🔵 Πικρές Αλήθειες που ΔΕΝ χωνεύονται εύκολα: 15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

"Εγώ".

Γενικά πολύ καλές τοποθετήσεις στο πιο κάτω κείμενο του μέχρι πρόσφατα Βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους, και κυρίως το δίδαγμα που εξάγεται για όλους μας. Ζωγραφίζει τον γενικό κανόνα: το ότι όπου καταλύθηκε η Δημοκρατία, ακολούθησαν καταστροφές τεραστίων διαστάσεων. 

Προκύπτουν όμως και τα εξής:

🔵 ΜΕΡΟΣ Α.

1. Οι δύο δικτατορίες - η ακελομακαριακή στην Κύπρο, και η χουντική στην Αθήνα - συνεργάστηκαν επί πολλά χρόνια τροχιοδρομώντας τερατώδη εγκλήματα εναντίον του λαού. Επίσης, συγκρούστηκαν επί πολλά χρόνια, επιδιώκοντας συμφέροντα, κύρος, συμμαχίες, επέκταση εξουσίας, και ισχύος. Η τελική σύγκρουση ανάμεσα στις δύο δικτατορίες, 15 Ιουλίου 74, δεν ήταν και το χειρότερο που μας συνέβηκε, όσο άφρον, αυταρχικό, ανήθικο, και αιματηρό και αν ήταν το σύνολο των αδελφοκτόνων επιχειρήσεων εκατέρωθεν.

2. Το χειρότερο ήταν το ότι η χούντα, κατέχοντας την Εθνοφρουρά υπό τον έλεγχο της, ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΕ την άμυνα μας ενάντια στην τουρκική εισβολή! Με αποτέλεσμα να χάσουμε τη μισή χώρα και χιλιάδες νεκρούς. ΑΥΤΟ είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. ΑΥΤΟ ήταν η μεγαλύτερη προδοσία. Μεθυσμένοι όμως οι πολιτικάντηδες και μεγάλο μέρος του λαού μας με την προπαγάνδα του διαχρονικού ακελομακαριακού καθεστώτος, συνεχίζουν να κλαίονται για το "προδοτικό πραξικόπημα", γιατί ο στόχος είναι η δαιμονοποίηση όλων των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ δυνάμεων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία Μακαρίου.

3. Στο κείμενο ορθά αναφέρεται πως η ΕΟΚΑβ την μέρα του πραξικοπήματος ήταν ήδη ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και διαλυμένη, αλλά δεν παρέχεται το αναγκαίο βάθος σε αυτή την περιγραφή. Η Οργάνωση είχε ήδη ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΤΕΙ με διαταγή του τελευταίου της Διοικητή, του Γιώργου Καρούσου. Αυτή ήταν και η ύστατη του προσπάθεια να αποφευχθεί γενικευμένος εμφύλιος πόλεμος. Η ΕΟΚΑβ ΔΕΝ υπήρχε τον Ιούλιο του 74. Υπήρχαν μόνο ΠΡΩΗΝ μέλη, χωρίς Αρχηγό, χωρίς κατεύθυνση, και με το όπλο παρά πόδα με εντολή να χρησιμοποιηθεί μόνο για αυτοάμυνα. Πολλά άλλα πρώην μέλη ήταν ακόμη καταζητούμενοι εκείνη τη μέρα, και πολλά άλλα ήταν στις φυλακές όπου υπέκειντο φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια από τις "έννομες δυνάμεις" με πρωκτικούς βιασμούς, μαστιγώματα, ανάποδο κρέμασμα, φάλαγγα στα πέλματα, κάψιμο με τσιγάρα και αναπτήρες, ραβδισμούς και άλλα.

4. Ήταν απόλυτα φυσικό για κάποια πρώην μέλη της Οργάνωσης να εμπλακούν σε συγκρούσεις όταν αυτές γενικεύτηκαν με την έναρξη του πραξικοπήματος. Τα πλείστα πρώην μέλη πληροφορήθηκαν για το πραξικόπημα από το ραδιόφωνο, όπως όλος ο κόσμος. Πολλοί ήξεραν ότι αν επικρατούσε το ακελομακαριακό καθεστώς θα έχαναν τις ζωές τους, και κάποιοι από ανάγκη αυτοπροστασίας ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις. Όλες αυτές οι εμπλοκές ήταν ΕΚΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, και κατά παράβαση των τελευταίων διαταγών του Διγενή και του Διοικητή Γ.Καρούσου. Οι μόνοι από τα πρώην μέλη της ΕΟΚΑβ που δικαιολογούνται για την εμπλοκή τους σε γεγονότα εκείνες τις μέρες είναι όσοι αντιμετώπισαν καταστάσεις ζωής ή θανάτου όπου η δράση ήταν αναπόφευκτη. Η όποια συνεργασία με το πραξικόπημα όμως, ήταν εκτός αποστολής και σε παράβαση ρητών εντολών της ΕΟΚΑβ.

ΕΝΘΕΤΟ:
Σε δημοσιογραφική διάσκεψη αμέσως μετά το πραξικόπημα, ο Νίκος Σαμψών παρουσιάζει τα ΟΡΓΑΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ που ανευρέθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου, στη Λευκωσία. Εκεί, υπό την επίβλεψη τον μακαριακού και παρακρατικού "ΥπερΑστυνόμου" κου Κύπρου Μουρουζίδη, το δημοκρατικό καθεστώς Μακαρίου υπέβαλλε τους αντιφρονούντες σε "χάδια" και "δημοκρατικό διάλογο".  Διακρίνονται στο προσκήνιο:
Όργανο για πρωκτικούς και κολπικούς βιασμούς, μαστίγια, ράβδοι, και ρόπαλα διαφόρων διαμετρημάτων. Ο Σαμψών αναγκάστηκε να επέμβει δραστικά για να σώσει τη ζωή του βασανιστή Μουρουζίδη όταν αυτός συνελήφθει από τους πραξικοπηματίες και κινδύνεψε να λυντσαριστεί από τα θύματα του, πρώην κρατούμενους, πρώην συλληφθέντες, και αιχμάλωτους αντιφρονούντες, μέλη της Ενωτικής Παράταξης, της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης (ΔΕΚ) και της ΕΟΚΑβ.

🔵 ΜΕΡΟΣ Β.

1. Ας μην υποτιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η Οργάνωση Γρίβα και αργότερα η ΕΟΚΑβ είχαν ΘΕΜΕΛΙΑΚΟ ρόλο στην καλλιέργεια της ένοπλης και πολιτικής Αντίστασης στη χούντα, από το πρώτο έτος της ύπαρξης της, το 1967. Όχι μόνο στην Κύπρο αλλά αρχικά ΚΥΡΙΩΣ στον ελλαδικό χώρο. Η οργανωμένη Δημοκρατική Αντίσταση στη χούντα με συμμέτοχους τον Διγενή, τον Καρούσο κα άλλους, ανέδειξε ΗΡΩΕΣ όπως τον Σπύρο Μουστακλή, ο οποίος πέθανε από τα βασανιστήρια. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν μια διεύρυνση της Αντίστασης όπου για πρώτη φορά ο λαός αγκάλιασε μαζικά την Αντίσταση, προσθέτοντας τραγούδι, χαμόγελο, και την χάρη που έχουν τα νιάτα.

2. Και κάτι που λίγοι γνωρίζουν ή αναγνωρίζουν: όταν η εξέγερση του Πολυτεχνίου τον Νοέμβριο του 73 άρχισε να μεταλαμπαδίζεται και σε άλλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδος (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη), έφερε την πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα στο πάρα πέντε: μας έφερε στο ιστορικό δίστρατο για το οποίο Γρίβας και Μακάριος είχαν προετοιμαστεί όταν συμφώνησαν για την ίδρυση της ΕΟΚΑβ το 70-71. Το σχέδιο ήταν να προσκληθούν όλες οι ελλαδικές αντιστασιακές οργανώσεις και πολιτικά πρόσωπα στην Κύπρο, να σχηματίσουν "εν εξορία" Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος, να κηρυχθεί η Κύπρος ως το πρώτο ΕΛΕΥΘΕΡΟ από την χούντα ελληνικό έδαφος και να κηρυχθεί επίσημα ως μέρος της Ελληνικής επικράτειας.

3. Η διασπορά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε άλλες πόλεις και περιοχές έδωσε το κατάλληλο πολιτικο-ιστορικό και στρατιωτικό πλαίσιο για την υλοποίηση της συμφωνίας Μακαρίου-Γρίβα. Προς τούτο, άρχισαν κινητοποιήσεις στην Κύπρο δυνάμεις από ανάμεσα και στις δύο παρατάξεις που άρχισαν να ετοιμάζονταν για αυτό το ενδεχόμενο. Η ΕΝΩΣΗ έφτασε πολύ κοντά στην υλοποίηση εκείνο το τριήμερο: η σφαγή του Πολυτεχνείου όμως έπνιξε την εξέγερση και γλύτωσε τον Μακάριο από την "δυσάρεστη υποχρέωση" να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία. Είχε ήδη εκφράσει την απροθυμία του για την Ένωση πολλές φορές, αλλά για το συγκεκριμένο εκείνο σχέδιο είχε εκφράσει την πιο πρόσφατη του απροθυμία τον Μάρτιο του 72, λίγο μετά την ιστορική συνάντηση Διγενή-Μακαρίου όπου η συμφωνία τους είχε ανανεωθεί. Ο Μακάριος ΔΕΝ απέρριψε το σχέδιο για κοινή δράση, αλλά προσποιήθηκε όπως πάντα πως "δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες".

Όταν με την ειρηνική εξέγερση στο Πολυτεχνείο ενάμιση χρόνο αργότερα οι συνθήκες έγιναν ΠΛΗΡΩΣ κατάλληλες, τον γλύτωσε από την "υποχρέωση" η χούντα, διενεργώντας την σφαγή του Πολυτεχνείου.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974-ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

του Ανδρέα Θεμιστοκλέους

Πρώτη, η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έφερε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ στην Κύπρο και δημιούργησε τις συνθήκες της ΕΝΩΣΗΣ με την Ελλάδα, την οποίαν ΕΝΩΣΗ η ΚΥΠΡΟΣ διέπραξε το μέγιστο των σφαλμάτων της και την κλώτσησε

Δεύτερη, η ΧΟΥΝΤΑ σε ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με την τότε κυπριακή κυβέρνηση δημιούργησαν το ΦΙΑΣΚΟ της Κοφίνου, κόντρα στην έντονη αντίθεση του Γρίβα και στη συνέχεια απέσυραν και την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ υποκύπτοντας ταπεινωτικά σε τουρκικά τελεσίγραφα

Τρίτη, η ΧΟΥΝΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ απέσυρε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ από την Κύπρο απογυμνώνοντας την από κάθε δύναμη ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ και η ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ εξύφανε, σχεδίασε και εξετέλεσε το ΑΦΡΟΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ εναντίον του ΜΑΚΑΡΙΟΥ και ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Τέταρτη, η ΑΚΕΛΙΚΗ θέση ότι η ΕΟΚΑ Β΄εξετέλεσε το Πραξικόπημα ή ότι τα μέλη της γνώριζαν για την εκδήλωση του και συμμετείχαν στην διενέργεια του ούτε ως ΑΝΕΚΔΟΤΟ δεν μπορεί λέγεται.

Η ΕΟΚΑ Β΄απλά ακολούθησε εκ των υστέρων και έλαβε μέρος στην προσπάθεια ΕΔΡΑΙΩΣΗΣ του. Και μέσα στο κλίμα εκείνης της εποχής, ήταν απόλυτα φυσιολογικό πως η ΕΟΚΑ Β΄ στο άκουσμα ότι ο Μακάριος ήταν νεκρός, όχι μόνο δεν θα έβαζε τα κλάματα, αλλά θα ακολουθούσε

Πέμπτη, ο ΓΡΙΒΑΣ ήταν ήδη έξι μήνες πριν, νεκρός και η ΕΟΚΑ Β΄ουσιαστικά ήταν ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και σχεδόν διαλυμένη.

Έκτη, η ΧΟΥΝΤΑ των Αθηνών προφανώς και δεν έπεσε από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου, αλλά κατέρρευσε και σωριάστηκε κατά γης κάτω από το εθνικό βάρος των αμαρτημάτων της προδοσίας της, της τουρκικής εισβολής και της ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ μετά την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ.

Έβδομη, από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου η ΧΟΥΝΤΑ που έπεσε ήταν η ΧΟΥΝΤΑ του ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (ο οποίος τότε θα προχωρούσε σε εκλογές με τον Μαρκεζίνη στις 10 Φεβρουαρίου 1974 η οποία ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ από την ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, η οποία και τις ματαίωσε, και,

Όγδοη, από ΟΛΑ τα πιο πάνω, που αναφέρονται αδρομερώς, ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ εάν η ΚΥΠΡΟΣ δεν έμενε έξω από τον εθνικό κορμό ή εάν στην Κύπρο και την Ελλάδα υπήρχε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ και ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ!

Ένατη, από το 1960 και για 15 ολόκληρα χρόνια μέχρι και το 1974 οι πολιτικές δολοφονίες εισέτι ανεξιχνίαστες και ατιμώρητες, οι βασανισμοί και οι αποκλεισμοί, οι φυλακίσεις πολιτικών προσωπικοτήτων όπως του ΤΑΚΗ ΕΥΔΟΚΑ, οι διώξεις, ο νεποτισμός και ο αμοραλισμός, ο περιορισμός και ενίοτε η εξόντωση της δημοκρατίας, το κράτος και το παρακράτος, η βία και η αντιβία και προ παντός οι αλλοπρόσαλλες και γκρεμνοβατούσες επίσημες ακατανόητες πολιτικές του κράτους, σε ένα μόνο συνέβαλλαν και ένα μόνο εξυπηρετούσαν:

Μέσα στην κορύφωση του ψυχρού πολέμου και του διπόλου ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΔΥΣΗΣ, που υπαγόρευε και απαγόρευε πολιτικές και συμπεριφορές συννέφιαζαν ολοένα και περισσότερο σκοτεινά και βαριά τον διεθνή και πολιτικό ορίζοντα της Κύπρου, όπου θα ξεσπούσε, μετά την επαίσχυντη προδοσία της χούντας των Αθηνών, η καταστροφική τουρκική καταιγίδα του 1974. 

Χώρες με πολιτικά κόμματα, που να μην ήταν ή να είναι δημοκρατικές υπήρξαν και υπάρχουν πολλές. Χώρες που να υπήρξαν δημοκρατικές χωρίς πολιτικά κόμματα ούτε υπήρξαν ούτε ποτέ θα υπάρξουν.

Με άλλα λόγια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ χωρίς πολιτικά κόμματα ΑΡΧΩΝ καλά και δημοκρατικά οργανωμένα είναι έννοιες ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ!

Πολιτικά Διδάγματα:
➨ Η κρατούσα, η καθεστηκυία τάξη δεν είναι μόνο υπεύθυνη για τα δικά της λάθη αλλά και γι’ αυτά των αντιπάλων της. Και όσον περισσότερο δημοκρατικά ανομιμοποίητη είναι, τόσον μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη της.

➨ Κανένας ηγέτης, είτε αυτόκλητος εθνοσωτήρας είτε δημοκρατικά εκλελεγμένος είτε ακόμα ηγέτης επαναστατικώ δικαιώματι, δεν δικαιούται να υψώνει τον εαυτόν του ή το κόμμα του ή την κλίκα του υπεράνω και εις βάρος της χώρας του, του λαού και του έθνους του.

➨ Η αφροσύνη, η προσωπολατρία, η ιδιοτέλεια, η αυθαιρεσία, η μεγαλομανία, η κολακεία και ο φανατισμός, ο παραλογισμός και ο διχασμός περιορίζονται μόνο μέσα σε μια πραγματική δημοκρατία, πλήρη και ώριμη.

➨ Απαραίτητη όμως προϋπόθεση για δημοκρατία πλήρη και ώριμη, είναι ο ορθόδοξος πολιτικός και δημόσιος βίος, δηλαδή τα πολιτικά κόμματα αρχών και όχι έννομες συμμορίες που εξ ονόματος του λαού διαγουμίζουν τις εξουσίες, τον πλούτο και το μέλλον του.

Σε όλα αυτά και για όλα αυτά είναι ντροπή – μόνο ντροπή – αυτός ο λαός να αποδέχεται την άποψη ότι η ευθύνη δεν ανήκει σε κυβερνήσεις, υπουργούς, βουλευτές, κόμματα και παράγοντες, αλλά σε 20χρονους, 18χρονους και 19χρονους καταδρομείς που ούτε την ικανότητα και την εμπειρία είχαν αλλά ούτε και καθήκον τους ήταν για να αναλύουν και να σχολιάζουν διαταγές των ανωτέρων τους και να αποφασίζουν για την νομιμότητα τους και την τάχα ηθικοπλαστική τους συγκρότηση και τελικά την εκτέλεση τους.

Το πρωτότυπο δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:
■ 15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974-ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
https://www.facebook.com/andreas.themistocleous.796/posts/pfbid02gKtZRBmfCEV3FozkJmfVtm1hJW2qQMNvmzC4D9LAPXgsHPAFkNNaSf1ntV8sUZfYl

Παραπομπές, Αναγνώσματα

■ Τα Ονόματα ~ Πραξικόπημα | CyprusIndyMedia.org
https://web.archive.org/web/20130313133353/http://cyprus.indymedia.org/node/59

■ Πως ανανεώνεται η παραχάραξη της ιστορίας
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/04/blog-post_22.html

■ Στο καλό, κε Φώτη
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/12/blog-post_12.html

🔷 Γιάννης και Γεώργιος Μαύρος, ευθύνες για το 1974: Προσωπικές Μαρτυρίες
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2000/07/1974.html

⚫ Για την επίθεση στην ΕΔΕΚ
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2022/12/blog-post_10.html

🔵 Για την ΕΣΕΑ, τον Γρίβα-Διγενή, τον Τάκη Ευδόκα: ΕΟΚΑβ, Μακάριος και χούντα
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/07/blog-post_0.html

* * *

Στο καλό, κε Φώτη

♦ Όσοι ζήσαμε από κοντά αυτόν τον άνθρωπο ήταν αναπόφευκτο να εμβολιαστούμε με διδάγματα διαχρονικής αφοσίωσης στον αγώνα, επιμονής, υπομονής, απόλυτης ειλικρίνειας, εντιμότητας και αξιοπρέπειας. Εκτός από αυτές τις αξίες που τον χαρακτήριζαν εμφανώς, ο κος Φώτης κατείχε και μια καταπληκτική πολιτικοστρατιωτική ευφυΐα την οποία οι γύρω του δυσκολεύονταν να αντιληφθούν ή να εκτιμήσουν.

Οι αντίπαλοι προσπάθησαν πολλές φορές να τον σκοτώσουν, και ακόμα περισσότερες να τον δωροδοκήσουν - απέτυχαν κάθε φορά. Το θλιβερό είναι που βρέθηκαν και αδελφικά χέρια, χέρια καιροσκόπων "συναγωνιστών" που προσπάθησαν τα ίδια. Και αυτοί απέτυχαν. Η επιστροφή του Φώτη Παπαφώτη στο Φώς επισφραγίζει νέους δρόμους και για μας.

■ Απεβίωσε ο Τομεάρχης Καρπασίας της ΕΟΚΑ Φώτης Παπαφώτης
11.12.2019
https://www.sigmalive.com/news/local/601656/apeviose-o-tomearxis-karpasias-tis-eoka-fotis-papafotis

► Σήμερα το πρωί έφυγε από τη ζωή ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ και Τομεάρχης Καρπασίας, Φώτης Παπαφώτης.

Ο Φώτης Παπαφώτης γεννήθηκε το 1934 στην Aκανθού της Aμμοχώστου. Φοίτησε τέσσερα χρόνια στην Ανωτέρα Σχολή Λευκονοίκου και δύο στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και κατείχε πτυχίο της Θεολογικής Σχολής, ενώ παρακολούθησε νομικά στο Lincoln's Inn του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο Aθηνών.

Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, το 1952 δημιούργησε τη μυστική Παγκύπρια Eπιτροπή Mαθητών, η οποία οργάνωσε τις μεγαλειώδεις παγκύπριες μαθητικές αντιβρεττανικές διαδηλώσεις του 1952-53. Το 1953 όταν ήταν τελειόφοιτος στο Παγκύπριο Γυμνάσιο καταδικάστηκε σε ενός μηνός φυλάκιση ή πρόστιμο δέκα λιρών για συμμετοχή σε αντιβρεττανικές διαδηλώσεις. Tο 1954 έγινε μέλος της μυστικής επαναστατικής οργάνωσης στην Aθήνα K.A.P.H. (Kύπριοι Aγωνιστές - Pιψοκίνδυνοι Hγέτες).

Tον Aπρίλιο του 1955 διέκοψε τις Θεολογικές του σπουδές στο β' έτος και κατέβηκε στην Kύπρο, όπου εντάχθηκε στην Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών. Από τον Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο 1955 ήταν Υποτομεάρχης Πενταδακτύλου υπό τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Ο υποτομέας ευθύνης του ήταν το ανατολικό τμήμα του Tομέα, από ανατολικά της Kερύνειας μέχρι την Kαντάρα. Μεταξύ Σεπτεμβρίου-Νοεμβρίου 1955, ήταν μέλος της πρώτης ανταρτικής ομάδας της EOKA υπό τον Γρηγόρη Aυξεντίου στον Πενταδάκτυλο. Μεταξύ Ιανουαρίου-Ιουνίου 1956 ήταν Yποτομεάρχης Kαρπασίας της Οργάνωσης.

Ο Παπαφώτης ήταν εξ εκείνων που κατασκεύαζαν εκρηκτικές και εμπρηστικές ύλες για την ΕΟΚΑ, με υλικά που κυκλοφορούσαν ελεύθερα στην αγορά, καθιστώντας την έτσι αυτάρκη. Κατά τη διάρκεια πειραμάτων που έκανε με οδηγίες του Γεώργιου Γρίβα – Διγενή, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά με αποτέλεσμα να αχρηστευθεί το τύμπανο του αριστερού του αυτιού και να αποκοπεί από τον καρπό το αριστερό του χέρι.

Διαφώνησε σφόδρα με τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και ήταν από τους αγωνιστές που αντιπολιτεύτηκαν με συνέπεια τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ως Πρόεδρο από τις πρώτες προεδρικές εκλογές κατά την μεταβατική περίοδο. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος τον έπαυσε από την Διοικούσα Επιτροπή του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου Αναδημιουργίας (ΕΔΜΑ), που στέγαζε τους αγωνιστές. Στις πρώτες προεδρικές εκλογές, ο Παπαφώτης συμμετείχε ως συνιδρυτής στην Δημοκρατική Ένωση, η οποία μαζί με το ΑΚΕΛ στήριζαν τον ανθυποψήφιο του Μακαρίου, Ιωάννη Κληρίδη.

Η διαφωνία του για την αποδοχή της ανεξαρτησίας και την εξουδετέρωση της προοπτικής της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, μαζί με τα εγγυητικά δικαιώματα που κέρδιζε η Τουρκία, συνέχισε σε όλη την ανεξαρτησιακή περίοδο που ακολούθησε. Ο ίδιος κατήγγειλε πολλές φορές πως ο Πρόεδρος Μακάριος του υποσχέθηκε υπουργικές θέσεις, διευθυντικά αξιώματα, εξόφληση χρεών και χρηματικά ποσά για να εξαγοράσει την εύνοια και στήριξή του. Επίσης κατήγγειλε πως έγιναν πολλαπλές απόπειρες δολοφονίας του, από παρακρατικούς και αστυνομικούς, με πολιτικές εντολές, την περίοδο 1959-64.

Ήταν ιδρυτής, οργανωτικός και καθοδηγητής του Παγκυπρίου Συνδέσμου Aγωνιστών (ΠΣA) και του Πανσπουδαστικού Συνδέσμου Aγωνιστών Kύπρου (ΠΣAK) στην Aθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Tον Δεκέμβρη του 1963 διέκοψε τις νομικές του σπουδές στο Λονδίνο, όπου σπούδαζε με υποτροφία του Διγενή, και ηγήθηκε των ενόπλων ομάδων του ΠΣΑ. Κατά την Τουρκανταρσία του 1964, ομάδες του ΠΣΑ συνέδραμαν στην άμυνα της Κύπρου στην επαρχία Αμμοχώστου, ιδιαίτερα στην Καρπασία. Συμμετείχε στο Συνέδριο των Αθηνών, όπου ζητήθηκε από την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου η αποστολή στην Κύπρο το 1964 του Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα, για να τεθεί επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων Κύπρου.

Ο Φώτης Παπαφώτης ήταν διευθυντής, αρθογράφος και σχολιογράφος των εφημεριδών «Εθνική», «Πατρίς», «Έπαλξης» και συνεργάστηκε με την «Γνώμη» του Δημοκρατικού Εθνικού Κόμματος (ΔΕΚ) του Τάκη Ευδόκα.

Υπήρξε υπεύθυνος πληροφοριών της ΕΟΚΑ-Β’ και Γενικός Γραμματέας και Οργανωτικός της Επιτροπής Συντονισμού Ενωτικού Αγώνος (ΕΣΕΑ). Αυτοεξορίστηκε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1973, όταν απεπέφθη από την ΕΟΚΑ-Β’ ύστερα από υπόμνημα που υπέβαλε για άμεση πολιτικοποίηση του αγώνα της. Παρέμεινε στην Ελλάδα μέχρι τον Ιούλιο το 1986.

Ήταν αναμεμειγμένος σε πολλές οργανώσεις και συνδέσμους αγωνιστών και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός. Aφυπηρέτησε στις 31/8/1996 με το βαθμό του Bοηθού Διευθυντή Mέσης Eκπαίδευσης και πέραν από την δημόσια εκπαίδευση, εργάστηκε και στον ιδιωτικό τομέα.

Ο Φώτης Παπαφώτης ήταν πολυγραφότατος και συνέγραψε πολλά βιβλία επαγγελματικού, εθνικού και ιστορικού περιεχομένου. Μερικά από τα πιο γνωστά του είναι το τρίτομο «Η Καρπασία στον Αγώνα της ΕΟΚΑ» (1993), «Ο Σύγχρονος Εφιάλτης του Έθνους (ΚΚΕ & ΑΚΕΛ» (1996), «Πραξικόπημα-Εισβολή: Η Κατάθεσή μου στην Επιτροπή Φακέλλου της Κύπρου».

Ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά, τη Δέσποινα, τη Ζήνα και το Χριστόδουλο.

* * *

"ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το εφεδρικό, ο στρατός του Μακαρίου δηλαδή, κυνηγούσε μετά μανίας τους ενωτικούς; Διέπραξαν βασανιστήρια;

ΦΩΤΗΣ ΠΑΠΑΦΩΤΗΣ: Το κακόφημο Εφεδρικό Σώμα, γνωστόν ως οι Πραιτωριανοί του Μακαρίου, κακοποιούσε φανερά τους ενωτικούς. Αναφέρω πέντε περιπτώσεις:
1. Ένα βράδυ, από τις 10 μέχρι τα μεσάνυκτα, αστυνομικοί εν στολή, βοηθούμενοι και από πολίτες ανατίναξαν πέραν των 50 αυτοκινήτων και καταστημάτων Ενωτικών. Ουδείς συνελήφθη! Γνωστός πρώην αντάρτης στην ΕΟΚΑ, τον οποίον οι Αγγλοι βασανιστές όταν τον συνέλαβαν τον κακοποίησαν βάρβαρα (του έσπασαν μερικά παϊδια), και οι Πραιτωριανοί του Μακαρίου όταν τον συνέλαβαν, τον κακοποίησαν όχι απλά βάρβαρα αλλά κτηνωδώς, για να του αποσπάσουν πληροφορίες που θεωρούσαν ότι ήξεραν. Έφτασαν στο σημείο, οι άθλιοι να του μπήγουν στον πρωκτό λαιμόν μπουκάλας και να τον βγάζουν για δύο συνεχείς ώρες! Το θύμα του κακόφημου εφεδρικού είναι ο Γιαννάκης Χριστοφόρου από τον Αγιον Κωνσταντίνον Αγρού.

2. Γνωστός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, ο Θεόδωρος Κάστρος, από τον Γαϊδουράν, συνελήφθη σε δρόμο πίσω από την Αρχιεπισκοπή όπου πήγε να αγοράσει μπογιές για βάψιμο. Οδηγήθηκε στο Μεγάλο συνοδικό της Αρχιεπισκοπής, όπου, στην παρουσίαν του Μακαρίου, τον κτύπησαν άγρια, τον κλωτσοκόπησαν, τον ύβρισαν, τον εξευτέλισαν. Και όλα αυτά γιατί εθεωρήθη ύποπτη η παρουσία του εν καιρώ ημέρας στην περιοχήν.

3. Όταν αφέθη ελεύθερος αργά το βράδυ, μου τηλεφώνησε. Πήγα, τον έπιασα καταματωμένο και ταλαιπωρημένον, και τον πήρα στις εφημερίδες για να καταγγείλει την ενώπιον του Μακαρίου κακοποίησή του στο Μ. Συνοδικό της Αρχιεπισκοπής.

4. Τις πρώτης μεταμεσονύχτιες ώρες της 21/06/01973, το αναπηρικό μου αυτοκίνητο (είμαι ανάπηρος του αγώνα της ΕΟΚΑ) ανετινάχθη και διελύθη από αστυνομικούς της Φρουράς της Αρχιεπισκοπής. Αμα τη εκρήξει όρμησα έξω από το σπίτι με τις πυτζάμες και ξυπόλητος και έπιασα επ’ αυτοφώρω τους δράστες. Αυθημερόν έδωσα κατάθεση στην αστυνομία (αριθμό αστυνομικού τζίπ, αριθμόν και περιγραφήν των αστυνομικών και ονοματεπώνυμο του επικεφαλής της περιπόλου). Ουδείς φυσικά, συνελήφθη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί λοιπόν τα φορτώνουν όλα στον Γρίβα Διγενή κύριε Παπαφώτη; Ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ πέθανε τον Ιανουάριο του 1974 και του χρεώνουν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

ΦΩΤΗΣ ΠΑΠΑΦΩΤΗΣ: Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας – Διγενής ουδεμίαν σχέση έχει με το Πραξικόπημα και την εισβολή. Ποίοι αποφάσισαν το πραξικόπημα; Ποίοι το σχεδίασαν; Ποίοι το διέταξαν; Ποίοι το έκαμαν; Είναι όλα γνωστά. Κατατέθηκαν και ομολογήθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Φακέλου της Κύπρου, την οποίαν συγκρότησε η Βουλή των Ελλήνων.
Ουδείς, όμως εξ αυτών κατηγορήθη ποτέ, ή εδικάσθη. Και ουδενός τούτων εζητήθη η σύλληψη και δίκη από τους κατηγόρους του Γρίβα. Ο λόγος είναι ξεκάθαρος για τους αντικειμενικούς ανθρώπους: Οι ένοχοι για το πραξικόπημα και την εισβολή φορτώνουν την δική τους ευθύνη στους ώμους του Διγενή και της Ενωτικής Παράταξης για δύο κυρίως λόφους:
Πρώτον για να απαλλαγούν οι ίδιοι από το έγκλημα που εσχεδίασαν και εξετέλεσαν εις βάρος της Κύπρου και του Έθνους ολοκλήρου. Και δεύτερον, για να διευκολύνουν τη μονιμοποίηση και την τελική νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής του Αττίλα. Πώς; Με το να αποδυναμώσουν πολιτικά και να καταστήσουν αδύναμους εκείνους οι οποίοι και τη θέληση έχουν και τη δύναμη να απαλλάξουν το ελληνικό νησί από την τουρκική κατοχή. Αναφέρομαι φυσικά, στους ενωτικούς της Κύπρου, τους αγωνιστές και όλους τους οπαδούς του Στρατηγού Γεώργιου – Γρίβα Διγενή."

Απόσπασμα από:
■ Συνέντευξη του Φώτη Παπαφώτη στον Κώστα Γεννάρη
https://vithoskopio.wordpress.com/2016/01/08/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%86%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8E%CF%83/

Στο καλό, κε Φώτη. Προς τη Μεγάλη Συνέλευση όλων των αγωνιστών, φίλων, συγγενών και αγαπημένων που συντελείται στο Αιώνιο Φώς.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη

Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη
http://cyprus.indymedia.org/node/5173

Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη

Κύπρος: Ήλιος και Σελήνη

• Τα ουράνια σώματα
• Εάν μισούνται ανάμεσό τους

  

"Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά 
σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα."

 - Καρλ Μαρξ

Αλλά τι γίνεται με την τρίτη, την τέταρτη και την τεσσαρακοστή φορά; Τι είδους επανάληψη βιώνουμε; Και που θα οδηγήσει;

Ο Μαρξ το έθεσε πολύ ορθά! Αλλά εμείς που φτάσαμε σήμερα; Είναι αυταπόδεικτο πως όταν ένας λαός είτε λόγω βλακείας, είτε λόγω φανατισμού ΑΡΝΕΙΤΑΙ να κατανοήσει την ιστορία του, καταδικάζεται να την επαναλάβει ως φαρσοκωμωδία την δεύτερη φορά - αλλά πως ακριβώς την βιώνει όλες τις επόμενες φορές; Υπάρχουν λόγια να χαρακτηρίσουν το μείγμα αίσχους, αηδίας και γελοιότητας που βιώνουμε αυτές τις μέρες με την αναβίωση του εμφυλιοπολεμικού μίσους;

Οι υπάνθρωποι που - σε πείσμα των καιρών που απαιτούν από μας υπευθυνότητα, ενότητα και σύμπνοια - ανασύρουν τα πτώματα των ηγετών του εμφυλίου πολέμου που βιώσαμε το 1972-74 για να διασπείρουν έντεχνα και επίτηδες ξανά την διχόνοια έχουν πρόγραμμα, έχουν στόχους που εξυπηρετούνται με αυτό. Αλλά εμείς όλοι οι υπόλοιποι ηλίθιοι ΓΙΑΤΙ τους ακολουθούμε;

Όσοι παρακολουθούν αντιλαμβάνονται πως μες τις πρόσφατες μέρες αναβιώνει τεχνηέντως πάλι το πνεύμα διχόνοιας που μας δηλητηρίασε τόσο βαθιά εκείνη την μακρινή εποχή. Δύο ολόκληρες γενεές γεννήθηκαν και μεγάλωσαν από τότε, και έχουν αρχίσει να γεννούν εγγόνια. Και όμως ακόμα ο λαός μας παραμένει ευάλωτος στις τοξικές σειρήνες που μας καλούν ξανά στην αναβίωση του μίσους.

Όσοι παρακολουθούν τον σφυγμό της πολιτικής μας ζωής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης - που έχουν καταντήσει πλέον η αρένα των πολιτικών μας συγκρούσεων - βλέπουμε πράματα που ουδέποτε αναμέναμε να προκύψουν τον 21ο αιώνα: άνθρωποι να απειλούν ο ένας τον άλλο πάλι με σκοτωμούς (ανοικτά, γραπτώς και επωνύμως!), να απειλούν πως θα βιάσουν ο ένας τον άλλο ή τις οικογένειες τους, να απειλούν πως θα κόψουν τα γεννητικά όργανα ο ένας του άλλου... που φτάσαμε; Πόσα ακόμα έχει να περάσει αυτός ταλαίπωρος λαός προς τιμήν "της ιερής μνήμης" του Μακαρίου και του Γρίβα;

Οι επικίνδυνοι αδερφοφάδες που ανασύρουν και ταΐζουν αυτό το μίσος για να κτίσουν πολιτικές καριέρες, να μαζέψουν ψήφους, να προωθήσουν το δόγμα τους έχουν σκοπούς. Ακολουθούν μεθόδους. Εμείς γιατί τους ακολουθούμε;

Καλά, τα πρώτα μερικά χρόνια μετά το 74, όταν το αίμα ήταν ακόμα νωπό, όταν η γνώση του πόνου των βασανιστηρίων και των σκοτωμών ήταν πρόσφατη, φαινομενικά ανεξίτηλη... μπορεί να ήταν κατανοητό το ότι γλυστρούσαμε ξανά στα ίδια. Ιδίως σε μια χώρα όπου ουδέποτε έγινε επίσημη προσπάθεια συμφιλίωσης των παρατάξεων• στη χώρα των άξεστων και ακαλλιέργητων τριτοκοσμικών που μεγαλώσαμε. Αλλά σήμερα πως δικαιολογούνται αυτά τα πράγματα; Έχουν ξεπεράσει το τραγικό, το φαρσικό, το γελοίο, το ευτράπελο, το αναξιόλογο. "Έμεινεν μας η τάτσα", που λέει και η λαϊκή σοφία, ο λεκές.

Να τι βιώνουμε σήμερα:

■ Η ηγεσία του ΑΚΕΛ καλεί τον κόσμο σε διαμαρτυρία στο πιο κεντρικό σημείο της Λεμεσού για το μνημείο του Γρίβα.

• Δεν διαδηλώνει για την τουρκική κατοχή της Κύπρου.

• Δεν διαδηλώνει για την ανακοίνωση της Κυβέρνησης σε σχέση με τις αγγλικές βάσεις που και αυτές συνιστούν παράνομη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου. Στις διαβουλεύσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Κύπρου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγει η ΕΕ με το ΗΒ για την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ, οι κυβερνώντες την Κύπρο συμφώνησαν με τη θέση να συνεχίσουν να ισχύουν και μετά το Brexit αυτά που ισχύουν σήμερα σε ό,τι αφορά τις βρετανικές βάσεις. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ όμως διαμαρτύρεται... για τον Γρίβα!

■ Η ηγεσία του Συνδέσμου Αγωνιστών 1955-1959 - που υποτίθεται είναι η ομάδα ανθρώπων που παραμένει πιο πιστή και συνεπής στον όρκο της ΕΟΚΑ και στον δρόμο που έδειξε ο Διγενής - συνεχίζει να εμφανίζεται παρά τω πλευρώ του Προέδρου Αναστασιάδη, να μην δημοσιεύει ούτε λέξη κριτικής για την πολιτική του, και να του χαρίζει υποστήριξη και προβολή με κάθε ευκαιρία.

• Ούτε μια λέξη δεν αρθρώνουν οι αγωνιστές για το ότι ο Αυξεντίου και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δεν θυσιάστηκαν για την αίγλη της ρατσιστικής Διζωνικής "λύσης" που είναι το όραμα του Προέδρου Αναστασιάδη.

• Ούτε λέξη για το ότι η Κυβέρνηση Αναστασιάδη συμφωνεί με την παραμονή των αγγλικών βάσεων στην Κύπρο. Το τελευταίο στρατιωτικό κατάλοιπο της αγγλικής κατοχής των εγγλέζων, που τώρα με την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ χάνει και το τελευταίο φύλλο συκής (την ψευδαίσθηση νομιμότητας)... δεν τους ενοχλεί;

Με άλλα λόγια, οι κορυφαίοι των Γριβικών και Μακαριακών συμφωνούν για την εξωτερική πολιτική. Δεν τους απέμεινε τίποτε άλλο πλέον για να διατηρήσουν την "διαφορετική" ταυτότητα τους.

Τα ουράνια σώματα

Διγενής και Μακάριος: τα ουράνια σώματα γύρω από τα οποία περιστρέφεται η ζωή των κυπρίων από τα μέσα της δεκαετίας του πενήντα μέχρι σήμερα.

Η διαφωνία μεταξύ Γρίβα και Μακαρίου άρχισε από το 1956, ίσως και ενωρίτερα. Τουλάχιστον από το 1956 υπάρχουν γραπτά τεκμήρια και μαρτυρίες για την διαφωνία τους. Η σύγκρουση τους σταδιακά κλιμακώθηκε και κορυφώθηκε με την εμφύλια σύγκρουση του 1972-74. Ο Γρίβας απέθανε τον Ιανουάριο του 74. Ο Μακάριος - δεν άντεξε την απώλεια του πιο αγαπημένου του εχθρού - πέθανε τον Αύγουστο του 77. Ο θάνατος τους ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να επανέλθει ο λαός μας σε μια συμφιλίωση, σε μια υπέρβαση του μίσους. Και όμως ακόμα μέχρι σήμερα υπάρχουν τιποτένιοι και μικρόψυχοι άνθρωποι σε πολύ ψηλά πολιτικά αξιώματα, σε πολύ καίριες θέσεις μες τον κόσμο του Τύπου και των ΜΜΕ, μες τις κρατικές δομές και τα κόμματα, που επιμένουν να διατηρούν τον κόσμο μας εγκλωβισμένο στο μίσος που χρωμάτισε εκείνη την φαρμακερή δεκαετία.

Ούτε τους νεκρούς δεν αφήνουν να ησυχάσουν.

Όντας "αληθινοί ορθόδοξοι" συνηθισμένοι στην ειδωλολατρεία, δεν άφησαν να πάει χαμένη η ευκαιρία και για πτωματολαγνεία. Δεν είναι σύμπτωση πως και οι δύο ηγέτες υπέστηκαν την πιο ξεδιάντροπη ασέλγεια των λειψάνων τους: φανατικοί "λάτρεις" έκαστου άνοιξαν τα πτώματα και αφαίρεσαν τις καρδιές από την σορό, προφασιζόμενοι διάφορες εκλογικεύσεις όπως τάχα "θέματα ασφάλειας, ανάγκη περαιτέρω νεκροψίας, σεβασμός στην ιστορία, κοκ", με τις οποίες κατάφεραν να κρατήσουν τα όργανα έκαστου νεκρού σε φιάλες και δοχεία "για το μέλλον". Αυτά έχουν τεκμηριωθεί πολλές φορές και μπορείτε να δείτε τις παραπομπές πιο κάτω για τις πηγές.

Εάν μισούνται ανάμεσό τους

Ο Διοικητής της ΕΟΚΑ β που ανέλαβε αμέσως μόλις απέθανε ο Διγενής κατόπιν επιμονής όλων των τομεαρχών της οργάνωσης, ο Γιώργος Καρούσος, ήδη από την Άνοιξη του 74 κήρυξε εκεχειρία, έκαμε διευθετήσεις ώστε ο Ενωτικός αγώνας να ξανατεθεί πάνω σε πολιτική (και οχι στρατιωτική) βάση και είχε διατάξει την διάλυση και αποστράτευση της ΕΟΚΑ β. Από τότε, η ΕΟΚΑ β σε ουδεμίαν επιχείρηση έλαβε μέρος, ούτε ακόμα και όταν τους μήνες από Απρίλιο μέχρι Ιούλιο οι αντίπαλοι της επετέθηκαν, συνέλαβαν και βασάνισαν μέλη της ενωτικής παράταξης.

Μερικές μέρες μετά τον θάνατο του Γρίβα, ο Γ. Καρούσος δημοσίευσε την εξής ανακοίνωση στις εφημερίδες:

"ΕΟΚΑ Β ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ. Γνωρίζομεν εις τον κ. Πρόεδρον της Δημοκρατίας, τα πολιτικά κόμματα και τον ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, ότι η ΕΟΚΑ Β διέταξε την αναστολήν της δράσεως της επί τω σκοπώ όπως παράσχη τον χρόνον της απαραιτήτου ηρεμίας, διά τον υπεύθυνον θετικόν και πατριωτικόν χειρισμόν του εθνικού μας θέματος.

Προϋποθέτει τούτο, ότι θα εύρη ανταπόκρισιν υπό των οργάνων ασφαλείας, αλλά και των κατευθυνομένων του παρακράτους, επ' αγαθώ του λαού μας.

Πάσα ενέργεια εις βάρος τυχόν φυλακισμένων μας, καταζητουμένων ή ελευθεροκινουμένων μελών μας, ως και φθορά περιουσιών των ενωτικών, θα προκαλέση τας σοβαράς αντιδράσεις της Οργανώσεως, εφ' ων την ευθύνην θα φέρουν οι απρόσεκτοι ή οι αστόχως υποθέτοντες ότι ο αποθανών Αρχηγός, κατέλιπεν αναποφάσιστα ορφανά.

Η παρούσα ανακοίνωσις δεν αποτελεί όρον, αλλ' εκ καθήκοντος προσφοράν προς το σύνολον υπό την βεβαιότητα ότι αύτη θα εκτιμηθή. Οι προς πάσαν κατεύθυνσιν υπεύθυνοι άνδρες, ας δώσουν τα δείγματα του πατριωτισμού και της συνέσεως των. Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ Β"

Ο Μακάριος όμως και οι φανατικοί στον περίγυρο του δεν αποδέχθηκαν την μονομερή εκεχειρία. Συνέχισαν τις διώξεις, συλλήψεις, βασανιστήρια, ανατινάξεις οικιών και υποστατικών μελών της αντιπολίτευσης. Το ίδιο - αλλά χωρίς ένοπλες πράξεις - συνέβηκε και με τους φανατικούς που ήταν στον περίγυρο του Γρίβα. Η συμφωνία ανάμεσα στους τομεάρχες και τον Διοικητή Καρούσο για εκεχειρία συμπεριελάμβανε και αξιοποίηση της πρότασης που πολύ ορθά είχε προσφέρει ο Μακάριος για αμνηστεία σε όσους αντάρτες και καταζητούμενους επέστρεφαν στα σπίτια τους. Η πρόταση της οργάνωσης έθετε κάποιους όρους για την αξιοποίηση της αμνηστίας. Οι φανατικοί Γριβικοί όμως, καθώς και πράκτορες της χούντας που προσπαθούσαν να διεμβάλουν μοχλούς πίεσης και διείσδυσης μες την ενωτική παράταξη, τορπίλισαν αυτή την πτυχή της εκεχειρίας με πράξεις πολιτικής δολιοφθοράς εντός της παράταξης, που εξέθεσαν τον Καρούσο αφήνοντας τον χωρίς έρεισμα στην προσπάθεια του για ειρήνευση και αποκλιμάκωση του εμφυλίου πολέμου. Οι φανατικοί και των δύο παρατάξεων επικράτησαν: το συγκρουσιακό κλίμα συνεχίστηκε. Ο Καρούσος αναγκάστηκε να φύγει.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και αμέσως συνελήφθει από τη χούντα (γιά δεύτερη φορά - την πρώτη φορά είχε υποστεί τα πάνδεινα σε βασανιστήρια από την ΕΣΑ, την στρατιωτική αστυνομία του Ιωαννίδη). Η έντιμη του στάση κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο μές το αντάρτικο και τη διοίκηση του της ΕΟΚΑ β, όντας καταζητούμενος και επικηρυγμένος και απο τις δύο δικτατορίες που προσπαθούσαν διαρκώς να τον σκοτώσουν ήταν τέτοια που τον χειμώνα του 1974 ο Μακάριος συναντήθηκε μαζί του στην Αθήνα πρίν επιστρέψει στην Κύπρο και του ζήτησε να αναλάβει την διοίκηση της Εθνοφρουράς. Πρός τιμήν του ο Καρούσος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη με το σαθρό καθεστώς που ξαναστηνόταν στην Κύπρο της "Μεταπολίτευσης".

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να μελετήσουν την καταπληκτική ιστορία του Καρούσου και μέρους της αντιχουντικής πτέρυγας της Ενωτικής αντιπολίτευσης εδώ:

Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) - συνομιλία με τον Αντώνη Κακαρά

Ο Α. Κακαράς είναι διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του ναυτικού από το ’62 μέχρι το ‘90: κατά τη διάρκεια της δικτατορίας  αποτάχθηκε, καταδικάστηκε και κλείστηκε στις φυλακές για ενάμιση χρόνο για «Προσβολή Στρατού και περιύβριση Αρχής»:

http://tinyurl.com/karousos-kakaras

Ήταν ικανός και πρόθυμος ο λαός μας για ειρήνευση το 74 πριν την εισβολή; Πως μπόρεσαν οι φανατικοί και των δύο παρατάξεων να διατηρήσουν το συγκρουσιακό κλίμα της διχόνοιας παρ' όλο που "όλοι" έλεγαν ότι ήθελαν ενότητα; Πως κατάφεραν οι φανατικοί να δέσουν τα μάγια τότε έτσι ώστε ακόμα και σήμερα, σαράντα χρόνια αργότερα, να μοιάζει "απόλυτα φυσικό" το ότι συγκρούονται οι άνθρωποι έτοιμοι να αλληλοσκοτωθούν ποζάροντας ως δορυφόροι αυτών των ηγετών; Ποιό μέρος της συλλογικής μας ψυχής δηλητηριάστηκε τόσο έντεχνα ώστε η διχόνοια να ξεπετάγεται τόσον εύκολα;

Μήπως έχει δίκαιο ο ποιητής μας που έγραψε:

"Aπό στόμα οπού φθονάει,

παλικάρια, ας μην 'πωθή,

πως το χέρι σας κτυπάει

του αδελφού την κεφαλή.

Mην ειπούν στο στοχασμό τους

τα ξένα έθνη αληθινά:

«"Eάν μισούνται ανάμεσό τους,

δεν τους πρέπει ελευθεριά». "

Μας είπε όμως και αυτό:

"Πόσον λείπει, στοχασθήτε,

Πόσο ακόμη να παρθή

Πάντα η νίκη, αν ενωθήτε,

Πάντα εσάς θ’ ακολουθή."

- Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Διονύσιος Σολωμός

http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=32&author_id=47

Δεν ξέρω αν μας αξίζει η μοίρα μας. Ένας λαός που ανέχεται το πιο πολιτικοποιημένο του τμήμα να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση ενεργής διχόνοιας για πάνω από εξήντα χρόνια, ένας λαός που επιτρέπει στους ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ να του καθορίζουν την πολιτική του αντίληψη, που επιτρέπει σε αυτούς τους επαγγελματίες διχαστές και λαοπλάνους να καθορίζουν την ροή της ιστορίας του... δεν πάει καλά.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παραπομπές και Πηγές

Ο θάνατος του Μακαρίου και η… άταφη για 33 χρόνια καρδιά του

http://cyprustimes.com/2017/02/05/o-thanatos-tou-makariou-ke-atafi-gia-33-chronia-kardia-tou-pics-video

Ο Γρίβας… δολοφονήθηκε;

https://www.paraskhnio.gr/o-grivas-dolofonithike

Γιατί ο Γρίβας θάφτηκε στη Λεμεσό...

http://newgreekcypriot.blogspot.com.cy/2011/08/blog-post_24.html

Νεκρός ο Ποιητής - Αιμόφυρτος η Προφητεία του Λάμπει Διαχρονικά και Επαληθεύεται

"...Και δεν έχω άλλη εκλογή, παρά να μένω στα υπόγεια αλχημιστής…"

http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/08/blog-post_30.html 

Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) - συνομιλία με τον Αντώνη Κακαρά

https://kakaras.wordpress.com/2013/02/22/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B3-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%85

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~