⚫🔴🟡 Οι Γερμανόσποροι

 ⚫🔴🟡 ...και οι κυπραίοι.

Του ανταποκριτή μας, από του Μπέρτολτ Μπρέχτ τη χώρα.

A.
Ανεβαίνω στο λεωφορείο και πηγαίνω ευθεία προς ένα ευρύχωρο μέρος που δεν έχει καθίσματα, όπου μπορώ να στέκομαι με άνεση. Μου αρέσει να στέκομαι για να βλέπω καλύτερα έξω και να απορροφώ το τοπίο.

Ο χώρος όπου στέκομαι είναι διαμορφωμένος ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει με ασφάλεια τροχοκάθισμα, ποδήλατο, ή γενικώς άτομα με αναπηρίες ή ειδικές ανάγκες. Με μεγάλη μου χαρά είδα σε προηγούμενες μέρες πως χρησιμοποιείται και από επιβάτες που συνοδεύονται από σκύλους μεγάλου μεγέθους! Όταν δεν υπάρχουν επιβάτες με κάποια από αυτές τις ιδιαιτερότητες τότε ο χώρος παραμένει ανοικτός για γενική χρήση - μόλις όμως ανέβει κάποιος επιβάτης που τον χρειάζεται, αμέσως όλοι παραμερίζουν.

Γυρίζω να 'δώ τους επιβάτες γύρω μου. Κάποιοι με αγνοούν, κάποιοι χαιρετούν σιωπηλά με τα μάτια. Προκύπτουν και κάποια ευγενικά χαμόγελα. Είναι ήδη φανερό πως δεν βρίσκομαι ούτε στην Κύπρο ούτε στην Ελλάδα.

Αλλά που να προβλέψω πως η συγκρατημένη καλή μου διάθεση θα εκτοξευόταν εκτός ορίων εντός δευτερολέπτου; Συμπληρώνοντας τον κύκλο της περιστροφικής μου περισκόπησης των συνεπιβατών, τα μάτια μου πέφτουν σ' ένα όμορφο νέο περίπου 18-19 χρονών που κάθεται ακριβώς πίσω μου. Αμέσως μου χαμογελά και σηκώνεται να μου δώσει την θέση του.

Η επόμενη μου κίνηση πραγματώθηκε σε χιλιοστό του δευτερολέπτου. Αλλά ενδιαμέσως βίωσα μια τεράστια ευγνωμοσύνη γαλαξιακών διαστάσεων για το ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι σε τού'ν τη χώρα που με χάρη επιδίδονται στο αυτονόητο ενώπιον ενός ασπρομάλλη μισοφαλακρού φορτωμένου αποσκευές, η οποία ευγνωμοσύνη πνίγηκε αυτοστιγμεί: ένα τσουνάμι οργής και μίσους, ένας συρφετός απόγνωσης, απελπισίας και κασσανδρισμών έπνιξε όλα τα όμορφα και θετικά που πυροδότησε μέσα μου η ευγενής πράξη του νέου. Μ' έζωσαν όλοι οι δαίμονες και σατανάδες που έχουν δηλητηριάσει τον λαό μας σε Ελλάδα και Κύπρο, καθιστώντας τον κόσμο μας αναίσθητο, άπονο, αγενή, ζοππόβορτο, αππωμένο και σε κατάσταση διαρκούς μέθης με εμπορεύματα, προσηλωμένο με εμμονή στο θεαθήναι... όλα, όλα, αυτά τα απαίσια που ξαφνικά ο ευγενής νέος φανέρωσε μπροστά μου με την απλή του πράξη που σίγουρα δεν θα προέκυπτε πουθενά σ' Ελλάδα και Κύπρο μες την τρέχουσα δεκαετία παρά μόνο σε απόμακρα χωριά... που ΔΕΝ κατέχουν μαζικές συγκοινωνίες.

Η επόμενη μου κίνηση που πραγματώθηκε σε χιλιοστό του δευτερολέπτου ήταν απλή: αν και δεν μιλώ ούτε λέξη γερμανικά κατάφερα με νοήματα και εκφράσεις του προσώπου να τον ευχαριστήσω θερμά και να αρνηθώ γιατί δεν ήταν ανάγκη να καθίσω.

Γυρίζω την πλάτη μου προς τον νέο και το πρόσωπο μου προς το μεγάλο παράθυρο δίπλα μου. Μια ξαφνική ριπή λιακάδας με περιλούζει με θέρμη, στεγνώνει τη μισή σταγόνα δάκρυ στα μάτια μου, και το φως που διακτινίζεται μέσα από τα κλαδιά του χειμωνιάτικου δάσους που διασχίζουμε ενεργοποιεί την εσωτερική μου οθόνη.

Η εικόνα είναι απλή. Είναι ένα από τα δεκάδες χιλιάδες στιγμιότυπα που εκτυλίσσονταν καθημερινά σε Ελλάδα και Κύπρο πριν πενήντα, σαράντα, τριάντα, ακόμη και πριν είκοσι χρόνια: μπαίνει στο λεωφορείο, στο τραμ, στο τραίνο, στο μετρό μια θεία, ένας παππούς, μια έγκυος, και αμέσως ΟΛΟΙ οι νεότεροι από 5 ως 35 ετών σηκώνονται για να καθίσει. Συχνά προκύπτουν και σκηνές ευγενούς άμιλλας: "όχι καθίστε εδώ, θεία, να έχετε και θέα".

Ο λαός μας, ζαβλακωμένος και ερμητικά κλεισμένος σ' ένα ατσάλινο και αδιάσειστο πλέον ατομικισμό, δεν πρόκειται ποτέ να αποτινάξει ούτε την κατοχή των δήθεν "ελεύθερων" περιοχών που είναι υποτελείς σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΗΒ-ΕΕ-Ισραήλ, ή την υποταγή του στο δικέφαλο τέρας που λέγεται ΚεφαλαιοΚράτος, ούτε την υποταγή του στις διεθνείς και τοπικές εκφάνσεις του διεθνούς παρακράτους, τους εγχώριους πάτρονες της ταύτισης του με όλα αυτά, καθώς και με τις διάφορες μορφές καθεστωτικής προπαγάνδας, ήτοι τις ιδεοληψίες, θρησκοληψίες, σταλινισμούς, εθνικισμούς, ρατσισμούς, φαλλοκρατίες, ομοφοβίες και γουοκισμούς που τον διακατέχουν και όλες τις καταπιεστικές συμπεριφορές που εκπηγάζουν από αυτά... αν δεν ανακαλύψει ξανά την απλή ευγένεια και αλληλεγγύη από άνθρωπο σε άνθρωπο, την ανοικτή καρδιά, την ύπαρξη που λαμβάνει νόημα από αρχές και αξίες.

Και σίγουρα ας ξεχάσουμε την Απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου, της Βορείου Ηπείρου και όλων των χαμένων πατρίδων: αν δεν συνέλθει ηθικά και πολιτικά ο άνθρωπος, η "ελευθερία" που αναμασά δεν είναι όνειρο μα εφιάλτης.

"Και εσύ ζοππόβορτε λαέ", μας έλεγε ο Θεμιστοκλής Δέρβης, "συνέχισε να ακολουθείς και να στηρίζεις τον κάθε αυταρχισμό. Καλά πάεις, ολόϊσια στην καταστροφή".


B.
Στην διάβαση πεζών που ετοιμάζομαι να μπω δεν υπάρχει ειδική σήμανση με φώτα, ούτε και κραυγαλέα σήμανση στο έδαφος. Κοιτάζω αριστερά, δεξιά, πατώ διστακτικά στην άσφαλτο το ένα πέλμα και αμέσως παραλύω.

Ένα αυτοκίνητο είχε φτάσει δίπλα μου αθόρυβα, και η οδηγός με αναμένει με χαμόγελο να περάσω. Δεν ξέρω πως να καταχωρήσω τον συγκλονισμό μου: της γνέφω με ευγένεια να περάσει, προσπαθώντας να ανταποδώσω την δική της ευγένεια. Εκείνη βγάζει περισσότερο από το μισό της σώμα από το παράθυρο, και μ' ένα θερμότατο χαμόγελο μου λέει "Danke schön / "Ευχαριστώ μ' ευγνωμοσύνη". Παραμένω αποσβολωμένος να περάσει.

Συνεχίζω τον δρόμο μου και προσπαθώ να ξεχάσω το πόσα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες βλέπω στη χώρα μου ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ να παραβιάζουν το κόκκινο φως στις διαβάσεις πεζών, ακόμα και όταν αυτές είναι κατάμεστες πεζούς, γέρους, παιδιά, μητέρες με βρεφικό αμαξάκι.


Γ.
Στη στάση του λεωφορείου, μέσα σε μια γυάλινη θήκη προβάλλεται μια αφίσα που είναι διαφήμιση για τον στρατό. Με αφορμή τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία ενάντια στη Ρωσσία, η Γερμανία προσπαθεί να αυξήσει την δύναμη του προσωπικού της κατά 10%. Δεν ξέρω αν βρίσκει ανταπόκριση, αλλά η ιμπεριαλιστική της μηχανή "έχει ανάγκες".

Η διαφήμιση απλώς παρουσιάζει ένα νέο με την επίσημη του στρατιωτική στολή, που κοιτάζει κατάφατσα ("αν φάς") προς τον θεατή.

Είδα την διαφήμιση την πρώτη μέρα που έμαθα να παίρνω το λεωφορείο.
Την δεύτερη μέρα το πρωί είδα πως κάποιος είχε επιτεθεί στην διαφήμιση κατά τη διάρκεια της νύκτας με κόκκινη μπογιά σε σπρέη, και "βεβήλωσε" την εικόνα του στρατιώτη μ' ένα μεγάλο σφυροδρέπανο.

Το αμέσως επόμενο πρωινό, δηλαδή σήμερα, βλέπω πως ένας υπάλληλος του Δήμου εργάζεται να καθαρίσει το γυαλί και να διασώσει την στρατιωτική διαφήμιση από τους "βέβηλους" κομμουνιστές. Κοιτάζοντας γύρω, βλέπω ότι το όμορφο προάστιο εδώ είναι ΓΕΜΑΤΟ από τοιχογραφίες, γκραφφίτι, συνθήματα, εικαστική τέχνη του δρόμου, και άλλες ανυπότακτες μορφές έκφρασης. Μα τα πλείστα δεν ενοχλούν τον Δήμο. Μόνο το σφυροδρέπανο καθάρισε ο υπάλληλος. Και έφυγε.


Δ.
Στη Γερμανία πλησιάζουν εκλογές. Σε πάρα πολλά σημεία του δρόμου, καθώς και μέσα στην Πανεπιστημιούπολη όπου πηγαινοέρχομαι καθημερινά, υπάρχουν αφίσες που προωθούν το άλφα ή βήτα πολιτικό πρόσωπο με τη φωτογραφία τους και την κομματική τους ταυτότητα. Όλες ανηρτημένες στο ίδιο ύψος και όλες με το ίδιο μέγεθος. Υποθέτω πως όλες είναι αδειοδοτημένες από τον Δήμο και ακολουθούν την αστική αντίληψη περί του "ταξινομώ, τακτοποιώ, και συμμορφώνομαι" της Γερμανικής καλαισθησίας.

Στην είσοδο της Πανεπιστημιούπολης όμως, μπαίνοντας σήμερα, βλέπω μια αφίσα σε σημείο κάπως απροσδόκητο - υποθέτω πως δεν έχει αδειοδοτηθεί. Γράφει
"Make Socialism Great Again"!

Η υπογραφή είναι από μια κομμουνιστική οργάνωση μαοϊκών καταβολών• αυτός ο κλάδος του Κινήματος σίγουρα ΔΕΝ διακρίνεται για το χιούμορ του... μα νά το!

Με μια φράση ανέτρεψαν και υπέσκαψαν το γνωστό σύνθημα του Προέδρου Τραμπάκουλα και μαζί με το χαμόγελο, έφεραν ανύψωση του ηθικού στο στραπατσαρισμένο μας Κίνημα.

Η κατάληψη πολλών επάλξεων του Κινήματος από τον ταξικό αντίπαλο και εχθρό που έχει καταφέρει το αντί να προωθούνται οι απελευθερωτικές κινήσεις για τις καταπιεσμένες κοινότητες, να γίνεται συστηματική ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ των για πολιτικούς σκοπούς με "αριστερά" συνθήματα, έχει περιδέσει μεγάλους κλάδους του Κινήματος στην άχαρη ταύτιση με το παγκόσμιο παρακράτος, όπου κραυγάζοντας ΨΕΥΔΟαριστερές μπούρδες γίνεται επιδίωξη προνομίων (αντί ισότητος) για διάφορα άτομα και ομάδες, και συσσωρεύεται εμμονή σε μια "πολιτική των ταυτοτήτων και δικαιωματισμών" ΕΝΑΝΤΙΑ στην ευρύτερη κοινωνία, και όχι ως μέρος της. Αυτή η εκμετάλλευση - κυρίως ατόμων και κοινοτήτων που αυτοκαθορίζονται με όρους σεξουαλικής ταυτότητας, ή ταυτότητας φύλου ή γένους - στην επιδίωξη άδικων και αντικοινωνικών προνομίων, μας έχει αφήσει άχαρους και παλαβωμένους. Ιδίως δεδομένου του γεγονότος ότι όλες οι αστικές εξουσίες και κομματάρχες τρέχουν να αγκαλιάσουν αυτή την "επαναστατική" πολιτική και να ποζάρουν δίπλα από αμφιλεγόμενους "ακτιβιστές" ('που το σακουλάκι των τσίπιτος) για να φανούν "προοδευτικοί".

Το "Make Socialism Great Again" μου έφτιαξε τη μέρα μου!
Την επόμενη μέρα η αφίσα είχε εξαφανιστεί.

Την είδα τρεις μέρες αργότερα σε "αδειοδοτημένη" ανάρτηση. Φαίνεται πως οι σύντροφοι μας κατάφεραν να εξηγηθούν με τις Αρχές και να κερδίσουν το δικαίωμα προβολής, έστω και για λίγο, λόγω εκλογών.

Για να είμαστε ειλικρινείς, ο πρώτος διδάξας που είχε εφεύρει μια εύστοχη πολιτική σάτιρα και ταυτόχρονα αξιοποίηση του αρχικού συνθήματος του Προέδρου Τραμπάκουλα (το λεγόμενο "Make America Great Again") ήταν ο Αλεξέι Βολομπόεφ / Alexey Voloboev, ένας από τα ιδρυτικά στελέχη της πολιτικής οργάνωσης
"ΕΓΩ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ", στην Κύπρο. Το 2019.

Το εύρημα του Αλεξέι ήταν το σύνθημα
"Make Cyprus Great Again!"
- και το είχε εκτυπώσει σε μεγάλες αφίσες που για ένα διάστημα στόλιζαν τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης στη Λευκωσία. Με το που μπαίναμε στα γραφεία η κωμική πολιτική έμπνευση του Αλεξέι πάντα μας έφερνε γέλια.

Με άλλα λόγια, πάλιν τα πρωτεία στην Κύπρο!

Ε.
Ο χώρος που κινούμαι καθημερινά εδώ είναι η Ιατρική Πανεπιστημιούπολη. Ο κεντρικός δρόμος που οδηγεί προς το Νοσοκομείο είναι η καρδιά του τεράστιου συμπλέγματος κτιρίων της Ιατρικής Πανεπιστημιούπολης. Φτάνει σ' ένα σταυροδρόμι με πολλή τροχαία κίνηση όπου λεωφορεία, πατίνια, ποδήλατα, αυτοκίνητα και πεζοί αναγκάζονται να σταματήσουν για να τακτοποιηθεί ο ρυθμός έλευσης.

Στο κέντρο αυτής της διασταύρωσης πριν μερικές μέρες, στο πιο κεντρικό σημείο, εμφανίστηκε η πιο κάτω αφίσα με το σύνθημα:
"Κανένα Κέρδος εις Βάρος της Υγείας!
Keine Profite auf Kosten unserer Gesundheit!",
φέροντας την υπογραφή "Die Linke / Η Αριστερά"...
 
...που είναι το όνομα ενός από τα κόμματα της Γερμανικής Αριστεράς το οποίο αυτοκαθορίζεται με ΣοσιαλΔημοκρατικές και Κεντρο-Αριστερές αποχρώσεις, και συμπεριλαμβάνει "πρώην" σταλινικούς από το κυβερνών κόμμα της (εκλιπούσας) Γερμανικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολικής Γερμανίας).

Σίγουρα το κόμμα δεν ανήκει πλέον στην Επαναστατική Αριστερά - έχει αποτάξει την Επανάσταση με λόγια, με πράξεις, και με επίσημες τοποθετήσεις. Αλλά το σύνθημα "Κανένα Κέρδος εις Βάρος της Υγείας!" εμπεριέχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ προοπτικές για μια φιλο-λαϊκή πολιτική Υγείας... εάν το σύνθημα ήταν ρεαλιστικά εφαρμόσιμο εντός των πλαισίων του καπιταλισμού.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ / Rosa Luxemburg, Γερμανίδα Πολωνικής και Εβραϊκής καταγωγής ηγέτις του Επαναστατικού Σοσιαλιστικού Κινήματος στη Γερμανία είναι και η συγγραφέας του καταπληκτικού βιβλίου με τίτλο:
"Κοινωνική μεταρρύθμιση ή επανάσταση;"
Το βιβλίο είναι σύντομο, περιεκτικό, ευανάγνωστο, και αποτελεί ένα μικρό τόμο συμπυκνωμένης πολιτικής σοφίας.

Ακολουθώντας μια άπταιστη λογική που εξάγεται από τις καθημερινές εμπειρίες των ανθρώπων, αλλά και από την μέχρι τούδε πορεία του αγώνα για τον Σοσιαλισμό, η Ρόζα Λούξεμπουργκ καταδεικνύει την αμετάκλητη αλήθεια:

ο- ότι ΚΑΘΕ κοινωνική μεταρρύθμιση, όσο προοδευτική και αν είναι, όση ανακούφιση ή και άνεση παρέχει στην κοινωνία, καταλήγει στο να ΟΞΥΝΕΙ την ταξική πάλη και να συγκεντρώνει Κεφάλαιο, ισχύ, και εξουσία σε όλο και πιο στενούς κύκλους της άρχουσας τάξης,
και,
ο- ότι μόνο κοινωνική Επανάσταση δύναται να φέρει τον Σοσιαλισμό• οι αλλαγές που απαιτούνται δεν μπορούν να θεσπιστούν με Κρατικά διατάγματα,
και,
ο- ότι ΚΑΘΕ αγώνας για κοινωνική μεταρρύθμιση είναι πολύτιμος για την εκπαίδευση, την αυτο-οργάνωση, την ηθική, πολιτική και γνωσιολογική καλλιέργεια των εργαζομένων ΚΑΘ' ΟΔΟΝ προς την πραγμάτωση της Επανάστασης.

Μια πολύ προοδευτική Κυβέρνηση - με ΠΟΛΛΗ και με ευρεία λαϊκή υποστήριξη - "θα μπορούσε" ίσως νά 'βρει τρόπο εντός της Κεφαλαιοκρατίας να σταματήσει ο τομέας της υγείας να λειτουργεί ως κερδοσκοπική επιχείρηση. Σπρώχνοντας την υπόθεση στα ΟΡΙΑ των δυνατοτήτων, ίσως θα μπορούσαν οι κλινικές και τα νοσοκομεία να λειτουργήσουν ως μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί, ακόμη και ίσως - σε κάποια ακραία φαντασίωση - υπό την διοίκηση και ιδιοκτησία των ιδίων των εργαζομένων.

Αλλά τι γίνεται με τους τομείς που τροφοδοτούν τις κλινικές και νοσοκομεία; Η κερδοφορία και κερδοσκοπία θα μετατεθεί όλη στην βιομηχανία φαρμάκων, στη βιομηχανία κατασκευής ιατρικών εργαλείων και προμήθειας σε πρώτες ύλες, και στη βιομηχανία ανέγερσης και κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων, συστημάτων ψηφιακής ιατρικής (ΜΕΓΑψηφιακής βιομηχανίας), λογιστών και διοικητικής μέριμνας, κοκ. Δηλαδή συγκέντρωση Κεφαλαίου, ισχύος, και εξουσίας σε άλλες Κεφαλαιϊκές φατρίες... που στην τελική γραμμή είναι παρακλάδια ή και εξαρτώμενες αποφύσεις του Χρηματιστικού /Τραπεζικού Κεφαλαίου.

Το οποίο θα μας διαφεντεύει με ακόμη πιο μεγάλη ισχύ.

Το σύνθημα όμως υφίσταται ως καλό παράδειγμα ρομαντισμού που ερεθίζει τον πόθο όλων μας κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία, και για πιθανή υλοποίηση του Σοσιαλισμού. Για αυτό και θα μαζέψει ψήφους για το κόμμα, ακόμη και αν αποτελεί εξαπάτηση.

Ενώ ο αγώνας για την κατάληψη των μέσων παραγωγής στον ιατρικό τομέα (και σε όλους τους άλλους) ώστε να πραγματωθεί ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΑ η εξάλειψη κερδοσκοπίας εις βάρος της υγείας, απαιτεί... διαφορετικές μορφές οργάνωσης, κινητοποίησης και πολιτικής συνείδησης.

Ζ.
Στην πανέμορφη Παλιά Πόλη - κάτι αντίστοιχο με την Εντός των Τειχών Λευκωσία ή την Εντός των Τειχών πόλη της Ρόδου - οι πλακόστρωτοι δρόμοι πλαισιώνονται από κτίρια του 1400 κάτι, και ανάμεσα τους ρέουν γοργά παραπόταμοι του κυρίως ποταμού που ονομάζεται Νέκαρ. Όλο το κέντρο εδώ είναι μόνο για πεζούς, ποδήλατα, και τροχοκαθίσματα - δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα εδώ παρά μόνο για εξαιρέσεις και έκτακτες ανάγκες.

Είναι ένα απίστευτα ζωντανό μέρος της πόλης. Μανάβηδες πουλούν λαχανικά και φρούτα μες το δρόμο, και υπάρχουν καταστήματα όλων των ειδών όπου κινούνται κυρίως οι ντόπιοι - υπάρχουν και κάποιοι τουρίστες, αλλά αποτελούν μειονότητα. Η Παλιά Πόλη ανήκει στην κοινότητα, όχι στους ξενοδόχους.

Ο κόσμος κινείται γοργά - η παγωνιά είναι ανυπόφορη, και αν σταματήσεις περισσότερο από ένα λεπτό ακινητοποιείσαι από το κρύο. Στο μέσο του πλακόστρωτου όμως βλέπω ένα άνθρωπο στα γόνατα, στην αρχαία στάση ικεσίας που αναγνωρίζουν όλοι οι λαοί της Γής.

Κρατά μια χειροποίητη και χειρόγραφη πινακίδα που γράφει
"Ich habe Hunger".

Ακόμη και με την άγνοια που με διακατέχει μπορώ να αντιληφθώ τι σημαίνει:
ΕΧΩ ΠΕΙΝΑ.
ΠΕΙΝΩ.

Μπροστά στα γόνατα του είναι ένα καπέλο με λίγα κέρματα.

Όλοι οι άνθρωποι περνούν από δίπλα του, από μπροστά του, από πίσω του και... τον αγνοούν.

Έρχεται η σειρά μου να τον προσπεράσω. Βλεπόμαστε στα μάτια. Χωρίς να αρθρώσει λέξη, εκλιπαρεί. Μασώ το χείλος μου.

Σκέφτομαι τον άλλο άνθρωπο  στη γειτονιά μας που πριν μερικές μέρες πουλούσε εφημερίδες μπροστά από το παντοπωλείο. Προσπάθησε να μου δώσει μια και όταν του χαμογέλασα και είπα στα αγγλικά "όχι ευχαριστώ", μου είπε,
"Ich mache das, um etwas zu essen."
Ευτυχώς αναγνώρισα τη λέξη "essen", και θυμήθηκα πως σημαίνει φαί.
"Το κάνω αυτό για να πάρω φαί".

Μπήκα στο παντοπωλείο να πάρω αυτά που χρειαζόμασταν για το σπίτι, και βγαίνοντας του έδωσα δύο κρουασάν. Με είδε, σαν για πρώτη φορά, και από την καταπληξία δεν μπόρεσε καν να χαμογελάσει. Αποχαιρετιστήκαμε σαν να μόλις είχαμε βιώσει μαζί κάτι το τραγικό που τον είχε ταράξει - ακριβώς το αντίθετο από ό,τι ανέμενα.

Ξανακοιτάζω τον άνθρωπο που είναι γονατιστός εκλιπαρώντας στο παγωμένο πλακόστρωτο.

Αισθάνομαι τόσο μεγάλη αμηχανία και τεράστια ντροπή για όλους αυτούς τους ντόπιους που τον προσπερνούν χωρίς καν μια ματιά. Το βλέπει στα μάτια μου και κοιτάζει αλλού. Χώνω την ουρά στα σκέλια και προσπερνώ και εγώ, με χίλιες ενοχές.

Σκέφτομαι τον γονατισμένο άνθρωπο που κοιτάζει αλλού για να με γλυτώσει από τις ενοχές μου - δεν μπορώ να υπολογίσω το πόση λεπτότητα και καλλιέργεια χαρακτήρος απαιτεί αυτή η πράξη. Συνεχίζω να περπατώ και δεν ξέρω πως να καταχωρήσω αυτά τα βιώματα.

Έχω μια φίλη από την Κύπρο που βρέθηκε στη Γερμανία πρόσφατα, εξόριστη - όπως και πολλοί άλλοι, κυρίως νέοι άνθρωποι - απόβλητη από ένα κοινωνικό σύστημα απόλυτα ανελεύθερο, απαγορευτικό, εκμεταλλευτικό, που παλινδρομεί μεταξύ μεσαιωνικής άγνοιας και "υπερσύγχρονων" συσκευών, μεταξύ θρησκοληψίας και πορνογραφίας, μεταξύ απαγόρευσης του ερωτισμού και εκμετάλλευσης του, μεταξύ ψευδο-πολιτικής και ψευδο-πολιτισμού.

Στην πολιτιστική, πνευματική, και ερωτική ΕΡΗΜΟ που είναι η Κύπρος - "το Γουαντανάμο του Έρωτα", την είχε αποκαλέσει ο δασκαλοφιλόσοφος Σόλων Αντάρτης - η ζωή είναι ανυπόφορη για τα ανήσυχα πνεύματα, για τους αναζητητές της Ελευθερίας, για τους ανθρώπους που προσπαθούν να πραγματώσουν  Νοήματα και Χαρά στη ζωή. Φεύγουν απόβλητοι, εξόριστοι, πρόσφυγες, σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία.

Μα εδώ η φίλη μου κρέμεται από μια λεπτή κλωστή: μπορεί πανεύκολα η κλωστή αυτή να κοπεί και η φίλη μου να απομείνει άστεγη. Όπως είχε συμβεί και σε μένα στο παρελθόν.

Ξανασκέφτομαι τον άνθρωπο στο παγωμένο πλακόστρωτο στην πανέμορφη Παλιά Πόλη.

Για λόγους που δεν μπορώ να εξιχνιάσω, επιστρέφουν στην νόηση μου οι στίχοι του Ναζίμ Χικμέτ:

"Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.

Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.
Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.

Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε."

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

Παραπομπές:

MLPD
https://www.mlpd.de/

Μαρία Δημητριάδη • Μικρόκοσμος
[Θάνος Μικρούτσικος - Ναζίμ Χικμέτ] [1975]
Ποίηση : Ναζίμ Χικμέτ
Απόδοση στα ελληνικά : Γιάννης Ρίτσος
https://youtu.be/VRpRNIYBe7k

* * *

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ~ Μπροστά στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο

 

του Γιώργου Κυριακού

Μπροστά στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

“Πτώματα ακέφαλα χορεύανε τρελά και τρέχανε σα μεθυσμένα όταν βαρούσανε οι καμπάνες. Τότε, θυμάσαι, που μου λες: Ετέλειωσεν ο πόλεμος”!

Το 1995 συμμετείχα σε θερινές συναντήσεις σε κάποιον πανεπιστημιακό χώρο. Θα έλεγα πολλά υποσχόμενες. Ήταν το “Πεδεμόντιο” του εγχώριου κινήματος antifa που έθεσε και το ζήτημα της αυτομόρφωσης, το οποίο τιμά μέχρι σήμερα. Δεν ήταν στις προθέσεις των εμπνευστών του, αυτή ακριβώς η εξέλιξη αυτού του κινήματος. Όμως εκεί για πρώτη φορά άκουσα συνδαιτυμόνα να επιχαίρει τον προειδοποιητικό βομβαρδισμό στην πρώην Γιουγκοσλαβία από τον Κλίντον. Μέχρι τότε με τις μικρές μας θεωρητικές δυνάμεις -ως αναρχικοί- εναντιωνόμαστε στους πολέμους και στους επεμβαίνοντες κατακυρώνοντας τις αιτίες στο μισητό μας κράτος και κεφάλαιο. Όχι άδικα – όχι με αρκετά εφόδια. Τη δεύτερη φορά, που βρέθηκα απροετοίμαστος, ήταν το 1999 μετά την επέμβαση της Δύσης στην εναπομείνασα Γιουγκοσλαβία. Σε ένα σπίτι που μαζευόταν μια περιφερειακή συλλογικότητα και σ’ ένα άλλο που συζητιόταν η ύλη περιοδικού, οι αντιπολεμικές διαμαρτυρίες κρίθηκαν από πρόσωπα “βούρκος” και “βόθρος” επί λέξει. “Κρατούσαν ελληνικές σημαίες”, “ο αντιαμερικανισμός είναι πατριωτισμός” και “όταν κοιμάσαι πατριώτης ξυπνάς εθνικιστής”. Το 2000 σε εκδήλωση για τη διεθνή διαδήλωση της Πράγας, σε αμφιθέατρο εκπαιδευτικού ιδρύματος, η συζήτηση εξόκειλε πάλι στις διαδηλώσεις του 1999 και στις εκτοξευμένες μολότοφ στην Πρεσβεία του Θανάτου, που κάποιοι τις αποκάλεσαν “πατριωτικές μολότοφ”, δηλαδή κατακεραύνωναν αναρχικούς που διαδήλωναν στον ίδιο χώρο με “εθνικιστές”. Μέχρι τότε αυτά μού ήταν ακατανόητα κι έζησα μια “κανονικότητα” μέχρι το 2003 στις αντιπολεμικές πορείες ενάντια στην επέμβαση στο Ιράκ. Από τότε δεν εκδηλώθηκε -χωρίς όρους- συλλογικό, ενωτικό, ενάντιο, το αντιπολεμικό συναίσθημα, έστω και με αυτές τις παραφωνίες που ωστόσο βαθμιαία κυριαρχούσαν, όχι σαν ένα νέο αφήγημα που διεκδικεί το σύμπαν αλλά διυλισμένο σε μικρούς αυτόφωτους διάττοντες αστέρες.

●Σήμερα (σωστά) τα κινήματα ασχολούνται με την Παλαιστίνη. Η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ είναι αποστομωτική. Τόσο όμως που να υπονοούν για την καταστροφή (αποκλειστικά) του κράτους του; Στο μεταξύ οι κατοχές της Κύπρου και της Αρμενίας είναι ανύπαρκτες. Όποιος τολμήσει να τις θίξει δημιουργεί αμηχανία στο κοινό για να μην αναφερθώ περισσότερο στα εξαρτημένα αντανακλαστικά της εξίσωσης [ενάντιος στη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, δηλαδή ΟΧΙ στα τετελεσμένα της τουρκικής κατοχής = εθνικιστής]. Για άλλους υπάρχει και το Κουρδιστάν ή μόνο αυτό. Το φασιστικό κράτος της Τουρκίας αναφέρεται μόνο για την στρατιωτική κατοχή στο Άφριν ή για τις διώξεις των Κούρδων. Κι ας έχουν οι Κούρδοι, τον Έλληνα Κύπριο Θεόφιλο Γεωργιάδη, στο Πάνθεον των μαρτύρων τους. Για τη βόρεια Ήπειρο, ούτε λόγος για τα δικαιώματα του Ελληνισμού στην Αλβανία, που υποφέρει από τον ιδιότυπο δικτατορίσκο πρωθυπουργό και την κουστωδία των ολιγαρχών του και μετατρέπει το κράτος του σε μικρή Τουρκία των Βαλκανίων.

●Σήμερα μια εκκωφαντική σιωπή για τη διάλυση της Συρίας, προκαλεί ανατριχίλα. Ο ισλαμοφασισμός, σύμμαχος της Τουρκίας, η οποία στηρίζει εργαλειακά την Παλαιστίνη μαζί με τον νεοσιωνισμό υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ, που εργαλειακά στηρίζουν τους Κούρδους, δεν βρίσκει αντίπαλο. Κούρδοι, Παλαιστίνιοι συνωστίζονται ή συγκρούονται στα μυαλά και οι λαοί της Συρίας, ειδικά οι χριστιανικοί λαοί όπως οι Ρουμ Ορτοντόξ, (Ρωμιοί Ορθόδοξοι) βρίσκονται στις χειρότερες ώρες τους. Η συλλογική Δύση στηρίζει το ισλαμοφασιστικό καθεστώς, χαριεντίζεται με τις ονειρώξεις του για τουρκοϊσλαμικά τόξα και επιρροές και οι αντιπολεμικές φωνές εκλείπουν ακόμα και με τις όποιες τους φενάκες ή ιδεοληψίες. Απειλείται η Κύπρος, απειλείται το Αιγαίο και οι επιρροές της Τουρκίας δημιουργούν συμμάχους στα Βαλκάνια, που κοιτούν προς το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης. Οι ΗΠΑ και ο ευρωπαϊκός πυρήνας-ακόλουθος απλά μας βλέπουν σαν χώρο επέκτασης που λειτουργεί για τις ορέξεις τους στη σύγκρουση με τη Ρωσία. Ο χώρος διαλόγου ενός αντιπολεμικού κινήματος που θα δημιουργούσε αλληλοεπιδράσεις στα μέλη του είναι παρελθόν.


ΑΣ ΠΑΜΕ ΠΙΣΩ

Θα ξεκινήσω από το σήμερα προς το 2003, κι όχι από την Ελλάδα. Μιλάω ενίοτε με τον Αλβανό αγωνιστή και πρώην πολιτικό κρατούμενο στα καλύτερα 17 χρόνια της ζωής του, Φατός Λουμπόνια (ο μόνος ή από τους καταμετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού Αλβανούς διανοούμενους που μίλησαν ενάντια στην στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ – ευρωπαϊκού πυρήνα της ΕΕ στη Γιουγκοσλαβία το 1999). Του ζητάω εναγωνίως να μου υποδείξει άλλες ανεξάρτητες φωνές για να βρούμε εν τέλει μια άκρη σε αυτόν τον μικρό βαλκανικό πλανήτη που οι μασχάλες του είναι η μια στην Αδριατική και άλλη στη Μαύρη Θάλασσα. “Δεν υπάρχουν, το Ίδρυμα Σόρος τους έχει στρατολογήσει” μου λέει, “δεν υπάρχουν ανεξάρτητες φωνές, ίσως μόνο κάποιοι που όμως πάσχουν από YUGO-nostalgia”. Συνωμοσιολόγος κι αυτός παιδιά;

Οδεύοντας προς τα πίσω, προς τη σύγκρουση συλλογικής Δύσης - Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας, παρατηρεί κανείς πως το σύνθημα “ούτε ΝΑΤΟ ούτε ΝΑΤΟ” αφήνει ένα τεράστιο κενό για τους “αμυνόμενους” Ρώσους που απειλούν να εκτοξεύσουν τους πυρηνικούς πυραύλους τους σε όλο δυτικό ημισφαίριο. Από την άλλη, στον υποτιθέμενο διάλογο παρουσιάζονται οι Ουκρανοί αναρχικοί που αυτοργανωμένοι αμύνονται στην επίθεση των Ρώσων. “Ναι και με το ΝΑΤΟ” είχαν διατυπώσει σε κείμενά τους. Ο εργαλειακός αντιφασισμός είτε υπερασπίζοντας το Ντονμπάς είτε κατακραυγάζει τον Πούτλερ δεν συνέβαλε σε ένα αντιπολεμικό κίνημα.

Κι αυτή η (υπόκωφη ή άλλοτε ηχηρή) κοινωνική σύγκρουση ξεκίνησε όταν τελείωσε η περίοδος εγκλεισμών ή περιοριστικών μέτρων λόγω πανδημίας. Το παγκόσμιο πείραμα είχε διατελέσει πολλές από τις αποφάσεις της διεθνούς ελίτ και της εγχώριας φωτοτυπίας της. Το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του έχει πάρει από το 2020 τις θέσεις του στις επάλξεις. Κάθε αμφισβήτηση για τις αποφάσεις του, που βάδιζαν με κινέζικο βήμα προς τον ολοκληρωτισμό, εθεωρείτο “ψεκασμένη” και για το (μισό) κίνημα “φασιστική” - “Τραμπική”.

Ολοταχώς βαδίζοντας προς το 2015 και την έκρηξη του μεταναστευτικού, που αφέθηκε στις ΜΚΟ, (οι οποίες βρέθηκαν στο στόχαστρο μόνο για “ταξικά” ζητήματα, δηλαδή απλήρωτους εργαζόμενους, γεγονότα που γνωστοποιούνταν σε αφίσες στα Εξάρχεια και στα κινηματικά μέσα), διαφάνηκε η τομή. Εν τέλει ίσως υπήρξε επέμβαση στη Συρία κι αν δεν το υπενθύμιζαν κάποιοι Έλληνες αναρχικοί και κομμουνιστές μαχητές κατά του ISIS ίσως και να μην το γνωρίζαμε. Άλλωστε γιατί να είμαστε με τον “χασάπη” Χαφέζ Αλ Άσαντ λες και δεν θα διαδηλώναμε για την “Αλληλεγγύη – όπλο των λαών”. Ίδιες και τότε οι παραφωνίες για τον “χασάπη” Μιλόσεβιτς ή τον “χασάπη” Σαντάμ, αλλά σε άλλα μεγέθη, μεγέθη που ολοένα πολλαπλασιάζονταν και διαιρούνταν από τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου και μετά. Στο εξής ο Οτζαλάν, τότε πολιτικοστρατιωτικός ηγέτης του ΡΚΚ που χαρακτηριζόταν εθνικιστής – σοβινιστής, θα μετατρεπόταν κάτι σαν οριεντάλ αναρχικός πατέρας. Όμως η περίπτωση των μαχητών κατά του ISIS θα ήταν και η μοναδική. Θα υπενθύμιζε -εμμέσως- ότι το μεταναστευτικό είναι αποτέλεσμα του πολέμου κι όχι ένα συνηθισμένο πεδίο αντιρατσισμού και αντιφασισμού σε πρωτόγνωρες συγκυρίες όπου το επίσημο δίκτυο [κράτος – κυβέρνηση - ΜΚΟ] χρησιμοποιούσε σχεδόν τα ίδια επιχειρήματα με τα “ανταγωνιστικά” του κινήματα.

Μέχρι και το 2003 δεν αναφάνηκαν αιτίες για την -χωρίς όρους- εκδήλωση του αντιπολεμικού αντανακλαστικού. Το μεταναστευτικό ήταν μια γοητευτική ευκαιρία αποδόμησης μιας ενιαίας αφήγησης, της εγρήγορσης για το νέο “υποκείμενο” που όμως γύρισε την πλάτη του στους υποστηρικτές του. Δεν ήρθαν οι μετανάστες στη χώρα για να κάνουν διεθνείς ταξικούς αγώνες. Ο πόλεμος ήταν όμως πάντα παρών. Εμείς απείχαμε από τον πόλεμο ενάντια σε αυτόν.


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

“Είστε υπέρ ή κατά; Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε τις ασχολίες σας, να διακόψτε τη ζωή σας, τις προσφιλείς εφημερίδες σας, τις συζητήσεις στο κουρείο, τις Κυριακές σας στα γήπεδα. Μια λέξη μόνο”.

Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος; Πώς ζούσαν 2.000.000 ψυχές σε μια περιοχή με έκταση σαν της Λευκάδας του Ιονίου, στη Γάζα; Πώς ζούνε τώρα εκτοπισμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, με σχεδόν 50.000 νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες τραυματίες κι ανάπηρους συγγενείς, φίλους, γείτονες της προηγούμενης “κανονικότητας”, χωρίς νερό, χωρίς τροφή, χωρίς φάρμακα, χωρίς στέγη; Πώς ζουν τα εκατομμύρια προσφύγων Ουκρανών που εγκατέλειψαν τις εστίες τους για να γλιτώσουν τον πόλεμο και αρκετοί από αυτούς δεν ανταποκρίνονται στις νέες “σειρές” που προσκαλεί ο Βολοντμίρ Ζελένσκι για τον πόλεμο; Πώς ζουν όσοι δεν εγκατέλειψαν τις εστίες τους δίπλα στους Ρώσους φαντάρους και θα δουν (αμφότεροι) τα ραδίκια ανάποδα; Είναι αδύνατον να το γνωρίζουμε αλλά ίσως θα πρέπει να ρωτήσουμε έναν Έλληνα της Κύπρου από τους 200.000 πρόσφυγες που έχασαν τις εστίες τους το 1974.

Πώς ζούμε όμως εμείς τους πολέμους, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, με την έντονη ή καθυστερημένη μας καθημερινότητα, με τα κουνούπια που ενοχλούν, με τον καύσωνα, με το κυκλοφοριακό, με τα τρεξίματα σε γιατρούς, με το καζανάκι που χάλασε, με τη δουλειά που βαριόμαστε, με τη γυναίκα ή τον άντρα που χωρίσαμε, με τα ψώνια, με την ανάρτηση στα ΜΚΔ, με τα διαβάσματα για τη σχολή, με την ανεργία και τη μιζέρια στο σπίτι; Πώς ζει ο Κύπριος με 50.000 να τον σημαδεύουν ακατάπαυστα, δίπλα του στη γραμμή αντιπαράταξης;

Το πρώτο είναι τα οικονομικά που πάνε από το κακό στο χειρότερο. Η τρομοκρατία στα super market, στους διογκωμένους λογαριασμούς που πρέπει να πληρώσεις, στην τρομοκρατία της ΑΑΔΕ, στους γιατρούς και σε εξετάσεις, στα φροντιστήρια των παιδιών, σε κάθε σου βήμα, πρόσεχε μη χάσεις την κάρτα σου.

Το δεύτερο είναι η αισθητική του πολέμου που έχει διεισδύσει μέσα μας - “στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως” έλεγαν στίχοι των Magic De Spell. Η προσαρμοσμένη κατάθλιψη πως τα πράγματα χειροτερεύουν αλλά συνεχίζουμε να δουλεύουμε ή όχι, να κάνουμε διακοπές ή όχι, να χρωστάμε ή όχι, να βγαίνουμε σε μαγαζί ή όχι, τέλος πάντων να συνεχίζουμε σε ένα καθοδικό σπιράλ.

Το τρίτο είναι η θανατηφόρα σιωπή, το πεδίο για κάθε “παρέκκλιση” του κράτους: όπλα για την Ουκρανία, στήριξη του Νετανιάχου, χαρούλες για τη διάλυση της Συρίας και τη φυγή του δικτάτορα, νέοι ενεργειακοί διάδρομοι και κατάληψη των ΒΑΠΕ σε βουνά, πεδιάδες και θάλασσα, δικαστήρια που ευνοούν τους ευνοημένους, πολύνεκρες φυσικές καταστροφές και “ατυχήματα” που δεν βρίσκουν την οδό τους στην τιμωρία των υπευθύνων, αυταρχισμός, φτώχεια, διάλυση της αντιπολίτευσης, προεδρολογία κλπ. Στη συνθήκη αυτή “ξέρεις” ότι ο “άλλος” δεν θα σε ακούσει. Κι ο άλλος “ξέρει” ότι “εσύ” δεν θα τον ακούσεις. “Τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ” λέει ένα σύνθημα. Έχει δίκιο, όμως για άλλους λόγους.


ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΝΕΣΘΑΙ;

“Εγώ, συλλογίζομαι το γέρο συμβολαιογράφο του τελευταίου πατώματος, με το σκοτωμένο γιο, που δεν τον είδα ούτε και σήμερα. Έχει μήνας να φανεί. Στο λιμάνι τα μπορντέλα παραγεμίσανε από το πλήρωμα των καινούριων αντιτορπιλικών κι οι μάρκες πέφτουνε γραμμή. Η θερμάστρα κουρασμένη τόσα χρόνια έμεινε πάλι φέτος σε μια τιμητική διαθεσιμότητα. «Το πολυαγαπημένο μας αγγελούδι (εδώ θα μπει το όνομα, που για τώρα δεν έχει σημασία), ετών 8 κτλ. κτλ.» Στην οδό Αιγύπτου (πρώτη πάροδος δεξιά) τα κορίτσια κοκαλιασμένα περιμένανε από ώρα τον Ισπανό με τα τσιγαρόχαρτα. Κι εγώ ο ίδιος δεν το πιστεύω αλλά προσπαθώ να σε πείσω οπωσδήποτε, πως αυτό το πράγμα στη γωνιά ήτανε κάποτε σαν κι εσένα”.

Ο Έλληνας φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης, στη μελέτη του «Η πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο», έγραφε σαφώς ότι «ως κατά βάση απρόβλεπτη πρέπει πάντως να θεωρείται η ιστορία μεμονωμένων ή αλυσιδωτών συμβάντων, κι αυτό για την πολιτική πράξη σημαίνει ότι δεν μπορούν να δοθούν λεπτομερείς οδηγίες σε σχέση με τη μελλοντική δραστηριότητα κι ότι επομένως τούτη εδώ επαφίεται αναγκαστικά στη “λεπτότητα της κρίσης”… Ωστόσο» σημείωνε, «δεν αποκλείεται μια λίγο-πολύ εμπεριστατωμένη σύλληψη του χαρακτήρα των κινητήριων δυνάμεων και των ιστορικά ενεργών υποκειμένων που με τις κινήσεις και τις διασταυρώσεις τους γεννούν την ποικιλομορφία των συμβάντων κι έτσι οριοθετούν το πεδίο της δυνατής πράξης. Η μελλοντική ιστορία μπορεί με άλλα λόγια να γνωσθεί μόνον ως μορφή και δυνατότητα, όχι ως περιεχόμενο και συμβάν». Τοιουτοτρόπως μια προσπάθεια καταγραφής και ιεράρχησης παραγόντων που δρουν σε βάθος χρόνου και γεωγραφικού χρόνου είναι απαραίτητη, ώστε να αντιληφθούμε και τα όρια της προβλεψιμότητας κατά τη διάρκεια του πολέμου στα εδάφη της Ουκρανίας, κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας που συντελείται στην Παλαιστίνη από το κράτος του Ισραήλ, κατά τη διάρκεια διαμελισμού του σώματος της Συρίας. Προφήτες δεν είμαστε, όπως γράφει στα “ακαταλαβίστικά” του ο θείος Παναγιώτης, αλλά μπορούμε να αφουγκραστούμε τα επόμενα βήματα, αυτών που πατάνε πάνω μας. Αυτοί προβλέπουν για μας. Εμείς τι κάνουμε εναντίον τους;

Θανατηφόρα τεχνολογία

Μέσα στις σπουδαίες μελέτες του ο αναρχικός Μ. Μπούκτσιν, εμπνευστής της Κοινωνικής Οικολογίας, μάς παρείχε τεκμηριωμένα την αντίληψη για τα όρια της τεχνολογίας. Ο ίδιος είχε έρθει σε σύγκρουση με εκπροσώπους της Βαθειάς Οικολογίας, οι οποίοι έφταναν σε ακρότητες όπως την “επιστροφή στην Πλειστόκαινο”. Σημείωνε όμως περίπου, ότι τα όρια στην τεχνολογία είναι αυτά που πρέπει να επιτρέπουν στις κοινότητες να παραμείνουν δραστήριες όσον αφορά στη χρήση τους διότι κάθε τεχνολογία, που ξεπερνάει τις κοινότητες, ελέγχεται από τους τεχνοκράτες, του πολιτικούς και τους επιχειρηματίες. Την περίοδο αυτή βιώνουμε το αδιανόητο μπροστά σε μια μάχη που διεκδικεί το αδύνατο. Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Λογισμικό Λογοκλοπής (όπως ο Ν. Τσόμσκι έχει κατονομάσει το επίτευγμα που αποκαλούν με περισσό θράσος Τεχνητή Νοημοσύνη), η 4η ή 5η επανάσταση όπως τις έχουν ονομάσει οι τεχνοκράτες που επενδύουν και στη δική τους ηγεμονία, έχουν δημιουργήσει μηχανές - τέρατα που σκοτώνουν με ευκολία χιλιάδες ανθρώπους, που βιάζουν τη φύση, που καταστρέφουν υποδομές. Έχουν δημιουργήσει τεράστια ενεργειακά τέρατα, βασισμένα στην αρχέτυπη τεχνολογία μέχρι και την εποχή της νεωτερικότητας, που υπήρξαν δυνατότητες μιας κοινοτικής διαχείρισης, με οικτρό μέλλον. Οι προδιαγραφές τους για την αποθήκευση ενέργειας προβλέπουν την εξόρυξη χαλκού και άλλων νέων “ευγενών” μετάλλων μεγαλύτερη από αυτήν που ξεκίνησε η εποχή του χαλκού μέχρι και σήμερα. “Δια την των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίγνονται”, έλεγε ο αποδιοπομπαίος (από τους WOKE ακαδημαϊκούς) Πλάτων.

Θάνατος της Γης

Η γη ολοένα εποικίζεται και το αστικό τοπίο τείνει να κυριαρχήσει στην ύπαιθρο. Η μητέρα γη επιβιώνει χάρη σε βασανιστικές προσπάθειες ανθρώπων σε όλον τον κόσμο που βρίσκονται αντιμέτωποι με τα μεγάλα πρότζεκτ αλλά και με έναν όλο και πιο αδιάφορο αστικοποιημένο πληθυσμό. Από την ΕΕ έχουν εγκριθεί ήδη τα σχέδια για την παραγωγή αλευριού από ακρίδες - γρύλλους και οι συνθετικές τροφές για πρωτεΐνες, άμυλα και άλλα στοιχεία, βρίσκονται πολύ κοντά μας. (Προσοχή: οι εγκέφαλοι της Σίλικον Βάλεϊ επενδύουν στη γη και στην υγιεινή διατροφή τους, απομακρύνουν τα παιδιά τους από τους υπολογιστές και τα πηγαίνουν σε σχολεία με κλασική παιδεία). Η εναπομείνασα γη μοιάζει περισσότερο με οικόπεδα για την πυρηνική ενέργεια η οποία αναβαπτίσθηκε ως “πράσινη” από τους πάλαι ποτέ ριζοσπάστες Πράσινους (ποιος θυμάται το σύνθημά τους ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!), προς χρήση των ΒΑΠΕ με τα τεράστια ηλιακά πάρκα, για μονάδες παραγωγής σε επιχειρηματικούς ομίλους για όσους έχουν να πληρώσουν για να καταναλώσουν πραγματικό κοτόπουλο ή ψωμί από αλεύρι σιταριού. Οι οροσειρές είναι ο κατάλληλος τόπος για τις τεράστιες ανεμογεννήτριες σύμφωνα με τα σχέδια Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ. Ένας παγκόσμιος ή παγκοσμιοποιημένος πόλεμος θα ολοκληρώνει αυτήν την καταστροφή. Νέα σχέδια Μάρσαλ υπαγορευμένα από τα λόμπι της τεχνολογίας ενέργειας και διατροφής θα ξεπερνάνε και την επένδυση για τις κατασκευές στην ανοικοδόμηση από τους πολέμους.

Θάνατος της Κοινότητας

Δεν είμαστε ούτε θηρία, ούτε θεοί για να ζούμε μακριά από τις κοινότητές μας. Η ευκρινής διατύπωση του Αριστοτέλη, ο οποίος βάλλεται από τις πανεπιστημιακές νέες δοξασίες και τους ακαδημαϊκούς της ανακάλυψης των μέχρι στιγμής 122+ φύλων (ή έχω μείνει πίσω;), ακουμπά στο σύγχρονο πρόβλημα αλλαγής του ανθρωπολογικού μας τύπου. Δεν ήταν ποτέ οι κοινότητες κάτι σαν τον παράδεισο στη γη αλλά τροφοδοτούσαν τις δυνατότητες αλλαγής τους. Μέσα στους αιώνες (με μύριες αντιφάσεις) αντιστάθηκαν σε δεσποτικά, αυταρχικά, ολοκληρωτικά καθεστώτα και συντήρησαν στοιχεία του συλλογικού πολιτισμού, τις κοινοτικές αξίες. Τροφοδότησαν τις κοινωνικές επαναστάσεις. Ακόμα κι όταν ξερίζωναν τους ανθρώπους από τις εστίες τους για την βιομηχανία, αυτοί έφτιαχναν νέες κοινότητες, χωριά μέσα στην πόλη, συνδικάτα, και συνέχιζαν τον συλλογικό άνθρωπο. Ο πόλεμος, η φτώχεια πολλαπλασιάζουν τα φαινόμενα ξεριζώματος, μετανάστευσης τα οποία ενισχύονται ιδεολογικά από τις “νέες ταυτότητες” που ολοένα πολλαπλασιάζονται και διαιρούνται. Ζούμε τον θάνατο της κοινότητας. “Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη, όσο είναι σήμερα. Και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα” σημείωνε πριν από δεκαετίες ο Αντώνης Σαμαράκης, για άλλους λόγους ενδεχομένως, στο βιβλίο του με τίτλο “Ζητείται Ελπίς”. Σε βιβλίο, όχι σε ανάρτηση στα ΜΚΔ.


ΕΙΡΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΣΧΕΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Το μέλλον είναι άγραφο. Η Ελλάδα ήταν ο τόπος που ανακαλύφθηκε η Αμφικτιονία, η διαπραγμάτευση, η ειρήνευση. Μπροστά μας υπάρχει ακόμα η ανεξάντλητη δυνατότητα να σταματήσουμε τους πολέμους δημιουργώντας κοινότητες που θα διαδεχθούν τον αγώνα για ειρήνευση.
Κοινότητες που θα πείσουν ότι πλέον η πολιτική, η οικονομία και η καθημερινότητα είναι συνυφασμένα σε ένα σχέδιο εξόντωσης κι ο πόλεμος, οι νέες τεχνολογίες, οι δικαιωματιστικές ατζέντες θα τερματίζουν τη ζωή μας ακόμα και πριν από τον φυσικό θάνατο - “Πεθαίνουμε στα 17 και μας θάβουν στα 70” ομολογούσε ένα ακόμα γκράφιτι.

Οι ελίτ διψασμένες για χρήμα και εξουσία αφήνουν ένα τεράστιο κενό που συμπληρώνεται (εν μέσω αμηχανίας των λαϊκών στρωμάτων) από τις πολύπλευρες και πολυδιάστατες τομές για τη συντήρηση του “άρτος και θέαμα”. Το κοινωνικό περιβάλλον δίπλα μας είναι ευμετάβλητο. Η αμφισβήτηση του πολέμου, των νέων τεχνολογιών ή του βιολογικού ολοκληρωτισμού, έχει κατακυρωθεί στον “λαϊκισμό”, στην “άκρα δεξιά”, στους “ψέκες”, στον Τραμπ και στους τραμπιστές, σε ένα άμορφο γκρίζο τοπίο, θυμωμένο, ανερμάτιστο αλλά πάνω από όλα γεμάτο ένστικτα δικαίου.

Η πλέμπα, διαψευσμένη από τις ελίτ, βρίσκεται σε κατάσταση προσαρμογής και ακολουθίας μεγάλων και μικρών ηγετών που εξηγούν δίπλα στις καιροσκοπικές, αυταρχικές ή ακόμα και φασιστικές δοξασίες τους κάποια αυτονόητα: ολοένα φτωχαίνουμε, πεθαίνουμε χωρίς περίθαλψη, χωρίς σχολεία, χάνουμε τη γη, τις κοινότητές μας, μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας.

Απέναντί τους κι εναντίον τους, τα λαϊκά στρώματα, έχουν τις προοδευτικές ελίτ (ενίοτε και τα κινήματα) να τους κοροϊδεύουν και να τους κουνούν το δάχτυλο. Η κομμουνίστρια Γερμανίδα πολιτικός Σάρα Βάγκενκνεχτ είναι κατατοπιστική για ένα δείγμα αυτής της “προόδου”: “Οι Πράσινοι εκπέμπουν αλαζονεία απέναντι στους φτωχότερους ανθρώπους και ως εκ τούτου μισούνται από μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Αυτό είναι κάτι που το AfD το παίζει, αυξάνεται επάνω στο μίσος για τους Πράσινους ή μάλλον για τις πολιτικές που ακολουθούν οι Πράσινοι. Στους ανθρώπους δεν αρέσει να τους λένε οι πολιτικοί τι να φάνε, πώς να μιλήσουν, πώς να σκεφτούν. Και οι Πράσινοι είναι μπροστάρηδες αυτής της ιεραποστολικής στάσης κατά την προώθηση της ψευδοπροοδευτικής ατζέντας τους”.

Όπου, όπως, όταν και όσο μπορούμε. Κοινότητες, παραγωγή, δημοκρατία, πολιτισμός.

με στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη
ΓΚ

Ανήμερα του φόνου στη Μαρφίν - και των γενεθλίων του Μαρξ

Δεδομένου ότι όλος ο λαός μας παντού σε Κύπρο και σε Ελλάδα έχει ανάγκη για εξέγερση, ανατροπή και αντικατάσταση των θεσμών με καλύτερους, καθώς και για τιμωρία των ενόχων που κατέστησαν την πατρίδα μας ένα ράκος να σέρνεται δεμένο πίσω από τ' άρματα του Δυτικού Ιμπεριαλισμού,
και,
Δεδομένου ότι το καθεστώς είναι βίαιο και σε κάθε ουσιαστική προσπάθεια αλλαγής απαντά με βία,
και,
Δεδομένου ότι ο λαός μας είναι ευάλωτος και παρασύρεται εύκολα σε ανεγκέφαλη βία,
όπου,
Ενώ η οργανωμένη, διακριτική, αμυντική επαναστατική βία είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά αποτελεί και την πιο ειρηνική οδό,
και όπου,
Η ανεγκέφαλη αδιάκριτη βία εξυπηρετεί τους άνομους Άρχοντες και εμβαθύνει τον κύκλο του αίματος και δυστυχώς θα συνεχίσει να προκύπτει αν ο λαός μας δεν αποκτήσει καλύτερη πολιτική παιδεία, και νούσιμες οργανώσεις να τον καθοδηγούν:

Καταθέτω εδώ αποσπάσματα από τις πιο πρόσφατες μου εργασίες για αυτό το καυτό θέμα, με κύριο άξονα τους φόνους των εργαζομένων της Μαρφίν.

1.
ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ / Για το θέμα Διοργάνωσης

«ο- Ας απορρίψουμε την ανεγκέφαλη και αδιάκριτη βία όπως τη ρίψη εμπρηστικών βομβών οπουδήποτε χωρίς κριτήριο. Δεν είμαι εναντίον της λιγοστής και δυστυχώς κάποτε απαραίτητης βίαιης δράσης που συνεπάγονται οι αγώνες, αλλά θα πρέπει να ασκείται ΜΟΝΟ όπου αρμόζει, να είναι οργανωμένη, να διέπεται από ηθικούς νόμους, και να έχει την ευρεία αποδοχή του λαού. Αλλά προς το παρόν, και εφ' όσον τώρα, σήμερα, η βία ΔΕΝ είναι στην ημερήσια διάταξη της πολιτικής ζωής θα πρέπει να την αποθαρρύνουμε.

o- ΑΥΤΟΣ είναι και ο λόγος που το σύστημα εξουσίας συντηρεί ένα τσούρμο προβοκάτορες και "μπαχαλάκηδες", αυτή ακριβώς είναι η δουλειά τους, να εμπλέκουν το Κίνημα σε πράξεις που είναι αδικαιολόγητες, και να εξαναγκάζουν τον λαό να απομακρύνεται. Για να δούμε το παράδειγμα και πιο κοντά σε μας, δείτε τους φόνους τριών ατόμων που προέκυψαν στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2010 εν μέσω ενός τεράστιου παλλαϊκού κινήματος ενάντια στα Μνημόνια, με τον εμπρησμό των γραφείων της Μάρφιν. Ο φόνος πυροδότησε την δίκαιη και ορθή αποστροφή του λαού, αλλά δυστυχώς αυτό εκδηλώθηκε με την αποστασιοποίηση του από το Κίνημα.
[...]
Τα πιο πάνω κατατέθηκαν εν μέσω κι άλλων προτάσεων από μένα που αφορούν: συνεργασία με την Παγκύπρια Ομάδα Διαμαρτυρίας (ΠΟΔ)• σύμπηξη των δύο διαφορετικών ομάδων Κίτρινων Γιλέκων που ανεφάνησαν ταυτόχρονα• και προτάσεις για να γίνει έγκαιρη διαχείριση ρατσιστικών και σωβινιστικών τάσεων ή καλεσμάτων προς βία που προκύπτουν κάθε τόσο στον διάλογο.

Υπάρχουν πολλά, καλά, και νούσιμα άτομα που προσελκύονται στο ελπιδοφόρο μήνυμα που φέρουν τα Κίτρινα Γιλέκα και εύχομαι ότι με την ορθή προσέγγιση προς τα θέματα Διοργάνωσης, θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τις υγιείς τάσεις και να αποφύγουμε τυχόν λάθη.»

Το πιο πάνω είναι απόσπασμα από το άρθρο με τίτλο:
■ Για τα Κίτρινα Γιλέκα Κύπρου ~ Διοργανωτικά Θέματα
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2018/12/blog-post_12.html

2.
Η Άλλη Παράταξη

Ο φόνος των τριών εργαζομένων στη Μάρφιν από ΨΕΥΔΟ- αναρχικούς συντάραξε το Απελευθερωτικό Κίνημα παγκοσμίως. Ως μέλη της Ομάδας Σύνταξης της οργάνωσης
ΕνδοΜήδεια / Cyprus IndyMedia - που αποτελεί τον κυπριακό κλάδο της διεθνούς οργάνωσης ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και ελεύθερης δημοσίευσης, IndyMedia - δημοσιεύσαμε τότε μακροσκελή ανάλυση των γεγονότων σε πραγματικό χρόνο με ενημέρωση για το τι πραγματικά συνέβηκε καθώς και την πολιτική μας τοποθέτηση για το ευρύτερο ζήτημα της επαναστατικής βίας ΚΑΙ της βίας από προβοκάτορες που προσποιούμενοι τους "επαναστάτες" κτυπούν τον λαό και το Κίνημα με αυτές τις μεθόδους.

Εν περιλήψει, εκείνη τη μέρα στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της Γενικής Απεργίας και των μαζικών συλλαλητηρίων και πορειών σε όλη την Ελλάδα, προέκυψαν επιχειρήσεις "ψευδούς σημαίας" (δηλαδή αυτές που πραγματοποιούνται από μια παράταξη ενώ μέλη της προσποιούνται πως ανήκουν στην αντίπαλη παράταξη), όπου γνωστά και σεσημασμένα μέλη φασιστικών ομάδων, μαζί με μέλη μονάδων ασφαλείας και παρακρατικοί ντυμένοι σαν "αναρχικοί" και με κλεμμένα πανώ, παρέσυραν και κάποιους αφελείς μαζί τους σε διάφορες επιχειρήσεις προσπάθειας να παρουσιαστεί το Κίνημα ως βίαιο και αιματηρό. Μεταξύ άλλων οι προβοκάτορες επιτέθηκαν προσπαθώντας να κάμουν κατάληψη και εμπρησμό της Βουλής (πράγμα που αντέγραψαν οι μυστικές υπηρεσίες και πέτυχαν να το εφαρμόσουν στις ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2021 για να κτυπήσουν τον τότε Πρόεδρο Τραμπ και κάποιους αθώους ή αφελείς υποστηρικτές του)• κτύπησαν με εμπρηστικές βόμβες μέλη της Αστυνομίας που απλώς στέκονταν χωρίς εμπλοκή στις συγκρούσεις• κτύπησαν με ρόπαλα και εμπρηστικές διάφορα σκέλη της πορείας διαδηλωτών• και σκότωσαν τους εργαζόμενους στη Μάρφιν κτυπώντας τους με εμπρηστικές ΚΑΙ με επιπρόσθετη βενζίνη - και όλα αυτά για να παρουσιαστεί ο ειρηνικός λαός ως τάχα "βίαιος" και για να εξουδετερωθεί η ειρηνική λαϊκή ανατρεπτική δύναμις που εκείνες τις μέρες πλησίαζε στο να φέρει ουσιαστική πολιτική αλλαγή με τις απεργίες, ειρηνικές καταλήψεις και πορείες.

Το πιο πάνω σενάριο μεθοδικού συνδυασμού τέτοιου είδους πολιτικών πράξεων βίας - ένοπλης και μη - από προβοκάτορες ακολουθήθηκε κατά γράμμα από οργανωμένους φασίστες,  προβοκάτορες και πράκτορες στο καπέλωμα, καταστρατήγηση και κατάληψη της αυθόρμητης ειρηνικής λαϊκής εξέργερσης στην Ουκρανία το 2014• μετέτρεψε την Απελευθερωτική δυναμική του λαϊκου Κινήματος στο ακριβώς αντίθετο του: σε φασιστικό πραξικόπημα που σύντομα έφερε το ΝΑΤΟ και τον Ζελένσκι στην εξουσία, εφήρμοσε ρατσιστική Διζωνική εθνοκάθαρση, και προκάλεσε τον πόλεμο με την Ρωσσία.

Αυτές οι μεθόδοι διεξαγωγής βίαιων φονικών επιχειρήσεων "ψευδούς σημαίας" είναι γνωστές σε δολοπλόκους, διοργανωτές συγκρούσεων και στρατηγούς από την αρχαιότητα. Μια καταπληκτική τέτοια υπόθεση από την Ιστορία μας είναι η υπόθεση γνωστή ως ο "Ακρωτηριασμός των Ερμών" που προέκυψε κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού εμφύλιου Πολέμου και που στόχευσε τον λαό της Αθήνας και τον περίφημο Αλκιβιάδη - και ο οποίος καταδικάστηκε σε θανατο για την υπόθεση. Περισσότερα εδώ:
■ Ο ακρωτηριασμός των «Ερμών» το 415 π. Χ.
- Εγκυκλοπαίδεια Παγκόσμιας Ιστορίας
https://www.worldhistory.org/trans/el/2-1684/415


Μεταξύ άλλων, στη δήλωση μας προς την διεθνή ανατρεπτική, ριζοσπαστική και επαναστατική κοινότητα για τους φόνους των εργαζομένων της Μάρφιν καταθέσαμε τα εξής:

«We applaud the General Strike and its attendant marches, and we truly appreciate all the co-ordinated efforts to organize these vast operations. We look forward to a new longer and deeper General Strike and a popular mobilization that will bring down the ruling class and replace Capitalism with a new Feminist Green Socialist reality.

We strongly condemn the murderous bombing action and all ideological efforts to justify it or "explain it away".

We believe that revolutionaries must hold themselves up to the highest and strictest levels of morality and justice, and to be judged by principles and criteria much higher than those that are embraced by our ruling class opponents and their servants who do not care about civilians or non-combatants who are killed or injured by their operations. To them this is just "collateral damage". To us, the victims of this unjustified political violence are our co-workers, our neighbours, our loved ones.

For us, morality and justice are the bread and butter that feeds and nurtures the people's forces - if we accept the idea that innocent, unarmed, uninvolved working people are to be killed to promote someone's political agenda then we become one with the Beast. The peoples' own sense of justice will eventually rain down a wrath and rage against all oppressors and so-called "revolutionaries" who consider people to be fair targets for a killing spree. On this event we stand with the people and AGAINST any political faction who tries to justify the killings or to reduce their significance.

If we allow our Movement to drink this poison, what we will get is more meaningless deaths.
If we allow "revolutionaries" to act among us and kill innocent people, then we are preparing the ground for a much worse dictatorship than the present one. Who can accept the idea that these murderers might be walking among us, attending demonstrations, coming to our political meetings, or even someday through political strife and struggle might actually ascend to hold State power? Can we imagine State power in the hands of these "revolutionaries"?»

Το πιο πάνω είναι απόσπασμα από εδώ - για όσους θέλουν να εμβαθύνουν σε αυτά τα καυτά θέματα που αφορούν βία από προβοκάτορες και βία από ανεγκέφαλους, το πιο κάτω υλικό είναι πλουσιότατο σε ενημέρωση καθώς και σε στοιχεία που τρέφουν την πολιτική σκέψη:

■ A General Strike and Three Dead Workers in Greece
Part 1, and Part 2:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/05/general-strike-and-three-dead-workers_11.html

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

* * * 

🔵 Άμυνα, Παραισθήσεις, Απάτες, Ατοπήματα και ο "Σιδηρούς Θόλος"

🔵 Μόλις μεταδόθηκε η είδηση ότι η Κύπρος αγοράζει το το αντιαεροπορικό σύστημα Iron Dome από το Ισραήλ, άρχισαν να "σπουρτούν" παραληρήματα όλων των αποχρώσεων από κάθε πλευρά της κοινωνίας μας σε Ελλάδα και Κύπρο. Είναι όμως ρεαλιστική αυτή η κίνηση; Αυξάνει, πράγματι, τις δυνατότητες της άμυνας μας ή αποτελεί και αυτή ακόμη ένα φιάσκο, ή και εξαπάτηση του λαού μας;
🔵 Υπάρχουν βιώσιμες επιλογές που πράγματι θα ενδυναμώσουν την άμυνα μας;
🔵 Στο τέλος της σελίδας αναπαράγουμε την είδηση από την εφημερίδα Καθημερινή, που παρείχε το έναυσμα για το πρόσφατο παραλήρημα.
🔵 Ακολουθούν επιγραμματικά σχόλια, περιληπτική ανάλυση του ευρύτερου πλαισίου, και αποσπάσματα από τον δημόσιο διάλογο: παρέχουν αφετηρίες πολιτικο-στρατιωτικής σκέψης που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού.

Μέρος Α.
Η Κύπρος αγοράζει από το Ισραήλ το αντιαεροπορικό σύστημα Iron Dome

Το τέλος της αποτελεσματικότητας του "Σιδηρού Θόλου" έχει ήδη αναγνωριστεί από τους αναλυτές, και το τέλος της καταλληλότητας του ως το "απόλυτο όπλο άμυνας για το Ισραήλ" έχει ήδη προδιαγραφεί από τους ίδιους τους σιωνιστές, δικούς τους αναλυτές διεθνούς εμβέλειας.

Δεν είναι σύμπτωση το ότι ΤΩΡΑ διατίθεται αυτό το σύστημα για την Κύπρο. Το ίδιο το Ισραήλ αναγνωρίζει πως:

1. Σε πόλεμο 11 ημερών η χώρα εξάντλησε χιλιάδες πυραύλους, και χρειάστηκε να ζητήσει 1 ΔΙΣεκατομμύριο δολλάρια από τις ΗΠΑ για να επανεξοπλίσει το σύστημα [α].
2. Η αποτελεσματικότητα του οπλικού συστήματος Iron Dome έχει ήδη διεμβολιστεί από την Παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς εξαντλώντας τους Ισραηλινούς πυραύλους με την μέθοδο του κορεσμού, και καθιστώντας το σύστημα ως ακόμη μια μεγάλη τρύπα σπατάλης πόρων και λεφτών που αυξάνει την οικονομική εξάρτηση του Ισραήλ από τις ΗΠΑ [α].

Τα ομολογούν οι ίδιοι:
■ Israel’s Iron Dome Won’t Last Forever
The recent war in Gaza exposes the limits of a key pillar of the country’s defense strategy.
By Seth J. Frantzman, the author of Drone Wars: Pioneers, Killing Machines, Artificial Intelligence, and the Battle for the Future.
https://foreignpolicy.com/2021/06/03/israels-iron-dome-wont-last-forever

♦ ΤΩΡΑ το πουλούν οι σιωνιστές Ισραηλίτες... διότι  το σύστημα έχει ήδη πεπεραστεί από την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Οι αντάρτες εκτοξεύουν εκατοντάδες πυραύλους των €30 και το Iron Dome ξοδεύει εκατομμύρια € εντός ενός λεπτού για να τους κυνηγήσει.

♦ Σε δέκα λεπτά τέτοιας αντιπαράθεσης η Κύπρος θα έχει ξοδέψει όλους τους πυραύλους της κυνηγώντας,.. αβλαβή ιπτάμενα σκουπίδια. Η δε κατοχική Τουρκία κατέχει την δυνατότητα να πράξει το ίδιο ακόμη πιο αποτελεσματικά εκτοξεύοντας φτηνά ιπτάμενα ρομπότ (drones) που θα πυροδοτήσουν το Iron Dome ώστε να αυτο-εξαντληθεί.

♦ ΤΩΡΑ το πουλούν οι σιωνιστές Ισραηλίτες... διότι ηύραν ΒΛΑΚΕΣ αγοραστές, Ττοππουζοκυπραίους αππωμένους αρχοντοχωριάτες που η αντίληψη τους περί πολέμου έχει αντικατασταθεί από την μοδάτη αγορά εμπορευμάτων.


♦ Χρειαζόμαστε ενίσχυση της Άμυνας που να είναι κατάλληλη για τις συνθήκες μας, ορθή και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ. Επίσης, καμία ενίσχυση της Άμυνας δεν πρόκειται να έχει το ποθητό αποτέλεσμα (επιβίωση του λαού μας και Απελευθέρωση) αν δεν υλοποιηθεί μες τα εξής πλαίσια:

1. ΠΛΗΡΗ διαδικτύωση, εναρμόνιση, αλληλοεπικάλυψη και αλληλοενσωμάτωση της Παραγωγής με την Άμυνα.

2. Κοινοκτημοσύνη των Μέσων Παραγωγής, Φυσικών και Κοινωνικών Πόρων. Κοινωνικοποίηση του Κρατικού, Εκκλησιαστικού και Ιδιωτικού Κεφαλαίου.

3. Οικονομική Αυτάρκεια του τόπου, που θα είναι και η βάση γιά διπλωματική, στρατιωτική και εμπορική απεξάρτηση της Κύπρου από ξένα Εταιρειακά και Κρατικά συμφέροντα.

4. Αναδιοργάνωση της Άμυνας ώστε να τεθεί πάνω στις βάσεις Παλλαϊκής Άμυνας και ενός Λαϊκού Στρατού αποτελούμενου απο τους ένοπλους πολίτες συλλογικά, γυναίκες και άνδρες μαζί, αυτο-οργανωμένους σε ένοπλες μονάδες στους χώρους εργασίας, τις γειτονιές και κοινότητες.

ο- Οι μεθόδοι, επιχειρήσεις, στρατιωτική τακτική και προσανατολισμός ενός τέτοιου Λαϊκού Στρατού θα πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα ώστε να εναρμονιστούν με τη λογική και τις δυνατότητες της στρατηγικής του Λαϊκού παρατεταμένου πολέμου που να συνδυάζει συμβατικές δυνάμεις με αυτόνομες ανορθόδοξες δυνάμεις, όλες ικανές για συμβατικές αλλά και ασύμμετρες επιχειρήσεις.

ο- Βασικά του στοιχεία: εθελοντισμός• συνύφανση της λαϊκής έννοιας του δικαίου και της απελευθέρωσης• προστασία των κοινοτήτων• αυτοδιοίκηση των μονάδων με άμεση δημοκρατία• επιχειρησιακά σχέδια γιά ευέλικτες αυτόνομες μονάδες μικρού μεγέθους• αξιοποίηση απλής και χαμηλής τεχνολογίας (πολεμικές εφαρμογές υλικών και εργαλείων της καθημερινής ζωής, αυτοσχέδια όπλα, κλπ), με οδηγό τα στοιχεία και την τακτική του Ανορθόδοξου πολέμου.

ο- Απεξάρτηση από τα ακριβά οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας που είναι άχρηστα γιά τη χώρα μας (δεν λειτουργούν στην απουσία ηλεκτρισμού, ή καυσίμων, ή σε συνθήκες ηλεκτρονικού πολέμου {"παράσιτα", παρεμβολές, υποκλοπές, ηλεκτρονικές διεισδύσεις και άλλα}). Απεξάρτηση από τις παγίδες του "επαγγελματικού" στρατού μισθοφόρων, και από την στρατηγική του πολέμου "σταθερών θέσεων".

5. Μεταφορικό: Απεξάρτηση της κοινωνίας μας από τις εταιρείες πετρελαιοειδών και αυτοκινήτων. Επαναπροσανατολισμό στα μέσα μαζικών μεταφορών και συγκοινωνίας όπως λεωφορεία, τραίνα, και μετρό. Βασικό σχεδιασμό των πόλεων και κοινοτήτων με κριτήριο την αποπύκνωση των αυτοκινήτων, έμφαση σε μελετημένη τοποθέτηση χώρων στάθμευσης σε κομβικά σημεία, περπάτημα και ποδήλατο, προσβάσεις και υπηρεσίες γιά ανάπηρους, ηλικιωμένους και παιδιά.

6. Βιομηχανία: αναδιοργάνωση των πάντων με κριτήριο την Οικονομική Αυτάρκεια. Η Κύπρος κατέχει την τεχνική δυνατότητα και το παραγωγικό δυναμικό, τούς πόρους και τη γνώση γιά να παράγει τις δικές της Τροφές, Καύσιμα, Ρουχισμό, Οικοδομικά Υλικά, Πρώτες Ύλες γιά διάφορες μεσαίες και ελαφριές βιομηχανίες, Βοτανικά, Ομοιοπαθητικά και Χημικά Φάρμακα, κλπ. Διεύρυνση της Βιομηχανίας σε εφικτές και προσιτές εφαρμογές όπως:

ο- Την προσφορά υπηρεσιών και προϊόντων του Ιατρικού τομέα σε ξένους επισκέπτες.

ο- Περιφερειακές υπηρεσίες Επικοινωνιών στην Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή γενικά.

ο- Χειμερινό τουρισμό γιά επισκέπτες από κρύες ή βόρειες περιοχές και ολόχρονο Οικολογικό τουρισμό. Έμφαση σε επισκέπτες με πολιτιστικά-αρχαιολογικά ενδιαφέροντα, ή/και επισκέπτες γιά συνεδριακές υπηρεσίες γιά Εταιρείες, Κράτη, Οργανισμούς.

ο- Διεύρυνση της Παιδείας ως κοινωνική Βιομηχανία (δηλαδή ως επένδυση πόρων στις πραγματικές παραγωγικές δυνάμεις που είναι ο ίδιος ο λαός), αλλά και ως προέκταση της εξωτερικής και εσωτερικής μας πολιτικής με πχ. προσφορά εξειδικευμένων σπουδών σε ξένους και ντόπιους στην Τουρκική, Ελληνική και Αγγλική γλώσσα, κοκ.

ο- Διεύρυνση των δυνατοτήτων της χώρας να λειτουργεί ως κέντρο διαπραγματεύσεων, επαφών και συνομιλιών γιά εμπορικούς και διπλωματικούς σκοπούς.

ο- Διεύρυνση των δυνατοτήτων της χώρας να λειτουργεί ως περιφερειακό κέντρο διοίκησης, αφετηρία και σταθμός γιά την οργάνωση ανθρωπιστικών επιχειρήσεων (Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή) - εδώ εννοούμε πραγματικά ανθρωπιστικών επιχειρήσεων και όχι επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ που απλώς βαφτίζονται ως τέτοιες.

6. Παδεία: επροσανατολισμό της προς πανανθρώπινες ελληνικές αρχές και αξίες, τις αρχέγονες και σύγχρονες πηγές γνώσης και ατομικής καλλιέργειας που προσφέρει ο πολιτισμός μας, και στην εξουδετέρωση του εθνικισμού που δηλητηριάζει τις ανθρώπινες σχέσεις με επανόρθωση του υγιούς πατριωτικού διεθνισμού. Επένδυση στη διάσωση και προστασία των πολιτιστικών καταβολών όλων των ανθρώπων που ζούν στη χώρα μας.

7. Ενεργειακό: απεξάρτηση της Κύπρου από τις Εταιρείες πετρελαίων. Έμφαση στην τοπική παραγωγή Ενέργειας και Καυσίμων με βάση τους εξής άξονες:

ο- Εξικονόμηση ενέργειας: ελάττωση και μηδενισμό σπατάλης.

ο- Πολλαπλασιασμό των μηχανών τύπου ντήζελ και τροφοδότηση τους με ανάλογα καύσιμα έλαια τοπικής παραγωγής όπως εκείνα από ανακυκλωμένα μαγειρικά και φυτικά έλαια.

ο- Ελάττωση των εισαγωγών βενζίνης. Εμπλουτισμό της βενζίνης αρχικά με Μεθανόλη (αλκοόλ) ντόπιας παραγωγής από γεωργικά προϊόντα (το μείγμα ονομάζεται Βενζινόλη) μέχρι και 9%. Σε δεύτερο στάδιο προσαρμογή των μηχανών ώστε να αξιοποιούν Βενζινόλη του 15%.

ο- Εγχώρια παραγωγή ηλεκτρισμού και λειτουργεία μηχανών από Αιολικές, Ηλιακές και Ποσειδώνειες τοπικές εφαρμογές μικρής κλίμακος παντού.

ο- Αποκέντρωση της παραγωγής ενέργειας σε τοπικούς και περιφερειακούς σταθμούς ανάλογα με τις τοπικές δυνατότητες παραγωγής και τις ανάγκες χρήσης.

ο- Τοπικοί ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί ανάλογα με τους διαθέσιμους φυσικούς και κοινωνικούς πόρους (Ηλιακή, Αιολική, Ποσειδώνια, ή από μηχανές ντήζελ με ντόπια καύσιμα, μικροί υδροηλεκτρικοί σταθμοί στα φράγματα και εποχιακοί στους χειμάρρους, κλπ). [1].

Μέρος Β.

1. Ερώτηση από τον κο Γ.Φ.
"Κυριε Πετρο επειδει εσεις ειστε ειδικοι και εμεις δεν καταλαβαινουμε και πολυ (εγω οπως ξερεις ειμαι απο χωριο) πες μας εσυ τι θα επρεπαι να παρουμε για να σφραγισουμε τους ουρανους;;"

Απάντηση:
Κύριε Γιώργο ΟΛΟΙ οι άνθρωποι δικαιούνται να έχουν άποψη για την Άμυνα, αφορά όλους μας. Δεν είναι μόνο οι ειδικοί που δικαιούνται να μιλούν!

Όσον αφορά το τι πρέπει να προμηθευτούμε... η αλήθεια είναι πως οι παράγοντες που καθορίζουν την αποτελεσματικότητα της Άμυνας (που τους ανέφερα πιο πάνω, όπως αναβάθμιση στη Βιομηχανία, Παραγωγή, Ένεργειακό, Αυτάρκεια, Παλλαϊκή Άμυνα, Λαϊκός Πόλεμος, συμβατικές και ασύμμετρες προσεγγίσεις, κοκ.) θα μας ενδυναμώσουν έτσι ώστε Ό,ΤΙ και να προμηθευτούμε θα αξιοποιείται ορθά. Ενώ τώρα, λόγω απουσίας εκείνων των καθοριστικών παραγόντων, η αγορά απλώς αποτελεί σπατάλη λεφτών σ' ένα σύστημα που θα είναι άχρηστο, αλλά που αυξάνει την δημοφιλότητα των ίδιων εκείνων πολιτικών που ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ την Άμυνα! [2].

2.
Σχόλιο από τον Μ.Σ.

"Petros Evdokas ειδικός... πυραυλολόγος;" [3].

Η ειρωνία στο σχόλιο είναι εμφανής. Η απάντηση όμως άπτεται του ερωτήματος "με ποιά προσόντα, Πέτρο Ευδόκα απαιτείς να έχεις άποψη για την Άμυνα;"

Η αλήθεια είναι πως δεν επικαλούμαι ούτε προσόντα, ούτε αξιώματα, ούτε και προβάλλομαι ως "ειδικός". Άλλωστε είδαμε πόσο έχουν σκατώσει οι "ειδικοί" και οι "ιθύνοντες" την Άμυνα μας επί πενήντα χρόνια τώρα: ενώ έχουμε συνεχιζόμενη κατοχή, οι καριερίστες μας επιδεικνύουν μόνο αναλγησία και καιροσκοπισμό. Ευτυχώς που δεν συγκαταλέγομαι ανάμεσα τους.

Αλλά η ερώτηση "γιατί μιλάς;" (εννοώντας "σκάσε") στην αρρωστημένη και κατεχόμενη Κύπρο του σήμερα κατέχει αληθινό εκτόπισμα. Ικανό να φιμώσει οποιονδήποτε. Οπότε καταθέτω μέρος της προσωπικής μου ιστορίας που ίσως εξηγεί κάποια στοιχεία της πορείας που με οδήγησε στα συμπεράσματα και τοποθετήσεις που παρέθεσα πιο πάνω.

♦ Αν και ως έφηβος στις αρχές της δεκαετίας του '70 ήμουν αρχικά ειρηνιστής, αναγκάστηκα να ασχοληθώ με τα στρατιωτικά θέματα λόγω της ενεργού συμμετοχής μου στην αντίσταση ενάντια στις δύο δικτατορίες που είχαμε τότε (χούντα στην Αθήνα, και αντίστοιχη στη Λευκωσία) [4].
Στη συνέχεια η ενασχόλιση μου επιτάθηκε λόγω του ότι μόλις και επέζησα την εμφύλια σύγκρουση, το πραξικόπημα, και την εισβολή του 74 (ήμουν στην Κυρήνεια, σε απόσταση βολής από το σημείο απόβασης). Το 75 κατατάγηκα εθελοντής στον στρατό και μετά συνέχισα στη Σχολή Πυροβολικού [5].

Για λόγους που αφορούν την άκρατη ανωμαλία και τις εσωτερικές συγκρούσεις που υπήρχαν μες την ΕθνοΦρουρά εκείνη την περίοδο της "Μεταπολίτευσης", για περίπου ένα χρόνο (76 με 77) είχα στην ευθύνη μου και υπό τη διοίκηση μου ολόκληρο το ένα τρίτο της Αντιεαροπορικής δύναμης της Κύπρου (που τότε ήταν λιγοστή, πρωτόγονη, ακόμη πιο μικροσκοπική και πανάθλια από σήμερα).

♦ Δεν σταμάτησα την εμβάθυνση και ενασχόληση με το θέμα από τότε, συνεχίζοντας μέχρι σήμερα. Σύντομα μετά την απόλυση μου εντάχθηκα ενεργά στο διεθνές ανατρεπτικό αναρχοκομμουνιστικό κίνημα όπου συνέχισα να συμμετέχω ως άτομο με γνώσεις στα στρατιωτικά θέματα, αλλά και ως εκπαιδευόμενος. Μελέτησα επί χρόνια τους μεγάλους θεωρητικούς που είχαν έμπρακτη συμμετοχή στον Επαναστατικό Πόλεμο. Το απαύγασμα που ανατέλλει από όλες αυτές τις εμπειρίες και βιώματα συνοψίζεται στις τοποθετήσεις που παρέθεσα πιο πάνω σαν αφορισμούς: αποτελούν προσαρμογή και ειδική εφαρμογή αυτής της γνώσης στις συγκεκριμένες πολιτικο-οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτιστικές συνθήκες της Κύπρου. Η κάθε "ρήση" πιο πάνω απαιτεί ολόκληρα κεφάλαιαο και τόμους για να αναπτυχθεί: αλλά η έμπρακτη εφαρμογή - και σύντομα! - είναι πάντα προτιμότερη από την θεωρία.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

Σημειώσεις, Παραπομπές, Αναγνώσματα

[α].
■ Israel’s Iron Dome Won’t Last Forever
The recent war in Gaza exposes the limits of a key pillar of the country’s defense strategy.
Αρχειοθετήθηκε εδώ:
https://archive.ph/KRRhm
και εδώ:
https://web.archive.org/web/20210603085435/https://foreignpolicy.com/2021/06/03/israels-iron-dome-wont-last-forever

[1].
Διασκευασμένο από εδώ:
🌹 Η Κύπρος αγοράζει από το Ισραήλ το αντιαεροπορικό σύστημα Iron Dome
https://www.facebook.com/Petros.Evdokas.page/posts/pfbid02ujrH8pMLMxKrq65dPydAsGzVpoC8Qn7KdFYNstAWzUB21984Xo7TbBchnGeAggwl

και εδώ:
Ουδείς Υποψήφιος Είπε...
Προεδρικές Εκλογές 2008 ~ Δημοσίευση από την ομάδα Ενδο~Μήδεια /Cyprus Indymedia
http://www.cyprusindymedia.org/Oudeis-Ypo4hfios-Ekloges2008.html

[2].
Διασκευασμένο από:
https://www.facebook.com/groups/717525351617442/permalink/5412345498802047

[3].
Διασκευασμένο από:
https://www.facebook.com/andreas.themistocleous.796/posts/pfbid02sYRCmDMDiNNRrewcWyyc1BXVVeji2ACzrhxSKjpEV5V7RfRorChM4kXWiufS2PJ1l?comment_id=5650152948348971&reply_comment_id=799935758042960

[4].
Μέρος αυτής της ιστορίας παρατίθεται στο βιβλίο μου που θα εκδοθεί σύντομα. Έχει τίτλο και υπότιτλους:

🩸 Κινήσεις μέσα στις σκιές:
Πολυτεχνείο  ~  Κύπρος  ~  ΕΟΚΑ β
■ Μυστικά που δεν χρειάζεται πλέον να παν μαζί μου στον τάφο
■ Το μετέωρο βήμα μες τα σκοτεινά και τη θολούρα.

Το βιβλίο έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα - κάτι που στις δημοσιεύσεις βιβλίων μάλλον κατατάσσεται στην κατηγορία Προσωπικές Μαρτυρίες / Ιστορία / Πολιτική - και συμπεριλαμβάνει τις προσωπικές μου επαφές και εμπειρίες με άτομα που είχαν κεντρικό ρόλο στην ελλαδική και κυπριακή Αντίσταση ταυτόχρονα ενάντια στη χούντα και στην δικτατορία Μακαρίου (δηλαδή τις τρεις κύριες παρατάξεις που αποτελούσαν στην Κύπρο η Δημοκρατική Αντιπολίτευση, η Ενωτική Παράταξη, και η ΕΟΚΑβ). Καλύπτει τα χρόνια της ενεργής μου συμμετοχής σε αυτές τις παρατάξεις κυρίως τα χρόνια 1972 ως 74, αλλά όχι αποκλειστικά: περιέχει προβολές, προεκτάσεις και παραπομπές σε περιστατικά πιο πίσω στον χρόνο αλλά και στο εγγύς και μακρινό μέλλον εκείνης της εποχής όπως την εισβολή του 74, εμπειρίες μου στον στρατό (75 ως 77/78), και στα μετέπειτα μου χρόνια συμμετοχής στο διεθνές ανατρεπτικό αναρχοκομμουνιστικό κίνημα κυρίως στις ΗΠΑ.

[5].
Κάποιες λεπτομέρειες εδώ:
🟪 Μια μικρή διόρθωση της μικρής μας ιστορίας...
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2020/09/blog-post_6.html

■ Λαϊκός Στρατός
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%9B%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82

■ ΕθνοΦρουρά
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%A6%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AC

■ Άμυνα
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search?q=%CE%AC%CE%BC%CF%85%CE%BD%CE%B1&max-results=20&by-date=true

■ Πόλεμος
https://cyprusindymedia.blogspot.com/search?q=%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82 

 

* * *

■ Έπεσαν οι υπογραφές για την αγορά τις ισραηλινής ασπίδας
Πρόκειται για το αντιαεροπορικό σύστημα Iron Dome που αντιμετωπίζει και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη
Του Απόστολου Τομαρά,  tomarasa@kathimerini.com.cy
19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2022 - 22:59
https://www.kathimerini.com.cy/gr/politiki/epesan-oi-ypografes-gia-tin-agora-tis-israilinis-aspidas

Η Εθνική Φρουρά το ήθελε διακαώς να το εντάξει στο οπλοστάσιό της και το Υπουργείο Άμυνας ικανοποίησε τα θέλω των επιτελών της Εθνικής Φρουράς. Όπως είχε γράψει αρχές του καλοκαιριού η «Κ», το Υπουργείο Άμυνας υλοποίησε της απόφαση της κυβέρνησης για αγορά του ισραηλινού αντιαεροπορικού συστήματος Iron Dome.

Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», η απόφαση υλοποιήθηκε και ήδη έπεσαν η υπογραφές με την ισραηλινή πλευρά. Το συγκεκριμένο σύστημα με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει αυτή την περίοδο στην προστασία από αέρος επιθέσεις. Το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα έχει περάσει όλες τις δύσκολες εξετάσεις στο Ισραήλ λαμβάνοντας άριστα σχόλια για το ποσοστό αποτελεσματικότητάς στην αντιμετώπιση επιθέσεων από την Χαμάς.

Το συγκεκριμένο σύστημα είχε δει από κοντά ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς αντιστράτηγος Δημόκριτος Ζερβάκης κατά την διάρκεια επίσκεψης που πραγματοποίησε στο Ισραήλ τον περασμένο Μάρτιο. Το σύστημα θεωρείται ιδανικό για τις ανάγκες της κυπριακής αεράμυνας καθώς και την απειλή από τα τουρκικά UAV.
Το σύστημα

Το ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα χρησιμοποιείται από τον ισραηλινό στρατό από τον Μάρτιο του 2009 χρονιά κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία οι πρώτες δοκιμές και τέθηκε σε πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία το 2011. Αποτελείται από τρία μέρη: Το ραντάρ ανίχνευσης και παρακολούθησης, το σύστημα διαχείρισης μάχης και ελέγχου και μια συστοιχία πυραύλων. Η εμβέλεια των πυραύλων του συστήματος είναι στα 70 χιλιόμετρα καλύπτοντας πλήρως στην περίπτωση της Κύπρου, μια ενδεχόμενη εχθρική ενέργεια από τα κατεχόμενα, ενώ μπορεί να αντιμετωπίσει και εισαγόμενη απειλή από αέρος. 

* * *

Βιομηχανία, Επανεκκίνηση, Κερδοφορία και οι θέσεις της πολιτικής οργάνωσης ΕΟΠ

♦ Σκέφτονται μόνο το βραχυπρόθεσμο κέρδος οι βιομήχανοι;

♦ Το ιδιωτικό κεφάλαιο είναι αποκλειστικά αφοσιωμένο μόνο στα δικά του συμφέροντα: ουδέν ενδιαφέρον για τις ανάγκες της ευρύτερης κοινωνίας

♦ Η μανία για βραχυπρόθεσμο κέρδος τυφλώνει: αν είχαν ενδιαφέρον για μακροπρόθεσμο προγραμματισμό και επένδυση στην κοινωνική υποδομή, οι επενδύσεις θα έφερναν καλύτερη κερδοφορία στην βιομηχανία  

■ Διερεύνηση της σχέσης μεταξύ Βιομηχανίας και Άμυνας• της απάτης που αφορά την Εργολαβία στις οικοδομές• και της ανάγκης συμμετοχής πολιτών και εργαζομένων στις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων.

Όταν μιλούν οι καπετάνιοι της Βιομηχανίας - οι αντιπρόσωποι του Εμπορικού-Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (ΕΒΕ) - διαφαίνονται πολύ πιο καθαρά οι βλέψεις και αντιλήψεις της τάξης που εκπροσωπούν, καθώς και τα ελλείματα, τα κενά, και οι εμμονές που την χαρακτηρίζουν.

Πιο κάτω θα διαβάσετε δηλώσεις των ΕΒΕ Λευκωσίας και Λεμεσού όπου κατατίθενται - υποτίθεται - προτάσεις για την περίφημη "επανεκκίνηση της βιομηχανίας". Όταν ομιλεί το τοπικό Μεγάλο Κεφάλαιο, χρειάζεται υπομονή και μελέτη για να αντιληφθούμε το τι λέει. Πιο σημαντικά όμως είναι αυτά που ΔΕΝ λέγει, και απαιτείται υπομονή και βαθύτερη σκέψη για να αναγνωριστούν και να εκτιμηθούν ορθά. Ως εισαγωγή, λοιπόν, στο πιο κάτω άρθρο από την εφημερίδα Φιλελεύθερος που έχει τίτλο "Άμεσα τονωτικά μέτρα για επανεκκίνηση της βιομηχανίας" που περιέχει τις δηλώσεις των βιομηχάνων, παραθέτουμε κάποιες παραμέτρους που θεωρούμε απαραίτητες για την διάσωση της βιομηχανίας: είναι ταυτόσημες με την διάσωση της κοινωνίας μας από την οικονομική και πολιτικοστρατιωτική κρίση την οποία διαβιώνουμε.

Ελπίζουμε ότι θα διαφανεί το ότι οι προτάσεις από τα ΕΒΕ έχουν το χαρακτηριστικό του καννιβαλισμού. Οι βιομήχανοι ζητούν να γίνουν πιο κερδοφόρες οι επιχειρήσεις τους αγνοώντας τις θεμελιώδεις αξίες της πολιτικής οικονομίας: η ευρύτερη κοινωνία είναι που θρέφει αυτές τις επιχειρήσεις με εργαζόμενους, με γνώσεις και δεξιότητες, με ασφάλεια, με πρώτες ύλες, με υποδομές για μεταφορές, επικοινωνίες, συγκοινωνίες, πληροφορική, κοκ. Επιπλέον, για τις βιομηχανίες που παράγουν για την εγχώρια αγορά, η κοινωνία τους προσφέρει τον μόνο δρόμο που υπάρχει για κερδοφορία: αγοράζει τα προϊόντα τους! Η τάξη βιομηχάνων αγνοεί βάναυσα την συμβιοτική σχέση που έχει με την κοινωνία. ΔΕΝ αναγνωρίζει ότι αν θρέψει την ευρύτερη κοινωνία, οι επιχειρήσεις της θα γίνουν πιο κερδοφόρες.

Ο μόνος τρόπος να γίνουν πιο κερδοφόρες οι εγχώριες βιομηχανίες είναι να παραμεριστεί η εμμονή για βραχυπρόθεσμο κέρδος και να γίνουν επενδύσεις σε μακροπρόθεσμη κοινωνική πολιτική που να συμπεριλαμβάνει πρόνοιες για την παραγωγή• θρέφοντας την κοινωνία, θα τραφούν και οι βιομηχανίες με κερδοφορία.

Για παράδειγμα πιο κάτω θα δείτε πως με αφορμή μια δήθεν «έλλειψη τόσο ειδικευμένου όσο και ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού» προκύπτει από τους βιομήχανους η απαίτηση «όπως επιτραπεί η προσέλκυση από το εξωτερικό για να καλύψουμε κενά». Πιστεύουν πως εισάγοντας εργαζόμενους, πιθανώς πρόθυμους να εργαστούν για λιγότερα λεφτά, θα μειώσουν τα έξοδα τους και θα αυξηθούν τα κέρδη. Η πραγματικότητα είναι ότι αν εργοδοτήσουν κύπριους εργαζόμενους έστω και σε κάπως ψηλότερους μισθούς, οι βιομηχανίες θα κερδίσουν διότι δεν θα σπαταλείται παραγωγικός χρόνος σε ασυνεννοησίες λόγω γλώσσας, και θα γίνεται καλύτερη πρόληψη δυστυχημάτων ή λαθών στην παραγωγή - αυτά είναι καθημερινά συμβάντα που κοστίζουν τα μέγιστα.

Ακόμα καλύτερα, ο ντόπιος εργαζόμενος δεν θα χρειαστεί να εκπαιδευτεί ξανά, ενώ οι προσωρινοί ή εποχιακοί εργαζόμενοι από το εξωτερικό χρειάζονται εκπαίδευση ξανά και ξανά, κάθε φορά που εισάγεται μια νέα "φουρνιά" προσωρινών εργαζόμενων.

Το πρόβλημα εξειδικευμένων και ανειδίκευτων εργατών λύεται ακόμα βαθύτερα αν δώσουμε έμφαση όχι στην εκπαίδευση αλλά στην Παιδεία. Η Παιδεία - εντός και εκτός σχολείων - κατέχει τεράστια διαφορά από την απλή εκπαίδευση. Η εκπαίδευση ασχολείται με την εξειδικευμένες δεξιότητες: αφορά συγκεκριμένα εργαλεία, συγκεκριμένες μεθόδους, συγκεκριμένες διαδικασίες. Κάθε φορά που μια μορφή παραγωγής αναβαθμίζεται σε άλλη (πχ. από τον ατμό στον ηλεκτρισμό, από τον ηλεκτρισμό στα ηλεκτρονικά, από τα ηλεκτρονικά στα λογισμικά, από τα λογισμικά στην τεχνητή νοημοσύνη, και διαρκώς με την μετάβαση από μια υποδιαίρεση της επικρατούσας μορφής παραγωγής σε άλλη υποδιαίρεση), ο εργαζόμενος χρειάζεται κάθε φορά νέα ειδική εκπαίδευση.

Ενώ ο εργαζόμενος που κατέχει Παιδεία ξέρει πως να μαθαίνει, γνωρίζει πως να εκπαιδεύεται και να αυτο-εκπαιδεύεται• γνωρίζει το τί γνωρίζει και το τι δεν γνωρίζει, δηλ. γνωρίζει τα όρια του, τα πλεονεκτήματα του και τα ελλείμματα του. Οι βιομήχανοι θα κέρδιζαν πολύ περισσότερα αν συνέβαλλαν στο να λειτουργεί καλύτερα η Παιδεία στον τόπου μας, τόσο εντός σχολείων όσον και εκτός (μέσω των ΜΜΕ, κοινωνικών δραστηριοτήτων ΚΑΙ στον χώρο εργασίας). Γιατί θα είχαν ενώπιον τους μια τάξη εργαζομένων που είναι πολύ πιο ικανή και πολύ πιο παραγωγική, καθώς και πολύ πιο εύκολα προσαρμόσιμη στις διαρκείς μεταλλάξεις που υπόκεινται οι συγκεκριμένες συνθήκες και μέθοδοι της παραγωγής.

Επιπλέον, μια πολύ απλή αλλαγή στην πρακτική της κατανομής εργασιών και καθηκόντων στην βιομηχανία παρέχει την δυνατότητα για καλλιέργεια ικανότατου εργατικού δυναμικού: αυτή επιτυγχάνεται με την εκ περιτροπής ανάθεση καθηκόντων και εργασιών, την εκπαίδευση του εργαζόμενου σε όλα, σε όσον το δυνατόν περισσότερες εργασίες που υπάρχουν στην συγκεκριμένη μονάδα παραγωγής (εργοστάσιο, εργαστήριο, εργοτάξιο). Ο εργαζόμενος που ξέρει ότι θα περάσει δύο ώρες μεταφέροντας κιβώτια από την αποβάθρα και αργότερα δύο ώρες στο γραφείο δακτυλογραφώντας εκθέσεις, μέρος του απογεύματος στο ταμείο και το υπόλοιπο καθαρίζοντας τις μηχανές ή το πάτωμα, θα είναι πολύ πιο άνετος και πρόθυμος για εργασία και θα έχει πολύ περισσότερα να δώσει στην παραγωγή σε σύγκριση με τον εργαζόμενο που υποβιβάζεται στο να λειτουργεί απλώς ως ένα εξάρτημα μιας μηχανής για οκτώ ή δώδεκα ώρες κάθε μέρα.

Η εκ περιτροπής ανάθεση καθηκόντων εμπλουτίζει το εργατικό δυναμικό, και αναβαθμίζει τους εργαζόμενους σε παραγωγούς. Ακόμα πιο σημαντικό, βοηθά τον κάθε εργαζόμενο να γνωρίσει το πως και γιατί γίνονται τα πράγματα με τον άλφα ή βήτα τρόπο, έτσι ώστε να μην χρειάζεται διαρκώς επίβλεψη και αυστηρή καθοδήγηση ή επίπληξη από επιστάτες. Οι εργαζόμενοι αυτο-επιστατούνται διότι γνωρίζουν τις παραμέτρους της παραγωγής. Η σπατάλη ακριβού χρόνου για επιστάτες και διευθυντικό προσωπικό ελαττώνεται κατακόρυφα όταν οι εργαζόμενοι μπορούν να αναγνωρίσουν από μόνοι τους, μέσα από τα πολλαπλά βιώματα της παραγωγής το πως και γιατί η κάθε πράξη γίνεται με τον συγκεκριμένο τρόπο. Και... σύντομα οι εργαζόμενοι που τυγχάνουν αυτής της πολύπλευρης ανάθεσης καθηκόντων αρχίζουν να προσφέρουν εμπνεύσεις και εισηγήσεις για την βελτίωση των καταστάσεων, βελτιώνοντας την διαδικασία παραγωγής. Διότι εκεί, μέσα στις λεπτομέρειες της παραγωγής ευρίσκεται και ο σπόρος της ανακάλυψης και της εφεύρεσης. Η ευρεσιτεχνία, η κατά κυριολεξίαν επινόηση, είναι ακριβώς αυτό: η επένδυση της νόησης επί της τεχνικής. Ο νούς που έχει την δυνατότητα για επινόηση είναι εκείνος που αφ' ενός τροφοδοτείται με την γνώση της λεπτομέρειας των αναγκών της παραγωγής μέσω έκθεσης στα πολύπλευρα της βιώματα, και επίσης έχει την ευκαιρία να αξιοποιήσει τον χρόνο της "άμυαλης" ή "ανεγκέφαλης" παραγωγής (την ώρα που καθαρίζουμε, πακετάρουμε, κλαδεύουμε, βιδώνουμε) για να αναμασήσει και επεξεργαστεί αυτή την γνώση. Από εκεί ξεφυτρώνει το "αχά!" της επινόησης.

Όλα αυτά συντείνουν στην κερδοφορία με τρόπους που το πεπερασμένο, ρατσιστικό και ανήθικο βιομηχανικό πρότυπο του "φέρε μαύρους αμόρφωτους εργάτες, φτηνή εργατική δύναμη να τους εκμεταλλευτούμε όσον μπορούμε" δεν μπορεί καν να συγκριθεί σε αποτελεσματικότητα.

Η συμμετοχή των εργαζομένων σε πολλαπλές όψεις της παραγωγής ανοίγει και το άλλο σκέλος του διαλόγου που οι στενόμυαλοι βιομήχανοι δεν θέλουν να ακούσουν: συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή.  

Παρ' όλον που η συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή εφαρμόζεται σε πολλές χώρες, στην Κύπρο υπάρχουν συνθήκες που σήμερα είναι πολύ διαφορετικές από τις πλείστες τέτοιες χώρες. Σε εκείνες, υπάρχει ένα Κράτος που λειτουργεί και μια κεφαλαιοκρατία που βιώνει τον κύκλο

επένδυση-►παραγωγή-►πωλήσεις-►κερδοφορία-►επένδυση, σε συνθήκες ομαλότητας. Στην Κύπρο του σήμερα για πολλούς και διάφορους λόγους ούτε το Κράτος ούτε η κεφαλαιοκρατία λειτουργούν. Σε αυτές τις συνθήκες, όπου η εξουσία του κεφαλαίου πεθαίνει μαζί με το Κράτος διότι το σύστημα τους δεν είναι λειτουργικό αλλά και όπου ταυτόχρονα δεν υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις να το αντικατασταστήσουν (ένα μετέωρο βήμα λοιπόν μεταξύ κεφαλαιοκρατίας και σοσιαλισμού), η συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή επιτυγχάνει τα εξής:

► μειώνει τον αριθμό (και το κόστος) αναγκαίων διευθυντών γιατί οι πλείστοι εργαζόμενοι αυτοδιευθύνονται,

► παρέχει επιπρόσθετα κίνητρα (όχι χρηματικά αλλά ηθικά, κοινωνικά και ψυχολογικά κίνητρα) στους εργαζόμενους να διαχειρίζονται τις υποθέσεις της επιχείρησης σαν δικές τους,

► καρπώνεται την πείρα και γνώση των εργαζόμενων και την επενδύει μέσα στην διαδικασία αποφάσεων,

► συμβάλλει στην δημιουργία μιας ακόμα πιο παραγωγικής ομάδας εργαζομένων,

► αξιοποιεί την πιο παραγωγική μερίδα του πληθυσμού μας που σήμερα παραμένει έξω από την παραγωγή σε σχεδόν 50% ανεργία: την νεολαία.

Υπάρχουν πολλά άτομα σήμερα ανάμεσα στους νέους - κυρίως άτομα κάτω των 45 - που είτε συνειδητά είτε ενστικτωδώς κλίνουν προς το να εκτιμούν και επιζητούν την εργασία με νόημα πολύ περισσότερο από τις προηγούμενες γενεές. Η συμμετοχή στις αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή παρέχει τέτοιο νόημα. Οι πλείστοι απέχουν από την πολιτική ζωή (συχνά δεν ψηφίζουν), στις εργασίες τους (όσοι λίγοι έχουν εργασία) ΔΕΝ βρίσκουν ευκαιρίες για συμμετοχή στις διαδικασίες αποφάσεων, και η δημιουργική τους δυνατότητα αντί να επενδύεται για το όφελος της κοινωνίας σπαταλείται σε ανώφελες ή καταστροφικές δραστηριότητες (ψώνια για αχρείαστα εμπορεύματα, επένδυση χρόνου στο θεαθήναι, συμμετοχή σε ποδοσφαιρικές συγκρούσεις, κλπ.). Η ικανότητα τους υποτονεί και αναμένει με απόγνωση να αξιοποιηθεί κάπου με νόημα. Η συμμετοχή αυτής της γενιάς των εργαζομένων στις αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή είναι η οδός μέσω της οποίας αυτά τα άτομα μπορούν να εγκολπωθούν όχι μόνο σε μια νέα μορφή εργοδότησης, αλλά πιο σημαντικά, να αξιοποιηθούν παραγωγικά για το γενικό όφελος της κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο η βιομηχανία οφελείται και ταυτόχρονα οφελείται άμεσα και η ευρύτερη κοινωνία.

Αν διαβάσετε τις δηλώσεις των ΕΒΕ πιο κάτω θα δείτε πως δεν έχουν ιδέα για αυτά τα θέματα και ούτε καν τους απασχολούν.

Το άλλο που ζητούν είναι φορολογικές απαλλαγές. Με άλλα λόγια, ζητούν οικονομική ενίσχυση. Και γιατί; Ο λόγος δεν είναι μόνο το ότι οι πλείστοι βιομήχανοι είναι πλεονέκτες. Ναι, πολλοί είναι, αλλά υπάρχουν και οι αντικειμενικές συνθήκες που τους πιέζουν να ζητούν φορολογικές απαλλαγές. Κύριος παράγοντας σε αυτό είναι η έλλειψη ρευστού. Από τότε που έγινε η κρατική ληστεία των καταθέσεων (το γνωστό "κούρεμα" του 2013) δεν υπάρχει το χρηματικό συνάλλαγμα για να γίνονται οι καθημερινές πράξεις (κυρίως πληρωμές) ώστε η κάθε επιχείρηση να μπορεί να λειτουργεί όπως πρέπει. Ακόμα και οι εταιρείες που είναι σε πολύ καλή μοίρα, δυσκολεύονται να κινηθούν γιατί δεν υπάρχουν τα μετρητά. Όλοι χρωστούν σε όλους και όλοι έχουν να παίρνουν από όλους, μα αυτό δεν παράγει μετρητά για να σπάσει ο κύκλος.

Οι κοντόφθαλμοι βιομήχανοι νομίζουν πως αν τους χαριστούν οι φόροι θα γλυτώσουν λίγα έξοδα και θα τους μείνουν λεφτά για πληρωμές ή για να υλοποιήσουν κέρδη. Λάθος! Η ρευστότητα ΟΥΔΕΠΟΤΕ αποκαταστάθηκε σε καμία χώρα που βιώνει κρίση, με το να γίνοντα δωρεές στους βιομήχανους. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Οι απαλλαγές και χαλαρώσεις σε φόρους και δάνεια που στοχεύουν στην ανακούφιση του απλού λαού είναι πάντα αυτό που πυροδοτεί την επανεκκίνηση της οικονομίας. Όταν οι εργαζόμενοι επωφεληθούν με τέτοια μέτρα, αρχίζουν να μπορούν να ξοφλήσουν τα χρέη τους και να μπορούν να ψωνίσουν πιο άνετα. Όταν ένας λαός πληρώνεται για να εργάζεται και δύναται να ψωνίσει, αρχίζει πάλιν η δυνατότητα για τις βιομηχανίες να μπουν ξανά στον κύκλο

επένδυση-►παραγωγή-►πωλήσεις-►κερδοφορία-►επένδυση. Όταν οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να αγοράσουν, ούτε και οι βιομήχανοι θα πραγματώσουν ποτέ κέρδη.

Με άλλα λόγια, οι βιομήχανοι θα έπρεπε να ζητούν απαλλαγές και χαλαρώσεις σε φόρους και δάνεια για τον απλό λαό της καθημερινής ζωής, και όχι για τους εαυτούς τους. Διότι δεν είναι οι βιομηχανίες που πραγματώνουν τα κέρδη: ο απλός λαός, στον διπλό του ρόλο ως εργαζόμενος και ως αγοραστής είναι που παράγει τα κέρδη για τις βιομηχανίες. Μόνο οι πλέον εγωιστές κεφαλαιοκράτες και αυτοί με τις εμμονές για βραχυπρόθεσμα κέρδη ζητούν φοροαπαλλάξεις για τις επιχειρήσεις τους: δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ακόμα και αν αυτοί λάβουν φοροαπαλλάξεις και άλλα οφέλη, ενόσω ο λαός δεν έχει εργασίες με εισόδημα οι εταιρείες δεν πρόκειται να του πουλήσουν τίποτα.

Τα πιο πάνω ισχύουν πιο έντονα για τις βιομηχανίες που παράγουν είτε απευθείας για την τοπική αγορά, είτε για το Κράτος. Και στις δύο περιπτώσεις, αν ο λαός δεν μπορεί να αγοράσει προϊόντα, ή να πληρώσει φόρους, οπότε ούτε και το Κράτος θα μπορεί να πληρώσει τις βιομηχανίες, τότε ο κύκλος της παραγωγής και αγοράς θα παραμένει παράλυτος.

Ισχύουν λιγότερο για τις εταιρείες που παράγουν για το εξωτερικό. Αλλά και για εκείνες ισχύουν αυτά, έστω σε μικρότερο βαθμό: ισχύουν γιατί και αυτές οι βιομηχανίες εξαγωγών πρέπει να στηριχτούν σε άλλες εγχώριες βιομηχανίες για υπηρεσίες όπως μεταφορές, πρώτες ύλες, υλικά πακεταρίσματος, φορτώσεις-εκφορτώσεις, καύσιμα, κοκ, όπου όλα αυτά συνεχίζουν να υπάγονται στους γενικότερους νόμους της παραλυμένης οικονομίας.

Το πρότυπο σκέψης με βάση το οποίο κινούνται βιομήχανοι και Κράτος έχει ήδη ξεπεραστεί από τα μέσα του 1800 κάτι• τότε ήταν που η επιστήμη ανεκάλυψε το αυταπόδεικτο: ότι η κινητήρια δύναμη της παραγωγής δεν είναι ούτε οι μηχανές, ούτε τα καύσιμα, ούτε το κεφάλαιο, αλλά απλά η ανθρώπινη εργασία. Ο εργαζόμενος λαός είναι που παράγει τα εμπορεύματα, και ο ίδιος ο λαός είναι που αγοράζοντας τα πραγματώνει το κέρδος που οικειοποιείται ο βιομήχανος. Χωρίς τον εργαζόμενο λαό δεν υπάρχει ούτε αγορά, ούτε παραγωγή. Αυτό ισχύει ακόμα και για τις εταιρείες των οποίων οι πελάτες είναι Κράτη ή άλλες εταιρείες, εγχώριες ή και του εξωτερικού. Και αυτές οι οντότητες (Κράτη, εταιρείες) έχουν μόνο την αγοραστική δύναμη που τους προσδίδει ο εργαζόμενος και φορολογούμενος λαός. Η παραίσθηση πως τάχα η βιομηχανία "θα πάει μπροστά" αν δωθούν λεφτά, φορολογικές απαλλάξεις, κλπ. στους βιομήχανους, έχει αποδομηθεί από την επιστήμη και καταδειχθεί ως άτοπη. Αλλά παραμένει άκρως ελκυστική διότι μοιάζει πως θα "διορθώσει τα πάντα". Ενώ όλοι οι οικονομολόγοι - τόσον οι μαρξιστές όσον και οι αντιμαρξιστές - συμφωνούν ότι σε μια οικονομική κρίση όπου η ρευστότητα έχει αποτελματωθεί, η λύση είναι πάντα αυτή: δημιουργούμε ελαφρύνσεις φόρων και δανείων για τον εργαζόμενο λαό, παρέχουμε εργασία και βιώσιμα εισοδήματα στον κόσμο. Αυτό, αρκεί για να αρχίσει να κινείται η οικονομία και να συσσωρευτεί ξανά συνάλλαγμα για τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

Επιπλέον, αν δωθούν ελαφρύνσεις και υποστήριξη σε μικρομεσαίους παραγωγούς, ιδίως αν αυτοί είναι οργανωμένοι σε συνεταιρισμούς γεωργών-παραγωγών-εργατών, ή σε συλλογικά ιδιόκτητες μονάδες παραγωγής, σε κολλεκτίβες και κοινόβια, συντεχνίες και μη-κερδοσκοπικούς οργανισμούς, η επανεκκίνηση της βιομηχανίας γίνεται ακόμα πιο εύκολη.

Όλα αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για τον πλεονέκτη βιομήχανο που απλώς θέλει να εισπράξει και να μην δώσει τίποτα στην κοινωνία.

Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας είναι πως κόντρα στο τι λέει η επιστήμη της Πολιτικής Οικονομίας οι πλείστες απαιτήσεις των βιομηχάνων είναι για διάφορα είδη χρηματοδοτήσεων. Ζητούν απαλλάξεις και χαλαρώσεις σε φόρους, πρόσβαση σε χρηματικές δωρεές και δάνεια, και δωρεάν εξυπηρετήσεις από τα πανεπιστήμια, το Κράτος, και την ευρύτερη κοινωνία. Ένα πολύ καλό παράδειγμα που εμπερικλείει όλες αυτές τις προβληματικές κατευθύνσεις είναι η μέγάλη απάτη που αφορά τις οικοδομές.

Οι μεγαλο-εργολάβοι ως επί το πλείστον, κατέχουν εξαιρετικά σημαντικές θέσεις κοντά στα κόμματα, στον κλήρο (εκκλησία), στο Κράτος και στο χρηματικό Κεφάλαιο (τράπεζες), που τους επιτρέπει διαρκώς να λαμβάνουν τεράστια αδικαιολόγητα δάνεια για οικοδόμηση τεραστίων έργων (πύργους, πολυκατοικίες, αχρείαστα έργα υποδομής όπως την σήραγγα στο χωριό Κάτω Μονή), τα οποία έργα μένουν σχεδόν πάντα αναξιοποίητα: τα γραφεία ή διαμερίσματα σε αυτά τα κτίρια είναι πανάκριβα και δεν τα ενοικιάζει κανένας, οι δρόμοι μένουν αχρησιμοποίητοι, οι πύργοι άδειοι. Ήτοι πρόκειται για κατασπατάληση πόρων εκ μέρους αυτής της βιομηχανίας - η οποία όμως λόγω της στενής της σχέσης με την εξουσία συνεχίζει ακάθεκτη να κτίζει σπαταλώντας περισσότερους πόρους και καταστρέφοντας όλο και περισσότερο το περιβάλλον μας.

Το φαινόμενο αυτό έχει αναγνωριστεί από την σύγχρονη οικονομολογία και ονομάζεται "υπερ-χρηματοδότηση" (over-financialization). Σχεδόν ομόφωνα, διεθνείς οικονομολόγοι πολλών διαφορετικών σχολών σκέψης και ανάλυσης αποδίδουν την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-2010 σε αυτή ακριβώς την πρακτική: την ανεξέλεγτη χρηματοδόση /δανειοδότηση που έχει στόχο να παράγει κέρδη όχι από την παραγωγή και πώληση, αλλά από την δανειοδότηση. Η τάση για αυτή την καταστροφική πολιτική άρχισε στις ΗΠΑ από τις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά διατηρήθηκε υπό έλεγχο λόγω νομικών μέτρων και ρυθμίσεων. Στη δεκαετία του 1980 οι νόμοι ρύθμισης του Χρηματοπιστωτικού Κεφαλαίου ακυρώθηκαν, και άρχισε μια ανεξέλεγκτη πορεία υπερ-χρηματοδότησης /υπερ-δανειοδότησης που πρώτα γέννησε μερικές μικρές κρίσεις και αργότερα την "μεγάλη κρίση" του 2007-2010 που εξαπλώθηκε σε όλα τα μέρη του πλανήτη που διασυνδέονται οικονομικά με τις ΗΠΑ. Οι δικοί μας υπερηλίθιοι ΚΑΙ πλεονέκτες τραπεζικοί ακολούθησαν αυτή την πρακτική και με διάφορες μεγάλες και πολλές μικρές υπερβολικές δανειοδοτήσεις (που συμπεριλαμβάνουν αγορά μετοχών και της μορφής δανείων που ονομάζονται ομόλογα), εξέθεσαν τις τράπεζες τόσο πολύ που αντί κερδοφορίας από τα δάνεια έφτασαν στο σημείο κατάρρευσης.

Οι απαιτήσεις των βιομηχάνων για χρηματοδοτήσεις είναι απλώς το να επεκταθεί η σπάταλη ανοησία των τραπεζών πρός τις δικές τους εταιρείες, όπως ήδη προεκτείνεται και προς τους εργολάβους.

 

Τι προτείνει για τις επενδύσεις η πολιτική οργάνωση Εμείς Οι Πολίτες (ΕΟΠ)

Έχουμε δημοσιεύσει ένα κείμενο όπου παραθέτουμε τα σημαντικά στοιχεία μιας εκ των προτάσεων της κίνησης ΕΟΠ για τις επενδύσεις. Εν περιλήψει - και αυτό αφορά κυρίως τις συγκεκριμένες επενδύσεις από το εξωτερικό που τώρα γίνονται στην Κύπρο σε εργολάβους και σε σπάταλα έργα - η κίνηση ΕΟΠ εισηγήθηκε να δεσμεύονται δια νόμου οι επενδυτές νώστε το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσης τους να στοχεύει στο κτίσιμο κατοικιών για τους απλούς ανθρώπους, με προσιτά ενοίκια: αυτό θα ανακουφίσει άμεσα την κοινωνία μας από το νεοφανές πρόβλημα έλλειψης στέγης και την ανακούφιση του άστεγου μέρους του πληθυσμού μας - πράγμα που έχει σίγουρα ανθρωπιστική αξία ΚΑΙ είναι κερδοφόρο - αλλά πιο σημαντικά, φέρνει ξανά την οικοδομική εργολαβία πίσω μέσα στον χώρο της νούσιμης παραγωγής με νόημα προς ικανοποίηση αληθινών ανθρώπινων αναγκών, και βάζει φρένο στην αχρείαστη σπατάλη πόρων όπου κτίζονται μεγάλα έργα που δεν μπορεί κανείς να τα αξιοποιήσει.

Δεδομένου ότι το θέμα των επενδύσεων από το εξωτερικό αφορά και την εξωτερική πολιτική της χώρας μας και τις σχέσεις μας με άλλες χώρες, η πρόταση κατατέθηκε με επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Παρακαλούμε μελετήστε το κείμενο της εδώ:

■ Μπράβο στο ΕΟΠ και τον Γιώργο Κουντούρη ~ Οικονομία και πραγματικότητα

https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/04/blog-post_4.html

Θα ήταν πολύ απλό να επεκταθούν αυτά τα μέτρα ώστε ΟΛΕΣ οι επενδύσεις της βιομηχανίας γενικά, να αρχίσουν να στοχεύουν στην ικανοποίηση ανθρωπίνων αναγκών αντί στην εξαγωγή κάποιου πρόσκαιρου οφέλους για μερικούς βιομήχανους και τραπεζικούς μέσω "κόλπων" με τις χρηματοδοτήσεις.

Υπάρχουν πολλοί τομείς όπου η εγχώρια βιομηχανία θα μπορούσε να στοχεύσει στο να αυξηθεί η αυτάρκεια της Κύπρου σε τροφές, ρούχα, υποδήματα, απλά εργαλεία, καύσιμα, φάρμακα, στέγη. Ενώ αντιθέτως, η μεγαλύτερη μερίδα των κορυφαίων βιομηχάνων και των πανεπιστημίων με τα οποία συνεργάζονται, επιδίδονται σε φαντασιώσεις πως τάχα η Κύπρος θα αρχίσει να παράγει ρομπότ, διαστημόπλοια, κβαντικούς υπολογιστές και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ενώ ο λαός μας - δηλαδή οι εργαζόμενοι που θα παραγάγουν αυτά τα πράγματα - παραμένουν ξυπόλητοι, άστεγοι, ασθενείς, τρέφονται λανθασμένα, δεν γυμνάζονται, και με κάθε νέα γενεά είναι όλο και πιο αμόρφωτοι.

Είμαστε κυριολεκτικά οι αππωμένοι χώρκατοι που - προδώνοντας την αγνότητα του λαού της υπαίθρου, αυτήν που κατείχαν οι απλοί και έντιμοι κάτοικοι των χωριών όπου κάποτε χωριάτης εσήμαινε "πραγματικός άνθρωπος" - ζούμε μες τις λάσπες και φανταζόμαστε πως είμαστε πιλότοι σε διαστημόπλοια. Η τάξη των βιομηχάνων μας είναι το αποκορύφωμα αυτής της τριτοκοσμικής νοοτροπίας.

Μετά τις δηλώσεις των ΕΒΕ

Μετά τις δηλώσεις των ΕΒΕ (θα τις δείτε πιο κάτω), όπου διαφαίνεται καθαρά ότι αυτά που ζητούν είναι να πάρουν οι ίδιοι οφέλη από την κοινωνία αλλά να μην δώσουν τίποτα, χρειάζεται να δούμε και ακόμη τρία στοιχεία:

ο- τα ορθά αιτήματα που έχουν, και τις παραλείψεις τους,

ο- την ανύπαρκτη τους σχέση με τον στρατό ενώ ζούμε σε μια κατεχόμενη χώρα,

ο- θέματα οικολογίας και λαϊκής αυτοδιαχείρησης.

Τα ορθά αιτήματα που έχουν, και οι παραλείψεις

Πολύ ορθά οι βιομήχανοι εισηγούνται να γίνεται συμψηφισμός "των ποσών που οφείλει μια εταιρεία στο Κράτος με τυχόν ποσά που έχει να παίρνει από το Κράτος, ένα αποδοτικότερο σύστημα επιστροφής του ΦΠΑ από το κράτος προς τις επιχειρήσεις και την επέκταση του δικτύου Συμφωνιών αποφυγής διπλής φορολογίας (Double Taxation Treaties / Agreements)." Όλα αυτά πολύ ορθά. Αλλά το ίδιο σύστημα οφειλών ήδη ισχύει και ανάμεσα στις εταιρείες τους. Γιατί δεν δημιουργούν ένα απλό σύστημα λογιστικής και νομικών εγγράφων με το οποίο να γίνεται διαρκής συμψηφισμός των οφειλών ανάμεσα τους, ώστε ως επί το πλείστον οι συνδυαλλαγές τους να γίνονται με ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών; Αυτό μπορεί να εξυπηρετήσει κάλλιστα όλους ενόσω συνεχίζεται η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όπου η ρευστότητα σε συνάλλαγμα είναι σχεδόν μηδενική.

Με αυτόν το τρόπο, οι πληρωμές ανάμεσα σε εταιρείες θα μπορούν να γίνονται ως επί το πλείστον χωρίς λεφτά αλλά σε είδος, και το λίγο ρευστό που υπάρχει θα μπορεί να αξιοποιηθεί για την πληρωμή των μισθών για τους εργαζόμενους. ΑΥΤΟΙ - οι μισθοί - είναι το κλειδί για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Με αυτούς τους μισθούς είναι που θα αγοράσουν οι άνθρωποι τα εμπορεύματα που παράγει η βιομηχανία!

Το ίδιο θα μπορούσε να στηθεί και για τον απλό πληθυσμό. Ένα σύστημα δούναι και λαβείν (που σήμερα μπορεί πολύ εύκολα να υποστηριχθεί με πλαστικές ψηφιακές κάρτες και υπολογιστές), θα μπορούσε να εξολοθρεύσει ένα τεράστιο μέρος της παράλυσης που σήμερα αδρανοποιεί την οικονομία. Με αυτή την απλή μέθοδο η έλλειψη ρευστότητας σε συνάλλαγμα παρακάμπτεται με ανταλλαγές προϊόντων, υπηρεσιών και με συμψηφισμό των αμοιβαίων οφειλών. Έχουν περάσει πάνω από οκτώ χρόνια από την έκρηξη στο Ζύγι που πυροδότησε την παρούσα οικονομική κρίση την οποία επέτεινε και μονιμοποίησε το "κούρεμα". Γιατί δεν βρέθηκε ούτε μια εταιρεία μέχρι τώρα να προσφέρει αυτή την υπηρεσία στον κόσμο;

Το πιο πάνω είναι καλό παράδειγμα του πως θα μπορούσε εύκολα να θεμελιωθεί η οικονομική υποδομή της χώρας ώστε να ξεπεράσουμε την έλλειψη ρευστότητας. Αυτό το μέτρο θα μπορούσε να διατηρηθεί και επεκταθεί στο μέλλον, έτσι ώστε να συμβάλει σε ένα νέο σχήμα πληρωμών που θα διευκολύνει την αγορά αφάνταστα. Αλλά οι βιομήχανοι δεν ενδιαφέρονται. Είναι η έλλειψη οράματος που τους εμποδίζει; Ή μήπως έχουν συμφέροντα ώστε να διαιωνίζεται η στασιμότητα;

Με τον ίδιο τρόπο, όπως παραμένουν σε απραξία για την οικονομική υποδομή της χώρας, παραμένουν σε απραξία και για την παραγωγική υποδομή.

Η παντελής και ηθελημένη άγνοια για τις ανάγκες για βελτίωση της βιομηχανικής /παραγωγικής υποδομής της χώρας είναι διάχυτη και διαφανής. Γιατί δεν ακούμε να ζητούν οι βιομήχανοι μέτρα που θα στοχεύουν στην ενεργειακή ή παραγωγική απεξάρτηση της Κύπρου, ή στην δημιουργία φτηνών μέσων μεταφοράς και συγκοινωνιών για τον πληθυσμό (τράμ, λεωφορεία, μετρό, τραίνα) ενώ οι βιομήχανοι και έμποροι εμμένουν στην κυριαρχία του αυτοκινήτου επί της ζωής μας; Τους ακούμε να φαντασιώνονται πως θα συνδέσουν την σχεδόν ανύπαρκτη μας βιομηχανία με υπολογιστικό νέφος (cloud computing) σε μια χώρα όπου το διαδίκτυο καταρρέει κάθε πρωί γύρω στις 8πμ. (όταν όλα τα γραφεία συνδέονται ταυτόχρονα με το δίκτυο), ή όποτε βρέχει, ή όποτε περάσει ένα φορτηγό πάνω από κάποια σημεία του δρόμου (πάνω από τις υπόγειες τηλεφωνικές γραμμές). Δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα απλά μα φαντασιώνονται τους εαυτούς τους ικανούς για τα πολύπλοκα.

Η ανύπαρκτη τους σχέση με τον στρατό ενώ ζούμε σε μια κατεχόμενη χώρα

Το θέμα συνεργασίας της Βιομηχανίας με τον στρατό για σκοπούς αμοιβαίας εξυπηρέτησης είναι τεράστιο. Αλλά με απλά παραδείγματα μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό και ανάγλυφο.

ο- Μια οικοδομική βιομηχανία μπορεί πολύ εύκολα να κατασκευάσει έτοιμα (χυτά σε καλούπια) καταφύγια και φυλάκια από σιδηροπαγές σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ) τα οποία να μεταφέρονται με φορτηγά σε θέσεις μάχης και να θάβονται ή να τοποθετούνται με χώματα και πέτρες για να αξιοποιηθούν ως οχυρωμένα πυροβολεία, πολυβολεία, ολμοβολεία, παρατηρητήρια, καθώς και για καταφύγια για τον πληθυσμό. Σε διάστημα ενός χρόνου μπορούν να κατασκευαστούν χιλιάδες τέτοια και να οχυρωθεί ολόκληρη η γραμμή αντιπαράταξης. Η ίδια επιχείρηση, όταν αντιμετωπίζει περιόδους όπου έχει εποχιακή ή προσωρινή ανάγκη από προσωπικό για να προλάβει κάποιο χρονοδιάγραμμα, θα μπορούσε να οφεληθεί από την εργασία στρατιωτών στις εγκαταστάσεις ή στα εργοτάξια της.

ο- Με την ίδια ευκολία οι βιομήχανοι θα μπορούσαν να είχαν κατασκευάσει αντιαρματικές τάφρους σε όλο το μήκος της γραμμής αντιπαράταξης (ή όπου προνοούν τα σχέδια αμύνης) - οι εργασίες αυτές είναι εύκολες και γρήγορες, συνήθως απαιτούν μόνο μερικά χωματουργικά μηχανήματα (μπουλντόζες και παρόμοια). Το στράτευμα θα μπορούσε να βοηθήσει την εταιρεία με την συντήρηση των οχημάτων της, ή των εγκαταστάσεων της (βάψιμο, καθάρισμα, ανακύκλωση υλικών, κλπ).

ο- Ο στρατός θα μπορούσε να βοηθήσει τις κοινότητες της υπαίθρου σε εποχές συγκομιδής πχ. της ελιάς, και ο λαός της υπαίθρου να βοηθήσει τον στρατό με χίλιους τρόπους (πχ. προμήθειες σε φρέσκες τροφές, πληροφορίες, οδήγηση οχημάτων, απλές κατασκευές {πχ. πλιθάρι} και άλλα πολλά).

ο- Η βιομηχανία μεταλλουργίας θα μπορούσε πολύ εύκολα να κατασκευάσει τα γνωστά μικρά αυτόματα όπλα Στεν, που παραμένουν ιδανικά για μάχες εντός πόλεων και κατοικημένων περιοχών.

ο- Οι βιομηχανίες οινοπνευματωδών και καυσίμων εύκολα μπορούν να κατασκευάσουν μείγμα βενζίνης με 9% οινόπνευμα για καλύτερη και πιο φτηνή λειτουργία των στρατιωτικών οχημάτων.

ο- Η νέα βιομηχανία ανακύκλωσης εύκολα μπορεί να κατασκευάσει καύσιμα ντήζελ από ανακυκλωμένα φυτικά έλαια (πχ. από μαγειρεία) για τις ανάγκες κίνησης των στρατιωτικών οχημάτων ντήζελ.

ο- Γιά όλα τα πιο πάνω, ο στρατός θα μπορούσε να ανταποδώσει στις εταιρείες προσφέροντας ανειδίκευτους και ειδικευμένους στρατιώτες για εργασίες.

Όλα μπορούν να γίνουν εύκολα. Έπρεπε να γίνονται για 45 χρόνια τώρα! Αλλά δεν είναι αργά: ακόμα και τώρα και το Κεφάλαιο και το Κράτος μπορούν να θέσουν τις ανάγκες της κοινωνίας στην κορυφή των προτεραιοτήτων και το αποτέλεσμα θα είναι ταυτόχρονα όφελος προς την κοινωνία ΚΑΙ κερδοφορία για τις εταιρείες.

Θέματα οικολογίας και λαϊκής αυτοδιαχείρησης

Το κλειδί είναι ο προσανατολισμός της Βιομηχανίας προς τις ανάγκες της κοινωνίας. Για παράδειγμα οι βιομήχανοι ορθώς λεν πως θέλουν να αναπτύξουν τις "εναλλακτικές πηγές ενέργειας". Μα μέχρι τώρα οι μόνες τέτοιες μορφές "οικολογικής ανάπτυξης" που έκαμαν είναι οι τεράστιες ανεμογεννήτριες που καταστρέφουν την φύση και παράγουν σχετικά μικρό ποσοστό ενέργειας, και τα "πάρκα" παραγωγής ηλεκτρισμού από τον ήλιο (φωτοβολταϊκά), τα οποία καταλαμβάνουν μεγάλες εκτάσεις χωρίς να παράγουν σημαντικές ποσότητες ρεύματος, και παράγονται από υλικά τα οποία είναι καταστροφικά για το περιβάλλον.

Στα θέματα παραγωγής ενέργειας, η εμμονή των βιομηχάνων είναι στον συγκεντρωτισμό: μεγάλα έργα, μεγάλες μονάδες παραγωγής που αναπόδραστα παράγουν μεγάλες ποσότητες ρύπων και έχουν τεράστιες απώλειες στην μεταφορά ρεύματος από μια περιοχή στην άλλη. Οικολογικό σημαίνει κατ' αρχήν τοπικό. Θα μπορούσαν εύκολα να στοχεύσουν σε μικρές μονάδες παραγωγής που να καθιστούν μικρές κοινότητες ή και φάρμες, σπίτια, αγροκτήματα, μικρές μονάδες παραγωγής, βιοτεχνίες εντελώς ενεργειακά ανεξάρτητες. Ειδικά στις παραθαλάσσιες περιοχές, η παραγωγή ρεύματος από τα κύματα είναι εύκολη, απαιτεί χαμηλή τεχνολογία, έχει αμελητέους ρύπους και μπορεί να αποδώσει πολλά. Επίσης στις ορεινές περιοχές η παραγωγή από την κίνηση του νερού σε χείμαρρους, ή από την καύση κοπριάς σε κτηνοτροφικές περιοχές - είναι όλα εφικτά έργα μικρής κλίμακος που θα μπορούσαν να αυξήσουν την βιομηχανική και οικονομική αυτάρκεια του λαού μας χωρίς να έχουν μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Αλλά οι βιομήχανοι θέλουν μόνο να μεγαλοπιάνονται. Ο καθείς τους οραματίζεται πως θα γίνει ο ενεργειακός βασιλέας.

Πολύ ορθά οι βιομήχανοι ζητούν:

"Ορθολογική/ βιώσιμη διαχείριση των αποβλήτων και εκτίμηση του δυναμικού/ικανότητας ηλεκτροπαραγωγής από αυτή τη δραστηριότητα στις Βιομηχανικές Περιοχές ή σε Βιομηχανικές/ Βιοτεχνικές Ζώνες", και, 

"Εγκατάσταση σταθμών επεξεργασίας ή/και προ-επεξεργασίας υγρών αποβλήτων από βιομηχανίες τροφίμων και λυμάτων σε όλες τις βιομηχανικές/ βιοτεχνικές περιοχές και ζώνες. "

Ακούσατε όμως να ζητούν να τεθούν αυτές οι μονάδες υπό την διοίκηση και τον έλεγχο της τοπικής ή ευρύτερης κοινωνίας; Σημειώστε ότι λέμε "κοινωνίας" και όχι "Κράτους". Αυτοί οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής από απόβλητα και επεξεργασίας λυμάτων θα είναι καταστροφή αν αφεθούν στον έλεγο του ανύπαρκτου και διάτρητα διεφθαρμένου Κράτους, ή στα χέρια των ίδιων των βιομηχάνων - που μέχρι τώρα η βαθμολογία που παίρνουν για αποδοτικότητα στις επιχειρήσεις τους και για οικολογική συνείδηση είναι κάτω από το μηδέν. Μόνο συμβούλια που αποτελούνται από εργαζόμενους, κάτοικους των επηρεαζόμενων περιοχών, επιστήμονες και τεχνικούς πολλών τομέων, και άλλους παρόμοιους κοινωνικούς θεσμούς μπορούν να διαχειριστούν την διοίκηση και επίβλεψη τέτοιων μονάδων που κατέχουν την δυνατότητα να καταστρέψουν την χώρα μας με το παραμικρό. Ποιός μπορεί να ξεχάσει την έκλυση αερίου που προέκυψε το 1984 στο Μποπάλ της Ινδίας από εργοστάσιο της εταιρείας Union Carbide, που σκότωσε 16,000 άτομα (τα πλείστα σε μερικά λεπτά), τραυμάτισε 600,000 άτομα, σκότωσε αμέτρητες χιλιάδες ζώα και καταδίκασε την περιοχή στο να μείνει δηλητηριασμένη και αβίωτη για δεκαετίες τώρα; Μπορούμε να αφήσουμε την επίβλεψη τόσο επικίνδυνων μονάδων στα χέρια μιας τάξης ανίκανων βιομηχάνων που μόνο να ζητούν οφελήματα ξέρουν;

Οι λύσεις για την επανεκκίνηση της Βιομηχανίας, σε γενικές γραμμές είναι:

ο- Ελαφρύνσεις φόρων και δανείων για τον εργαζόμενο λαό, εργασία και βιώσιμα εισοδήματα στον κόσμο. Επιπλέον, ελαφρύνσεις και υποστήριξη σε μικρομεσαίους παραγωγούς, ιδίως αν αυτοί είναι οργανωμένοι σε συνεταιρισμούς γεωργών-παραγωγών-εργατών, σε συλλογικά ιδιόκτητες μονάδες παραγωγής, σε κολλεκτίβες και κοινόβια, συντεχνίες και μη-κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Αυτά είναι απαραίτητα για να αρχίσει να κινείται η οικονομία και να συσσωρευτεί ξανά συνάλλαγμα για τις ανάγκες των επιχειρήσεων οπότε θα αρχίσει πάλιν να κινείται ο κύκλος της παραγωγής:

επένδυση-►παραγωγή-►πωλήσεις-►κερδοφορία-►επένδυση.

ο- Στόχευση της Βιομηχανίας στις ανάγκες του πληθυσμού, και πρωτίστως στην δημιουργία οικονομικής αυτάρκειας για την χώρα μας. Οι επενδύσεις να γίνονται στοχευμένα και δεν θα είναι ούτε για εξαγωγές ούτε και για γρήγορο κέρδος, αλλά προσανατολισμένες στους τομείς που παράγουν ρούχα, στέγη, τρόφιμα, φάρμακα, εργαλεία, απλές μηχανές, καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια.

ο- Εναρμόνιση της Βιομηχανίας με τις ανάγκες της Άμυνας με αμοιβαία οφέλη.

ο- Βελτίωση της βιομηχανικής /παραγωγικής υποδομής της χώρας.

ο- Συμμετοχή των εργαζόμένων στις διαδικασίες αποφάσεων, και συμμετοχή των πολιτών σε επιτροπές διοίκησης και ελέγχου συγκεκριμένων κρίσιμων ή επικίνδυνων μονάδων παραγωγής.

Στο κείμενο μας διαφαίνεται καθαρά ότι τρείς από τις θέσεις που έχει καταθέσει δημοσίως η οργάνωση ΕΟΠ μπορούν να καθοδηγήσουν την επανεκκίνηση της Βιομηχανίας σε ορθές κατευθύνσεις:

1. Συμμετοχή των εργαζομένων στις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων στις εταιρείες (μέρος του Πυλώνα Προγραμματικών Θέσεων της ΕΟΠ για την Οικονομία),

2. Ορθή Παιδεία, που να καθιστά τους ανθρώπους ικανούς για ανεξάρτητη και αυτόνομη κριτική σκέψη, ικανούς για προσαρμογή σε νέες συνθήκες, και ικανούς για ευέλικτη εκπαίδευση σε μεταβαλλόμενες συνθήκες παραγαγής (μέρος του Πυλώνα Προγραμματικών Θέσεων της ΕΟΠ για την Παιδεία και Τεχνολογία),

3. Επενδύσεις στοχευμένες στις ανάγκες του πληθυσμού - μέρος της πρότασης για τις επενδύσεις που δημοσιεύτηκαν μέ την επιστολή από τον Πρόεδρο της κίνησης ΕΟΠ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Όλα τα άλλα που ζητούν οι βιομήχανοι, φοροαπαλλαγές, χρηματοδοτήσεις, και δωρεάν εξυπηρετήσεις από τα πανεπιστήμια και το Κράτος ΟΥΔΕΝ όφελος θα έχουν είτε για την Βιομηχανία, είτε για την ευρύτερη κοινωνία. Θα γεμίσουν μόνο προσωρινά τα πορτοφόλια συγκεκριμένων που θα εξάγουν βραχυπρόθεσμο κέρδος και μετά θα συνεχίσει η παράλυση της Βιομηχανίας. Τα μέτρα που εισηγούμαστε, και ιδίως αν εφαρμοστούν ολιστικά, με πολύπλευρες εφαρμογές, είναι τα μόνο που μπορούν να παρέχουν ένα πλαίσιο μες το οποίο δύναται να γίνει και επανεκκίνηση και ορθή ανάπτυξη.

Πιο κάτω παρατίθενται οι δηλώσεις των βιομηχάνων, και μετά από αυτές περαιτέρω Αναγνώσματα και Παραπομπές.

Πέτρος Ευδόκας,

Φιλική Εταιρεία Κύπρου

http://filiki.etaireia.org/Filiki-Arxes-A3ies.pdf

* * *

■ Άμεσα τονωτικά μέτρα για επανεκκίνηση της βιομηχανίας

► Ενώ συνεισφέρει ένα μεγάλο ποσοστό στο ΑΕΠ (γύρω στο 8%), η βιομηχανία ήταν πάντα παραμελημένη στον τόπο μας. Οι εξελίξεις στην τεχνολογία ξεπερνούν όλους τους κλάδους της οικονομίας και είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για μια επιχείρηση. Η εικόνα της βιομηχανίας από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει αλλάξει. Η χώρα μας δεν είχε ποτέ βαριά βιομηχανία, ενώ εξαρτάται κυρίως από τις εισαγωγές. Η παγκοσμιοποίηση και ο ανταγωνισμός, μαζί με τα καλά τους, έχουν φέρει εμπόδια στη βιωσιμότητα κυπριακών επιχειρήσεων.

Φθηνά ξένα προϊόντα ανταγωνίζονται το υψηλό κόστος της κυπριακής παραγωγής. Βιομηχανίες με παραδοσιακά προϊόντα έβαλαν λουκέτο, ενώ πολλές κυπριακές βιομηχανίες που τα κατάφεραν έχουν περάσει στα χέρια της δεύτερης και τρίτης γενιά. Η λύση για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων είναι νέες αγορές (εξωστρέφεια) και νέα προϊόντα (καινοτομία).

Το κράτος έχει εκπονήσει μια νέα βιομηχανική πολιτική και έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας εύρωστης, ευέλικτης και τεχνολογικά ανεπτυγμένης βιομηχανίας με συναφείς υπηρεσίες, η οποία θα συνεισφέρει ουσιαστικά στην ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα της κυπριακής οικονομίας αλλά και στην ευημερία των πολιτών. Μάλιστα ο στόχος είναι όπως ξεπεράσει το 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2025. Τις απόψεις τους για το τι πρέπει να γίνει στη βιομηχανία καταθέτουν στον «Φ» εκπρόσωποι των δύο επαρχιών, Λευκωσίας – Λεμεσού. Τα δύο εμπορικά επιμελητήρια χαρτογραφούν τα προβλήματα της βιομηχανίας, καταθέτοντας εισηγήσεις και λύσεις.

Λευκωσία: Τεχνολογική πόλη

Την άποψη της επαρχίας με τη μεγαλύτερη βιομηχανική υποδομή (3 βιομηχανικές περιοχές και 15 ζώνες) ανέπτυξε ο διευθυντής Βιομηχανίας του ΕΒΕ Λευκωσίας Ανδρέας Αντωνιάδης. Κωδικοποίησε τα προβλήματα της βιομηχανίας, «πατώντας» πάνω στους άξονες της νέας βιομηχανικής πολιτικής του κράτους.

Στον πρώτο πυλώνα των υποδομών, ο κ. Αντωνιάδης σχολίασε ότι υπάρχουν προβλήματα στις βιομηχανικές περιοχές/ζώνες, μεταξύ άλλων, σε θέματα ασφάλειας/αστυνόμευσης, πυρασφάλειας, οδικού δικτύου, όμβριων υδάτων, καθαριότητας, φωτισμού κ.λπ. Παραμένουν τα προβλήματα ψηλού κόστους ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά προκύπτουν και νέα όσον αφορά τη διαχείριση αποβλήτων, συλλογή σκυβάλων και ανακύκλωση. Η κυκλική οικονομία και οι μηδενικοί ρύποι το 2050 αποτελούν μεγάλη πρόκληση και τόνισε ότι θα πρέπει να προωθηθούν ενέργειες ώστε να αντιμετωπιστούν οι νομικές/περιβαλλοντικές υποχρεώσεις από την ΕΕ αλλά και να δημιουργηθούν επιχειρηματικές ευκαιρίες. Τα απόβλητα μιας βιομηχανίας μπορεί να είναι πρώτη ύλη για μια άλλη.

«Μέσω της βιομηχανικής πολιτικής, το υπουργείο καθορίζει τις προτεραιότητες που θα θέσει. Οι πιο εύκολες ενέργειες γίνονται άμεσα (π.χ. καθαριότητα, σημάνσεις ), ενώ οι προσβάσεις και τα οδικά έργα θα γίνουν σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Στο αίτημα της αύξησης των συντελεστών δόμησης/κάλυψης έχουν καταγραφεί οι εισηγήσεις και έχουν αρχίσει σχετικές ενέργειες. Ωστόσο, αυτό που προβληματίζει είναι η επέλαση των οικιστικών περιοχών σε βάρος των βιομηχανικών ζωνών/περιοχών. Τα σπίτια έχουν αρχίσει να βρίσκουν τις βιομηχανίες που προϋπήρχαν από το 1974 και γι’ αυτό επιβάλλεται ο καθορισμός ζώνης προστασίας», σχολίασε ο κ. Αντωνιάδης.

Στον δεύτερο πυλώνα του διοικητικού φόρτου, το ΕΒΕ Λευκωσίας ζητά όπως απλοποιηθούν οι διαδικασίες. «Δεν γίνεται για αλλαγή χρήσης εντός των επιτρεπόμενων βιομηχανικών χρήσεων της ιδίας κατηγορίας, να χρειάζεσαι εκ νέου άδεια οικοδομής. Υπάρχει επίσης μια αβεβαιότητα στην εκμίσθωση της γης. Πλέον υπάρχουν δεύτερης και τρίτης γενιάς επιχειρηματίες μέσα σε βιομηχανικές περιοχές, που θέλουν να ξέρουν πώς και για πόσο θα επεκταθεί η διάρκεια των συμβάσεων με το κράτος» ανέφερε ο κ. Αντωνιάδης.

Στον τρίτο πυλώνα της πολιτικής, που περιλαμβάνει το εργατικό δυναμικό, καταγράφονται δύο ζητήματα. «Το πρώτο αφορά την ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων που θα απαιτηθούν από την οικονομία. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την έλλειψη τόσο ειδικευμένου όσο και ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού και ζητούμε όπως επιτραπεί η προσέλκυση από το εξωτερικό για να καλύψουμε κενά» ανέφερε ο κ. Αντωνιάδης.

Στον τέταρτο πυλώνα της ψηφιοποίησης, υποστήριξε ότι θα πρέπει να γίνει τεχνολογική αναβάθμιση των βιομηχανιών και να ενταχθεί η ψηφιοποίηση σε όλα τα επίπεδα από τον σχεδιασμό, την παραγωγή, τις πωλήσεις, μέχρι και τις αποθήκες, logistics και διαχείριση πελατών.

Στον πέμπτο πυλώνα –αυτόν της πρόσβασης στη χρηματοδότηση– εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα, ειδικά για μικρές επιχειρήσεις αλλά και start ups.

Στον έκτο πυλώνα της εξωστρέφειας, θα πρέπει να εξευρεθούν έξυπνοι τρόποι που να τονώσουν τις εξαγωγές και τέτοια σχέδια αξιοποιούνται ευρέως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

«Ως Λευκωσία, οραματιζόμαστε να γίνουμε περιφέρεια γνώσης, έρευνας και καινοτομίας. Η πρωτεύουσα διαθέτει 25 χιλ. – 30 χιλ. φοιτητές, αλλά και τις σχετικές υποδομές – πέντε πανεπιστήμια και αρκετά ερευνητικά, νοσοκομειακά και ιατρικά κέντρα», υπογράμμισε ο διευθυντής Βιομηχανίας του ΕΒΕ Λευκωσίας.

Σύμφωνα με τον κ. Αντωνιάδη, απαιτείται συγκροτημένη πολιτική που να συνδέει και να αναδεικνύει τις υποδομές γνώσης, έρευνας και καινοτομίας της Λευκωσίας. Από κρατικής πλευράς, θα πρέπει να δοθούν κίνητρα ώστε να ενθαρρυνθούν οι επιχειρήσεις να ασχοληθούν με την έρευνα και καινοτομία και από την άλλη οι ερευνητές να ασχοληθούν με τις επιχειρήσεις. «Άλλωστε, η βιομηχανία έχει την υποχρέωση (προκειμένου να μείνει βιώσιμη) να μη μένει στο παραδοσιακό, αλλά να εκσυγχρονίζεται και να προχωρά με νέες προσεγγίσεις αξιοποιώντας την έρευνα και την καινοτομία» υπογράμμισε ο κ. Αντωνιάδης.

Λεμεσός: Καταθέτει εισηγήσεις για τόνωση του επιχειρείν

Η βιομηχανία αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της οικονομίας μας, δηλώνει στον «Φ» ο αντιπρόεδρος Βιομηχανίας του ΕΒΕ Λεμεσού Χαράλαμπος Παττίχης. «Η Λεμεσός μπορεί να πετύχει πολλά, καθώς ως πόλη έχει πολλά πλεονεκτήματα», ανέφερε ο κ. Παττίχης. Σχετικά με τη βιομηχανική πολιτική που εκπόνησε το κράτος, ο κ. Παττίχης ανέφερε ότι τέθηκε ένα πρώτο λιθαράκι, ωστόσο, θα πρέπει να ενσωματωθούν πολλά στοιχεία ακόμα. Όπως σημείωσε, έμφαση θα πρέπει να δοθεί σε φορολογικά κίνητρα, σε διευκόλυνση των συγχωνεύσεων και εκμοντερνισμό των επιχειρήσεων.

«Γίνονται ελάχιστες αναφορές στα κίνητρα που θα δοθούν στις επιχειρήσεις. Πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να φτάσουμε το στόχο μας που είναι το 20% του ΑΕΠ χωρίς αυτά. Πολύ σημαντικό κομμάτι είναι η πιο καλή συνεργασία κράτους με τη βιομηχανία. Κάτι άρχισε να γίνεται, αλλά χρειάζεται δουλειά», τόνισε ο κ. Παττίχης. Πρόσθεσε, επίσης, ότι το μέλλον της βιομηχανίας ανήκει, μεταξύ άλλων και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Όπως υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος του ΕΒΕΛ, το ΚΕΒΕ είχε εκπονήσει προ διετίας μια πρόταση για νέα βιομηχανική πολιτική, στην οποία αναφέρονται πολλά στοιχεία που θα πρέπει να ενσωματωθούν στη στρατηγική του κράτους. Σύμφωνα με τον κ. Παττίχη, στην πρόταση γίνεται εισήγηση για χάραξη μιας νέας πορείας βασιζόμενη στην προώθηση της κουλτούρας της έρευνας και καινοτομίας στις επιχειρήσεις με τη βοήθεια του κράτους μέσα από τα παρακάτω μέτρα:

α. Περισσότερη εστίαση των διαφόρων χρηματοδοτικών προγραμμάτων για την έρευνα και καινοτομία προς τις επιχειρήσεις χωρίς να τίθενται οποιοιδήποτε περιορισμοί σε σχέση με το μέγεθος των επιχειρήσεων.

β. Φορολογικά κίνητρα.

γ. Ελεύθερη χορήγηση άδειών εργασίας σε εξειδικευμένα άτομα από τρίτες χώρες που θα εργαστούν στην έρευνα και καινοτομία.

δ. Εθνικά προγράμματα επιχορήγησης ανάπτυξης προϊόντων τα οποία να ενθαρρύνουν τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα να συνεργάζονται με τις επιχειρήσεις (π.χ. υπό το πρόγραμμα Ορίζοντας 2020). Στο σημείο αυτό ο κ. Παττίχης, σχολίασε ότι τα προγράμματα της ΕΕ που προβλέπουν συνεργασία με τη βιομηχανία, δεν προτιμώνται από τις επιχειρήσεις αλλά μόνο από τα πανεπιστήμια.

Τέλος, ανέφερε ότι γίνεται εισήγηση για τη συνέχιση για τουλάχιστον ακόμα μια πενταετία της επιταχυνόμενης απόσβεσης σε θέματα επενδύσεων, της θεσμοθέτησης της αρχής συμψηφισμού (offsetting) των ποσών που οφείλει μια εταιρεία στο Κράτος με τυχόν ποσά που έχει να παίρνει από το Κράτος, ένα αποδοτικότερο σύστημα επιστροφής του ΦΠΑ από το κράτος προς τις επιχειρήσεις και την επέκταση του δικτύου Συμφωνιών αποφυγής διπλής φορολογίας (Double Taxation Treaties / Agreements).

Υπ. Ενέργειας: Γίνονται συνεχώς μικρά βήματα

Το Σχέδιο Δράσης στη Βιομηχανική Πολιτική περιλαμβάνει τόσο βραχυπρόθεσμες-μεσοπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες δράσεις. Με ορίζοντα υλοποίησης το 2019-2022 το υπουργείο προχωρά στην υλοποίηση της πρώτης δέσμης δράσεων (βραχυπρόθεσμες-μεσοπρόθεσμες).

Το πρώτο βήμα αφορά την προκήρυξη του Σχεδίου Χορηγιών για Ψηφιακή Αναβάθμιση των επιχειρήσεων, η οποία αναμένεται εντός Νοεμβρίου. Σκοπός του Σχεδίου είναι να δώσει κίνητρα για ψηφιακή αναβάθμιση των υποδομών (π.χ. λογισμικά συστήματα, εξοπλισμός κ.ά.) και χρήση ψηφιακών τεχνολογιών στις λειτουργίες των επιχειρήσεων (π.χ. ηλεκτρονικά καταστήματα, χρήση υπολογιστικού νέφους, ολοκληρωμένα συστήματα διαχείρισης πόρων κ.ά).

Παράλληλα, με στόχο την ηλεκτροπαραγωγή από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, πέραν του σχεδίου  net-billing για μεγάλα συστήματα, έχει ολοκληρωθεί το λογισμικό (application) που θα διατίθεται δωρεάν στους βιομήχανους για τη βελτιστοποίηση του συστήματος που θα επιλεγεί σε σχέση με την κατανάλωση της βιομηχανικής τους μονάδας.

Επιπρόσθετα, δρομολογείται η δημιουργία κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου που να ρυθμίζει τα επαγγέλματα των Patent Attorneys, να εισάγει τις κατάλληλες νομοθετικές προϋποθέσεις για την αναγνώριση και ενάσκηση του επαγγέλματος μέσα από την απόκτηση εξειδικευμένων διπλωμάτων/ προγραμμάτων/ πιστοποιητικών EBO και IBO και για την αναγνώριση των Patent Attorneys ως σώμα ειδικών επιστημόνων. Σκοπός η αύξηση της εγγραφής κυπριακής πατέντας. Την τρέχουσα περίοδο πραγματοποιούνται συναντήσεις με εμπλεκόμενους φορείς ώστε να προχωρήσουν οι διαδικασίες υλοποίησης του συγκεκριμένου μέτρου.

Σε ένα άλλο επίπεδο είναι η Συνομολόγηση του Σχεδίου «Ειδικού Συνδρομητή» με προνόμια οικονομικότερης πρόσβασης των επιχειρήσεων σε Ευρωπαϊκά, Εθνικά και άλλα Πρότυπα, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας τους μέσω της βελτίωσης της ποιότητας. Το σχέδιο θα χρηματοδοτείται από Εθνικούς πόρους, ενώ τα πρότυπα θα παρέχονται από τον Κυπριακό Οργανισμό Προτύπων. Αναμένεται η ολοκλήρωση και υλοποίηση του Σχεδίου εντός Νοεμβρίου.

Αναφορικά με την κυκλική οικονομία, όπως τονίζει το υπουργείο Ενέργειας, στο παρόν στάδιο ετοιμάζονται έγγραφα διαγωνισμού για προκήρυξη προσφοράς μέχρι 30/10/2019. Σκοπός είναι η εκπόνηση μελέτης για Υποδομές Κυκλικής Οικονομίας και Υποδομές Βιομηχανικών Περιοχών και Βιομηχανικών/Βιοτεχνικών Ζωνών που θα αφορούν:

i. Την ορθολογική/ βιώσιμη διαχείριση των αποβλήτων και εκτίμηση του δυναμικού/ικανότητας ηλεκτροπαραγωγής από αυτή τη δραστηριότητα στις Βιομηχανικές Περιοχές ή σε Βιομηχανικές/ Βιοτεχνικές Ζώνες,

ii. Την εγκατάσταση σταθμών επεξεργασίας ή/και προ-επεξεργασίας υγρών αποβλήτων από βιομηχανίες τροφίμων και λυμάτων σε όλες τις βιομηχανικές/ βιοτεχνικές περιοχές και ζώνες.  

iii. Τη δημιουργία νέων Βιομηχανικών/ Βιοτεχνικών Ζωνών βάσει ενός σύγχρονου προτύπου και νέων βιομηχανικών ζωνών βαριάς οχληρίας και

iv. Την αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών (αστικών, παραγωγικών, κοινωνικών) για τον εκσυγχρονισμό των βιομηχανικών / βιοτεχνικών περιοχών / ζωνών, λαμβάνοντας υπόψη σύγχρονα πρότυπα ποιότητας, διαχείρισης και πολεοδομικού σχεδιασμού για τη βελτίωσή τους.

Αναφορικά με την αύξηση του Συντελεστή Δόμησης στις βιομηχανικές περιοχές, το Υπουργείο Ενέργειας αναφέρει ότι γίνεται διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές για συνέχιση της παροχής  Αύξησης του Συντελεστή Δόμησης στις βιομηχανικές/ βιοτεχνικές ζώνες και περιοχές. Το υφιστάμενο Σχέδιο Μέτρων για τη νομιμοποίηση/αδειοδότηση αυθαίρετων/νέων κατασκευών σε εγκεκριμένες αναπτύξεις θα λήξει μέχρι το τέλος του 2019 και θα γίνει αίτηση από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργικό Συμβούλιο για παράτασή του.

Τέλος, αναφορικά με τη Δημιουργία Κέντρου Μεταφοράς Τεχνολογίας, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο οι διεργασίες υλοποίησης του Κέντρου Μεταφοράς Τεχνολογίας που αποβλέπει στην ενίσχυση της συνεργασίας βιομηχανίας, ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας, με στόχο την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της ακαδημαϊκής και επιχειρηματικής έρευνας στην ανάπτυξη νέων, καινοτόμων, εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών.

Δήμητρα Λάντου

■ Άμεσα τονωτικά μέτρα για επανεκκίνηση της βιομηχανίας

27 Οκτωβρίου 2019, 8:56 πμ  

http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/807693/amesa-tonotika-metra-ga-epanekkinisi-tis-biomichanias

Μέτρα Διάσωσης και Απεγκλωβισμού από το Μνημόνιο

Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Μέτρων

https://web.archive.org/web/20170610174205/http://cyprus.indymedia.org/node/4786

Και Πάλιν η Τρισκατάρατη Οικονομία

ο- Επιτέλους! Ένα άρθρο για την Οικονομία Χωρίς Αριθμούς

ο- Υπάρχουν Λύσεις ακόμα και Χωρίς την Ανατροπή του Κεφαλαίου. Είναι Όμως Επιθυμητές;

o- Ναι στην Ρωσσία και την Κίνα

https://web.archive.org/web/20150914185153/http://cyprus.indymedia.org/node/1455

Χίλια ΝΑΙ στη Φορολόγηση του Πλούτου

http://cyprusindymedia.blogspot.com/2011/12/blog-post_11.html

Απεγκλωβισμός της Οικονομίας

https://web.archive.org/web/20150914142522/http://cyprus.indymedia.org/node/4726#apenglovismos-oikonomias

Η Αντίσταση στο Μνημόνιο ~ Έξω η Τρόϊκα !

Τα κύρια σημεία:

ο- Λύσεις υπάρχουν: εφικτές, εφαρμόσιμες και βασισμένες στις ανάγκες του λαού

ο- Γιατί Αντίσταση; Η σχέση του Μνημονίου με την ρατσιστική Διζωνική

ο- Αντίσταση... με ποιές μεθόδους;

ο- Η πηγή των προβλημάτων: ποιά, ακριβώς, είναι η φύση της κρίσης;

https://web.archive.org/web/20150908085514/http://cyprus.indymedia.org/node/4789

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Παρ' όλον που στο πιο πάνω κείμενο παρέχονται άφθονες πηγές και τεκμηρίωση των θέσεων, αναλύσεων, και γεγονότων που παρουσιάζονται, έχω δεχθεί κριτική από "καλοθελητές" που διάβασαν μόνο τις πρώτες παραγράφους, πως τάχα "δεν παρέχονται πηγές". Για όσους έχουν πρόθεση για μελέτη και νου να κρίνουν, οι πιο πάνω παραπομπές σε πηγές είναι πέραν από αρκετές για τεκμηρίωση και του θεωρητικού και του πραγματολογικού σκέλους του κειμένου.

Αλλά επειδή ο σατανάς ενυπάρχει στις λεπτομέρειες, μες τις πρόσφατες μέρες προέκυψαν και ένα σωρό ειδήσεις και εξελίξεις που προσθέτουν τεκμηρίωση και επιβεβαιώνουν τα όσα αναλύει το κείμενο. Από αυτές σημειώνουμε τις εξής:

■ Για την ανάγκη Παιδείας ως το υπόστρωμα της εκπαίδευσης βιομηχανικού προσωπικού

Η μετεκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού ως εργαλείο ανάπτυξης
"Ένα υψηλά εκπαιδευμένο προσωπικό μπορεί με τις δεξιότητες και τις γνώσεις του να συμβάλει στην αύξηση της παραγωγικότητας και να ανταπεξέλθει επιτυχώς στις καινούριες απαιτήσεις και ανάγκες των πελατών και της αγοράς, τις οποίες δημιούργησε αυτή η άνευ προηγουμένου τεχνολογική επανάσταση. Η συνεχής κατάρτιση των στελεχών μιας επιχείρησης είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητάς της και γενικότερα για την υλοποίηση των στόχων της στην ψηφιακή εποχή.
Το ανθρώπινο δυναμικό άλλωστε, αποτελεί το πιο σημαντικό περιουσιακό στοιχείο μιας επιχείρησης. Ένα περιουσιακό στοιχείο που δεν μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί, όπως εύκολα αντικαθίστανται ή αντιγράφονται προϊόντα και υπηρεσίες. Η προσκόλληση και αφοσίωση ενός εργαζόμενου στο αντικείμενό του και το όραμα της εταιρείας του είναι κάτι που δύσκολα αναπληρώνεται. Τα προσόντα αυτά, βέβαια, από μόνα τους δεν αρκούν. Εάν δεν συνδυαστούν με τον εμπλουτισμό των γνώσεων και την απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων, οι ανθρώπινοι πόροι μιας επιχείρησης θα παραμείνουν αναξιοποίητοι."
http://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/810083/i-metekpaidefsi-toy-anthropinoy-dynamikoy-os-ergleio-anaptyxis

■ Ο πρώτος από τους αχρειάστους πύργους της Λευκωσίας παραμένει αναξιοποίητος, ήτοι, τεκμηριώνεται η σπατάλη για το κτίσιμο του - και τώρα απελπισμένα ζητείται αγοραστής:
Gordian: Προς πώληση το Minos Tower
http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/810328/gordian-pros-polisi-to-minos-tower-eikones

■ Τα θεμέλια της Οικονομίας τρίζουν λόγω της υπερβολικής δέσμευσης δανείων σε αχρείαστες οικοδομές - το Υπουργείο και η Κεντρική Τράπεζα ανησυχούν για την επίδραση των Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγήσεων (ΜΕΧ) και τη δυνατότητα πρόκλησης νέας κρίσης• αναγκάζονται να εκδώσουν δηλώσεις!
Υπ. Οικονομικών: Καθησυχάζει για φούσκα στα ακίνητα
http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/806605/yp-oikonomikon-kathisychazei-ga-foyska-sta-akinita

■ Νέα επιβεβαίωση για το ότι η παραγωγή ηλεκτρισμού από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΕΠ) είναι λιγοστή και πανάκριβη, και τροφοδοτείται όχι από την αποτελεσματικότητα των μεθόδων παραγωγής από ΑΕΠ, αλλά από τον τρόμο των προστίμων που επιβάλλει στην Κύπρο η ΕΕ - με άλλα λόγια οι παραγωγοί κερδοσκοπούν όχι λόγω επιτυχούς παραγωγής αλλά λόγω εκμετάλλευσης της παρούσας οικονομικής και νομικής συγκυρίας:
Για αγορά ηλεκτρισμού το 7,4% των εξόδων της ΑΗΚ
http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/810056/ga-agra-ilektrismoy-to-7-4-ton-exodon-tis-aik

■ Νέα επιστημονική τεκμηρίωση για το ότι η διαχείρηση των ρύπων από την Βιομηχανία και το Κράτος αποτελεί παταγώδη αποτυχία: τα λύματα από ψόφια ζώα έφτασαν να μολύνουν το έδαφος, και η έκλυση θανατηφόρων και καρκινογόνων αερίων στον αέρα που αναπνέουμε απειλεί τις ζωές των κατοίκων:
Περιβαλλοντική Κίνηση: Κίνδυνος για δημόσια υγεία στην Κοφίνου
http://www.philenews.com/eidiseis/topika/article/809903/periballontiki-kinisi-kindynos-ga-dimosia-ygia-stin-kofinoy

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~