Showing posts with label δημοψήφισμα. Show all posts
Showing posts with label δημοψήφισμα. Show all posts

Friday, 27 May 2011

Ιστορίες από το Γκέτο ~ Το Κόψιμο των Δέντρων



Ολόκληρη η παιδική μου ηλικία είναι συνυφασμένη με τα κλαδιά ενός δέντρου. Της γερασμένης ελιάς του προσφυγικού γκέτο στο οποίο κατοικούσα από το Σεπτέμβρη του 1974. Η ελιά εκείνη ήταν η πύλη σε ένα μαγικό κόσμο.

Μέσα στην οδύνη της προσφυγιάς η ελιά ήταν το καταφύγιο μου. Το θεόρατο δέντρο ήταν για τα παιδικά μου μάτια μια τεράστια αγκαλιά μέσα στην οποία μπορούσα να χαθώ και να ταξιδέψω σε κόσμους μαγικούς μακριά από την οδυνηρή πραγματικότητα.

Τα κλαδιά της γίνονταν τα κατάρτια πειρατικών πλοίων όπου μαζί με τους φίλους και τα αδέλφια μου ταξιδεύαμε σκίζοντας τα κύματα. Σπηλιές μέσα στις οποίες μπορούσα να χαθώ και να γαληνέψω...

Στις ώρες μακριά από τη στοργή των γονιών μου - και οι δύο έκαναν δυο και τρεις δουλειές για να μας αναστήσουν και ν' αναστηθούν - η ελιά τους αντικαθιστούσε. Στην αγκαλιά της χωνόμουν ώρες καθημερινά. Πολλά από τα σχολικά μαθήματα έγιναν πάνω στον κορμό της.

Εκείνη η ελιά έγινε η δασκάλα μου με ένα τρόπο ανεξιχνίαστο. Μου έμαθε χωρίς λόγια όσα πολλοί δάσκαλοι και δασκάλες απέτυχαν να μου μεταδώσουν.

Μου μαθε τα όσα ξέρω για τη ζωή του αγρότη. Για τη φροντίδα, το λεκάνισμα, το πότισμα και τον τρύγο. Για το σκαρφάλωμα και την άσκηση, για την ισορροπία στους λεπτούς της κλώνους. Για την ποιότητα της γεύσης και τη γλυκύτητα του λαδιού και των ελιών που είναι στο τραπέζι με το μόχθο το δικό μου. Για την ευγένεια και το μέτρο της αγροτικής ζωής. Για τα στοιχεία της φύσης.

Με δίδαξε για την ιερότητα της ύπαρξης. Η ελιά ήταν η εκκλησία και η πνευματική μου οδός. Κάθε χαραγή στον κορμό της, κάθε φύλλο, κάθε κλαδί ήταν μέρος του κόσμου μου. Ενός κόσμου, κοσμήματος στον οποίο υπήρχε η άνευ όρων αποδοχή της μικρής μου παρουσίας. Σε ένα κόσμο όπου μεγαλώναμε σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, εκείνη η αποδοχή ήταν ένα δώρο ανεκτίμητο.

Η ελιά μου με γείωσε στον πολιτισμό μου και την αγάπη του για την πατρίδα και μου έδωσε τα εργαλεία να καταλάβω και τους πολιτισμούς άλλων.

Χωρίς να το καταλάβω η εληά ριζωμένη στη γή μας με έμαθε να αγαπώ τον τόπο μου, τον τόπο που τη γέννησε και τη μεγάλωσε, τη γη που έγινε η πατρίδα μου. Μέσα στη σχέση εκείνη η ελιά μου με έμαθε να ξεπερνώ τα σύνορα της μικρής μου πατρίδας και να συνδέομαι με όλους εκείνους τους ιθαγενείς λαούς που βίωσαν την ίδια ιερή εμπειρία με μένα. Κατάλαβα καλύτερα τους αγώνες των ιθαγενών της Β. Αμερικής και του Αμαζονίου, αγκάλιασα τον αγώνα των Παλαιστινίων αδελφών μου που έδεναν τα σώματα τους στις ελιές της πατρίδας των μπροστά από τις μπουλντόζες των εποίκων και του ισραηλινού στρατού...

Είκοσι χρόνια μετά η ελιά μου μεταμορφώθηκε στα δέντρα ενός αλλου γκέτο στην καρδιά της παλιάς πόλης της Λευκωσίας. Τα δέντρα του γκέτο, η τρεμινθιά στην αυλή του δημοτικού σχολείου Φανερωμένης, τα πεύκα στην μεσαιωνική τάφρο ανάμεσα στην πλατεία Ελευθερίας και την πλατεία Σολωμού φιλοξενούσαν άλλα παιδιά σαν εμένα, πολίτες δεύτερης κατηγορίας, τα παιδιά των οικονομικών μεταναστών, τα παιδιά προσφύγων από χώρες και κόσμους μακρινούς.

Καθημερινά έβλεπα τους μαθητές και γείτονες μου να αναρριχώνται στα δέντρα εκείνα και αναγνώριζα στις πράξεις και τα βιώματα τους την ίδια αρχετυπική μύηση στην ιερότητα της ύπαρξης, στην ιερότητα του χώρου, στη σύνδεση με τη φιλόξενη γη της πατρίδας μου, της νέας των πατρίδας.

Τα δέντρα του τόπου μου υποδέχτηκαν τα παιδιά των μεταναστών με τον ίδιο τρόπο που είκοσι χρόνια πριν οι ελιές υποδέχτηκαν εμάς, τα παιδιά των προσφύγων. Τα δέντρα της Λευκής Οσίας άνοιξαν τις φιλόστοργες τους αγκαλιές και δέχτηκαν τον Γιώργο, το Μεχμέτ, την Αλίσα, τη Ρωξάνα, τη Σεβγκί χωρίς διακρίσεις, φιλοξενώντας και αγκαλιάζοντας τα πολύ πριν εμφανιστούν οι επαγγελματίες "προοδευτικοί προστάτες" των μεταναστών.

***

Η ιερότητα των δέντρων, η σχέση τους με τους ανθρώπους, η σύνδεση τους μαζί μας μέσα από την καλλιέργια, τη συνύπαρξη και το παιχνίδι είναι ψιλά γράμματα για την κάθε εξουσία.Η εξουσία δεν καταλαβαίνει από δέντρα. Αποκομμένη από τη φύση και την πεμπτουσία της ύπαρξης μετρά τη ζωή μόνο με το μέτρο της αλαζονίας και του κέρδους.


Η δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου με μια μονοκονδυλιά έστειλε τα συνεργεία του δήμου να κόψουν δεκάδες από τα δέντρα ανάμεσα στην πλατεία Ελευθερίας και την πλατεία Σολωμού. Δεν ίδρωσε το αυτί της για την ιερότητα, την ηλικία ή τη χρήση των. Δεν την απασχόλησε στιγμή η ιστορία των, η ιστορία των χιλιάδων παιδιών που έπαιξαν στα κλαδιά τους, που απόλαυσαν τη σκιά τους.


Η ιστορία των δέντρων που είναι και η ιστορία της πόλης δε μέτρησε στιγμή στους σχεδιασμούς της. Ποιά σημασία έχουν στο κάτω κάτω λίγα δέντρα μπροστά στο τσιμεντένιο κατασκεύασμα που θα αντικαταστήσει την πλατεία;


Οι κρατούντες έχουν την ανάγκη των φετιχιστικών συμβόλων τους. Και η νεα πλατεία Ελευθερίας θα είναι η νέα κρατική και δημοτική ονείρωξη. Το σύμβολο της ευμάρειας για την αρχουσα τάξη.


Η δήμαρχος που έχει αφήσει την πόλη έρμαιο στο τοπικό και εκκλησιαστικό Κεφάλαιο, η οποία αγνόησε τη βούληση των δημοτών της για τη διαμόρφωση του χώρου του παλιού ΓΣΠ ως χώρου πρασίνου, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις διαμαρτυρίες και την ευαισθησία των δημοτών της. Και έστειλε τις μπουλντόζες να σφάξουν τα δένδρα της μεσαιωνικής τάφρου. Ούτε τη στοιχειώδη ευαισθησία να τα διασώσει μεταφυτεύοντας τα δεν έδειξε.

Προέχουν φαίνεται στην ημερήσια διάταξη του δήμου το τσιμέντωμα, το άππωμα και η υποταγή στις επιθυμίες των τοπικών Κεφαλαιοκρατών καθώς και οι χιλιάδες ευρώ που θα κερδίσουν σε μπίζνες με την ανάπλαση.

Όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες που επένδυσαν στην παλιά πόλη και οι οποίοι συναγλύφονται περιμένοντας την πολεοδομική αμνηστία που θα τους χαρίσουν οι βολευτές μας και οι δημοτικές αρχές, για να απαλοιφθούν οι παρανομίες που έχουν ήδη κάνει και να προχωρήσουν και σε καινούριες.

Φαίνεται ότι η κυβερνώσα παράταξη δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά στα ανίερα σχέδια της για ξεπούλημα των πάντων στο Κεφάλαιο. Και στην προώθηση της έπαρσης, της αλαζονίας και του αππώματος ως τρόπο ζωής που οραματίζεται για τον τόπο.

Αυτή είναι η πρόοδος που επαγγελόσουν κυρία Μαύρου; Αυτό το όραμα για την πόλη μας;

Σήμερα το τίμημα το πληρώνουν τα δένδρα. Αύριο ποιον θα θυσιάσετε;


Σόλων Αντάρτης
~~~~~~~~~~~~



Επιπρόσθετα αναγνώσματα
-----------------------------------

1. Ιστορίες από το γκέτο ~ Πρόλογος
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/11/blog-post_18.html

2. Ενισχύονται οι φωνές διαμαρτυρίας για την κοπή δέντρων στην Πλατεία Ελευθερίας
Από:
http://www.sigmalive.com/news/local/385835

3. Ποιό Κεφάλαιο θα βιάσει πρώτο την πόλη;
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

4. Φταίει ο λαός; ~ Η ιστορία του δεύτερου δημοψηφίσματος
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/03/blog-post_11.html

Thursday, 11 March 2010

Φταίει ο λαός; - Η ιστορία του δεύτερου δημοψηφίσματος


Η προσφυγή στη λαϊκή βούληση θεωρείται ένα από τα ουσιαστικότερα βήματα δημοκρατίας. Στις σύγχρονες αστικές δημοκρατίες το μέτρο αυτό ονομάζεται δημοψήφισμα, εκεί όπου ο δήμος ασκεί τη βούλησή του τοποθετούμενος σε ένα θέμα λαϊκού ενδιαφέροντος τόσο σημαντικού που να θεωρείται σημαντικότερη η άμεση εμπλοκή του και όχι αυτή των οποιονδήποτε εκλελεγμένων αντιπροσώπων του.

Σε όλα τα χρόνια της Κυπριακής δημοκρατίας δύο μόνον φορές δόθηκε στο λαό η δυνατότητα να εκφράσει με αυτό τον τρόπο τη βούλησή του. Η ψήφος θετική ή αρνητική στο σχέδιο Ανάν και η τοποθέτηση με τη γνώμη των των δημοτών Λευκωσίας για το τι θα γίνει στο χώρο του παλιού ΓΣΠ.

Και τις δύο φορές η ψευδοαριστερά από τη θεση της κυβερνήσεως πλέον βίασε ανεπανόρθωτα τη λαϊκή βούληση παραγνωρίζοντας πλήρως το αποτέλεσμά της και συμπράττοντας ουσιαστικά με τους σχεδιασμούς του Ιμεριαλισμού ή/και του τοπικού και διεθνούς Κεφαλαίου.

Όταν λοιπόν ο πρόεδρος της δημοκρατίας εκφράζεται απαξιωτικά για το λαό και τα βήματα διεκδίκησης εκ μέρους του της δικαιοσύνης -στο ΕΔΑΔ- που ο ίδιος και το κόμμα του έχουν γράψει στα παλια τους τα παπούτσια είναι καλόν να του υπενθυμίζουμεν πόσον ο ίδιος , η κυβέρνησή του και το κόμμα της επανάστασης ξέρουν να σέβονται τη λαϊκή βούληση.

Εκτός από το σχέδιο Αναν υπάρχει και το σχέδιον ΓΣΠ.


Όταν η νεοεκλεγείσα δήμαρχος Ελένη Μαύρου προχώρησε στην εξαγγελία δημοψηφίσματος για να αποφασίσει ο λαός τι θα γίνει με το χώρο του παλαιού ΓΣΠ όλοι μας χαιρετήσαμε την πρωτοβουλία της ως μια νέα τομή στο πολιτικό γίγνεσθαι της Κύπρου. Η προσφυγή στο λαό για κάτι που τον αφορά είναι κάτι ανήκουστο για την κομματοκρατούμενη Κυπριακή πραγματικότητα.

Έτσι χειροκροτήσαμε θερμά την απόφαση της δημάρχου.

Ο δε λαός δράττωντας της ευκαιρίας αποφάσισε να δημιουργηθεί στο χώρο πάρκο πρασίνου με πλατεία.

Τι θα γίνει τελικά;

Ένα τεράστιο κτήριο 25 ορόφων σε μεγάλο μέρος του χώρου, σαμπώς και η Λευκωσία δεν έχει αρκετά.

Η επαναστατική μας κυβέρνηση δείχνει καθημερινά και σε όλα τα επίπεδα το σεβασμό στη λαϊκή βούληση. Η λαϊκή βούληση έχει την ίδια αξία για τους κυβερνώντες με το κωλόχαρτο! Τις δύο φορές που ο λαός αποφάσισε για κάτι η ψευδοαριστερά ξεκίνησε αμέσως την προσπάθεια υπόσκαψης της έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας.

Μπορεί να τους εμπιστευθεί κανείς ότι αγωνίζονται για το καλό μας;

Το κείμενο του Φίλιππου Στυλιανού που ακολουθεί στην αγγλική γλώσσα δείχνει το μέγεθος διαπλοκής της υποτιθέμενης επαναστατικής κυβέρνησης εις βάρος του λαού και υπέρ των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων του τοπικού και διεθνούς Κεφαλαίου.

Φανταστείτε ότι το κύριο επιχείρημά τους είναι το ότι:

"Δεν υπάρχει τρόπος να χτίσουμε δυο υπόγειους χώρους στάθμευσης αρκετά βαθιά για να έχουμε ένα πάρκο από πάνω και όλα τα άλλα στοιχεία που οραματιζόταν το σχέδιο όπως μια πλατεία, καφετέριες και άλλα μικρά καταστήματα"

Υπάρχει όμως για να κτιστεί ένας ουρανοξύστης 25 ορόφων!

Διαβάζοντας τις διάφορες δηλώσεις και ανακοινώσεις τους μπορεί κάποιος εύκολα να συγκρίνει το ψέμα και την πλάνη που εμπλέκεται στην πολιτική τους διπροσωπία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που γίνονται και οι χειρισμοί για το Κυπριακό.

"Το κτήριο θα πάρει μόνο 1000 τετραγωνικά από τα 13500 μέτρα του χώρου του ΓΣΠ και είναι αναγκαίο για να στηρικτεί το όλο σχέδιο."

Αν λοιπόν κτίσεις ένα ουρανοξύστη 25 ορόφων τότε μπορείς να κτίσεις το πάρκο στον υπόλοιπο χώρο; Φοβερόν!

Η δήμαρχος μας λέει ότι με αυτή την μικρή "αμελητέα" εξαίρεση 25 ορόφων μόνο όλα τα άλλα πράγματα που ψήφισε ο λαός θα τηρηθούν.

Ζήτω ο επαναστατικός σοσιαλισμός! Ώρα για τον εμετό μου...

Σόλων Αντάρτης
-----------

Cyprus Weekly
JANUARY 22 - 28, 2010
Page 18

Nicosia skyscraper draws fire

RESIDENTS HAD VOTED FOR SQUARE AND PARK AT OLD GSP SITE
By Philippos Stylianou


For ages a popular haunt for Nicosia inhabitants on account of its tradi-tional ‘lokmades’ - doughnuts - the Kyrillis shop at the eastern edge of the abandoned old GSP stadium is to yield its place to a 25-storey building, the capi-tal's tallest ever.

The news has raised a storm as the gov-ernment decision flies in the face of last year's municipal referen-dum - the first of its kind - in which the people asked for the stadium to be turned into a park with a square.
Councillors from Opposition Disy have criticised Mayor Eleni Mavrou for playing into the hands of the government, while the small but assertive Green Party has described the development as a "government coup against the will of the people." Mavrou, perturbed at first, said that the matter would be discussed with a view to finding an alternative site for the skyrise, but soon after fell in line with government views as expressed by Interior Minister Neocles Sylikiotis and Town Planning Director Christos Ktorides.

They argued that since the GSP project would be implemented on a Build-Operate-Transfer (BOT) basis, an economic incen-tive was needed to attract a strategic in-vestor. They claimed, however, that the tall building did not adversely affect the results of the referendum, because it will be con-structed outside the GSP area as such.

According to Mavrou, the skyrise will take up an area of 1000 sq m of the total GSP area measuring 13,500 sq m. She said that a feasibility study carried out by Intercollege clearly showed that the development was necessary to support the entire project.

"There is no way we can build two under-ground car parks deep enough to have a park on top and all the other features envisaged in the plan, such as a square, cafeterias and other small outlets," she told The Cyprus Weekly.
The Mayor emphasised that in all other re-spects the referendum commitments would be honoured to the last, recalling that the Municipality had made it clear from the out-set that the final decision regarding the GSP lay with the government.

Ktorides said the entire vertical area of the proposed building would be 20,000 sq m with the total cost for the GSP project being put at €90-95m.
He heads a Technical Com-mittee which is currently prepar-ing the terms for a European competition for the project due to be launched in April-May.

"It is going to be a laborious, continuous process and we ex-pect to have a lot of response," Ktorides said, adding that their next meet-ing to push things ahead would take place in early February. He said a support team for the work of the Technical Committee was be-ing set up.

Asked if the party complaints about the skyrise would be discussed by the Committee, Ktorides noted that the task of the Committee was to carry out a Cabinet decision. He reiterated that the tall building did not interfere with what the people had voted for and noted that there were no alternative sites for it.

Moreover, he said that the particular build-ing will have its own underground parking, therefore not infringing on those of the GSP.
For a bit of history, the original Nicosia Master Plan envisaged a sky-rise in the northwestern corner of the GSP stadium to house the Cyprus Stock Exchange (CSE). Due to the controversy that surrounded the CSE scam, the project was abandoned. Lat-er the particular site was ceded to the Cyprus Theatre Organisation (Thoc) which start-ed to construct the new state theatre, to be completed in 2011.

-----------