Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω ένα σύντομο και ΠΟΛΥ καλό κείμενο του φίλου Αλέξανδρου-Μιχαήλ Χατζηλύρα (είναι γνωστός και ως Alexander Neo) που αφορά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης σαν σήμερα, 29 Μαΐου, 1453 [1].
Ως εισαγωγή όμως, ψηλαφούμε τις ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ της σαθρής και σάπιας πολιτικοστρατιωτικής "διανόησης" που οδήγησε σ' εκείνη την καταστροφή, καθώς και την εμμονική συντήρηση αυτής της ανοησίας μέχρι σήμερα.
Σίγουρα οι μεγαλύτεροι παράγοντες που οδήγησαν στην Άλωση είναι ακόμη ταμπού και ΔΕΝ ψηλαφούνται από τους σύγχρονους ιστορικούς και αναλυτές:
1.
Ας μην ξεχνούμε και το τι μας δίδαξε ο Μακιαβέλλι για αυτούς που στηρίζουν την άμυνα τους στους ΑΛΛΟΥΣ, δηλαδή σε στρατούς "προστατών", ή μισθοφόρων:
Α. "Ό αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως, γιά νά αντισταθεί στους γείτονες του, έστειλε στην Ελλάδα δέκα χιλιάδες Τούρκους• αυτοί, όταν τελείωσε ό πόλεμος, δέν ήθελαν νά φύγουν: γεγονός πού στάθηκε ή αρχή της υποδούλωσης τών Ελλήνων στους απίστους." Σελίς 91.
Β. "Άπό τους αρχαίους μισθοφορικούς στρατούς έχουμε in exemplis τους Καρχηδονίους• αυτοί παρ' ολίγο νά υποδουλωθούν άπό τους δικούς τους μισθοφόρους, όταν τελείωσε ό πρώτος πόλεμος εναντίον τών Ρωμαίων, μολονότι οί Καρχηδόνιοι είχαν γιά αρχηγούς δικούς τους πολίτες.
Οί Θηβαίοι, μετά τόν θάνατο τοΰ Επαμεινώνδα, έκαναν αρχηγό τοϋ στρατού τους τόν Φίλιππο τόν Μακεδόνα' κι αυτός, μετά τή νίκη, τους αφαίρεσε τήν ελευθερία.
Οί Μιλανέζοι, όταν πέθανε ό δούκας Φίλιππος, στρατολόγησαν τόν Φραγκίσκο Σφόρτσα εναντίον τών Βενετών• αυτός άφοϋ νίκησε τους εχθρούς στό Καραβάτσο, ενώθηκε μαζί τους γιά νά υποδουλώσει τους Μιλανέζους, τους κυρίους του." Σελίς 86-87.
Τα πιο πάνω είναι από αυτή την έκδοση:
♦ Νικόλο Μακιαβέλλι | Ο Ηγεμόνας |Βάνιας (1996)
https://eclass.uop.gr/modules/document/file.php/BOA107/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%BF%20%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B9-%CE%9F%20%CE%97%CE%B3%CE%B5%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%92%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CF%82%20%281996%29.pdf
2.
Μεγάλο μέρος του ιερατείου (κληρικοί, παπάδες και Αξιωματούχοι της εκκλησίας) δήλωναν ανοικτά ότι προτιμούν να ΜΗΝ ενωθούν με την Δύση για κοινή άμυνα ενάντια στους Οθωμανούς, και ότι ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΟΥΝ στους Οθωμανούς αντί στον Πάπα.
«Προτιμότερο είναι να δω στην Πόλη να κυριαρχεί το φέσι των Τούρκων παρά η τιάρα των Λατίνων» («Κρείττον εστί ειδέναι εν τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν»). Αυτά έλεγαν, και η τοποθέτηση τους δεν ήταν μόνο "θεωρητική":
Η αντιδραστικότητα, αυταρχισμός και μισαλλοδοξία του "ορθόδοξου" κλήρου τορπίλισε την Άμυνα:

3.
Η πολιτική και στρατιωτική "διανόηση" της τότε Βυζαντινής ανθελληνικής ρατσιστικής μισαλλόδοξη Αυτοκρατορίας δεν διαφέρει καθόλου από την σύγχρονη πολιτικοστρατιωτική "διανόηση" που προβάλλουν οι εξουσιαστές σε Ελλάδα και Κύπρο. ΑΓΝΟΟΥΝ το θεμελιώδες στοιχείο του πως ακριβώς διεξάγει πόλεμο ο διαχρονικός εχθρός που ξεκίνησε από τα βάθη της κεντροανατολικής Ασίας κατακτώντας προς Δυσμάς, πρώτα ως Μογγολικές ορδές που μετατράπηκαν σε Οθωμανούς, και μετά ως Οθωμανοί που εξελίχθηκαν στην μορφή της σύγχρονης Τουρκίας, η οποία συνεχίζει με το ΝΕΟ-Οθωμανικό όραμα:
Η πολεμική τους μέθοδος είναι ο ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.
Οι αντικειμενικοί στόχοι των τακτικών ελιγμών και επιχειρήσεων είναι οι πληθυσμοί: λαοί, κοινότητες, κάτοικοι περιοχών, επαρχιών, νησιών, πόλεων, κοκ. αξιοποιούνται ως όμηροι• ως στόχοι για σφαγές και εκφοβισμούς• ως σκλάβοι στην παραγωγή• ως ενεργούμενα υποχείρια και πιόνια σε ανταλλαγές πληθυσμών• και ως αιχμάλωτα υποκείμενα που στοχεύονται με ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟ. Οι πληθυσμοί αποτελούν τους αντικειμενικούς σκοπούς των τακτικών επιχειρήσεων διότι προσφέρονται ως ιδανικοί μοχλοί για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων που κατά καιρούς προκύπτουν ως: αναπροσαρμογή συνόρων, επέκταση ορίων, κατάκτηση περιοχών, πόρων και εγκαταστάσεων, θέσπιση συνθηκών, επιβολή συμφωνιών, και ΕΠΟΙΚΗΣΗ περιοχών (εδώ προκύπτει και η χρήση από την Τουρκία του δικού της πληθυσμού ως όπλου).
Όλα τα επιχειρησιακά σχέδια που ασχολούνται με πολεμικούς παράγοντες και που αγνοούν τον κύριο άξονα της Τουρκικής μεθόδου διεξαγωγής πολέμου - τον Πληθυσμιακό Πόλεμο - εκθέτουν τον λαό μας σε όλο και μεγαλύτερους κινδύνους και οδηγούν την χώρα σε εθνική, πολιτική, οικονομική, συνοριακή, στρατιωτική συρρίκνωση.
Οι δικοί μας "διανοητές" ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ να δουν αυτή την αλήθεια κατάμματα. Ούτε και τότε, πριν την Άλωση, ούτε και σήμερα: προτιμούν να τυφλώνονται από διάφορες μορφές ρατσιστικού και θρησκευτικού μίσους, ή να υποτάσσονται σε λογής-λογής αυταρχικές δυνάμεις (μισθοφόρους, εικονικές συμμαχίες με ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, ΗΒ, Ισραήλ) οι οποίες θέλουν μόνο να μας καταποντίσουν.
Πολλά από αυτά τα θέματα ψηλαφούνται στα πιο κάτω κείμενα:
🔵 Αν κατανοείς τον εχθρό, και κατέχεις Αυτογνωσία...
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2021/07/blog-post.html
🔵 Η Τουρκία στα μάτια των Αρχόντων... και του λαού μας
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2022/11/blog-post_27.html
🔵 Η Πολεμική Μέθοδος του Τουρκικού Επεκτατισμού και η Αντιμετώπισή της
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/11/blog-post.html
🔵 Δύναμην γιε μου, δύναμην, να πεθάνεις λεβέντης
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2020/11/blog-post_30.html
Το κείμενο του Αλέξανδρου:
Η 29η Μαΐου 1453 ήταν το «τέλος της αθωότητας» για την Ευρώπη:
Η Κωνσταντινούπολη και ό,τι είχε απομείνει από την πάλαι πότε ισχυρή Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπεσε στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι έκτοτε χλεύαζαν, παρενοχλούσαν και κατάτρυχαν τη Νότια Ευρώπη, τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική.
Χιλιάδες βιάστηκαν ή/και σφαγιάστηκαν, μυριάδες υποδουλώθηκαν, αμέτρητα τεχνουργήματα, έργα τέχνης και μνημεία λεηλατήθηκαν ή/και καταστράφηκαν, μια μόνιμη μάστιγα για τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο, ο οποίος δεν θα ήταν ποτέ ο ίδιος έκτοτε...
Υπάρχουν πολλοί θρύλοι γύρω από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Στις 24 Μαΐου μια έκλειψη σελήνης βύθισε την Κωνσταντινούπολη στο σκοτάδι: καταρράκωσε το ηθικό των υπερασπιστών της, καθώς συνδέθηκε με την παλιά παράδοση ότι η Πόλη θα άντεχε μόνο όσο το φεγγάρι έλαμπε στον ουρανό. Το επόμενο πρωί οργανώθηκε μεγάλη πομπή και λιτάνευσαν στους δρόμους την εικόνα της Οδηγήτριας, της Ουράνιας Προστάτιδας της Πόλης του Αγίου Κωνσταντίνου. Ξαφνικά, η ιερή εικόνα έπεσε στο έδαφος και έγινε ασήκωτη, γεγονός που ερμηνεύτηκε ως κακός οιωνός.
Μόλις ξανάρχισε η πορεία άρχισε μια καταιγίδα, χαλάζι και τέτοια νεροποντή που τα παιδιά παρασύρθηκαν από το ρέμα· η κίνηση έπρεπε να σταματήσει.
Την επομένη, ολόκληρη η Πόλη σκεπάστηκε από μια πυκνή ομίχλη, μια ασυνήθιστη κατάσταση για την άνοιξη. Όταν η ομίχλη διαλύθηκε εκείνο το βράδυ, οι πολιορκημένοι και οι Οθωμανοί είδαν ένα παράξενο φως φάνηκε να παίζει γύρω από τον τρούλλο της Αγίας Σοφίας, το οποίο κάποιοι ερμήνευσαν ως την αποχώρηση του Αγίου Πνεύματος από την Πόλη...
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
* * *
Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
[1].
Αρχικά δημοσιεύτηκε εδώ - και οι εικόνες στην παρούσα σελίδα είναι από αυτές που συνοδεύουν το αρχικό κείμενο:
■ Η 29η Μαΐου 1453 ήταν το «τέλος της αθωότητας» για την Ευρώπη - Alexander Neo
https://www.facebook.com/alexneocy/posts/pfbid0X7wFNz7RmsddQPtaHceuGdPm9SGo2UXf18yMHAch4TFzDwWGa459LdLPBRSEN2v5l
* * *


No comments:
Post a Comment