Showing posts with label πολιτισμός. Show all posts
Showing posts with label πολιτισμός. Show all posts

Friday, 19 August 2022

🌺 Τι εστίν Έλλην;

Τι έστι Έλλην;

🌺 Πριν μερικά χρόνια, ο φίλος Πέτρος Πέτρου - που είναι γνήσιος και αφοσιωμένος διεθνιστής και κομμουνιστής με έμπρακτη ιστορία και συμμετοχή στους αγώνες - είχε γράψει ένα κείμενο με αναφορές στη βαθιά σοφία που ενυπάρχει σε επίπεδο υπαρξιακής εντελέχειας στους ιθαγενείς αυτόχθονες λαούς της Αμερικής. Είχε τίτλο:
🌺🔷🔹ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΙΝΔΙΑΝΟΙ ΕΜΟΙΑΖΑΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑ... [1].

Του απάντησα με τις πιο κάτω σκέψεις γιατί και οι δικές μου προσωπικές, πολιτικές, και πνευματικές εμπειρίες με τους αυτόχθονες λαούς της Αμερικής μου επιβεβαίωσαν ΚΑΘΕ λέξη που είχε γράψει ο Πέτρος.

🔵 Η εσωτερική μου πάλη για τον αυτοκαθορισμό και την συνειδητοποίηση του ποιός είμαι - ένα βάσανο που διήρκεσε πολλές δεκαετίες - διήλθε του θέματος της εθνικής ταυτότητας μέσα από χίλιους λάθος δρόμους και πολλαπλά ναρκοπέδια. Η επαφή μου με τον ιθαγενή πολιτισμό στην Αμερική συνέβαλε θεραπευτικά στο να κλείσει αυτή η βασανιστική αναζήτηση και να μου δώσει καρπό: απαντήσεις που είναι έγκυρες. Σε εκείνους τους λαούς συνάντησα τους "δικούς μου" ανθρώπους, μέσα από την συγκυρία και συνταύτιση των ορισμών του τι έστιν έθνος.

🔵 Η τεράστια ομοιότητα του ελληνισμού με τους ιθαγενείς λαούς της Αμερικής (και άλλων τόπων) έγκειται στον πυρήνα των ορισμών: ο ελληνισμός - σε αντίθεση με τους πλείστους λαούς του κόσμου - καθορίζεται εθνικά στη βάση της Παιδείας και του Πολιτισμού. Το βαθύτερο τους υπόστρωμα είναι ο ελληνικός Λόγος (το τι έστιν Λόγος είναι ένα τεράστιο θέμα που του αξίζουν άλλοι ποιοτικοί διάλογοι). Παιδεία και Πολιτισμός. Όσοι μετέχουν στην ελληνική παιδεία και πολιτισμό είναι έλληνες. ΟΥΤΕ τα γονίδια, ΟΥΤΕ η καταγωγή, ΟΥΤΕ το θρήσκευμα, ΟΥΤΕ η υπηκοότητα: αυτά τα στοιχεία ΔΕΝ καθορίζουν την ελληνική εθνική ταυτότητα, όσο κι' αν ξεσχίζονται οι ψευδοπατριώτες, ψευδοεθνικόφρωνες, ψευδοδεξιοί και ψευδοαριστεροί γύρω και μέσα από την αγωνιώδη αυτή μάχη εθνικού αυτοκαθορισμού.

🔵 Με τον ίδιο τρόπο αυτοκαθορίζονται εθνικά και οι πλείστοι ιθαγενείς λαοί. Οι σοφοί άνθρωποι ανάμεσα τους διδάσκουν πως: "Άμα δεις εμάς τους 'ερυθρόδερμους' θα διακρίνεις πως το δέρμα μας έχει χιλιάδες αποχρώσεις. Είμαστε άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, ροζ και μελαψοί... la raza cosmica - "η κοσμική φυλή". Ανάμεσα μας δεν είναι η καταγωγή που μετρά, μα ο τρόπος ζωής. Και αυτός δεν καθορίζεται από τα ρούχα ή το σχήμα των σπιτιών μας, αλλά κυρίως από πνευματικές αρχές. Όσοι αγκαλιάζουν αυτές τις πνευματικές αρχές και η ζωή τους διακατέχεται από αυτές, ανήκουν στους λαούς μας."

🔵 Τούτος ο εθνικός αυτοκαθορισμός ΤΡΕΛΑΝΕ τον Ισοκράτη - και περισσότερο εμάς! - σε βαθμό που ήταν ο πρώτος που έθεσε γραπτώς τον ορισμό:

"Τόσο πολύ ξεπέρασε η πόλη μας (η Αθήνα) τους υπόλοιπους ανθρώπους στη σκέψη και στο λόγο, ώστε οι μαθητές της έγιναν δάσκαλοι των άλλων, και το όνομα των Ελλήνων το έχει κάνει να φανερώνει όχι πλέον τη φυλή αλλά τη διάνοια, με αποτέλεσμα περισσότερο να αποκαλούνται Έλληνες αυτοί που μετέχουν της ημετέρας παιδείας παρά της κοινής καταγωγής."


🔵 Και ευτυχώς υπάρχουν νούσιμοι άνθρωποι σαν τον Σαραντάκο με την υπομονή να μας το εξηγήσουν:
■ Ισοκράτης και ελληναράδικη κοπτοραπτική [2].
https://www.sarantakos.com/language/isocrat2.htm

🔵 Το ποιός είμαι δεν μπορεί να οριστεί ατομικά - χρειάζεται παραμέτρους που πηγάζουν από την συλλογική οντότητα. Μπορεί να μην είναι δύσκολο το ταπέλωμα: "Είμαι ένας διεθνιστής έλλην της Κύπρου". Η επαλήθευση του ως βίωμα όμως, είναι δύσκολη.

🔵 Μέσα από την λαβυρινθώδη μου πορεία και μέσω της επαφής μου με τις αγωνιζόμενες ιθαγενείς κοινότητες, ήλθα ενώπιον κάποιων περιστατικών που - παραδόξως - ήταν ίσως η μεγαλύτερη ανταμοιβή για την αυτοαντίληψη μου σαν έλληνας: "Μα... είσαι και εσύ ιθαγενής - από ποιά κοινότητα είσαι;" μου έλεγαν. Αυτό το ερώτημα μου τέθηκε από ιθαγενείς συντρόφους στην Αμερική αρκετές φορές σε πουέμπλος και σε διαδηλώσεις και πορείες στα πλαίσια των αγώνων. Το θεώρησα ύψιστη τιμή. (Βέβαια κάποιοι φίλοι λεν πως το "διαβατήριο" μου ήταν η μεγάλη μου μύτη.) Η αναγνώριση από τους ιθαγενείς της Αμερικής της εκδοχής του ελληνισμού που ρέει μέσα μου ως εθνική ταυτότητα που καθορίζεται από Πολιτιστικές παραμέτρους, και το αγκάλιασμα μου από αυτούς ως δικό τους άνθρωπο, ήταν χίλιες φορές πιο μεγάλη τιμή για μένα από την αναγνώριση που είχα από άλλους αμερικανούς ως "Ευρωπαίος".

🔵 Και δεδομένου ότι τα ελληνικά πολιτιστικά στοιχεία που έχουν σημασία είναι ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ και ριζωμένα σε διεθνείς και συμπαντικές αρχές και αξίες, υπάρχει μια αρκετά χειροπιαστή πραγματικότητα στο ότι όσοι αυτοκαθοριζόμαστε εθνικά με βάση τα πολιτιστικά στοιχεία είμαστε αδελφοί λαοί. Πολύ πιο κοντά ανάμεσα μας ακόμη και αν μας χωρίζει απόσταση χώρου και χρόνου, παρά από τους άλλους λαούς που θέλουν να καθορίζονται με βάση τα γονίδια και άλλες ανωμαλίες.

🔵 Κόντρα στην παρανόηση των γονιδίων και της καταγωγής, μόνο με ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ και ελεύθερη επιλογή μπορεί ένα άτομο να μετατραπεί σε Έλληνα, σε φορέα του Ελληνισμού, γιατί η εμβύθιση στον Λόγο και τον Πολιτισμό αποτελεί πράξη αντίληψης, συναισθήματος, και Συνείδησης. Όλα τα άλλα αποτελούν παραπλάνηση.

🔵 Και αν ο λαός μας, ή και η ίδια η Πολιτεία μας, δεν ξέρει να αναγνωρίσει αυτό το θεμελιώδες, δηλαδή το τι έστιν Έλλην, και να το αξιοποιήσει προς εμπλουτισμό των κοινοτήτων μας και για την πολιτιστική και εθνική μας επιβίωση... γιατί υπάρχει;

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

Σημειώσεις και αναγνώσματα

[1].
Το πρωτότυπο κείμενο του Πέτρου Πέτρου είναι εδώ:
🌺🔷🔹ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΙΝΔΙΑΝΟΙ ΕΜΟΙΑΖΑΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑ...
21 Νοεμβρίου 2020
https://www.facebook.com/Petros.Venue/posts/1432749920264595

[2].
Αρχειοθετήθηκε εδώ:
Ισοκράτης και ελληναράδικη κοπτοραπτική
https://web.archive.org/web/20220214160919/https://www.sarantakos.com/language/isocrat2.htm
και εδώ:
https://archive.ph/W4tms

Ελληνισμός
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

Ελληνικός Λόγος
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%9B%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82

Ελληνικά
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC

Ελλάς
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CF%82

Έλληνες Παντού
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D

* * *

Saturday, 9 October 2021

🔵 ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ

 
Ποίηση από την Δέσπω Πηλαβάκη
Εξώφυλλο: Ντίνα Μεταξά


"Αλλόφρονη μια Παναγιά
στους δρόμους τριγυρίζει
κι όπου γυρίσει τη ματιά
θάνατο αντικρύζει."
Απόσπασμα από το
"ΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ"
- της Δέσπως Πηλαβάκη

Ενώ ο λαός μας σταδιακά βυθίζεται σε μια προσχεδιασμένη αγραμματοσύνη όπου συμβασιλεύουν η μόρφωση-παραμόρφωση και η έλλειψη Παιδείας που επιβάλλει ο σύγχρονος "πολιτισμός", εμφανίζονται άτομα που διασώζουν - ξανά και ξανά - την Πανανθρώπινη Συνείδηση που αρθρώνει έμμετρα ο Ελληνικός Λόγος.

Η "μοδέρνα" ψηφιακή μας καθημερινότητα μοιάζει να μην έχει πλέον - ούτε καν στα πονεμένα και πολύ προσωπικά περιθώρια της ύπαρξης μας - χώρο για δεκαπεντασύλλαβους, τραγουδιστές εκφράσεις, για ίαμβους και ανάπαιστους, νοήματα και στίχους. Έχουν εξοβελιστεί, φυλακιστεί αφύσικα στο Υποχθονολόγιον, στο αντιλογικό Υποσυνείδητο.

Και όμως αναδύονται. Σταράτα συγκροτούν, για όσους έχουσιν αυτί ν' ακούσουν τι μας λέει ο κάθε ομιλητής, τι γράφει ο συγγραφέας• αυθόρμητα, σχεδόν βιολογικά, με την ανάδραση ανάσας κι άρθρωσης: ο Λόγος του Λαού μας, δεμένος σε σωσίβιο.

Το ποιητικό μέτρο σήμερα προσπερνιέται, ή αγνοείται• η προσοχή του ακροατή εστιάζεται σε άλλα• στα πλείστα αυτιά είναι ανήκουστο, αόρατο, σαν να ούτε καν υπάρχει• το λεκτικονοητικό αντιληπτικό ραντάρ δεν καταγράφει καν το κύμα της ροής του. Ενώ πραγματικά, το μέτρο υποδομεί προτάσεις και ταξινομεί το σχήμα που θα λάβει η έκφραση της σκέψης μας, του αισθήματος, της κίνησης του λόγου. Αλλά όλα αυτά έχουν θαφτεί εκεί που δεν αγγίζει εύκολα η συλλογική και ατομική μας αυτοαντίληψη.

Ώσπου εμφανίζεται η Ποιήτρια. Επωμίζεται ένα ρίσκο που στην κατεχόμενη χώρα την Εποχή της Οθόνης, στην κοινωνία αιχμάλωτη από την Επικυριαχία της Εικόνας στην Εποχή του Πληκτρολόγιου ολίγοι σήμερα τολμούν: την αφύπνιση της αντίληψης του λόγου.

Την αφύπνιση μιας συγκεκριμένης αντίληψης του λόγου η οποία διεγείρεται με την αξιοποίηση μιας "ενοχλητικής" τεχνοτροπίας που δεν είναι πλέον "της μόδας" σε ομιλία και γραφή, μήπως και - μήπως! λέμε - ξυπνήσει αυτός που ομιλεί, ξυπνήσει αυτός που γράφει.

Επωμίζεται την τεχνοτροπία που διά μέσου των αιώνων υπήρξε διαχρονικά φορέας της λαϊκής σοφίας, της παιδικής μας αθωότητας• της πολύπλοκης μας, γνωστικής, καλλιεργημένης και ώριμης λογιότητας: 

► "Ενοχλητική" η τεχνοτροπία, διότι γεφυρώνει την υποσυνείδητη διαδικασία δόμησης του λόγου που λαμβάνει χώρο εκεί μες τις κρυφές προλεκτικές μηχανές όπου ο λόγος σμιλεύεται έμμετρα, αξιολογείται, αναπλάθεται, λογοκρίνεται, και λαμβάνει το τελικό λεκτικό σχήμα που θα εκφραστεί με Ήχο.
► "Ενοχλητική" η τεχνοτροπία διότι φανερώνει το Υποσυνείδητο στην οθόνη του Συνειδητού, ζωγραφίζοντας το πώς ο Ήχος σμιλεύεται από το Ήθος.
► "Ενοχλητική" η τεχνοτροπία διότι φανερώνει την στενή σχέση και την διαδικασία μέσα από την οποία ο Λόγος αρθρώνεται ως λόγος.

🔵 Πρόκειται για την "ενοχλητική" τεχνοτροπία με την παραδοξική λεκτική αξία: την ομοιοκαταληξία.  

Κάποτε, μέχρι και πριν δυό-τρεις γενεές, η ομοιοκαταληξία ήταν μια απόλαυση, μια δραστηριότητα που βιωνόταν ηδονικά. Παιγνιδιάρικα, ακόμη και στα πιο σοβαρά, στα πιο τρυφερά, οδυνηρά, και τραγικά σκιρτήματα του πολιτισμού μας. Ήταν μια λεκτική πράξη που ενώνοντας την καρδιά και τον νου με τα όργανα της άρθρωσης και τον Ήχο, έδινε σάρκα στον λεκτικό κλάδο του Λόγου αναδεικνύοντας την διάπλαση του Ήχου διά του Ήθους, διεγείροντας την κόρη της Θεάς Μνημοσύνης - την μνήμη - και ενδυναμώνοντας τα εργαλεία αντίληψης και έκφρασης χωρίς τα οποία δεν υπάρχει Συνείδηση. Σήμερα, η ομοιοκαταληξία φέρνει τους Έλληνες σε δύσκολη θέση γιατί είναι μια από τις τεχνοτροπίες που καθιστούν ανάγλυφη και τρισδιάστατη την συνειδητοποίηση της ριζικά καθοριστικής σημασίας του Ελληνικού Λόγου στην εθνική αυτοαντίληψη.

Ιδίως όταν ο λόγος που περιέχει έντονα συναισθηματικά νοήματα σμιλεύεται σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στίχο - αυτό που ονομάστηκε ως "εθνικός στίχος" - η δυσφορία αυτογνωσίας που πυροδοτεί στον σύγχρονο Έλληνα είναι σχεδόν ανυπόφορη. Η ενόχληση επιβάλλει να εξουδετερωθεί αυτή η επίγνωση γλωσσικής "ελληνικότητας" γιατί από ελάχιστη απόσταση, από σχεδόν απόσταση αναπνοής αμέσως πιο πέρα προβάλλει ο Θείος Λόγος. Ο Συμπαντικός, Πανανθρώπινος, Υπεράγιος Λόγος, αυτός που διέπει αιτία και αποτέλεσμα, αναλογία και λογική, και ο οποίος στην τελευταία του έκφανση έλαβε μορφή λεκτική. Ο Ελληνικός Λόγος, ένα από τα πρώτα παρακλάδια του Θείου Λόγου, είναι ταυτόσημος με όλα τα ονομαστικά σημεία επαφής με τα Θεία: Λόγος, Αλλάχ, Ελλάς, Σέλας, Ελί, Ελοχίμ, Όλα.  
🔵 Δεν είναι σύμπτωση η ταυτωνυμία Σέλας-Ελλάς-Αλλάχ-Λόγος-Όλα-Ελί-Ελόα-Ελοχίμ.

Η μυστικιστική θεώρηση του ελληνικού Λόγου (ως θεμέλιο της ελληνικής εθνικής θρησκείας, επιστήμης, κοσμολογίας και κοσμοθεώρησης) που αποτελεί την σύμπηξη της λογικής, του μέτρου, της αναλογίας, και της αιτίας (δηλαδή των θεμελιωδών παραμέτρων της επιστήμης). Εδώ υπάρχει χωρόχρονος ακόμη και για την μυστικιστική θεώρηση του Ιησού ως ενσάρκωση του Λόγου.

Όλα αυτά είναι ανυπόφορα. Δεν επιτρέπεται να αγγίζει ο στίχος τόσο βαθιά πράγματα. Γι' αυτό και πυροδοτούνται οι "μοντέρνοι" τρόποι εσωτερικής λογοκρισίας, σκοταδισμού της σκέψης, που προσπαθούν να παραμερήσουν την εθνική αυτοαντίληψη - η συνειδητοποίηση της Ελληνικής εθνικοπολιτιστικής ταυτότητας ως ηθικής ποιότητας και ιδιότητας που είναι τόσο κοντινή στον Θείο Λόγο είναι βάσανο: η ομοιοκαταληξία απαξιώνεται ως "απλοϊκή", "παιδιάστικη", "ρηχή". Δεν έχει, τάχα, την ώριμη πλοκή του ελεύθερου στίχου. Η αυτοαντίληψη σπαρταρά και τινάζεται, προσπαθεί να ξεφύγει με κάθε σοφιστία και με κάθε "ξύπνια" πρόφαση από τα ρυθμικά κτυπήματα αυτοσυνείδησης που επιφέρει με την σφύρα του μέτρου η καλλιεργημένη έμμετρη ομοιοκαταληξία.

Εδώ μιλά η Μεγάλη Θεά, η Συμπαντική Μητέρα προς την ανθρώπινη - και ποιός ακούει;

Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ
Μάνα που μαυροφόρεσες δίχως παιδί να θάψεις
και τάφο δεν σου δείξανε, ένα κερί ν ανάψεις.
Στις πλάτες σου φορτώθηκες τον πόνο της φυλής μας,
όμως και ξένοι και δικοί, επαίξανε μαζί μας.
Δίχως αποχαιρετισμό σε άφησε ο γιός σου
άψυχη, μες στο σπίτι σου εσύ και ο καημός σου!
Μισός αιώνας πέρασε, μάνα, πώς να βαστάξεις,
που ήρθαν και σου φέρανε δυό κόκκαλα να θάψεις;
- ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Η δυσφορία είναι οξεία - εδώ επιτελείται ταρακούνημα συνειδήσεων!

ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΑ



Η Δέσπω Πηλαβάκη εργάστηκε για πολλά χρόνια σε πολλά πόστα, μεταξύ άλλων και ως διερμηνέας για τα Δικαστήρια και την Αστυνομία. Διαπρέπει για πολλά χρόνια ως αγωνίστρια, σύμμαχος και έμπιστη Σύμβουλος στον Αγώνα Αλληλεγγύης με τον Κουρδικό λαό. Και σήμερα, ως πυρπολητής καρδιών.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

Εδώ με τον Κούρδο αγωνιστή της Ελευθερίας Τσερκέζ Κορκμάζ (Cerkez Korkmaz):

 

Εδώ, με τον Τσερκέζ Κορκμάζ και Φαϋζάλ Σαριγιλντίζ (Faysal Sariyildiz), που είναι εξόριστος Βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών, HDP


* * *