεργασία με βάση την άμεση δημοκρατία: αυτό συνεπάγεται πως όλες οι γνώσεις και δεξιότητες που ήδη "κατοικούν" ανάμεσα μας, γίνονται κοινό κτήμα όλων - άρα θα εκπαιδευτείτε σε πολλά και διάφορα στην πορεία της συνεργασίας μας. Αρκετές από αυτές τις γνώσεις και δεξιότητες είναι εξειδικευμένες και μπορούν να σας εξυπηρετήσουν και στη δική σας προσωπική ζωή, αλλά ίσως και για να εργοδοτοθείτε μελλοντικά σε θέσεις που να αποδίδουν εισόδημα. Συμπεριλαμβάνουν:
► Διαπροσωπικές σχέσεις και επικοινωνίες, τεχνικά θέματα (υπολογιστές, διακομιστές), διαχείριση προσωπικών επαφών και συναντήσεων σε ομάδες, δεξιότητες που αφορούν κινητοποιήσεις, επαφές με τον Τύπο /ΜΜΕ, πρακτικές εφαρμογές σε θέματα υγείας και θεραπείας, γραμματειακές εργασίες, δημοσιεύσεις, έρευνα, αρθρογραφία, εμπλοκή σε νομικές μάχες, διαλέξεις και παρουσιάσεις, δικτύωση ανθρώπων... συν θεωρητική κατάρτηση και μελέτη για όσους το θέλουν. Μαζί με όλα αυτά υπάρχουν και πολλές ευκαιρίες για ανέμελη εργασία όπως καθάρισμα, διαλογή και συλλογή βοτάνων, προετοιμασία σκευασμάτων, παραδόσεις μηνυμάτων και υλικών σε σπίτια και γραφεία, επιδιορθώσεις, καθώς και για δημιουργικές εργασίες όπως γραφικές τέχνες, κοκ.

Εργασίες:
• Συλλογή, διαλογή και διανομή ρούχων και άλλων χρήσιμων ειδών σε άπορες οικογένειες
• Θεμελίωση και διεύρυνση του Προγράμματος Ιατρικής Κάνναβης (υποστήριξη ασθενών, νομικές εργασίες, ενημέρωση Βουλευτών και πολιτικών, κοκ.)
Πολιτικές και Πολιτιστικές δραστηριότητες με ελευθεριακό προσανατολισμό - φεμινισμός, οικολογία, άμεση δημοκρατία, ισότητα, ελληνισμός, διεθνισμός και ελευθερία σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης είναι οι αξίες που μας καθοδηγούν.
Ποιοί είμαστε:

Άτομα, κύκλοι και δίκτυα φίλων και υποστηρικτών που δραστηριοποιούμαστε στο κέντρο και στον κοινωνικό περίγυρο της Φιλικής Εταιρείας Κύπρου, της Ενδο~Μήδεια /Cyprus IndyMedia, του Σωματείου Φίλοι της Κάνναβης, της Σοσιαλιστικής και ελευθεριακής Πτέρυγας της Παράταξης του ΟΧΙ, της Κίνησης Στήριξης Σενέρ Λεβέντ, καθώς και ανεξάρτητα-αυτόνομα άτομα που δεν συνδέονται με κανένα από τα πιο πάνω.

Αν ενδιαφέρεστε, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας εδώ:
E8elontes@cyprus-org.net
 
Ή τηλεφωνικώς, παρακαλούμε μιλήστε με τον Σόλωνα:
96-89-71-99 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~  

Saturday, 23 September 2017

Sunday, 17 September 2017

Ποιά Παιδεία; Ασχολούνται με Τρίχες

Ποιά Παιδεία; Ασχολούνται με Τρίχες
http://cyprus.indymedia.org/node/5165

Thursday, 7 September 2017

Το Κεφάλαιο και τα σιελωνούθκια*

Το Κεφάλαιο και τα σιελωνούθκια*
http://cyprus.indymedia.org/node/5163

Sunday, 3 September 2017

Μία Πρόταση Ριζικής Ανατροπής για τις Προεδρικές Εκλογές

Μία Πρόταση Ριζικής Ανατροπής για τις Προεδρικές Εκλογές
http://cyprus.indymedia.org/node/5162

Wednesday, 23 August 2017

Ιστορίες Κανναβίωσης: Η Μνήμη του Πόνου ~ Δεν Ξεχνάς και Κανναβιώνεσαι

Ιστορίες Κανναβίωσης: Η Μνήμη του Πόνου ~ Δεν Ξεχνάς και Κανναβιώνεσαι
http://cyprus.indymedia.org/node/5158

Monday, 7 August 2017

Είπεν μου να σας πω ο Αισχύλος





Ήβρα τον σ’ έναν άλλον νησί στη Δύση.

Ανάμεσα σε λίθους θεόρατους και ναούς που στέκουν ακόμα.

Μες τες ελιές και τες χαρουπιές, ανάμεσα στους ζίζιρους που δέονται ακόμα στον Δία με το μαρόσυρτον τους τΖτΖτΖ.

Ανάμεσα σε πόλεις με ελληνικά ονόματα, Ταυρομένιον, Τύνδαρις, Έγεστα, Σελινούντας, Ακράγαντας, Γέλα, Συρακούσες.




Μέσα σε θέατρα αρχαία που ακόμη δονούνται με τους ήχους του χορού και των ηθοποιών.


Κάτω από τα σκαλοπάτια που παν στην Θεά του Ευαγόρα.



Μέσα σε ιερά των χθόνιων θεοτήτων όπου οι ψυχές που ταξίδεψαν άφησαν το αποτύπωμα τους. Οι ψυχοναύτες που ταξειδεύουν εκεί, αισθάνονται την παρουσία τους μέσα στα άδυτα  να τους μιλά ακόμη.





Μπροστά σε αγγέλους πεσμένους με σπασμένα φτερά και τσακισμένα μέλη.


Ανάμεσα σε φιλόξενους ανθρώπους που χωρίς να μιλούμε την ίδια γλώσσα καταφέρναμε να συνεννοηθούμε.

- Ξέρεις το ότι ο Αισχύλος πέθανε δαμαί; με ρώτησεν ο Φράνκο.
- Ναι, ξέρω το, του απάντησα, ήρθα να τον συναντήσω, γι αυτόν ήρθα στην Γέλα.

Μέσα στις παρέες δεκάδων γερόντων που γέμιζαν κάθε μικρή και μεγάλη πλατεία της Σικελίας.

Ανάμεσα στις τράτες των ψαράδων που επέστρεφαν τα πρωινά.

Μέσα στις γεύσεις με τον βασιλικό και την ρίγανη, μέσα στα αγρέλια – τα άγρια σπαράγγια.

Ανάμεσα στις φάτσες των ανθρώπων που όλες τους μου θύμιζαν κάποιαν και κάποιον από εσάς που γνωρίζω.


Ήβρα τον χαραγμένον πάνω σε μίαν πέτραν.

Είπεν μου να σας πω ότι σχεδόν τίποτε δεν μετρά στη ζωή. Ούτε η δόξα, ούτε τα λεφτά, ούτε η καθολική αναγνώριση από τους «δικούς σου» και από τους «άλλους». Ούτε καν το χειροκρότημα του δήμου και των σοφιστών. Είπεν μου να σας πω ότι σε τούτον έκαμεν λάθος και ο Καβάφης.

Είπεν μου να σας πω ότι κανένας μας δεν γνωρίζει την ώρα που θα φύγει. Ούτε οι βασιλείς, ούτε οι τελευταίοι των πολιτών. Είπεν μου ότι αξίζει να την ζούμεν την ζωήν μας ως εκείνην την ώρα. Τούτον είναι το μοναδικόν μυστικόν της κατάργησης του φόβου του θανάτου.

Είπεν μου να σας πω ότι το παιχνίδι είναι το πιο κοντινό μέσο στο Θείο. Τίποτε δεν μπορεί να ξεπεράσει την αγνότητα με την οποία χάνονται τα παιδιά μέσα του, μέσω του…

Είπεν μου να παίζουμεν. Σε όλα, να βιώνουμεν την χαρά της αποκόλλησης του εγώ μας. Μόνον έτσι θα βρούμεν το πρωτόκτιστον μας κάλλος και την εθνική μας ταυτότητα. Αεί παίδες...

Είπεν μου να σας πω ότι μόνον έναν πράγμαν μετρά πάνω από όλα. Την ώραν εκείνην που ο βαθυχαίτηεις Μήδος απειλεί τον τόπο σου να σταθείς απέναντι του. Δεν μου μίλησε για πολιτικούς ρεαλισμούς και έντιμους συμβιβασμούς. Κάτι τέτοια του Αισχύλου του Ευφορίωνος δεν του πολυαρέσουν.

Είπεν μου να σας πω ότι το Σάββατον στις 12 του Αυγούστου ο ουρανός θα βρέχει Περσείδες.

Κάθε μία που θα σκίζει τον ουρανό θα γράφει:

«Νυν υπέρ πάντων ο Αγών!» (1)

Αυτά μου είπεν να σας πω ο Αισχύλος.

Σόλων Αντάρτης~solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~


Πηγές:
-------


Περσείδες Διάττοντες
Αντί Αισχύλου Αίσχος
του Πέτρου Ευδόκα
http://cyprusindymedia.blogspot.com.cy/2009/08/o.html



Friday, 28 July 2017

Αόρατοι μες τις ραδιενεργές σήραγγες και η Βόμβα Νετρονίων


• Η οργάνωση 17 Νοέμβρη και "οι αόρατοι"
• Στις ραδιενεργές σήραγγες 

Ρουφώντας και καταβροχθίζοντας το βιβλίο του Δημήτρη Κουφοντίνα με τίτλο "Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη" πατώ φρένο κάθε τόσο για να επεργαστώ τα δικά μου προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις που πυροδοτούνται από το καταπληκτικό του κείμενο. Αναδύονται σε μια δίνη που περιστρέφεται γύρω από σταθερές αξίες. Εκεί στο κέντρο οι εικόνες είναι καθαρές γιατί η υφή τους υπερβαίνει την οπτική. Εκεί, η Θεά Μνημοσύνη τηρεί την συνοχή του Σύμπαντος με μια αλληλουχία όχι μόνο εικόνων μα γνώσεων και επιγνώσεων, βιωμάτων ήθους και αρχών.

Ένα από θέματα στα οποία επιστρέφει κάθε τόσο ο συγγραφέας είναι η δεξιότητα του να είσαι αόρατος. Δεν αφορά την απόκρυψη, αλλά την εξαφάνιση ενόσω είσαι σε κοινή θέα. Αφορά την ανάγκη που έχουν τα άτομα που βρίσκονται στην παρανομία, αντάρτες, καταζητούμενοι ή και πολλοί άλλοι άνθρωποι που είναι κατατρεγμένοι ή καταπιεσμένοι, να "διακτινίζονται" και να χάνονται ενώ ακόμα βρίσκονται μες το οπτικό ή κοινωνικό πεδίο, να διαλανθάνουν της προσοχής από διώκτες ή και τυχαίους παρατηρητές.


Στη ζωή μου χρειάστηκε πολλές φορές να ανακαλύψω και να επιστρατεύσω κάποιες από αυτές τις δεξιότητες, και για μένα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο γιατί στις πλείστες κοινότητες όπου κατοίκησα ήμουν ή γνωστός, ή πολύ εύκολα αναγνωρίσιμος. Είχα όμως συχνά να επωμιστώ ευθύνες και καθήκοντα που απαιτούσαν το να περάσω απαρατήρητος, να γίνω προσωρινά αόρατος.

Κάποιες από αυτές τις δεξιότητες είναι επιφανειακά στοιχεία συμπεριφοράς, ντύσιμο, φέρσιμο, δραστηριότητα, κλπ. αλλά τα πλείστα δεν είναι μόνο μια εξωτερική αλλαγή• απαιτούν μια κάποια εσωτερική ψυχολογική ευλυγισία. Κατ' ουσίαν, είναι πολύ δύσκολο να επιτύχεις στο να είσαι οπτικά ή κοινωνικά ένας χαμαιλέων αν δεν είσαι πλήρως αφοσιωμένος σε ψυχολογική αυτογνωσία.

Αυτό απαιτεί ακριβώς το αντίθετο της ψεύτικης ή κίβδηλης περσόνας - δεν απαιτεί υποκρισία, μα ηθοποιία, με την κυριολεκτική έννοια του ποιείν ήθος. Απαιτεί ριζοσπαστική, σχεδόν ανυπόφορη ειλικρίνεια με τον εσωτερικό εαυτό, μια αποδοχή ακόμα και των πιο αποκρουστικών, προσβλητικών, απαίσιων, κτηνωδών ή απορριπτέων στοιχείων που μπορεί να βρίσκονται μέσα μας, μια ικανότητα (και προθυμία) κατανόησης και ανάπλασης των ώστε αυτά να υπηρετήσουν τον σκοπό της φαινομενικής μετάλλαξης. Το βλέμμα που σε παρατηρεί πρέπει να μην μπορεί να ανακαλύψει εκείνη την "προσωπική σπίθα" που σε χαρακτηρίζει ως άτομο, ή ως λειτουργό ταγμένο σε κάποιο σκοπό. Ακόμα καλύτερα, αν μπορείς να μεταδώσεις την οπτική και ψυχική εικόνα παντελούς απουσίας κάποιου συνειδητού όντος.

Μερικές φορές το δικό σου βλέμμα πρέπει να αφεθεί "αφηρημένο" - να μεταδίδει αποχαύνωση και έλλειψη συνείδησης. Μερικές φορές το πρόσωπο χρειάζεται να δείχνει παλαβό, χαζό, ανίκανο για σκέψη ή δράση. Πολλές φορές η κίνηση του σώματος και οι χειρονομίες, οι λέξεις, χρειάζεται να μεταδίδουν μια άλφα εικόνα και ταυτόχρονα να υποβάλλουν τον παρατηρητή σε μια μορφή υπνωτισμού όπου βιώνει "την πιο ανιαρή ταινία της ζωής του"• εικόνες και στιγμές που είναι αδύνατον να τις καταγράψει ή να τις ανακαλέσει. Η εικόνα που βλέπει ο παρατηρητής - το αντικείμενο του, εσύ - δεν πυροδοτεί ούτε ένα μόριο της δικής του αυτοαντίληψης: η παρατήρηση του καταλήγει στο "δεν είδα τίποτα".


* * *

Οι φήμες ήταν αρκετά έντονες, αλλά ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί άτομο να τις επιβεβαιώσει ή να μας δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες. Μιλούσαν για ένα σύμπλεγμα από σήραγγες που υποτίθεται βρισκόταν κάτω από το κέντρο της πανεπιστημιούπολης. Σε κάποια πτέρυγα αυτού του συμπλέγματος υποτίθεται οι αρχές φύλαγαν ένα άρμα μάχης που το είχαν "ταγμένο" ειδικά για μάς, για την επόμενη φορά που οι διαδηλώσεις και καταλήψεις θα λάμβαναν "ενδιαφέρουσες" διαστάσεις.

Το κέντρο της πανεπιστημιούπολης έχει έκταση περίπου ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο και περίπου πενήντα πολυόροφα κτίρια. Που να ψάξουμε να βρούμε τις σήραγγες από μόνοι μας; Και πως; Έπρεπε νά'βρουμε κάποιον που ήξερε.

Έκαμα δύο χρόνια να 'βρω επιβεβαίωση για την ύπαρξη τους, και τελικά ηύρα μια από τις εισόδους στις σήραγγες. Ναι, ήταν πραγματικές! Κατάφερα να μπώ μια φορά μέσα ακολουθώντας τις οδηγίες που μας έδωσε μια σύντροφος πληροφοριοδότης. Και βρέθηκα εκεί μέσα ακόμα μια φορά εντελώς κατά λάθος! Είχα χαθεί μες το υπόγειο ενός εργαστηρίου χημείας και άνοιξα την πόρτα που νόμιζα οδηγούσε σε κάποιες παραμελημένες τουαλέτες, μα ανακάλυψα πως ήταν ακόμα μια είσοδος στις σήραγγες.

Η τρίτη φορά ήταν και η πιο ζουμερή. Είχα εργοδοτηθεί ως "έμπιστος χαμάλης" για να αδειάζω τα έγγραφα από το κτίριο της Διοίκησης και να τα παίρνω για ανακύκλωση. Ήταν σε τεράστιους κάλαθους με τροχούς, περίπου δύο κυβικά μέτρα ο καθένας, σαν μικρά βαγονάκια. Τρία-τέσσερα βαγόνια κάθε φορά, δύο φορές την εβδομάδα. Πάντα ανάμεσα τους ήταν και ένα βαγόνι γεμάτο με χαρτί σε λεπτές λωρίδες - ήταν τα έγγραφα που είχε μασήσει το μηχάνημα τεμαχιοποίησης (shredder) που ξέσχιζε όλα τα ευαίσθητα έγγραφα. Την πρώτη φορά που με πήρε ο επιστάτης να τα παραλάβουμε σχεδόν κατούρησα πάνω μου: πρώτα με υπενθύμισε την νομική μου δέσμευση για εχεμύθεια, και μετά μου έδειξε την είσοδο της σήραγγας κάτω από το κτίριο της Διοίκησης, ακριβώς δίπλα από το Αστυνομικό Τμήμα! Από εκεί θα παραλάμβανα τα βαγονάκια και θα τα έπαιρνα στο φορτηγό να τα πάρει για ανακύκλωση.     

Εξερεύνησα μόνο μικρές αποστάσεις της σήραγγας σε κάθε μια από τις δύο άλλες εισόδους, αλλά για λόγους ασφάλειας έπρεπε να αποφύγω εκείνη στο κτίριο Διοίκησης σε ώρες μη-εργασίας. Ήταν αρκετά χρήσιμη εμπειρία: δημιουργήθηκε ένας νοητικός χάρτης μέσα μου και συγκρίνοντας τον με τον χάρτη επί (και όχι υπό) του εδάφους, μια μέρα κατάφερα να μπώ από ένα κτίριο και να βγώ από άλλο! Άρχισα να αισθάνομαι σαν την Αλίκη σε μια σκοτεινή εκδοχή της Χώρας των Θαυμάτων.

Και προς τί όλα αυτά;

Το κίνημα καταλήψεων σε πανεπιστήμια είχε αρχίσει να παίρνει φόρα πάλι. Τρεις από τις κύριες εστίες ανάφλεξης ήταν η οικονομική υποστήριξη των πανεπιστημίων προς τους θεσμούς της ρατσιστικής Ν. Αφρικής με το καθεστώς της Διζωνικής Απάρταϊντ, η συμμετοχή των πανεπιστημίων σε προγράμματα επιστημονικών ερευνών και τεχνικών κατασκευών όπλων για το Πεντάγωνο, και η απειλούμενη, τότε, στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ στην Κεντρική Αμερική. Ήταν τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Η πανεπιστημιούπολις μας ήταν μια από τις πιο πολιτικά δραστήριες από πλευράς μαζικού Κινήματος, και οι κινητοποιήσεις μας συχνά πυροδοτούσαν αναταραχή σε εκατοντάδες άλλες σχολές στην Ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Με τις καταλήψεις διαμαρτυρίας την Άνοιξη είχαμε κλείσει 180 πανεπιστήμια και σχολές.

Λίγο πριν την πιο πρόσφατη κατάληψη του κτιρίου Διοίκησης, είχαμε δημοσιεύσει μυστικά έγγραφα που απεδείκνυαν ότι και το δικό μας πανεπιστήμιο συμμετείχε σε στρατιωτική συνεργασία με το Πεντάγωνο, την οποία συνεκάλυπταν ως "επιστημονική έρευνα". Είχαμε δημοσιεύσει τα ονόματα των αγαστών "επιστημόνων" που συμμετείχαν στη συνεργασία, μαζί με τα τεράστια ποσά δολλαρίων που εισέπρατταν και το περιεχόμενο της "αγνής επιστημονικής" τους εργασίας.

Σε μια επερχόμενη κατάληψη ή σύγκρουση στην πανεπιστημιούπολη, οι σήραγγες θα μπορούσαν να είναι σωτήριες ως καταφύγιο για τα πλήθη, αν υποστούμε σοβαρή και βίαιη επίθεση. Επίσης θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν σε κάποια από τα κρυφά εργαστήρια των οποίων την ύπαρξη γνωρίζαμε αλλά δεν τα βρίσκαμε.

Με την σύντροφο μου Sue ξεκινούμε ένα απόγευμα να εξερευνήσουμε μια νέα για μας, άγνωστη πτέρυγα των σηράγγων. Είχα στο μυαλό μου ένα "περίπου" για το πως και που να κινηθούμε, μα μόλις μπεις εκεί μέσα στα σκοτεινά και διανύσεις λίγη απόσταση, μετά από λίγες στροφές χάνεις εντελώς τον προσανατολισμό. Ιδίως αν η στροφή δεν είναι απόλυτη γωνία 90°, ή αν η σήραγγα ακολουθεί καμπύλη, ή αν συναντήσεις πολλές διασταυρώσεις σηραγγών... κάηκες.

Προχωρούμε με την Σου λουσμένοι θαυμασμό, φόβο, ενθουσιασμό, περιέργεια... όλα ανάμεικτα και διαρκώς εναλλασσόμενα.

Η σήραγγα απ' όπου ξεκινούμε είναι από την δεκαετία του πενήντα, με κομμάτια να πέφτουν από τους τοίχους, σωλήνες και σύρματα ξεκολλημένα από το ταβάνι, τα κτίρια ξεντερισμένα από τα κάτω. Σε αρκετά διαστήματα είναι κατασκότεινη, ενώ σε κάποια οι λυχνίες αναβοσβύνουν. Είναι αρκετά πλατιά. Χωρούν δύο και κάποτε τρία άτομα να περπατούν μαζί: κάθε πατηματιά ανασηκώνει σκόνη και μούχλα από ένα στρώμα που καλύπτει το πάτωμα σε πάχος ένα-δύο εκατοστά. Είναι σαφές ότι σπανίως μπαίνουν άνθρωποι εδώ μέσα. Σίγουρα κανείς μες τα τελευταία δύο-τρία χρόνια.

Η Σου, πάντα πολύ πιο παρατηρητική από μένα, σημειώνει πως αν μετρήσουμε όλα τα καλώδια και σωλήνες που διανύουν τη διαδρομή παράλληλα με τους τοίχους και τα ταβάνια μες την σήραγγα, είναι πιο πολλά απ' ό,τι μπορούμε να εξηγήσουμε. Καλώδια για ηλεκτρικό ρεύμα (σύνηθες, και τριφασικό), καλώδια τηλεφώνων (συνηθισμένα, αλλά και εσωτερικής τηλεφωνίας), σωλήνες για υγραέριο, νερό (κρύο, ζεστό και εξωτερική παροχή), σωλήνες ατμού και λαδιού για θέρμανση, αγωγοί εξαερισμού, σωλήνες πυρόσβεσης... τα μετρούμε και ξαναμετρούμε μα πάλιν περισσεύουν. Κάθε τόσο προκύπτει ένας είδος σωλήνος που είναι τελείως άγνωστο σε μας.

Επεξεργαζόμαστε, ψηλαφούμε, εξετάζουμε, κουβεντιάζουμε... τελικά καταλήγουμε πως είναι το σύστημα εσωτερικής αλληλογραφίας που είχε ως επί το πλείστον καταργηθεί και τώρα πλέον λειτουργεί μόνο μέσα σε κάποια κτίρια της Διοίκησης. Αποτελείται από σωλήνες σταθερού διαμετρήματος που δεν περιέχουν γωνίες, μόνο καμπύλες. Μέσα στις σωλήνες ταξιδεύουν μικρά δοχεία σε σχήμα καψούλας που περιέχουν έγγραφα: το σύστημα τα στέλνει από κτίριο σε κτίριο με πεπιεσμένο αέρα.

Προχωρώντας, επιβεβαιώνουμε πως το σύμπλεγμα σηράγγων που είχα καταγράψει προηγουμένως είναι πολύ πιο εκτεταμένο, ένας αληθινός λαβύρινθος με πολλά σκέλη, διασταυρώσεις και εκτεταμένες πτέρυγες.

Προχωρούμε μες την σκοτεινιά, τη σκόνη, τη μούχλα.... και σιγά-σιγά αλλάζουμε δεκαετία: ανακαλύπτουμε μια νέα πτέρυγα αποτελούμενη από σήραγγες. Φαίνεται να είναι πιο νέες ακόμα και στην κατασκευή. Ενώ οι προηγούμενες έχουν τα χάλια τους, η σήραγγα που διανύουμε τώρα είναι σχετικά καινούργια, κτισμένη την δεκαετία του εξήντα: καθαρή, με σταθερές λυχνίες, και πιο πλατιά.

Προχωρούμε. Το αντάρτικο μες τα προηγούμενα χρόνια έχει εντατικοποιηθεί πάλι, και δεν ξέρουμε προς τα που θα πάει ο αγώνας. Το Ενωμένο Απελευθερωτικό Μέτωπο (United Freedom Front) ανέλαβε ευθύνη για τουλάχιστον είκοσι ανατινάξεις γραφείων μεγαλοκεφαλαιϊκών εταιρειών, δικαστηρίων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην περιοχή μας και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή - πάντα με κάθε προφύλαξη ώστε να μην τραυματιστεί κανένας. Οι αντάρτες του ακολουθούν τον δρόμο "ειρηνικών βομβισμών" που διάνοιξε αρκετά χρόνια πιο νωρίς η οργάνωση ανταρτών Weather Underground. Οι εφημερίδες και τα ΜΜΕ αποσιωπούν τις προκηρύξεις του Μετώπου και έτσι τις δημοσιεύουμε εμείς.

Το ίδιο και με τις προκηρύξεις και ανακοινώσεις από άλλες αντάρτικες ομάδες που κτυπούν τον Ιμπεριαλισμό παντού στη Δύση. Ανάμεσα τους, η οργάνωση ανταρτών στον Καναδά με το όνομα Direct Action (Αδιαμεσολάβητη, Απευθείας Δράση)• η ομάδα Cellules Communistes Combattantes (CCC/ Κομμουνιστικοί Πυρήνες Μάχης), στο Βέλγιο• και η γυναικεία Φεμινιστική οργάνωση αναρχο-κομμουνιστών ανταρτισσών με το όνομα Rote Zora (Ερυθρή Αυγή). Οι ομάδες κτυπούν με βομβισμούς και με άλλα μέσα στρατιωτικές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ και του Πενταγώνου, καθώς και κομβικά σημεία, παραγωγικές εγκαταστάσεις, εργαστήρια και γραφεία του μεγάλου Κεφαλαίου που είναι άμεσα συνδεδεμένα με τον Ιμπεριαλισμό, την καταστολή ελευθεριών και προώθηση εργασιών που είναι ενάντιες στην ανθρωπότητα. Τα ένοπλα κτυπήματα είναι αναίμακτα, μα ο Τύπος και τα ΜΜΕ τηρούν σιωπή - δημοσιεύουμε εμείς τα ανακοινωθέντα των οργανώσεων.

Η αποσιώπηση των ειδήσεων από μέρους των καθεστωτικών ΜΜΕ για τις ενέργειες των ανταρτών, καθώς και η πλήρης λογοκρισία των ανακοινωθέντων και προκηρύξεων είναι μια πανέξυπνη τακτική. Η άρχουσα τάξη και το κράτος είχαν εύρει το αδύνατο σημείο μέσω του οποίου μπορούσε να αποκοπεί η διασύνδεση των ανταρτών με τον λαό και το μαζικό Κίνημα. Για αυτό και η διανομή των προκηρήξεων και αναμετάδοση ειδήσεων από το αντάρτικο αναδεικνύεται σε απαραίτητη - και σωτήρια - πολιτική δραστηριότητα. Και επικίνδυνη.

Τα παραλαμβάνουμε είτε από συντρόφους που τα διανέμουν από χέρι σε χέρι, ή από μισοπαράνομες  εφημερίδες και άλλα έντυπα. Όπως εμείς, εκατοντάδες άλλοι ανατρεπτικοί πυρήνες, κοινόβια και σύλλογοι τα δημοσιεύουν στις περιοχές τους σε φυλλάδια, περιοδικά, κλπ., ενημερώνοντας τον κόσμο του Κινήματος απευθείας, παρακάμπτοντας τα καθεστωτικά ΜΜΕ και Τύπο.

Περπατούμε με την Σου και αναλογιζόμαστε τι θα γίνει αν συλληφθούμε εκεί μέσα. Δεν υπάρχει πουθενά προειδοποίηση που να λέει "Απαγορεύεται η είσοδος" μα ολόκληρο το λαβυρίνθινο σύμπλεγμα από σήραγγες υποτίθεται πως "δεν υπάρχει". Είναι μυστικό. Τι ακριβώς παραβιάζει η παρουσία μας εδώ; Άγνωστο. Και τι μπορεί να ανακαλύψουμε; Οι ανατινάξεις και άλλες μορφές σαμποτάζ πανεπιστημιακών εγκαστάσεων που συσχετίζονται με το Πεντάγωνο αραίωσαν πολύ πρόσφατα, μα δεν θα ήταν δύσκολο για τις αρχές να μας βαφτίσουν "ύποπτους για τρομοκρατία". Και μόνο το υλικό που δημοσιεύουμε κάθε τόσο είναι αρκετό για να μας φορτώσουν πολλά και διάφορα.

Ήδη είχα πληροφορηθεί πως ο Λοχαγός Μιραμπέλλα της στρατιωτικής αντικατασκοπείας (2ο Γραφείο της περιφερειακής Διοίκησης της Εθνοφυλακής) έψαχνε να με βρεί για να εξακριβώσει αν πράγματι αποτελώ "κίνδυνο για την ασφάλεια". Είχα διασώσει ένα στρατιώτη δικό τους από αυτοκτονία δύο χρόνια πιο πριν, και εκείνος μιλώντας με τον στρατιωτικό ψυχίατρο του σε μια στιγμή απερίσκεπτης ευγνωμοσύνης, του είπε "τελικά αυτοί οι αναρχοκομμουνιστές δεν είναι και τόσο απάνθρωποι όσο νόμιζα" - αυτό έφτανε για να ανοίξουν ΚΑΙ εκεί φάκελο για μένα και την "επίδραση" μου στο στράτευμα τους. Δεν είχα βέβαια καμμιά επίδραση απολύτως, αλλά η σκέψη ενός "τριτοκοσμικού ανατρεπτικού" με στρατιωτική εκπαίδευση και πείρα σε άλλες "ενδιαφέρουσες" πολιτικοστρατιωτικές συγκρούσεις τους προκαλούσε εξουσιαστική φαγούρα και διέγερση.

Προχωρούμε μες το μισοσκόταδο της σήραγγας. Τουλάχιστον αισθάνομαι κάπως ασφαλής γιατί μες την συγκεκριμένη περίοδο θα δυσκολευτεί πολύ ο Λοχαγός της αντικατασκοπείας να με εντοπίσει. Όντας άστεγος, κοιμούμαι σχεδόν κάθε νύκτα σε διαφορετικό τόπο φιλοξενούμενος από συντρόφους σε σπίτια του Κινήματος, συν σε δύο σημεία εντός του πανεπιστημίου που είναι τελείως μυστικά: το ένα είναι μια συστάδα δένδρων μες το δάσος που περιβάλλει τον χώρο, κοντά στον σταθμό του τραίνου, και το άλλο κάτω σε μια αποθήκη αρχείων στο κτίριο του τμήματος Ψυχολογίας όπου μας φιλοξενεί κρυφά ένας καθηγητής.

Περπατούμε με την Σου και αναλογίζομαι όλα αυτά. Η σχέση μας είναι νέα ακόμα, φωτισμένη με αγάπη και σφυρηλατημένη μες το μαζικό ανατρεπτικό Κίνημα μεν, αλλά ακόμα δεν είχαν προκύψει ευκαιρίες να αξιολογήσουμε μαζί καλά και σε βάθος όλες αυτές τις καταστάσεις και το πως επηρεάζουν την σχέση μας, την ασφάλεια μας, το πιθανό μας μέλλον. Στρίβουμε μια γωνιά και ο λαβύρινθος πλαταίνει απότομα. Πιο πολύ φώς, οι τοίχοι φρεσκομπογιατισμένοι, το πάτωμα καθαρό, οι κτιριακές δομές πιο σύγχρονες. Εδώ που περπατούμε μες την σήραγγα μπορεί να χωρέσει ένα μικρό αυτοκινητάκι! Το ταβάνι πιο ψηλό, και... ξαφνικά στην επόμενη στροφή ο χώρος πλημμυρίζει έντονο φώς, ο χώρος πλαταίνει δραματικά και ενώπιον μας εμφανίζονται διπλές θύρες με παράξενο, πολύ παχύ γυαλί. Μια αυστηρή προειδοποίηση στολίζει τις θύρες:
 "Απαγορεύεται η είσοδος
πέραν αυτού του σημείου
χωρίς δοσομετρητή"
"Δοσομετρητή"; "Τι;" Μένουμε άναυδοι. Χωρίς να το επιδιώξουμε βρήκαμε την "πίσω πόρτα" του ραδιενεργού γραμμικού επιταχυντήρα σωματιδίων (Van de Graaf linear particle accelerator), που όλοι γνωρίζαμε βρισκόταν "κάπου υπογείως", κοντά στο κτίριο του τμήματος Φυσικών Επιστημών. Ανταλλάζουμε στα γρήγορα κάποιες σκέψεις. Και πολλές ματιές με νόημα.

Η συνήθης είσοδος στις εγκαταστάσεις του επιταχυντήρα από το ισόγειο (η "μπροστινή είσοδος") φυλάσσεται από ένοπλους φρουρούς και μόνο με ειδική άδεια μπαίνουν εδώ οι ερευνητές. Εδώ - το γνωρίζαμε από τα έγγραφα που είχαμε αποκαλύψει και δημοσιεύσει - γίνονταν μετρήσεις και πειράματα για την τελειοποίηση της βόμβας νετρονίων, και για τον καθορισμό των παραμέτρων για την "ορθή και οφέλιμη" στρατιωτική εκμετάλλευση της βόμβας. Αυτή η μορφή πυρηνικής βόμβας είχε εφευρεθεί ειδικά προς τον σκοπό της εξολόθρευσης ανθρώπων χωρίς να καταστρέφονται τα κτίρια. Η έκρηξη της εξαπολύει περισσότερη ραδιενέργεια σε μορφή σωματιδίων παρά ακτίνων (πιο πολλά πρωτόνια, λιγότερη ραδιενέργεια τύπων άλφα, βήτα, γάμμα και ακτίνων Χ): έχει λιγότερη καταστροφική δύναμη σε ωστικό κύμα ή σε εμπρηστική θερμική ενέργεια από τις άλλες πυρηνικές βόμβες, αλλά τα αυξημένα πρωτόνια από την έκρηξη της κατέχουν την ιδιότητα να μετατρέπουν αδρανείς ουσίες όπως το νερό και το σκυρόδεμα (μπετόν, κουνγκρί) σε ραδιενεργές. Δηλαδή και μετά που θα έχει σβύσει η έκρηξη της, το νερό και το σκυρόδεμα θα συνεχίσουν να σκοτώνουν.

Μόνο δύο εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την επικράτεια των ΗΠΑ κατείχαν τότε την τεχνική δυνατότητα για αυτές τις μετρήσεις και επεξεργασίες των ραδιενεργών σωματιδίων της βόμβας νετρονίων: το "δικό μας", ακριβώς ενώπιον μας πίσω από τις παράξενες διπλές θύρες, και ένα άλλο πανεπιστήμιο στη Δυτική ακτή της ηπείρου.

Την είχαν βαφτίσει ως "η ιδανική πυρηνική βόμβα για τον καπιταλιστή". Τι πιο ωραίο από το να εξολοθρεύεις τους ανθρώπους και να σου μένουν τα κτίρια! Εργοστάσια, πόλεις, λιμάνια, παντός είδους εγκαταστάσεις και τα μέσα παραγωγής τώρα λαμβάνουν νέο νόημα ως στρατιωτικοί στόχοι. Η βόμβα νετρονίου ξαφνικά άλλαξε το είδος του πυρηνικού πολέμου που γνωρίζαμε μέχρι τώρα: η τεραστίων διαστάσεων καταστροφή όλων των παραγωγικών εγκαταστάσεων που προκαλούσαν οι προηγούμενες πυρηνικές βόμβες τώρα καθίσταται αχρείαστη. Ο πόλεμος επιστρέφει πάλι στην εισβολή και κατάληψη των "εκκαθαρισμένων" εγκαταστάσεων.

Σε καταπληξία, κοιτάζουμε σιωπηλά. Οι διπλές θύρες ενώπιον μας είναι η αφύλακτη είσοδος σε αυτό το εργαστήριο σφαγών και γενοκτονίας. Οι μετρήσεις εκατομμυριοστών του χιλιοστόμετρου και χιλιοστών του δευτερολέπτου σε κάθε κίνηση των μικροσωματιδίων εδώ σημαίνουν πιο αποτελεσματικές σφαγές και ένας πυρηνικός κανιβαλισμός απροσμέτρητων διαστάσεων να κυριαρχεί τελειωτικά επί της γης ολόκληρης.

Λέμε να φύγουμε από εκεί το γρηγορότερο, μα... κάποια πρόσωπα ξαφνικά προλαμβάνουν να μας δουν μέσα από το παχύ γιαλί. Αδύνατον να τρέξουμε να φύγουμε και να μην δοθεί αμέσως συναγερμός για "ύποπτους". Η μόνη διέξοδος είναι κατευθείαν μπροστά: να μπούμε και να προσποιηθούμε πως τάχα ανήκουμε εκεί. "Και τι θα κάμουμε χωρίς δοσομετρητές; Θα είναι φως φανάρι πως αφού δεν φορούμε δοσομετρητές, δεν μπήκαμε από την κύρια είσοδο". "Δεν υπάρχει άλλη λύση, αν τρέξουμε να φύγουμε τώρα θα γίνει πασιφανές το πως είμαστε εδώ παράνομα".

Σπρώχνουμε τις θύρες - παραδόξως ανοίγουν πανεύκολα - και μπαίνουμε με χαμόγελα. Χαιρετούμε τα πρώτα πρόσωπα που συναντούμε και συνεχίζουμε μεγαλοφώνως την συζήτηση μας: "...μα μόνο μία πίτσα παρήγγειλες; Δεν το καταλαβαίνω...", και απομακρυνόμαστε από αυτούς γοργά, χειρονομώντας, μισογελώντας... Διανύουμε τον πρώτο μακρύ διάδρομο.

Γύρω μας όλοι όσοι προσπερνούν φορούν δοσομετρητές. Έχουν την ψευδαίσθηση πως τους "προστατεύει" από τη ραδιενέργεια μες το κτίριο, ενώ στην πραγματικότητα απλώς μετρά την ακτινοβολία στην οποία υπόκεινται ανά ώρα έτσι ώστε αν στο μέλλον που θα προκύψουν ασθένειες και αγωγές στα δικαστήρια για αποζημιώσεις, να μην μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο το πανεπιστήμιο ή το κράτος για τους καρκίνους και τις άλλες παθήσεις που θα εμφανίζουν οι ερευνητές σε βάθος χρόνου. Ρίχνουμε και κρατούμε τα σακάκια μας "ανέμελα" στον ώμο, σκεπάζοντας το μέρος του στήθους όπου θα ήταν οι δοσομετρητές αν τους φορούσαμε. Προχωρούμε.

Τα άτομα που προσπερνούμε είναι όλοι ερευνητές, καθηγητές, φοιτητές, κάποιοι διοικητικοί με τα κοστούμια,  και οι πιό αληθινοί άνθρωποι, το προσωπικό καθαρισμού και συντήρησης κτιρίων (τα μόνα άτομα που κάμνουν αληθινή και σκληρή εργασία στο πανεπιστήμιο) - όλοι με δοσομετρητές. Προχωρούμε με ύφος απλό, σαν να πηγαίνουμε λίγο βιαστικοί στο μάθημα. Δεν μας κοιτάζει σχεδόν κανείς... κάπου-κάπου χαμογελούμε με ύφος κενό ή ανούσιο σε κάποιον και προχωρούμε γοργά... χωρίς σχεδόν να το πάρουμε είδηση βρίσκουμε την έξοδο και βγαίνουμε στον ήλιο και τον καθαρό αέρα, προχωρούμε, οι κινήσεις μας συνεχίζουν γοργά, μονορούφι, δεν κοιτάζουμε πίσω, δεν σταματούμε, συνεχίζουμε βαδίζοντας μέχρι και το επόμενο κτίριο, στρίβουμε τη γωνιά και σκάζουμε φωνακτά στα γέλια!

Με την κεκτημένη μας ταχύτητα και την μαζική ροή αδρεναλίνης ούτε καν θυμούμαι αν πήραμε τις σκάλες ή τον ανελκυστήρα για να ανεβούμε στο ισόγειο.

Αργότερα, όταν αργοσβήνει ο ενθουσιασμός της ανακάλυψης των σηραγγών, του εργαστηρίου, της μυστικής μας διείσδυσης, της αόρατης μας εμφάνισης και διαφυγής, τίθενται στο διάλογο μας και τα δύσκολα θέματα: Πόση ραδιενέργεια μπορεί να απορροφήσαμε; Εκτεθήκαμε σε αρκετή ώστε να ανησυχήσουμε για την υγεία μας; Αυξήθηκε το ρίσκο τερατογένεσης αν γεννήσουμε παιδιά, ή στο να εμφανίσουμε καρκίνο σε μερικές δεκαετίες;

Και τα πολύ πιο καυτά:
Αν δεν είμασταν υπεύθυνοι άνθρωποι, αν είμασταν "τρομοκράτες", θα ήταν το πιο εύκολο πράμα να ξαναπάμε την ίδια διαδρομή σε χρόνο ανύποπτο και να εφαρμόσουμε τις δημιουργικές και χαρωπές τέχνες του σαμποτάζ. Πως είναι δυνατό να ήταν τόσο ανεύθυνοι οι επικεφαλείς επί της ασφαλείας στον επιταχυντήρα; Ήταν απλό λάθος, απλή βλακεία το να αφήσουν την πίσω πόρτα αφύλακτη; Δεν χρειαζόταν καν να φέρουμε βόμβες μαζί μας, εκεί μες το εργαστήριο του επιταχυντήρα υπήρχαν όλα τα απαραίτητα. Μια απλή έκρηξη θα κατέστρεφε άμεσα την δυνατότητα μελλοντικής βελτίωσης της βόμβας νετρονίου• θα κατέστρεφε τα αρχεία των μετρήσεων και πειραμάτων που είχαν γίνει μέχρι τότε και θα αχρήστευε και την συσσωρευμένη εργασία του παρελθόντος• θα αποθάρρυνε το Πεντάγωνο από το να χρηματοδοτήσει ξανά αυτό το εργαστήριο για κατασκευές τερατωδών όπλων• θα αποθάρρυνε τους επιστήμονες και φοιτητές από το να επιδιώκουν καριέρες που επενδύουν στο θάνατο και την καταστροφή• και με το σκόρπισμα όλων των ραδιενεργών σωματιδίων του επιταχυντήρα ο χώρος θα μετατρεπόταν σε μια μικρή "βρώμικη βόμβα" διαρκείας (ή σε "βρώμικο κρατήρα" διαρκείας). Η ραδιενέργεια που θα εκλυόταν από μια τέτοια έκρηξη είναι αδύνατο να υπολογιστεί εκ των προτέρων. Κατά πάσα πιθανότητα θα ήταν σε μικρές ποσότητες, αλλά σε αυτό θα έπαιζε ρόλο και το αν θα ήταν σε λειτουργία ο επιταχυντήρας την στιγμή της έκρηξης, και κατά πόσο είχαν αδειάσει πρόσφατα από το εργαστήριο όλα τα ραδιενεργά απόβλητα των πειραμάτων τους. Με άλλα λόγια μπορεί ο τοπικός πληθυσμός να εκτεθόταν σε μικρές ή μεσαίες δόσεις ραδιενέργειας, πράμα που μπορεί να αποβεί φονικό.

Και σίγουρα δεν θα θέλαμε ποτέ να εκτεθούν αθώοι άνθρωποι σε στρατιωτικές ενέργειες που θα κοστίσουν ζωές και τραυματισμούς. Οι σκέψεις αιωρούνται ανυπόφορες, αναδύονται προς τον ουρανό, δεσμεύονται με ένα σύννεφο και μπαίνουν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Δεν φθίνουν, δεν χάνονται, το νόημα τους παραμένει καυτό. Βροχές νοημάτων και χαλάζι εννοιών, χιονιές ιστορικής και πολιτικής ωρίμανσης τις επαναφέρουν πίσω στο έδαφος επανηλειμμένα και διαχρονικά, σε κάθε νέα εποχή εξελίξεων.

Τελικά... είναι τόσο απλά τα πράματα; Ήταν πράγματι υπεύθυνη και ανθρωπιστική η στάση μας στο να ΜΗΝ αξιοποιήσουμε την ανακάλυψη της ανασφάλιστης εισόδου του επιταχυντήρα μέσω της σήραγγας για μια ενέργεια σαμποτάζ; Ή μήπως υπεύθυνη και ανθρωπιστική στάση θα ήταν η καταστροφή αυτών των εγκαταστάσεων το συντομότερο; Μήπως θα μπορούσαμε να είχαμε βρει τρόπο να καταστρέψουμε τον επιταχυντήρα χωρίς να προκύψουν αθώα θύματα από την πιθανή έκλυση ραδιενέργειας;

Όπως τίθενται, αυτά αποτελούν μερικά από τα πιο δύσκολα και ανυπόφορα υπαρξιακά ερωτήματα του Κινήματος. Είναι σίγουρα αδύνατο να τα επωμιστούν μεμονωμένα άτομα, αλλά ακόμα και η συλλογική επεξεργασία των ερωτημάτων από ολόκληρες επαναστατικές οργανώσεις, ακόμα και από ολόκληρες ταξιαρχίες ανατρεπτικών διανοητών είναι πολύ δύσκολη. Τίθενται πολιτικά και ηθικά ζητήματα με τέτοιο τρόπο που ό,τι και να πράξεις, ή ό,τι αποφύγεις να πράξεις, θα σου μένουν πάντα αμφιβολίες και δισταγμοί.

Ένα πράγμα όμως κατέστη σίγουρο εκείνη την εποχή που ίσως φωτίσει κάποτε αυτά τα δύσκολα διλήμματα του παρελθόντος. Ας κληροδοτηθεί και ως καλή καθοδήγηση για εκείνα του μέλλοντος. Αρχίζοντας από τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα, ο κλάδος του αντάρτικου στη Δύση που σχεδόν σε όλες τις χώρες της Δύσης επωμίστηκε ένοπλα αλλά αναίμακτα κτυπήματα ενάντια στο σύστημα, προκαλώντας είτε αντικειμενικές ζημιές στον αντίπαλο, είτε καταφέροντας έξυπνα κτυπήματα ένοπλης προπαγάνδας, κέρδισε πολύ πιο μεγάλα ποσοστά συμπάθειας και υποστήριξης από τον πληθυσμό και το μαζικό Κίνημα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα κτυπήματα από άλλες οργανώσεις της ίδιας εποχής που συμπεριλάμβαναν ηθελημένους σκοτωμούς στις ενέργειες τους.

Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις σε όλα, όπως για παράδειγμα οι εκτελέσεις των χουντικών βασανιστών στην Ελλάδα από την οργάνωση Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (ΕΛΑ) και την Οργάνωση 17Ν, που απένειμαν δικαιοσύνη με τρόπο που όλος ο λαός επικρότησε. Και μάλιστα τόσο θερμά, που ακόμα και αργότερα όταν οι οργανώσεις ανέλαβαν ένοπλες ενέργειες πιο αμφισβητήσιμες, ή όταν λόγω λάνθασμένης οργανωτικής ανάπτυξης αποκόπηκαν από το μαζικό Κίνημα, οι δημοσκοπήσεις συνεχώς έδειχναν πως 20% του λαού τις επικροτούσε και υποστήριζε.

Εκείνο όλο το συμβάν με την αόρατη μας παρείσφρηση στις ραδιενεργές σήραγγες και τον επιταχυντήρα όπου τελειοποιείτο τότε η βόμβα νετρονίου, καθώς και οι πολιτικοί και προσωπικοί μας διάλογοι για το θέμα εμφύτευσαν μέσα μου ανησυχίες και ερωτήματα που δεν θα λυθούν ποτέ. Θα πεθάνω και ακόμα δεν θα γνωρίζω με καμμιά βεβαιότητα αν "υπεύθυνη και ανθρωπιστική" ήταν η πράξη ή η απραξία, η ενεργός εμπλοκή σε καταστροφές, ή η συνειδητή επιλογή της αποχής από εκείνη την συγκεκριμένη δράση.

Κάποιες συνειδησιακές σήραγγες είναι τόσο δύσβατες, τόσο γεμάτες με βαρυφορτωμένα ηθικά και πολιτικά ναρκοπέδια που απομένω με την αίσθηση πως ίσως δεν είμαι άξιος να διαχειριστώ την διέλευση τους.  

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Παραπομπές ~ Αναγνώσματα

Πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα από τα πρακτικά της Δίκης της 17Ν, όπου κατέθεσε ως μάρτυρας Υπεράσπισης ο Γιώργος Καραμπελιάς της Κίνησης ΑΡΔΗΝ. Η Ιωάννα Κούρτοβικ ήταν συνήγορος Υπεράσπισης:
"Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Εγώ διαχωρίζοντας τη λογική της επιλογής των μέσων και της δυνατότητας και της αποτελεσματικότητας και στεκόμενη στο πρώτο μέρος να σας ρωτήσω αυτή η κριτική που γινόταν μέσα από τις προκηρύξεις της Οργάνωσης, αφήνοντας κατά μέρος και το λεκτικό με το οποίο είναι προφανές ότι δεν μπορεί κανείς να το αποδέχεται ειδικά, παρά μόνο αν ανήκει στο συγκεκριμένο χώρο.
Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Βεβαίως η ΛΜΑΤ ήταν μεγάλη ανακάλυψη! Η Λούμπεν Μεγαλοαστική Τάξη που κυριαρχεί στην Ελλάδα. Αυτό είναι ένα δεδομένο.
Ι. ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ: Μια συμβολή στην πολιτική σκέψη και στην πολιτική ορολογία.
Εγώ ρωτώ το περιεχόμενο των προκηρύξεων, η κριτική που ασκούσαν στους θεσμούς και στις συγκεκριμένες πολιτικές εξελίξεις γιατί αφορούσαν συγκεκριμένες πολιτικές παρεμβάσεις, συγκεκριμένα ζητήματα που ήταν ζητήματα επικαιρότητας και ζητήματα αιχμής της επικαιρότητας, αυτό το περιεχόμενο της κριτικής ήταν κάτι που αφορούσε μόνο την ίδια την Οργάνωση, ή αφορούσε ένα μεγάλο μέρος;
Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Όλη μεγάλη συζήτηση που συχνά είχε γίνει για τις προκηρύξεις της 17Ν ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι έλεγαν συμφωνούμε με το περιεχόμενο, αλλά διαφωνούμε με τον τρόπο και πάρα πολλοί έλεγαν ότι αν δεν υπήρχε η ενέργεια, δεν θα δημοσιεύονταν οι προκηρύξεις. Θυμάστε όλη αυτή τη συζήτηση και πάρα πολλοί σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο συμφωνούσαν. Διότι πράγματι έθιγε ζητήματα τα οποία είναι τρέχοντα, υπαρκτά για την κοινωνία."
Απόσπασμα από:
http://www.naftemporiki.gr/story/60089/anepisima-praktika-dikis-17n-11062003-meros-59
"Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: ...Ήθελα να πω ένα ζήτημα, παρόλο που με τον κ. Καραμπελιά διαφωνούμε σε πολλά, αλλά δεν είναι ο χώρος εδώ πέρα και οι όροι για την συζήτηση, θα ήθελα να μας πείτε για κάποιο ζήτημα, με το οποίο έχετε ασχοληθεί πολύ με το εθνικό ζήτημα, μια που γίνεται μια προσπάθεια διαστρέβλωσης των θέσεων της Οργάνωσης και συκοφάντησης, μπερδεύοντας επίτηδες τον εθνισμό με τον εθνικισμό.
Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Το ίδιο συμβαίνει και με μένα δόξα τω Θεώ.
Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ: Και ο εθνισμός – αν δεν κάνω λάθος – είστε από τους πρώτους που το βάλατε στη συζήτηση μέσα στο κίνημα. Φθάνουν στο σημείο να κατηγορούν την οργάνωση για εθνικισμό, που δεν έχει καμία σχέση με μια επαναστατική οργάνωση. Να χαρακτηρίζουν την 17Ν εθνικιστική, ή την ιδεολογία της εθνικιστική.
Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Όχι, πάνω σ’ αυτό έχω να πω, ότι αυτή είναι μια παράμετρος που συχνά μου αναφερόταν εξάλλου στο παρελθόν ότι ήταν ένας από τους λόγους ότι μοιάζουμε, ότι μπορεί να είσαι και 17Ν, επειδή πάνω στα εθνικά ζητήματα και την ευαισθησία για τα εθνικά ζητήματα, είχα μια έντονη ευαισθησία γι’ αυτά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή είναι άλλο εθνισμός και άλλο εθνικισμός;
Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Βεβαίως εθνικισμός είναι η προσπάθεια του επιθετικού μιας στάσης επιθετικής έναντι άλλων χωρών και λαών και έχει επιθετικά χαρακτηριστικά, ενώ εθνισμός ή πατριωτισμός, έχει την έννοια ότι βρίσκω την ταυτότητά μου, αναφέρομαι σ’ αυτήν και την υπερασπίζομαι."
Απόσπασμα από:
http://www.naftemporiki.gr/story/60089/anepisima-praktika-dikis-17n-11062003-meros-59

Προσωπικές και πολιτικές πορείες στον χώρο των βασανιστηρίων και της πολιτικής θεωρίας

Torture / More on the Fake Left
or,
"Left is Right and Right is Wrong
Better decide which side you're on" - Tom Robinson Band
http://petros-evdokas.cyprus-org.net/Torture-MoreOnTheFakeLeft-LeftIsRight.pdf

From the Weather Underground Organization: MARCH 6 1970-2010
http://cyprusindymedia.blogspot.com.cy/2010/03/from-weather-underground-organization.html

For a Hellenic Socialist Revival
http://cyprus.indymedia.org/node/5021

Resistance Builds to NATO's Threat of Permanent War and Nuclear Dominance
http://cyprus.indymedia.org/node/2009

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 


Αναδημοσίευση από:


http://cyprus.indymedia.org/node/5155


Αόρατοι μες τις ραδιενεργές σήραγγες και η Βόμβα Νετρονίων
http://cyprus.indymedia.org/node/5155