Σενέρ Λεβέντ προς ΕλληνοΚύπριους: "Μα τι επάθατε;"

"Θαυμάζουμε τον κατακτητή μας.
...Τον θαυμάζουν και πάρα πολλοί από τα αδέλφια μας τους Ελληνοκύπριους.
...Τώρα πια είναι απελευθερωτής και για τους Ελληνοκύπριους, όχι μόνο για εμάς. Κάποιοι Ελληνοκύπριοι συνάδελφοί μας λένε «Ερντογάν» και στάζει μέλι από το στόμα τους.

...Tα κοράκια έσκασαν στα γέλια τις τρεις τελευταίες μέρες. Έσκασαν για πρώτη φορά τα γέλια όταν άκουσαν ότι ο Ερντογάν είναι ο «δεύτερος Ατατούρκ». Ακόμη και τα τείχη της Αμμοχώστου παρουσίασαν ρωγμές σε επτά σημεία από τα γέλια. Ο δεύτερος λόγος για τα δυνατά γέλια ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης. Δεν είπε ότι ήταν λανθασμένος ο χρόνος της απόφασης της Bουλής σε σχέση με τις εγγυήσεις; Ε, σταμάτησε τώρα αν μπορείς τα κοράκια που έσκασαν στα γέλια. Πάγωσαν ακόμη και οι αρθρογράφοι της «Αφρίκα» που επαινούν αυτή την απόφαση."

Μεταμόρφωση μετά από 36 χρόνια
του Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ

Ακόμη δεν μεταμορφωθήκαμε στην κατσαρίδα που υπήρχε στη Μεταμόρφωση του Κάφκα, αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι κάτι μας συμβαίνει. Το κεφάλι μας. Η καρδιά μας. Όλα βρίσκονται στη θέση τους, αλλά παραμορφώθηκαν τα αισθήματα και οι σκέψεις μας. Πρώτη φορά τα ζούμε αυτά, πρώτη φορά τα νιώθουμε. Πρώτη φορά μετά το 1974. Θαυμάζουμε τον κατακτητή μας. Τον συμπαθούμε, να μην τον ματιάσω. Όχι επειδή είμαστε και οι δυο Τούρκοι. Τον θαυμάζουν και πάρα πολλοί από τα αδέλφια μας τους Ελληνοκύπριους. Η Αϊσιέ ξεπέρασε τα χρόνια που αντιμετώπιζε δυσκολίες στο νησί. Τώρα περνάει την πιο λαμπρή, την πιο ήσυχή της περίοδο εδώ. Με τις σαράντα χιλιάδες στρατιώτες της. Στα εδάφη μας που είναι περιτριγυρισμένα με τέλια. Τώρα πια είναι απελευθερωτής και για τους Ελληνοκύπριους, όχι μόνο για εμάς. Κάποιοι Ελληνοκύπριοι συνάδελφοί μας λένε «Ερντογάν» και στάζει μέλι από το στόμα τους. Τον θαυμάζει και ο Χρίστος Χριστοδούλου, αρθρογράφος της εφημερίδας «Εμπρός» της Δυτικής Θράκης. Έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα. 'Αρεσε πολύ το άρθρο αυτό στον Ερντογάν. Τον έψαξε και τον βρήκε στην Κρήτη. Του τηλεφώνησε. Μίλησαν. Τον ευχαρίστησε για το άρθρο του και τον προσκάλεσε στην Τουρκία. «Έλα να πιούμε καφέ», του είπε. Ε, δεν νιώθει συγκίνηση ο άνθρωπος άμα του τηλεφωνά κοτζάμ Πρωθυπουργός; «Θα πάω στην 'Αγκυρα και θα πιω τον καφέ του», λέει ο Χριστοδούλου. Και αυτός τον παρομοιάζει με τον Ατατούρκ. Ο Ερντογάν, λέει, «σήκωσε το μπαϊράκι του εκσυγχρονισμού στην Τουρκία». Κοιτάξτε τι λέει: «Αν ζούσε ο Ατατούρκ, θα διάλεγε σίγουρα τον Ερντογάν στη θέση του».

Εγώ το αποκαλώ αυτό μεταμόρφωση. Εσείς πείτε το ό,τι θέλετε. Εδώ και 36 χρόνια ο χάρτης μας είναι μισός. Μια από τις πόλεις μας βρίσκεται κάτω από την κατοχή των φιδιών και των σαρανταποδαρουσών. Ήρθε και εγκαταστάθηκε εδώ με τον πληθυσμό της, όχι μόνο με τον στρατό της. Και όποτε γουστάρει κομπάζει. Δεν αποσύραμε ούτε ένα στρατιώτη. Δεν δώσαμε ούτε σπιθαμή εδάφους. Και εμείς τον θαυμάζουμε. Σαστίζουμε. Μόλις πει «μπορεί να αποσύρω στρατό» σκιρτάει η καρδιά μας από τη θέση της. Διότι είμαστε πολύ αγαθοί άνθρωποι εμείς εδώ στη μέση της θάλασσας. Πιστεύουμε στα μάγια και στο φλιτζάνι. Ψάχνουμε την τύχη στον καφέ. Αν μας πουν «μετά από τρία θα σου παρουσιαστεί ένας δρόμος», νομίζουμε ότι μετά από τρεις μέρες ο δρόμος αυτός θα οδηγήσει στον παράδεισο.

Ενδιαφέρεστε πολύ για τις εκλογές μας. Μην ανησυχείτε. Δεν υπάρχει οτιδήποτε για να ανησυχείτε. Όλα είναι εντάξει. Μήπως νομίζετε ότι θα έρθει ο Έρογλου και θα χαλάσει τα σχέδια του κατακτητή για λύση; Μήπως ο λέοντας των λεόντων που δεν μπόρεσε να λυγίσει τους στρατηγούς θα λυγίσει τον Ερντογάν; Τι είναι αυτός ο πανικός; Μήπως θέλετε να κάνετε τα κοράκια να γελάσουν με το ζόρι; Ούτως ή άλλως, τα κοράκια έσκασαν στα γέλια τις τρεις τελευταίες μέρες. Έσκασαν για πρώτη φορά τα γέλια όταν άκουσαν ότι ο Ερντογάν είναι ο «δεύτερος Ατατούρκ». Ακόμη και τα τείχη της Αμμοχώστου παρουσίασαν ρωγμές σε επτά σημεία από τα γέλια. Ο δεύτερος λόγος για τα δυνατά γέλια ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης. Δεν είπε ότι ήταν λανθασμένος ο χρόνος της απόφασης της Bουλής σε σχέση με τις εγγυήσεις; Ε, σταμάτησε τώρα αν μπορείς τα κοράκια που έσκασαν στα γέλια. Πάγωσαν ακόμη και οι αρθρογράφοι της «Αφρίκα» που επαινούν αυτή την απόφαση. Διερωτώμαστε αν και εμείς έχουμε διαπράξει λάθος στο συγχρονισμό μας. Έτσι είναι. Φύλαγε το σανό, θα έρθει η ώρα του! Και οι εγγυήσεις τι άλλο είναι εκτός από μια δέσμη σανό;

Όμως, αν δεν μπορέσαμε να χωρίσουμε δύο γαϊδάρων άχυρο, μήπως εμείς φταίμε; Φυσικά και όχι. Φταίει η μεταμόρφωση. Το ζήτημα είναι ζήτημα «μεταμόρφωσης». 'Αντε, εμείς είμαστε Τούρκοι. Και εκείνος είναι Τούρκος και εμείς. Ήρθε δήθεν και μας έσωσε. Και ακόμη πληρώνουμε γι΄ αυτό. Εσάς εκεί, τι σας συμβαίνει;

Σενέρ Λεβέντ

ΠΟΛΙΤΗΣ - 05/03/2010, Σελίδα: 13
Κωδικός άρθρου: 932998
~~~~~~~~

Σημειώσεις:

1. Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο είναι από την εργασία του συγγραφέα Vladimir Nabokov με τίτλο "Διαλέξεις επί Λογοτεχνίας" ("Lectures on Literature"). Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ:
http://www.jonathanrosenbaum.com/?m=198011
και εδώ:
http://www.boingboing.net/2009/09/24/nabokov-edits-kafkas.html#comment-596976

Ο Vladimir Nabokov είναι (δυστυχώς ή ευτυχώς) περισσότερο γνωστός γιά το απηγορευμένο και παρεξηγημένο του έργο με τίτλο "Λολίτα".


2. Η έννοια "Κατσαρίδα" φαίνεται να επιστρέφει στο λόγο που αρθρώνει η δημιουργική πτέρυγα της προοδευτικής και ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης στα κατεχόμενα. Υπενθυμίζουμε τη δράση των γνωστών και φίλων αντιπολιτευόμενων επαναπροσεγγιστών που δημοσιεύουν την ιστοσελίδα "Hamamböcüleri" της οποίας ο τίτλος σημαίνει "Κατσαρίδες":
http://hamamboculeri.org/

Στην ομάδα συμμετέχουν οι γνωστοί στους φίλους και μέλη της Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia Sevgül Uludağ, Turgut Durduran, Murat Kanatlı, Eser Keskiner, Münür Rahvancıoğlu.


3. Δεν θα βιάζουμουν να δηλώσω πως σίγουρα "ακόμη δεν μεταμορφωθήκαμε στην κατσαρίδα που υπήρχε στη Μεταμόρφωση του Κάφκα". Νομίζω η αξιολόγηση ακόμα "παίζεται".

Μήπως δεν έχουμε ήδη δημιουργήσει έναν εκτρωματικό κοινωνικό ιστό πού είναι σαν ο εξωσκελετός που απορρίπτουν εποχιακά τα έντομα; Μοιάζει δηλαδή με κάτι ζωντανό, μα είναι ένα σχήμα επενδυμένο 100% στην εκμετάλλευση της εργασίας, αρρώστειας και θανάτου, στην απαγόρευση κάθε ουσιαστικής ηδονής και ελευθερίας και αφοσιωμένη στη λατρεία της εξουσίας Κεφαλαίου και Κράτους (νά τα πάλι τα Κάππα του Κάφκα...)

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~

Ο Σενέρ γιά τον Μακάριο Δρουσιώτη

Ο ΤουρκοΚύπριος συμπατριώτης μας Şener Levent /Σενέρ Λεβέντ, σοσιαλιστής και αντιστασιακός δημοσιογράφος που εργάζεται με χίλιους κινδύνους και βάσανα να εκδίδει την εφημερίδα ΑΦΡΙΚΑ (πρώην "Αβρούπα" / "Ευρώπη" ) στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, σχολιάζει τις δηλώσεις ΕλληνοΚυπρίων δημοσιογράφων μετά από συνάντηση τους με τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ταγίπ Έρντογαν. Ονομάζει τον Μακάριο Δρουσιώτη, μεταξύ άλλων, και τους ζωγραφίζει με χρώματα καθόλου κολακευτικά. Όλα στο νέο του άρθρο που δημοσιεύει στην εφημερίδα "Πολίτης" στην τακτική του στήλη που ονομάζεται ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

Να μερικά αποσπάσματα - ακολουθεί ολόκληρο του το άρθρο χωρίς περικοπές αμέσως μετά.

Στο νέο του άρθρο ο Σενέρ λέει τα εξής:

"Δεν μπορώ να ξέρω πώς επιλέχθηκαν οι δημοσιογράφοι που προσκλήθηκαν, αλλά, εξ όσων είδα, είναι από αυτούς που με τις άσχετες ερωτήσεις τους δεν θα στρίμωχναν τον Έρντογαν και δεν θα τον πονοκεφάλιαζαν.
.../...
Μετά που άκουσε τον Έρντογαν ο δημοσιογράφος του «Πολίτη» Μακάριος Δρουσιώτης εξέφρασε, λέει, ως εξής τα συναισθήματά του: «Ήταν η πιο εντυπωσιακή ομιλία που άκουσα στη δημοσιογραφική μου καριέρα».
.../...
Ο Έρντογαν έγινε ο πρώτος Τούρκος Πρωθυπουργός, ο οποίος με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας κατάφερε να αθωώσει την τουρκική κατοχή στην Κύπρο. Εξασφάλισε την στήριξή τους χάρις στις μοναδικές δυνατότητες που παρείχε στους δυτικούς επενδυτές στην Τουρκία και στην συμπεριφορά του ως χωροφύλακα στη Μέση Ανατολή. Έτσι, εδραίωσε και την παρουσία του στην Κύπρο. Κατά την περίοδο Έρντογαν, η βόρεια Κύπρος έγινε πιο πολύ κτήμα της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της στο νησί έγινε πολλαπλάσιος. Λεηλατήθηκαν και οι τελευταίες ελληνοκυπριακές περιουσίες που είχαν απομείνει. Μήπως αυτό άφησε έκθαμβους τους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους;"

Εμείς συνεχίζουμε από το 1983 (από τότε που ο Ραούφ Ντεκντάς και οι στρατηγοί κήρυξαν μονομερώς και παράνομα την αποσχιστική "κρατική υπόσταση" του καθεστώτος κατοχής στο βορρά), να επαναλαμβάνουμε πως η ελευθερία της Κύπρου και ο ελληνισμός της Κύπρου έχει σημαντικούς και σοβαρούς συμμάχους ανάμεσα στην επαναστατική και προοδευτική κοινότητα Τούρκων και ΤουρκοΚυπρίων. Πολύ πιό αφοσιωμένους στις έννοιες του Σοσιαλισμού και της ελευθερίας παρά ό,τι βρίσκουμε μες τους κύκλους της ελληνόγλωσσης ψευδο-σοσιαλιστικής αριστεράς, ή - ακόμα χειρότερα - μες τους κύκλους της "ανεξάρτητης αριστερής διανόησης" όπου εδράζουν και λιμνάζουν οι πιό απεχθείς μορφές ιμπεριαλιστολαγνείας, πρωκτολειχίας (ως μορφή εξωτερικής πολιτικής) και κρατικοφετιχισμού.

Φεύ και αλίμονο, ή όπως λέει και μιά ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε διαβάζοντας κόμιξ, "ΙΟΥΥΥΥ ΓΙΑΚ ΓΙΑΚ ΜΛΙΑΧ!"

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι θαύμασαν, λέει, τον Έρντογαν
του Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ

Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Έρντογαν, προσκάλεσε μερικούς Τούρκους και Έλληνες δημοσιογράφους από την Κύπρο και τους ενημέρωσε, λέει, για το Κυπριακό, στην Κωνσταντινούπολη. Δεν μπορώ να ξέρω πώς επιλέχθηκαν οι δημοσιογράφοι που προσκλήθηκαν, αλλά, εξ όσων είδα, είναι από αυτούς που με τις άσχετες ερωτήσεις τους δεν θα στρίμωχναν τον Έρντογαν και δεν θα τον πονοκεφάλιαζαν. Τουλάχιστον, δεν θα κινδύνευε να του πετάξουν παπούτσια, όπως εκείνος ο Ιρακινός δημοσιογράφος. Ο Έρντογαν είναι πολύ ευαίσθητος στο θέμα «δημοσιογράφοι». Κοιτάξτε σε τι έκκληση προέβηκε πριν μερικές μέρες προς τα αφεντικά κάποιων δημοσιογράφων που τον επέκριναν: «Αν είσαι αφεντικό, δεν μπορείς να λες τι να κάνω, δεν μπορώ να ελέγχω τους αρθρογράφους». Εσύ πληρώνεις το μισθό εκείνου που αρθρογραφεί στις στήλες σου. Τον φωνάζεις και του λες το εξής: Να με συγχωρείς, αδελφέ, αλλά δεν έχει θέση για σένα στο κατάστημά μας. Διότι, ο καθένας τοποθετεί στη βιτρίνα του όποιον του αξίζει». Αυτή είναι η αντίληψη του Έρντογαν περί ελευθερίας του Τύπου. Προβαίνει σε εκκλήσεις προς τα αφεντικά των εφημερίδων να διώχνουν τους δημοσιογράφους που τον επικρίνουν. Προβαίνει σε απειλητικούς υπαινιγμούς του τύπου «αν δεν τους πετάξετε έξω, ξέρω τι θα σας κάνω».

Τελικά, λέει, θαύμασαν και οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι τον Έρντογαν, όπως και οι Τουρκοκύπριοι, κατά την ενημέρωση στην Κωνσταντινούπολη. Τα μάθαμε αυτά από όσα έγραψαν οι δικοί μας δημοσιογράφοι για την ενημέρωση. Οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι χαρακτήρισαν, λέει, ως «τη δήλωση των τελευταίων είκοσι χρόνων» την ομιλία του Έρντογαν κατά την ενημέρωση. Τον παρομοίασαν, λέει, με τον Ατατούρκ. Και είπαν το εξής: «Όπως την αλλαγή που επέφερε ο Ατατούρκ στην πολιτική της Τουρκίας κατά τη δεκαετία του 1920, έτσι και ο Έρντογαν ξεκίνησε μια τέτοια δυναμική μετά τον Ατατούρκ με την αλλαγή που επέφερε τόσο στην Τουρκία όσο και στην περιοχή». Μετά που άκουσε τον Έρντογαν ο δημοσιογράφος του «Πολίτη» Μακάριος Δρουσιώτης εξέφρασε, λέει, ως εξής τα συναισθήματά του: «Ήταν η πιο εντυπωσιακή ομιλία που άκουσα στη δημοσιογραφική μου καριέρα». Ο Στέφανος Ευριπίδου είπε, λέει, το εξής: «Είτε αγαπάει κανείς τον Έρντογαν είτε δεν τον αγαπάει, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, αυτά που λέει πείθουν για την ορθότητά τους».

Είναι αλήθεια πως, όταν τα διάβασα αυτά, μου κινήθηκε η περιέργεια να δω τι τους είπε. Τι τους είπε και τον θαύμασαν τόσο πολύ. Για ποιο πράγμα τους έπεισε. Τους είπε το εξής, για παράδειγμα: «Όταν ήρθε στην εξουσία του ΑΚΡ, εγώ προσωπικά ενθάρρυνα τον τότε ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, για τη λύση στην Κύπρο. Εκείνη την ημέρα μου θύμισε τις ανεπιτυχείς προσπάθειες του παρελθόντος και παρουσιάστηκε διστακτικός, αλλά αργότερα μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι θα αναλάμβανε πρωτοβουλία. Συνεχίζεται και τώρα η στήριξή μας για λύση». Μήπως αυτά τα λόγια έκαναν τους Ελληνοκύπριους φίλους να τον θαυμάσουν; 'Αραγε, όταν τα είπε αυτά, δεν υπήρξε κανείς ανάμεσά τους που να του υποβάλει το εξής ερώτημα: «Κύριε Έρντογαν, αφού υποστηρίζετε αυτό το σχέδιο και τη λύση, τότε γιατί αντιταχθήκατε στο να εγγυηθούν τα Ηνωμένα Έθνη μια πιθανή συμφωνία; Γιατί ζητήσατε από τη Ρωσία να θέσει βέτο;». Ή θα μπορούσε κάλλιστα να υποβληθεί και η εξής ερώτηση: «Σε κάποιες προηγούμενες δηλώσεις σας, είπατε ότι πριν την προσφυγή στο δημοψήφισμα κάνατε πολλά τεστ στο νότιο τμήμα της Κύπρου και βεβαιωθήκατε ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα έλεγε σίγουρα "όχι". Αν πιστεύατε ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα έλεγε "ναι", πάλι "ναι" θα λέγατε;». Σίγουρα θα απαντούσε «ναι θα λέγαμε», αλλά κανένας να μην περιμένει από εμάς να το πιστέψουμε αυτό. Επιπλέον, σε τι ωφελούσε η προσφυγή σε δημοψήφισμα, αφού ήταν οπωσδήποτε βέβαιος ότι θα έλεγε «όχι» η ελληνοκυπριακή κοινότητα; Πώς θα μπορούσε να συμβάλει στη λύση ένα μονομερές «ναι»; Γιατί οι Ελληνοκύπριοι φίλοι δεν αντιλαμβάνονται ακόμη ότι η Τουρκία είπε «ναι», για να κερδίσει πλεονέκτημα και όχι για τη λύση;

Ο Έρντογαν έγινε ο πρώτος Τούρκος Πρωθυπουργός, ο οποίος με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας κατάφερε να αθωώσει την τουρκική κατοχή στην Κύπρο. Εξασφάλισε την στήριξή τους χάρις στις μοναδικές δυνατότητες που παρείχε στους δυτικούς επενδυτές στην Τουρκία και στην συμπεριφορά του ως χωροφύλακα στη Μέση Ανατολή. Έτσι, εδραίωσε και την παρουσία του στην Κύπρο. Κατά την περίοδο Έρντογαν, η βόρεια Κύπρος έγινε πιο πολύ κτήμα της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της στο νησί έγινε πολλαπλάσιος. Λεηλατήθηκαν και οι τελευταίες ελληνοκυπριακές περιουσίες που είχαν απομείνει. Μήπως αυτό άφησε έκθαμβους τους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους;

Κωδικός άρθρου: 932399
ΠΟΛΙΤΗΣ - 02/03/2010, Σελίδα: 13
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αν εκραγεί, να εκραγεί μόνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

του Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ

Μετά που είδα εκείνο το τρομερό σχέδιο πραξικοπήματος στην Τουρκία, καταλαβαίνω καλύτερα πόσο σοβαρή είναι η κατάστασή μας εδώ στην Κύπρο.

Διότι, κι εμείς εδώ βρισκόμαστε υπό τη διοίκηση εκείνων που ετοίμασαν εκείνα τα σχέδια. Και οι στρατηγοί που σχεδίασαν εκεί εκείνες τις τρέλες, μπορεί να επιχειρήσουν να κάνουν και εδώ παρόμοια πράγματα, όταν το θεωρήσουν αυτό "αναγκαίο".

Επιπλέον, η δική μας κατάσταση εδώ είναι πιο κατάλληλη για τέτοιου είδους προκλήσεις. Ειδικά αν πάρουν άδεια από την Αμερική και την Αγγλία, τις οποίες εγώ δεν εμπιστεύομαι καθόλου.

Κοιτάξτε, για παράδειγμα, τον κ. Αλεξάντερ Ντάουνερ. Μπαίνει σε τομείς στους οποίους δεν έχει αρμοδιότητα. Σαν να είναι μέλος του Συνδέσμου ΤουρκοΚυπρίων Αγωνιστών και όχι μεσολαβητής. Αμέσως μετά την απόφαση Όραμς δήλωσε ότι "το περιουσιακό θα λυθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων". Προσπάθησε να μειώσει την απόφαση του δικαστηρίου. Θέτει την πολιτική πάνω από το δίκαιο, όπως και ο Ταλάτ. Και λέει ότι δεν θα έχει καμία απολύτως επίδραση πάνω στις διαπραγματεύσεις η απόφαση αυτή.

Δεν αντιλαμβάνεται ότι με την απόφαση αυτή έκλεισε μια περίοδος στην Κύπρο και ξεκίνησε μια άλλη. Γίνεται να μην επηρεάσει τις συνομιλίες; Κατέρρευσε η θέση που θέτει στο τραπέζι η τουρκική πλευρά για το περιουσιακό. Ισοπεδώθηκε.

Μήπως μπορεί τώρα ο Ταλάτ να καθίσει όπως παλιά στο τραπέζι και να πει "δεν δέχομαι να έχει τον πρώτο λόγο ο πρώτος ιδιοκτήτης της περιουσίας"; Αν θέλει, ας το πει. Όμως, δεν θα τυγχάνει αποδοχής πλέον. Υπάρχει καταγραμμένη η απόφαση ενός κοτζάμ δικαστηρίου πάνω σε αυτό το θέμα.

Και η πολιτική δεν μπορεί να τίθεται πάνω από το δίκαιο, όπως επιθυμεί ο κ. Ντάουνερ και ο Ταλάτ. Η πολιτική είναι επιβολή των όρων του ισχυρού στον αδύνατο. Αλλά η δικαιοσύνη ζυγίζει ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο.

Μήπως θα ήταν αυτό το αποτέλεσμα, αν το δίκαιο και όχι η πολιτική υπερίσχυε στη συμφωνία που έγινε στη Γιάλτα περί τα τέλη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση, την Αμερική και την Αγγλία; Θα μοιραζόταν έτσι ο κόσμος; Θα έρχονταν οι νικητές και θα επέβαλλαν τους όρους τους στους ηττημένους;
Φοβούνται τη δικαιοσύνη όσοι προσπαθούν να θέσουν την πολιτική πάνω από το δίκαιο. Αναζητούν δίκαιη λύση με την πολιτική, όχι με το δίκαιο. Μήπως μπορεί να υπάρξει δίκαιη λύση με την πολιτική;

Η Τουρκία μπορεί να έχει ξεπεράσει τις υποθέσεις Λοϊζίδου και Αρέστη με ελαφρές γρατσουνιές. Όμως, αυτή τη φορά δεν είναι έτσι.
Με την απόφαση Όραμς έχουν τεθεί σε κλοιό όλα τα κατεχόμενα εδάφη στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Τόσο το κρέας, όσο και το μαχαίρι βρίσκονται στα χέρια των δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το ζήτημα έχει πλέον ξεφύγει και από την πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν χρειάζεται πλέον οι Κύπριοι να αποτείνονται σε αυτό για να μπορούν να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους που τυγχάνουν σφετερισμού.

Η πόρτα αυτή είναι ανοικτή και για τους Τουρκοκύπριους, όχι μόνο για τους Ελληνοκύπριους. Η υπόθεση Όραμς αποτελεί προηγούμενο και για τις δύο κοινότητες.

Δεν φαίνεται εφικτό να αποσοβήσει την κατάσταση αυτή τη φορά η Τουρκία, η οποία μέχρι σήμερα προσπάθησε να παραγκωνίσει το περιουσιακό πρόβλημα πληρώνοντας αποζημιώσεις και ιδρύοντας την Επιτροπή Αποζημιώσεων για τις Περιουσίες.

Χαρακτηρίζουν την απόφαση αυτή ως "βόμβα που ρίχτηκε στις συνομιλίες". Προσέξτε αυτή τη λέξη. Βόμβα! Να παρακαλείτε η βόμβα αυτή να μείνει μόνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Να μην εκραγεί αλλού. Είναι απρόβλεπτο τι θα μπορούσε να κάνει ακόμη και ένας γάτος αν στριμωχτεί.

Είναι πολύ τρομαχτικά τα σχέδια πραξικοπήματος που αποκαλύφτηκαν στην Τουρκία. Οι στρατηγοί σχεδίαζαν να βάλουν βόμβες σε τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη. Να καταρρίψουν τα δικά τους πολεμικά αεροσκάφη. Και κατόπιν τούτων, να συλλάβουν διακόσιες χιλιάδες άτομα και να τα βάλουν μέσα σε στάδια.

Σκεφτείτε τι είδους νοοτροπία έχουν εκείνοι που μας διοικούν εδώ. Επιπλέον, ξέρετε τι είπε το Γενικό Επιτελείο όταν αποκαλύφτηκαν αυτά τα σχέδια; "Το σχέδιο έγινε για σκοπούς άσκησης"! Τόσο θράσος δεν το είδατε ποτέ ξανά, έτσι δεν είναι;

Ο δικηγόρος Καντούνας είπε μια ιστορική φράση. "Το πάρτι τελείωσε", είπε. "The End", δηλαδή. Αν πράγματι έτσι είναι, έχει καλώς. Αλλά, αν αρχίσει τώρα η ρωσική ρουλέτα;


Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ
~~~~~~~~~~

Δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα Πολίτης σε μιά κάπως διαφορετική μετάφραση, την 25/01/2010 στη Σελίδα 13.

Κάνε γρήγορα, Κατσελλή, απάλλαξέ μας από αυτό τον μπελά

του Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ


Μετά την απόφαση Όραμς, ενεργοποιήθηκε, λέει, και ο Κατσελλής, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Dome στην Κερύνεια. Τηλεφώνησε στον δικηγόρο Καντούνα και του είπε ότι θέλει να εμπλακεί σε παρόμοια νομική μάχη.

Να κάνει γρήγορα. Διότι εμείς εδώ γινόμαστε κομμάτια εξαιτίας αυτού του ξενοδοχείου. Τρωγόμαστε μεταξύ μας. Δεν μπορούμε να μοιράσουμε μεταξύ μας αυτό το λάφυρο εδώ και 36 χρόνια. Ήρθε το Ρεμπουπλικανικό Τουρκικό Κόμμα και έδωσε το ξενοδοχείο πεσκέσι στους δικούς του υποστηρικτές. Ήρθε το Κόμμα Εθνικής Ενότητος και προσπαθεί να το πάρει πίσω τώρα. Το ζήτημα οδηγήθηκε στο δικαστήριο.

Αν τώρα ο σεβαστός Κατσελλής διεκδικήσει την περιουσία του, σίγουρα θα τελειώσει αυτός ο καβγάς. Γι΄ αυτό, βιάσου φίλε. Τρέξε στο δικαστήριο. Καταχώρησε προσφυγή. Κάνε ό,τι είναι να κάνεις. Απάλλαξέ μας από αυτό τον μπελά.

Ούτως ή άλλως, η ζωή μας εδώ πέρασε με το διαμοιρασμό λαφύρων. Καταπατήσαμε, λιώσαμε και κάναμε κομμάτια ο ένας τον άλλο εξαιτίας αυτών των λαφύρων. Γι΄ αυτό το λόγο δεν είδαμε ποτέ χαΐρι.

Οι δικαιούχοι πρόσφυγές μας που ήρθαν από το νότο πάντα βρίσκονταν τελευταίοι στους καταλόγους. 'Αρπαξαν την προτεραιότητα όσοι δεν ήταν δικαιούχοι.

Ζητήσαμε περιουσία ίσης αξίας από τους πρόσφυγές μας που ήρθαν από το νότο. Όμως, δεν ζητήσαμε τίποτα από εκείνους που ήρθαν από την Ανατολία. Τους τα διανείμαμε δωρεάν.

Αν θα κινήσεις αγωγή, αγαπητέ αδελφέ Ελληνοκύπριε, να τα προσέξεις αυτά. Νά, οι πόρτες μας είναι διάπλατα ανοιχτές. Γύριζε. Περιδιάβαζε. Βλέπε. Γνώρισε καλά εκείνους που κάθονται μέσα στην περιουσία σου.

Μη νομίζεις πως μόνο εσύ έχεις παράπονο από αυτή τη λεηλασία. Έχω και εγώ παράπονο. Έχουμε και εμείς παράπονο. Προσπαθήσαμε πολύ, αλλά δεν μπορέσαμε να την εμποδίσουμε εδώ και τόσο πολύ καιρό. Ούτε παραλία, ούτε βουνό, ούτε πεδιάδα άφησαν εκείνοι που καίγονταν από επιθυμία και όρεξη να πάρουν περιουσίες. 'Αρπαξαν ό,τι υπήρχε. Και έφαγαν τον κόσμο μόλις πήραν άδεια για κλεψιές από το Σχέδιο Ανάν.

Ο κόσμος άρχισε να μην μπορεί να πάει δωρεάν ακόμη και στη θάλασσα. Ύστερα άρχισαν να έρχονται μαζικά οι ξένοι, οι οποίοι άκουσαν γι΄ αυτή την αφθονία. Η περιουσία σου στο βορρά είναι στη μισή τιμή της περιουσίας στο νότο. Τι να κάνουν τα αδέλφια μας από τη Μαύρη Θάλασσα και την Αλεξανδρέττα; Ούτως ή άλλως, τα βρήκαν δωρεάν. Πούλησαν την περιουσία σου στους 'Αγγλους, στους Γερμανούς, στους Ρώσους. Σε τιμές ελκυστικές. Αξίζει και αυτή εκατοντάδες χιλιάδες στερλίνες. Έκαναν την μπάζα τους οι κακόμοιροι. Μέσα σε μια νύχτα. Αστραπιαία. Έχουν τίτλους ιδιοκτησίας στα χέρια τους. Τίτλους ιδιοκτησίας για τη γη της Κύπρου. Ήρθαν εδώ με ένα εσώρουχο και ένα πουκάμισο. Και έγιναν εκατομμυριούχοι.

Δεν ξέρω για εσένα, αλλά εδώ σε εμάς υπάρχουν κάποιοι που τους χαλαλίζουν αυτές τις περιουσίες. «Είναι και αυτοί άνθρωποι», είπαν. Πρέπει, λένε, να κοιτάμε από ταξικής άποψης τα ζητήματα αυτά. Δεν πρέπει, δήθεν, να αποκλείουμε τον «άλλο». Δεν διαφέρουμε, λένε. Τα αδέλφια μας οι εθνικιστές το εξήγησαν αυτό λέγοντας ότι «είμαστε όλοι Τούρκοι». Όσοι δε από εμάς υποστηρίζουν τη λύση και την ειρήνη βρήκαν μια πιο καλή δικαιολογία γι΄ αυτό: «Όλοι είμαστε άνθρωποι», είπαν!

Όσοι αντιτίθενται σε αυτό τοποθετήθηκαν στην ομάδα των ρατσιστών και στιγματίστηκαν ως «Κύπριοι εθνικιστές»!

Έχουμε ακόμη πάρα πολλούς πρόσφυγες που κρατάνε στα χέρια τους βαθμούς για περιουσία ίσης αξίας και δεν μπόρεσαν να πάρουν καθόλου αντάλλαγμα για την περιουσία τους στο νότο. Δεν ήρθε ποτέ η σειρά τους εξαιτίας εκείνων των λύκων.

Τι έχει σειρά τώρα, αδελφέ; Το Κάρμι; Η Λάπηθος; Ο Καραβάς; Προς τα πού πάει ο δρόμος; Μήπως θα πάρεις πίσω στο δικαστήριο αυτά που σου πήραν με την ξιφολόγχη των όπλων; Μετά από 36 χρόνια; Δεν έμειναν ποτέ στον δρόμο όσοι διεξάγουν νομικό αγώνα με υπομονή και αναζητούν το δίκιο τους.

Δεν διαρκεί για πάντα η παρανομία σε α υτό τον κόσμο. «Δεν μπορεί να γίνει αφέντης του κόσμου ένας ληστής», λένε εδώ σε εμάς. Αν δεν γίνεται αφέντης στον κόσμο, μήπως μπορεί να γίνει στην Κύπρο;

Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ
~~~~~~~~~~

Δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα Πολίτης την 22/01/2010 στη Σελίδα 13.
http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=924449&-V=columns
~~~~~~~~

Προδοσίες διανοουμένων στην Κύπρο

"Όσοι γενναίοι αριστεροί διαθέταμε, αφού έπαψαν να ελπίζουν ότι μια μέρα θα γυρίσει πίσω ο Καρλ Μαρξ, αγκάλιασαν ως σωτήρα τον ιμπεριαλισμό, που κάποτε θεωρούσαν τον μεγαλύτερο εχθρό.

...Ερωτοτροπούν με τους Αμερικανούς και τους 'Αγγλους αντιπροσώπους που πηγαινοέρχονται και το παίζουν απόστολοι των σχεδίων που ετοιμάζουν εκείνοι. Και έκαναν και νέες ανακαλύψεις για την ιστορία. Είπαν ότι δεν είναι ο ιμπεριαλισμός ο κύριος υπεύθυνος γι’ αυτή την αιματοχυσία, γι’ αυτή τη διαίρεση.

...Παραγκωνίστηκαν όσοι λένε ότι η Τουρκία είναι κατοχική δύναμη, φιμώθηκαν όσοι ζητούν μιαν ανεξάρτητη και ενωμένη Κύπρο." - Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ

* * *

Προδοσίες διανοουμένων στην Κύπρο
του Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ


Τόσες πολλές δικοινοτικές διαλέξεις και συναντήσεις. Τόσα πάνελ. Τόσες εκδηλώσεις και ομάδες. Ακαδημαϊκοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, ιστορικοί. Αμέτρητες έρευνες, μελέτες, αναλύσεις. Και δεν ωφέλησαν σε τίποτα, σε απολύτως τίποτα; Απ’ ό,τι φαίνεται, σε τίποτα δεν ωφέλησαν.

Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο. Μάλιστα έχουμε πάει ακόμη πιο πίσω. Παρά ταύτα, το ύφος αυτής της ομάδας των διανοουμένων είναι αξεπέραστο. Πίστεψαν ότι είναι «σημαντικοί άνθρωποι». Γνωρίζουν μυστικά τα οποία δεν γνωρίζουν οι συνηθισμένοι, οι απλοί άνθρωποι. Αυτά που κρατούνται μυστικά στα ανώτερα δώματα. Μυστικά που δεν λέχθηκαν σε κανέναν άλλον, εκτός από αυτούς. Επικοινωνούν μέσω ενός τηλεφώνου με τα «σημαντικά» άτομα. Δειπνούν μαζί τους. Θαμώνες των διπλωματικών δεξιώσεων και των κοκτέιλ.

Σε μια συνηθισμένη συγκέντρωση κάνουν πνεύμα σε όλους και μπορεί να τους πουν το εξής: «Εσείς δεν το ξέρετε, αλλά αυτή η δουλειά τέλειωσε πριν έξι μήνες, απέμειναν μόνο οι υπογραφές». Αν ο άνθρωπος είναι κολλητός με άτομα που έχουν εξουσίες και αρμοδιότητες, σίγουρα έχουν κάποια αξία αυτά που λέει.
Γιατί να μην έχουν; Αν του τα έχει ψιθυρίσει ο μάστορας της υπόθεσης, σας κάνει τη χάρη και τα λέει και σε εσάς. Να τον αγνοήσουμε;

Από τη μέρα που εμφανίστηκαν οι ομάδες Conflict Resolution, υπήρξαν πολλές εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Σχηματίστηκαν πάρα πολλές δικοινοτικές ομάδες. Ειδικά μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πηγαινοέρχονται στους δρόμους των Βρυξελλών. Τα εισιτήρια και η φιλοξενία πληρώνονται από τον χορηγό, ενώ το χαρτζιλίκι από τη δική τους τσέπη. Από την άλλη, έχουμε μπει και στην εποχή των πρότζεκτ. Διοργανώνεις μια εκδήλωση. Δικοινοτική. Μια διάλεξη. Ένα σεμινάριο. Μια επίσκεψη σε χωριό. Δεν υπήρξε ποτέ ένα λαμπερό δίγλωσσο περιοδικό. Αρκεί να συμβάλλει στην ειρήνη και στη λύση. Μήπως δεν τέλειωσε η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου; Ε, δίδεται στις οργανώσεις και ο βαθμός «των πολιτών»! Μια μέρα ξαφνικά άρχισαν να χρησιμοποιούν όλοι αυτή τη λέξη μπροστά από το όνομά τους. Σαν να άλλαξαν κέλυφος μέσα σε μια νύκτα. Έγιναν NGO. Ή ΜΚΟ. Φύτρωσαν παντού, σαν μανιτάρια.

Όσοι γενναίοι αριστεροί διαθέταμε, αφού έπαψαν να ελπίζουν ότι μια μέρα θα γυρίσει πίσω ο Καρλ Μαρξ, αγκάλιασαν ως σωτήρα τον ιμπεριαλισμό, που κάποτε θεωρούσαν τον μεγαλύτερο εχθρό. Για το Ιράκ δεν έκλαψαν καθόλου, δεν έχυσαν ούτε σταγόνα δάκρυ όπως έκαναν μετά τους Δίδυμους Πύργους. Ούτε για τους πεινασμένους στο Νταρφούρ έκλαψαν. Ερωτοτροπούν με τους Αμερικανούς και τους 'Αγγλους αντιπροσώπους που πηγαινοέρχονται και το παίζουν απόστολοι των σχεδίων που ετοιμάζουν εκείνοι. Και έκαναν και νέες ανακαλύψεις για την ιστορία. Είπαν ότι δεν είναι ο ιμπεριαλισμός ο κύριος υπεύθυνος γι’ αυτή την αιματοχυσία, γι’ αυτή τη διαίρεση.

Τυγχάνουν μεγάλης εκτίμησης όσοι δεν θέλουν να φύγει ο τουρκικός στρατός από το νησί, υποστηρίζουν συνεχώς τις εγγυήσεις και λένε ότι οι ελληνικές διοικήσεις στο νότο φταίνε πάντοτε και δεν επιθυμούν τη λύση. Τους δόθηκε μια καρέκλα σε κάθε διεθνή πλατφόρμα.

Παραγκωνίστηκαν όσοι λένε ότι η Τουρκία είναι κατοχική δύναμη, φιμώθηκαν όσοι ζητούν μιαν ανεξάρτητη και ενωμένη Κύπρο. Εκείνοι που επιδιώκουν την αβάντα της λύσης και της ειρήνης, αντί να επιδιώκουν την ίδια τη λύση και την ειρήνη, τρώνε από το καϊμάκι της μη λύσης, ακριβώς όπως κάνουν οι λαθρέμποροι του νησιού. Έγιναν και αυτοί άνθρωποι χάρη σε αυτή τη μη λύση! Οι μεγάλοι μάστορες της λύσης! Τα σημαντικά άτομα που ξέρουν μυστικά, τα οποία δεν ξέρει κανείς. Οι συμβουλάτορες. Πηγαινοέρχονται μέσω της Πράσινης Γραμμής σαν τους φιγουρατζήδες πλούσιους που γυρίζουν με τις κάντιλάκ τους στις φτωχογειτονιές της Ινδίας.

Το νησί είναι μπαρουταποθήκη. Στρατός πάρα πολύς. Το Βαρώσι το τρώνε τα φίδια. Τα οδοφράγματα που μας χωρίζουν ακόμη είναι όρθια. Όμως, το ύφος τους είναι αξεπέραστο. Τουλάχιστον να ωφελούσε και σε κάτι.

Şener Levent / Σενέρ Λεβέντ

* * *

Από τη Ομάδα Σύνταξης:

Η εφημερίς ΠΟΛΙΤΗΣ δημοσίευσε το πιό πάνω άρθρο την 15/10/2009 στη σελίδα 13,
και στο Δίκτυο χωρίς το όνομα του συγγραφέα, εδώ:
http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=902718&-V=columns

Πιστεύουμε πως η πορεία του Σενέρ Λεβέντ, γνήσιου Αριστερού και αντι-ιμπεριαλιστή ΤουρκοΚύπριου, ως μιά φωνή ειλικρίνειας και ανθρωπιάς μες το δημόσιο λόγο, κατέχει σημασία που διαρκώς αυξάνεται - ιδίως μέσα στο κλίμα του παρόντος έτους όταν έχει κυριαρχήσει η ψευτιά, υποκρισία και θεσμοθετημένος ανθελληνισμός στις διακηρύξεις των "Φωστήρων" της ελληνόγλωσσης Αριστεράς.

Τα λόγια του Σενέρ φωτίζουν το βόθρο που μας περιβάλλει: οι ψευδο-αριστερές συνθηματολογίες της ηγεσίας έχουν επιφέρει συσκότιση και των πιό απλών νοημάτων. Η παλαβωμάρα έχει καταστεί ομαλότητα. Ποιός θα μπορούσε ποτέ να προβλέψει πως η Αριστερά "μας" θα προέτεινε στις δυνάμεις κατοχής λύση με την οποία οι ψήφοι των Κυπρίων θα ζυγίζονται κατά ράτσα, και πως η ψήφος ενός Κυπρίου πολίτη μιάς ράτσας θα μετρά γιά τέσσερεις ψήφους Κυπρίων της άλλης ράτσας; Συν την γεωγραφική διχοτόμηση της Διζωνικής "λύσης" που προωθούν δεν μας διχοτομεί σε ανώτερη και κατώτερη ράτσα τούτη η πρόταση; Ο ψήφος ενός να μετρά γιά τέσσερεις; Τι είδους ψευδο-Αριστερά είναι οι άνθρωποι τούτοι; Δεν σημαίνουν τίποτα πλέον οι αρχές του Σοσιαλισμού γιά τού'ν τους ηγέτες; Σαφώς ΟΧΙ.

Προσθέσαμε εμείς το έντονο χρώμα σε μερικές φράσεις του Σενέρ στο κείμενο του γιά να τονίσουμε κάποια μηνύματα τα οποία αφορούν κυρίως την ηγεσία της ελληνόγλωσσης Αριστεράς και τους αλάζονες Κυπριο-εθνικιστές ρατσιστές της "ανεξάρτητης αριστερής διανόησης" που τους υποστηρίζουν. Γιά αυτούς, ούτε ο Σοσιαλισμός, ούτε η αγάπη γιά μητέρα Πατρίδα έχουν οποιαδήποτε σημασία πλέον. Αλλά οι κινήσεις των καθορίζουν το αν θα επιβιώσουμε εμείς ή το αν θα χαθούμε σε μιά ολοκλήρωση της ιμπεριαλιστικής γενοκτονίας εις βάρος μας. Βεβαίως ο Σενέρ γράφει εννοώντας αμφότερες τις ηγεσίες Αριστεράς της ΤουρκοΚυπριακής και της ΕλληνοΚυπριακής κοινότητας.

Αλλά εμείς όμως λέμε η κάθε Αριστερά ας χειριστεί τους δικούς της προδότες. Εμείς πως θα χειριστούμε τους δικούς μας;

Πως θα απεγκλωβιστεί ο λαός μας από τον βόθρο και σκοταδισμό που μας έχουν επιβάλει τα κούφια και παραπλανητικά συνθήματα;

Ομάδα Σύνταξης Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia
http://CyprusIndymedia.org
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~