Monday 26 September 2011

Dana Beal Sentenced to Prison

Dana Beal
, at age 64 is still a devoted freedom fighter and totally committed to the Medical Marijuana Movement - in the defense of which he is going to prison.

Please read the specifics of his sentencing below and details from the trial that include testimonies of support that were made in Court by witnesses. Also, watch the half-hour video of his statement to the Court that summarizes a lot of his work in setting up support networks for Cannabis patients and his promotion of the anti-addiction herbal medicine called Ibogaine.

Through his work with Ibogaine, Dana has helped a lot of addicts to become free from heroin, crack cocaine, alcohol and other killer chemicals.

Dana is a co-founder of the Yippies, comrade of notable revolutionary activists such as Abbie Hoffman, Jerry Rubin and Stu Albert, and he is the "superpower", mastermind and initiator of the Global Marijuana March campaign that sees annual gatherings and protests by thousands of Friends of Cannabis in several hundreds of cities around the planet every MayDay.

Video: Dana's Statement to the Court
{please click on the image, or the link below}

You can communicate with Dana through his lawyer:
Byron Walker, Attorney At Law,
P.O. Box 10, La Farge, WI 54639

Petros Evdokas


Beal gets prison, extended supervision

J. Patrick Reilly, Editor/Co-Publisher

Those who came to the Iowa County courthouse Tuesday to testify on Irvin (Dana) Beal's behalf would not be shocked if he walked on water.

Beal has that affect on those he has helped. But the fact the 64 year old Beal was transporting 180 pounds of medium grade marijuana through Wisconsin when his 1997 Chevrolet Astro van was stopped last January 6 for expired registration, missing bumper and cracked tail light couldn't let him walk out of the courthouse a free man.

Instead, Circuit Judge Robert P. Van De Hey sentenced Beal to five years in prison, 2 1/2 under incarceration and 2 1/2 under extended supervision. Van De Hey also gave Beal credit for time served (267 days) and granted eligibility for early release. That is a better deal than the four years prison and four years extended supervision asked for by assistant DA Timothy Helmberger.

It is a way better deal than the 15 years and $50,000 fine that is the maximum allowed by law. Van De Hey reminded the crowded courtroom that while the passionate testimony offered by people from as far away as New Zealand, California, New York and Minnesota made valid points, he was forced to make a ruling that includes prison time.

"We are a country of laws," he said. "People have acknowledged his deeds but it is not fair to give him a free pass especially with that much marijuana on board. He has committed the offense and now must be held accountable."

"I have no problem with medical marijuana," Van De Hey said. "But I have to keep in mind the 180 pounds he had in his vehicle." "I don't make the laws but I have to enforce the laws as they are written," he said.

This will be Beals's sixth conviction. He was convicted of drug related offenses in 1971, 1987, 1993 and 2006. He was on probation for an arrest in Nebraska when his vehicle was stopped in Iowa County.

Beal testified prior to sentencing and told the judge he would not do that particular thing again. "I am too old," he said. "I need a different job."

He said he was taking the marijuana to be used for medical purposes in Michigan, New York and Washington, DC where it is legal. "Would law enforcement be upset if I was moving medical marijuana to where it was legal?" he asked.

A woman from New Zealand told the court how Beal had come to her country to help set up clinics and with the use of ibogaine, a drug that cures heroin addiction. Ibogaine is not legal in the United States. "If you put Dana away his work will stop," she said. "He has helped a lot of human beings in New Zealand and was planning to do the same in Australia. He is an expert and has paid for those who need treatment. This will all stop if he goes away. Help save our people from drug abuse."

Ed Rosenthal came from California to testify. "I have known Dana for 30 plus years," he said. "Dana saves lives. He is not a drug dealer. You talk community service? Dana has put in 30 years of community service. Don't be part of a system where a person is jailed for his efforts."

Rabbi Issac Freese from Brooklyn said he has known Beal for 20 years and only knows good about him. "He helped us open a medical co-op. He sacrificed himself. He lost money. He went ahead and did it anyway, not for himself but so people could get the help they need." "Dana is needed today by the people he has helped. He has given them shelter, relief and a trusting heart."

A former meth addict credited Beal with getting her sober. "Dana helped me get treatment," she said. "Now I am sober and have a beautiful four year old daughter." Manhattan attorney Doug Green called Beal a champion of medical marijuana and ibogaine. Dennis Brennen, formerly of New York and now of Wisconsin, turned to Dana when he couldn't afford medical marijuana at $30 to $40 per gram. "He could get it for me at $10 per gram. He has helped many get affordable medical marijuana."

Jackie Rickard testified from her wheelchair and credited Beal with helping her get medical marijuana for her condition.

Paul DeReinzo, a school teacher in New York, compared Beal to Galileo who was eventually proven right in his theories after 300 years. "Let's not take 300 years to prove Dana right," he said. "Dana's been right all along. We can do the right thing here for future generations."

Beal may eventually answer charges against him in other states.



Valis is Valid

Free Dana Beal, Free Ourselves

Dana Beal is out of Jail - Freedom for all Friends of Cannabis!


Sunday 25 September 2011

Η Λοιδορία δεν είναι χώρα στη μακρυνή Ασία

Όταν χλευάζουμε τον Λαό, ορθώς μας αποστρέφεται

Δεν είναι συμβουλή μόνο για τους ηγέτες του Κράτους. Ισχύει για όλους όσους εμφανίζονται σε ηγετικές θέσεις στο Κίνημα: μόνο ζημιά μας κάμνουν αν δεν καταλαβαίνουν τούτο το πολύ βασικό στοιχείο της ανθρώπινης πραγματικότητας.

Η "Ομάδα Εθελοντών Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων" σε σημερινή δήλωση της προς τα Μέσα είπε:
«...όσοι έχουν αποφασίσει να επανέλθουν στη συμπεριφορά της ανοχής, ας μείνουν στα σπίτια τους, στην πολυθρόνα τους, με το ποτό τους και το πούρο τους κάνοντας κριτική αφ’ υψηλού, όταν όμως η ασυδοσία των οποιωνδήποτε μελλοντικών κυβερνώντων θα κτυπήσει τη δική τους πόρτα για να τους υφαρπάξει το δικό τους γιο, πατέρα, αδελφό, σύζυγο, να ξέρουν ότι οι κραυγές απόγνωσής τους και η απαίτηση δικαίωσης των δικών τους θα περάσουν εντελώς απαρατήρητες».
- 24 Σεπτ.2011
Τούτη η νέα σειρά προσβολών στοχεύει τον κόσμο που έπαυσε να ακολουθεί ή να ακούει στην ηγεσία της συγκεκριμένης ομάδας και αποσκοπεί στο... τι ακριβώς; Ποιός θα διαβάσει την ανακοίνωση και να αισθανθεί ΚΙΝΗΤΡΟ να εμπλακεί στις διαδηλώσεις; Εκτός από προσβολή και χλευασμό εις βάρος του λαού, τι άλλο μεταδίδει η δήλωση; Λοιδορία; Υπεροψία; Λάθος ανάγνωση του τι έστιν Κίνημα; Ναι, σίγουρα.

Μήπως με αυτή τη νοοτροπία η ηγεσία νομίζει πως θα επιτύχει να αυξήσει τους ανθρώπους που την ακολουθούν;

Δεν είναι τυχαία τούτη η έκφραση υπεροψίας, ούτε και καινούργια. Κατ' ακρίβειαν αποτέλεσε μία από τις πρώτες ουσιαστικές διαφωνίες ανάμεσα στους Εθελοντές από τις πρώτες εβδομάδες της Κινητοποίησης των Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων. Αφορμή ήταν η εκτύπωση και διανομή ενός φυλλαδίου με τίτλο "Πρόβατα Ξυπνάτε", που έγινε με μια ιδιωτική πρωτοβουλία χωρίς να ενημερωθούν οι υπόλοιποι Εθελοντές.

Μερικοί από εμάς αντιδράσαμε. Έγιναν συζητήσεις, και το θέμα ετέθει και γραπτώς ανάμεσα μας. Ήδη από τις 9 Αυγούστου είχα γράψει το εξής προς πολλούς και διάφορους από τους Εθελοντές:
"...Αν θα ξαναεκδωθούν φυλλάδια, ας αποφύγουμε φράσεις όπως το "Ξυπνάτε Πρόβατα" ή ό,τι άλλο παρόμοιο που προσβάλλει τον λαό ή τον αναγνώστη. Ας επενδύσουμε σε φράσεις που εμψυχώνουν τους δικούς μας, ή που κατακρίνουν τον αντίπαλο από τα ηθικώς υψηλότερα εδάφη όπου βρίσκονται οι δικές μας δυνάμεις."
Αλλά η απάντηση "κάποιων" ήταν όχι μόνο να αγνοήσουν το σκεπτικό, αλλά επιπλέον να προχωρήσουν και σε πιο προκλητικές πράξεις: σε μερικές εβδομάδες ετύπωσαν φανέλες με το ίδιο σύνθημα, τις οποίες διένεμαν σε διαδηλώσεις. Μάλιστα η ανεπίσημη μας ηγεσία σύσσωμη φόρεσε τις φανέλες την νύκτα της 12ης Σεπτεμβρίου "εμψυχώνοντας" μας όλους με το δηλητηριώδες μήνυμα.

Αντί να βλέπουν την Κινητοποίηση σαν μια ανοικτή διαδικασία, σαν μια χωρο-χρονο-κοινωνική ελικοειδή διαδρομή που σιγά-σιγά ίσως μπορέσει να την διανύσει όλος ο λαός, ή ακόμα καλύτερα, σαν ένα γέννημα του λαού που ίσως σιγά-σιγά το αγκαλιάσει όλος ο λαός, επενδύουν δυστυχώς και αυτοί - όπως ο Πρόεδρος και το κυβερνών κόμμα - στη διχόνοια. Επενδύουν στο "εμείς" λοιδορούμε τους "άλλους".

Αντί να προωθούν την ενότητα, κατασκευάζουν τεχνητά ένα τείχος μεταξύ των οπαδών τους και των "άλλων" - όσοι δεν τους ακολουθούμε, είμαστε "πρόβατα". Δεν βλάπτει το Κίνημα τούτη η νοοτροπία; ΙΔΙΩΣ αν την αγκαλίασουν μαζικά τα μέλη του; Τι ήθος μεταδίδουμε στον κόσμο με τέτοια συνθήματα;

Δεν είναι ούτε ατυχής, ούτε τυχαία η ανακοίνωση τύπου που δημοσιεύτηκε σήμερα: είναι καθαρή έκφραση της πολιτικής αντίληψης της συγκεκριμένης Ομάδας Εθελοντών που κατέχει τώρα τα ηνία της Κινητοποίησης των Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων.

Ως που θα πάει τούτη η νοοτροπία; Θα την ανταμείψει ο λαός με υποστήριξη; Θα το δούμε στην πορεία και την εξέλιξη των γεγονότων. Αλλά εκείνο που δεν χρειάζεται να περιμένουμε να δούμε είναι η αξιολόγηση με βάση το ήθος: η νοοτροπία τούτη είναι λανθασμένη, καταδικαστέα, καταστροφική για το Κίνημα, διασπαστική και διχαστική. Εκφράζει μόνο την δυσφορία μιας ηγεσίας εναντίον εκείνων που δεν την ακολουθούν.

Ακόμα και αν εκατόν χιλιάδες διαδηλωτές ανταμείψουν με την υποστήριξη τους τέτοια διχαστική νοοτροπία, μετατρέπεται μήπως έτσι σε "ορθή"; Αν εκατόν χιλιάδες διαδηλώσουν όλοι μαζί μεθαύριο, ενωμένοι από την αντίληψη πως οι "άλλοι" που δεν ήλθαν είναι "πρόβατα", κτίζει ενότητα στον τόπο μας τούτο; Κτίζει δυνατό λαϊκό Κίνημα;

ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις Αξίες και Αρχές, ως δύναμη που ενώνει τους ανθρώπους σε ένα Κίνημα. Το να ενώνουμε τους ανθρώπους με βάση την αντιπάθεια προς άλλους, είναι και λάθος, και ρηχή, και χυδαία έκφανση της πολιτικής.

Οι δικές μας Αρχές και Αξίες ως Αγανακτισμένοι / Αφυπνισμένοι, ποιές είναι;

* * *

Αρκετοί από εμάς προσπαθήσαμε να εγκαινιάσουμε και να διατηρήσουμε ένα πολιτικό διάλογο μεταξύ των Εθελοντών με στόχο να δημιουργηθεί συμφωνία σε κάποιες κοινές Αρχές και Αξίες που η Κίνηση - στην πορεία μετεξέλιξης της σε Κίνημα - θα μπορούσε να αγκαλιάσει. Όλοι όμως οι εσωτερικοί διάλογοι τορπιλίστηκαν, και τώρα ως φυσικό "σπουρτούν" προς τα έξω στο δημόσιο βλέμμα.

Επίσης προσπαθήσαμε να εμπλουτίσουμε τις εκδηλώσεις προσκαλώντας ομιλητές από πολλά και διάφορα, αρμονικά μεταξύ των μέτωπα κοινωνικών αγώνων, ώστε να συνενωθούν στην πράξη ΚΑΙ στην ανταλλαγή και καλλιέργεια ιδεών οι τεχνητά διαχωρισμένες πτέρυγες της Αριστεράς και Δεξιάς του λαού μας.

Για παράδειγμα οι ομιλίες του Πανίκου Νεοκλέους (πρώην Ακελικού) και της Αρετής (μπορείτε να τις δείτε στα βίντεο πιο κάτω) έφεραν στις διαδηλώσεις ένα πνεύμα που εκφράζει και συμβολίζει την αγωνία και προθυμία πολλών από μας να ζήσουμε ξανά σε όλη την επικράτεια της χώρας μας σε καθεστώς ειρήνης, δικαιοσύνης και συμφιλίωσης με τους ΤουρκοΚύπριους γείτονες μας - πράμα που μπορεί να γίνει μόνο αν εκδιωχθεί ο στρατός κατοχής ΚΑΙ απορρίψουμε τη ρατσιστική Διζωνική "λύση". Παρουσιάσαμε ομιλητές που άγγιξαν θέματα της σήψης στο σύστημα δικαιοσύνης όπως ο κος Ρίκκος Μαππουρίδης (Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας). Με τη βοήθεια και υποστήριξη μας εμφανίστηκαν στο βήμα έξω από το Προεδρικό σοσιαλιστές, πατριώτες, εθνικόφρονες, οικολόγοι, άνθρωποι της ανατρεπτικής~εναλλακτικής κοινότητας, αγωνιστές της ΕΟΚΑ, και άλλοι πολλοί.

Τίποτα όμως από αυτά δεν κράτησε η παρούσα ηγετική ομάδα. Διατηρεί μια μονοκόμματη προσέγγιση, φλερτάρει με μια αδιάκριτη ανοχή στον εθνικισμό, απεκόπει από τον κόσμο, δεν λογοδοτεί σε κανένα, και επενδύει συνειδητά σε συνθήματα που χωρίζουν αντί να ενώνουν τους ανθρώπους.

Πως θα πάει μπροστά η Κίνηση όταν κατευθύνεται από τέτοιες συμπεριφορές; Πως θα μετεξελιχθεί σε Κίνημα αν δεν τοποθετηθούν στην απόλυτη κορυφή Αρχές και Αξίες όπως η ενότητα, η συνεργασία, η ισότητα, η άμεση δημοκρατία που συνεπάγεται αφοσίωση σε συλλογικές διαδικασίες με ενημερώσεις, διαφάνεια, διάλογο, συναίνεση;

Έχουμε υποχρέωση προς τις συνολικά πολλές χιλιάδες ανθρώπων που συμμετείχαν τού'ν τους δύο μήνες στις εκδηλώσεις και στις άλλες πολλές χιλιάδες που υποστηρίζουν αλλά δεν μπόρεσαν να έλθουν, να διευκρινίσουμε και να ξεκαθαρίσουμε τις εσωτερικές διαδικασίες της Κίνησης. Αλλιώς, όπως συμβαίνει πάντα δια της δράσης των Φυσικών Νόμων που καθορίζουν τα πάντα, η ίδια η Κίνηση θα μετατραπεί στο αντίθετο της.

Πανίκος Νεοκλέους, 12η Σεπτ. 2011

{ κλικ}

Αρετή: "Αν είστε εσείς Αριστεροί και Φίλοι των Λαών, εγώ είμαι Ελέφαντας"

{ κλικ}!

Πέτρος Ευδόκας,

Η σπουδαία και επίπονη εργασία σε βίντεο που παρουσιάζουμε στις σελίδες μας είναι παραγωγή της ομάδας Γροθιά TV, που είναι αδελφή οργάνωση της Σοσιαλιστικής ομάδας Εμπροσθοφύλακας:
Γροθιά TV:


Η Ατυχία της Επιτυχίας

Θα ενσαρκωθεί το νέο λαϊκό κίνημα;
17/09/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου

«Ασύδοτη ηγεσία» αποκαλεί τους «έξι»
17/09/2011 | Του Μάριου Δημητρίου

Ένα ρήγμα και δύο αφόρητα διλήμματα
18/09/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου

Τα «όρνεα» και το «αφιονισμένο μπουλούκι»
20/09/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου

Κόλακες και Βρυκόλακες
του Πανίκου Νεοκλέους

"Αν είστε εσείς Αριστεροί και Φίλοι των Λαών, εγώ είμαι Ελέφαντας"


Thursday 22 September 2011

Απειλές Ένοπλης Βίας Εναντίον των Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων

Αντιμετώπιση των Απειλών και Συγκάλυψη

Παρουσιάζουμε το καταπληκτικό άρθρο που δημοσίευσε η σοσιαλιστική-πατριωτική ιστοσελίδα "Εμπροσθοφύλακας" με τίτλο "Απειλές για ένοπλη βία κατά των Αγανακτισμένων υπό την επίβλεψη του υιού Χριστόφια" που πραγματεύεται και τεκμηριώνει τις όντως πολύ σοβαρές απειλές για ένοπλή πολιτική βία που εκτόξευσαν υποστηρικτές του καθεστώτος ενάντια στην κίνηση των Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων, και τις άμεσες διασυνδέσεις των απειλούντων με τον στενό οικογενειακό κύκλο του Προεδρικού.

Εθελοντές της κίνησης πολιτών που διαδηλώνουν εδώ και μήνες μπροστά από το Προεδρικό χειρίστηκαν τις απειλές με δεξιοτεχνία και υπευθυνότητα, ενώ το καθεστώς προσπάθησε να συγκαλύψει το βαθύ αίσχος των υποστηρικτών του - μέχρι που έφθασε σε βαθμό να προσπαθήσει να αποκρύψει τα τεκμήρια αυτού του εγκλήματος, συντελώντας ταυτόχρονα και νέο έγκλημα!

Στο παρόν άρθρο προσθέτουμε και εμείς πολύ σύντομα μερικά πράματα από την πείρα μας και από τα αρχεία μας που αφορούν την Αντιμετώπιση των συγκεκριμένων απειλών και το έγκλημα της Συγκάλυψης. Και σας παραπέμπουμε με ενθουσιασμό να μελετήσετε το άρθρο του Εμπροσθοφύλακα, εδώ:
Απειλές για ένοπλη βία κατά των Αγανακτισμένων υπό την επίβλεψη του υιού Χριστόφια
Αντιμετώπιση των Απειλών

Υπενθυμίζουμε πως η απειλή σωματικής βίας είναι έγκλημα στην Κύπρο, τιμωρητέο με φυλάκιση [1]. Επίσης, η συγκάλυψη εγκλήματος είναι έγκλημα αφ' εαυτόν [2]. Στην απλή της μορφή, η συγκάλυψη εγκλήματος είναι παρεμπόδιση του έργου της Δικαιοσύνης, που είναι και εκείνη έγκλημα.

Οι απειλές εναντίον μας ήταν επώνυμες, και συγκεκριμένες. Δημοσιεύτηκαν σε μορφή διαλόγου από τον οδοντίατρο Σταύρο Στυλιανίδη που είναι διαχειριστής της ιστοσελίδας της

Στον διάλογο συμμετείχε και ο υιός του Προέδρου, Χρίστος Χριστόφιας!

Οι ζουμερές λεπτομέρειες και πολιτική ανάλυση βρίσκονται στο άρθρο του Εμπροσθοφύλακα.

Η αντιμετώπιση εκ μέρους μας είχε δύο φάσεις:
α. αποφύγαμε την δημοσίευση πριν την διαδήλωση της 12ης Σεπτεμβρίου ώστε να μην τροφοδοτήσουμε την ένταση που χρησιμοποιεί το καθεστώς για να σπρώχνει τη χώρα στον εμφύλιο,
β. υποβάλαμε αναφορά στην Αστυνομία με διακριτικούς χειρισμούς ώστε να διασφαλιστεί αφ' ενός η ευθύνη των Αρχών για οποιοδήποτε βίαιο περιστατικό και ταυτόχρονα να εγερθεί με αξιοπιστία το "αντίπαλον δέος" προς αποτροπήν οποιασδήποτε βίαιης πράξης ή παρασπονδίας.
Το άρθρο του Εμπροσθοφύλακα περιέχει όλες τις πτυχές της πλοκής.

Συγκάλυψη του Εγκλήματος

Η συγκάλυψη των απειλών, που είναι και εκείνη έγκλημα, προέκυψε αμέσως μόλις απευθυνθήκαμε στην Αστυνομία. Οι συνθήκες της επαφής μας με την Αστυνομία ήταν τέτοιες, και η δεδομένη εμπλοκή του στενού κύκλου του Προεδρικού τόσον κραυγαλέα, που μόνο μια απευθείας παρέμβαση από το Προεδρικό θα είχε τέτοιο αποτέλεσμα.

Οι καθεστωτικοί παλληκαράδες λοιπόν προσπάθησαν να θάψουν τα τεκμήρια. Αλλά τα κατέχουμε, και σας τα μεταφέρουμε αυτούσια. Όποιος κατέχει γνώσεις ψηφιακών γραφικών τεχνών δύναται να διαπιστώσει άμεσα πως οι εικόνες πιο κάτω είναι οι αυθεντικές καταχωρήσεις σε ηλεκτρονικό αρχείο που δεν μπορεί να παραποιηθεί. Κάθε παραποίηση εικόνας αφήνει ίχνη. Με άλλα λόγια, να εδώ οι παληανθρωπιές τους αυτούσιες, εντός, εκτός και επί τ' αυτά.
{Η κάθε εικόνα ανοίγει με ένα κλικ}

Οι πρώτες απειλές

Εμπλοκή του Χρίστου Χριστόφια, συνέχιση των απειλών

Ο διάλογος συνεχίζεται
{Η κάθε εικόνα ανοίγει με ένα κλικ}

Παρακαλούμε μελετήστε το άρθρο στον Εμπροσθοφύλακα:
Απειλές για ένοπλη βία κατά των Αγανακτισμένων υπό την επίβλεψη του υιού Χριστόφια

Ομάδα Σύνταξης,
Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia


[1]. Ο Ποινικός Κώδικας το αναφέρει ως εξής:
"Παράνομη βία
Όποιος χρησιμοποιώντας σωματική βία ή απειλή σωματικής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης εξαναγκάζει άλλον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή για τις οποίες ο παθών δεν έχει υποχρέωση τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, ανεξάρτητα αν το απειλούμενο κακό στρέφεται εναντίον εκείνου που απειλείται ή κάποιου από τους οικείους του."

[2]. Στην Κύπρο μάλιστα λειτουργεί ειδική μονάδα για τέτοια περιστατικά, που ονομάζεται Μονάδα Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης (ΜΟΚΑΣ).

Σχετικά Αναγνώσματα

"Ο ομιλητής προέβει στις εξής δηλώσεις: είπε ότι η δύναμη του Κράτους δεν είναι αρκετή γιά να μας αντιμετωπίσει αποτελεσματικά, και κάλεσε γιά τη δημιουργία μιάς ευρείας παρακρατικής δύναμης γιά να μας εξοντώσει. Μαζί με εμάς, ο ομιλητής στόχευσε και την Σοσιαλιστική ομάδα που εκδίδει τον Εμπροσθοφύλακα, καθώς και την Επιτροπή γιά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο που εκφράζεται μέσω της ιστοσελίδας Christofias Watch..."

Το Σχέδιο Β' του Προέδρου Είναι ο Εμφύλιος

Πως εδραιώνεται και θεριεύει ο Φασισμός
Δεκέμβριος, 2009
Μέρος Α:

Μέρος Β:


Sunday 18 September 2011

Κυκλοφόρησε το Νέο Τεύχος του Άρδην

Άρδην, τεύχος 86:
Η εξάντληση μιας εποχής – Από το Σύνταγμα στο Προεδρικό – Ρεμπέτικο και ελληνική παράδοση


Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, δεν έχει μέχρι σήμερα αναλυθεί επαρκώς, με συνέπεια να κυριαρχεί ακόμα στην αντιπολίτευση απέναντι στην τρόικα και τη νέα Κατοχή, μια μορφή πασοκικού-μεταπολιτευτικού λαϊκισμού, η οποία συσκοτίζει την πραγματικότητα.

Προσπαθώντας να αναβαθμίσει τον δημόσιο διάλογο γύρω από την (υπαρκτή) κρίση και να φωτίσει τα αίτια και τις πτυχές της, το 86ο τεύχος του Άρδην ξεκινάει με ένα αφιέρωμα στην «εξάντληση της ιστορικής εποχής» που διανύουμε. Περιλαμβάνει κείμενα του Γιώργου Καραμπελιά (Η υπέρβαση του πνευματικού εκπασοκισμού), του Νίκου Ντάσιου (Διατροφική κρίση και όψεις κυριαρχίας), του Βασίλη Βιλιάρδου (Χρυσός και νομίσματα), του Ντέιβιντ Χάρβεϊ (Για να αλλάξει πραγματικά το σύστημα πρέπει να θυμώσουν οι εργαζόμενοι), καθώς και μία εκτενή ανάλυση των Τζιοβάνι Αρίγκι και Μπέβερλυ Σίλβερ (Το τέλος του μακρού 20ου αιώνα) για την παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας, την μετατόπιση της διεθνούς οικονομίας από τη Δύση στην Ανατολή και τις «πιθανές εκδοχές του μέλλοντος», σύμφωνα με την ιστορική πορεία του καπιταλισμού.


Παράλληλα, στο δεύτερο αφιέρωμα του τεύχους, ανιχνεύεται το «κίνημα των πλατειών», ο «νέος ελληνικός Μάης». Περιλαμβάνει ένα σύντομο χρονικό του κινήματος, μία ανάλυση (Το ελληνικό κίνημα των πλατειών μπροστά σε νέα καθήκοντα) για το τέλος του «παράσιτου νεοέλληνα» και το μέλλον του αυτόνομου λαϊκού κινήματος που γεννιέται. «Η έκρηξη του κινήματος των ελληνικών πλατειών, αναπόφευκτα πυροδότησε μια συζήτηση σχετικά με το πως μπορεί να «μεταφραστεί» η κοινωνική τους ορμή σε μια πολιτική δύναμη ικανή να ανατρέψει το επικίνδυνο πλέον για την Ελλάδα και τους Έλληνες καθεστώς της ύστερης μεταπολίτευσης.

Όταν βλέπει κανείς ένα κομμάτι του ελληνικού λαού να αμφισβητεί μαζικά τον ρόλο του παθητικού θεατή στον οποίο τον είχε εγκλωβίσει η όψιμη κομματοκρατική μεταπολίτευση, να κατεβαίνει στις πλατείες και να διεκδικεί, –όχι μόνον να «αγανακτεί», αλλά και να συμμετέχει σε δομές αυτό-οργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας– αντιλαμβάνεται ότι κάτι βαθύτερο έχει συντελεστεί στην κοινωνία. Ακολουθεί μία ανάλυση του Γιώργου Ρακκά για τα κινήματα του 21ου αιώνα και τα νέα χαρακτηριστικά που προσλαμβάνουν σε πλανητικό επίπεδο, δύο κείμενα του Άριστου Μιχαηλίδη και της ομάδας σύνταξης της Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia για τους «αγανακτισμένους» στη Κύπρο και την κρίση του κυπριακού πολιτικού κατεστημένου με την ανάδυση του «κινήματος του προεδρικού» και ένα κείμενο της ομάδας Ορμή Θύελλα για την αλλοτρίωση των… μολότοφ.


Στο τεύχος αυτό, επίσης, εγκαινιάζεται μια σειρά αφιερωμάτων στον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό, με το πρώτο μέρος ενός εκτεταμένου αφιερώματος στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Στο πρώτο αυτό μέρος γίνεται μια ιστορική αναδρομή στην εξέλιξη του ρεμπέτικου και τις αντιδράσεις που συνάντησε μέχρι τη δεκαετία του 1950. Περιλαμβάνει αναλύσεις των Παναγιώτη Κουνάδη και Κώστα Βλησίδη, καθώς και ιστορικά κείμενα, δημοσιεύματα και επιστολές των Ζαχαρία Παπαντωνίου, Δημήτρη Ψαθά, Σοφίας Σπανούδη, Γιώργου Μπουκουβάλα, Φοίβου Ανωγειανάκη, Α. Ξένου, Νίκου Πολίτη και Μάνου Χατζιδάκη, καθώς και μια πληθώρα ρεμπέτικων τραγουδιών, αρχίζοντας από τον Βαμβακάρη και φθάνοντας στον Άκη Πάνου και τον Σαββόπουλο.

Το τεύχος κλείνει με μία εκτενή επιστολή προς το περιοδικό από το Κουρδιστάν (Δημοκρατική συνταγματική λύση ή επαναστατικός λαϊκός πόλεμος) καθώς και εκτεταμένες βιβλιοπαρουσιάσεις και βιβλιοκριτικές, ανάμεσά τους αποσπάσματα από το τελευταίο βιβλίο του Σωτήρη Σόρογκα, παρουσιασεις του τελευταίου βιβλιου του Ου. Έκο καθώς εκείνου του Νίκου Μπινιάρη, από την Αγγέλα Ταβιανάτου.

* * *

Ζητείστε το στα περίπτερα!

Υπενθυμίζουμε στους φίλους και υποστηρικτές πως η ομάδα του Άρδην σε πρόσφατο τεύχος αναδημοσίευσε το εξαίρετο άρθρο του Σόλωνα Αντάρτη με τίτλο:
Το Σχέδιο Β' του Προέδρου Είναι ο Εμφύλιος

του οποίου οι προβλέψεις δυστυχώς επιβεβαιωθήκαν με τον χειρότερο τρόπο τις νύκτες της 12ης Ιουλίου και της 19ης Ιουλίου όταν με διαταγή του Προεδρικού οι δυνάμεις ασφαλείας σε στενή συνεργασία με παρακρατικούς και προβοκάτορες προσπάθησαν με κάθε τρόπο να πυροδοτήσουν εμφύλιο σπαραγμό.

Το Άρδην είναι μιά από τις λιγοστές οντότητες - ίσως και η μόνη - που γεφυρώνει τον λαό των δύο Ελληνικών κρατών με διαχρονικές και επίκαιρες ριζοσπαστικές πολιτικές και πολιτιστικές αξίες. Τα κείμενα του "μπολιάζουν" ιδεολογικά το απελευθερωτικό κίνημα για δεκαετίες τώρα... Του αξίζει κάθε υποστήριξη από εμάς.

Ομάδα Σύνταξης
Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia

Άρδην - Ρήξη:

Thursday 15 September 2011

Η Ατυχία της Επιτυχίας

Σχήμα, Χρώμα, Λάμψη και Μορφή:
Στόχοι, Μεθόδοι και Οργανωτικοί Σχηματισμοί
Μετά από την έκρηξη σε Ζύγι και Μαρί

Η τεράστια επιτυχία του συλλαλητηρίου 12ης Σεπτεμβρίου μές τα πλαίσια της λαϊκής κινητοποίησης που βαφτίστηκε κίνηση των Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων υπογραμμίζει, δυστυχώς ή ευτυχώς, τα δύο αφόρητα διλήμματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τώρα. Είμαστε κίνημα; Αν ναι:
ο- Που πάμε;
ο- Πως πάμε προς τα εκεί;
Αν η 12η Σεπτεμβρίου ήταν μια συνήθης, με τα σημερινά δεδομένα, συγκέντρωση μιας ακόμα Μαύρης Δευτέρας, ή ακόμα και αν ήταν μια υποτονική "διαδήλωση ρουτίνας", θα μπορούσαμε να πούμε πιο εύκολα "εντάξει, δύο μήνες, διένυσε την φυσική του πορεία το φαινόμενο και εξέπνευσε". Αλλά δεν!

Η παρουσία πολλών χιλιάδων (υπολογίσαμε συνολικά περίπου 15 χιλιάδες σε όλη την έκταση και διάρκεια του συλλαλητηρίου), και ο ενθουσιώδης παλμός του κόσμου που χωρίς προτροπές διέκοπτε συνεχώς για να φωνάξει και να τραγουδήσει τα αισθήματα και τις απαιτήσεις του, μας θέτουν ενώπιον καυτών διλημμάτων και υπευθυνότητες που απαιτούν συλλογικές απαντήσεις με έμπρακτη υλοποίηση. Όσοι επωμιστήκαμε οργανωτικές ευθύνες και καθήκοντα τού'ν τους δύο μήνες κινητοποιήσεων έχουμε βαρύ, σχεδόν αβάστακτο φορτίο έργου προς διεκπεραίωση.

Έχουμε υποχρέωση να λογοδοτήσουμε προς όλο τον κόσμο και την ευρύτερη κοινωνία που υποστηρίζει τις κινητοποιήσεις, για το σχήμα του οργανωτικού οχήματος που κτίζουμε, και για την κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε.

Συνοψίζοντας τα ερωτήματα του "Που πάμε;" και "Πως πάμε προς τα εκεί;" πρέπει ταυτόχρονα να σφιχτούμε και να δεχτούμε τον πόνο που συνεπάγεται μια τέτοια επισκόπηση - τα ερωτήματα εμπεριέχουν οδυνηρές παραμέτρους.
ο- Που πάμε;

Οι δύο κατευθύνσεις που ξεπήδησαν αυθόρμητα και αβίαστα από τον λαό αφορούν:
α. Τις άμεσες επιπτώσεις από την έκρηξη στο Ζύγι / Μαρί, με την γενική απαίτηση για παραίτηση του Προέδρου Χριστόφια και τιμωρία των ενόχων για τους φόνους των δεκατριών.

β. Το εθνικό μας θέμα. Για πρώτη φορά σε δεκαετίες κυματίζει η γαλανόλευκος ξανά στο νησί αυθόρμητα, και ο λαός εκφράζει με κάθε τρόπο την ελληνικότητα του ανάτριχα στον ρατσιστικό ανθελληνισμό του διαχρονικού καθεστώτος που από τα μέσα της δεκαετίας του εξήντα απαγορεύει και ενοχοποιεί τον κόσμο για την πολιτιστική και εθνική του ταυτότητα. Αυτή η ροή ανανεωμένης έκφρασης της ελληνικότητας αναζητεί χεροπιαστούς τρόπους να κινηθούμε συλλογικά προς την Απελευθέρωση και οργανωμένα, ως κοινωνία, προς την αναστήλωση της δυνατότητας μας για αντίσταση και επιβίωση.
Ως κίνηση έχουμε δώσει έκφραση και στις δύο κατευθύνσεις. Αλλά μέχρι στιγμής αποτύχαμε οικτρά να κτίσουμε επιπρόσθετα οργανωτική και κινηματικά εργαλεία για υλοποίηση των, πέρα από τις διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες.

ο- Πως πάμε προς τα εκεί;

Εδώ τα πράματα είναι ακόμα χειρότερα γιατί το οργανωτικό μας εργαλείο, η συλλογική δηλαδή οντότητα που αποτελείται από τους εθελοντές οι οποίοι τούτους δύο μήνες έχουμε επωμιστεί τόσες δουλειές και ευθύνες, ασθενεί.

Το όχημα πρέπει να ταιριάζει στη γεωγραφία του τόπου που θα διανύσει. Ερπύστριες για τις λάσπες και αμμόλοφους, συμπαγή λάστιχα αν θα πρέπει να κινηθεί γοργά πάνω από συρματόπλεγμα, δημοκρατικότητα αν στοχεύει να οδηγήσει στην ελευθερία, αυταρχισμό αν στοχεύει να οδηγήσει σε δικτατορία. Το δικό μας κινηματικό όχημα δυστυχώς δεν διαφέρει πολύ από την πολιτική γεωγραφία του καθεστώτος: παρουσιάζει φοβερά ελλείμματα δημοκρατικότητας. Αν στοχεύουμε να υπηρετήσουμε τον λαό για να κινηθεί προς μια κοινωνία ευρύτερης και βαθύτερης δημοκρατίας και λαοκρατίας θα πρέπει να θεραπεύσουμε ως κίνημα τα τρομερά μας ελλείμματα σε δημοκρατικότητα και να προσαρμοστούμε στην πολιτική πραγματικότητα. Αυτά που απαιτούμε από το καθεστώς πρέπει εμείς οι ίδιοι να μπορούμε (και να θέλουμε) να τα υλοποιήσουμε μέσα στις δικές μας κινηματικές διαδικασίες. Αλλιώς όλα χάνονται.

Η απάντηση στο "Πως πάμε προς τα εκεί;" αναπόφευκτα μας οδηγεί στην ανάγκη να αναγνωρίσουμε το τι ασθενεί ή υστερεί στις διαδικασίες μας ώστε να βελτιώσουμε και αναβαθμίσουμε την ποιότητα μας ως κίνημα. Οι υπέραρκετοι αριθμοί του κόσμου έδειξαν πως πάμε καλά. Αλλά εμείς οι ίδιοι οι οργανωτές υστερούμε σε ποιότητα. Πως θα ανταποκριθούμε στις ιστορικές ευθύνες που (λέμε ότι) θέλουμε να επωμιστούμε αν δεν δεσμευτούμε στο να βελτιώσουμε ποιοτικά το οργανωτικό μας όχημα;

Μια ΜΗ-δημοκρατική παράταξη μόνον σε ΜΗ-δημοκρατικό καθεστώς μπορεί να οδηγήσει.
Οι "Λεπτομέρειες"

ο- Που πάμε;

Α. Διακυβέρνηση και Δικαιοσύνη

Οι δύο κατευθύνσεις που έχουν αρθρωθεί σαφώς ως τώρα αφορούν τις άμεσες επιπτώσεις από την έκρηξη στο Ζύγι / Μαρί επί της διακυβέρνησης της χώρας και της απονομής δικαιοσύνης: ο λαός απαιτεί παραίτηση του Προέδρου Χριστόφια και τιμωρία των ενόχων για τους φόνους.

Αλλά πως θα υλοποιηθούν τούτα; Αν πράγματι θέλουμε να αναπτυχθούμε ως παλλαϊκό κίνημα πρέπει να δούμε κατάφατσα τις δυνάμεις που κατέχει ο λαός, και νά 'βρουμε τρόπους να συμπλεύσουμε με αυτές τις δυνάμεις. Αφ' ενός, και πολύ ορθά, ως κίνημα δηλώνουμε σαφέστατα πως ιστάμεθα τελείως έξω από όλα τα κόμματα, και ζωγραφίζουμε πεντακάθαρα την υπερκομματική, ΜΗ-κομματική μας υπόσταση. Αφ' εταίρου, χωρίς συνεργασία με άλλους οργανωμένους κοινωνικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων των κομμάτων, εργασιακών συνδικάτων και συντεχνιών, συνεργατικών οργανώσεων, επαγγελματικών συνδέσμων, συνδέσμων αγωνιστών, φοιτητικών ενώσεων, οργανώσεων όλων των ειδών (φεμινιστές, φυσιολάτρεις, ελληνολάτρεις), μπορούμε να προχωρήσουμε;

Ναι, πρέπει να αποφύγουμε την παγίδα της φεουδαρχικής κομματοκρατίας. Αλλά να αναγνωρίσουμε πως τα κόμματα κατέχουν μια άλφα δύναμη: αν τα κόμματα είχαν ειλικρίνεια και αν ήταν πράγματι αφοσιωμένα σε αυτά που λεν οι αρχηγοί των, κατέχουν ήδη τη δύναμη να υποχρεώσουν τον Πρόεδρο σε παραίτηση και θα το έπρατταν. Θα μπορούσαν να μποϋκοτάρουν το Εθνικό Συμβούλιο, λέγοντας "δεν αναγνωρίζουμε Πρόεδρο μειοψηφίας". Θα μπορούσαν να απέχουν από τη ψήφιση νόμων στη Βουλή (και ιδίως τα πρόσφατα "μέτρα" για την οικονομία). Θα μπορούσαν να περάσουν νόμο υπογραμμίζοντας το παράνομο της εισαγωγής ρεύματος από τον Αττίλα και να πιέσουν για προσαγωγή των ενόχων για αυτή την παράνομη δοσοληψία με τον εχθρό σε Δικαστήριο. Εμείς, μπορούμε να οικοδομήσουμε μια συνεργασία μαζί τους ώστε τέτοια μέτρα να συνδράμουν στο σκοπό μας, αλλά και ταυτόχρονα να μην απορροφηθούμε μες την κομματικοκρατία;

Οι οργανώσεις των εργαζομένων κατέχουν την πιο ισχυρή θέση στην κοινωνία μας. Η θέση των μες την παραγωγή έχει τη δύναμη να παράγει τον πλούτο των κρατούντων που "σπουρτά" και λίγο προς τα κάτω προς τον λαό. Αλλά έχουν και τη δύναμη να παραλύσουν εντελώς το σύστημα, και να καταστήσουν τους κρατούντες σε μη. Μια ομοβροντία πολιτικών απεργιών και καταλήψεων για μερικές εβδομάδες θα επέφερε την πιο ανώδυνη, ειρηνική και σβέλτα κοινωνική ανατροπή που είδε ποτέ ο τόπος. Οι εργαζόμενοι είναι κυρίως συνδεδεμένοι με την ΠΕΟ, την ΣΕΚ και την ΔΕΟΚ. Η πλειοψηφία των εργαζομένων της ΠΕΟ, υποταγμένοι για δεκαετίες στην σταλινική διάβρωση των συντεχνιών από το κυβερνών κόμμα, δεν έχουν πλέον αντίληψη του τι σημαίνει αυτόνομη κινητοποίηση ούτε για τα δικά τους δίκαια, ούτε και για την ευρύτερη κοινωνία. Οι εργαζόμενοι υπό την ΣΕΚ, συγχισμένοι από την αλλοπρόσαλλη πολιτική της ηγεσίας (υπέρ του καπιταλισμού; εναντίον του καπιταλισμού; ούτε οι ίδιοι ξέρουν πλέον), δεν τολμούν. Οι της ΔΕΟΚ, η οποία πρόσκειται στην ΕΔΕΚ, έχασαν τον χαρακτήρα της αγωνιστικής πατριωτικής Αριστεράς που μετέδιδαν την εποχή της Μεταπολίτευσης, και τώρα δεν μετέχουν σε σημαντικές κινητοποιήσεις. Αλλά μαζί, ή και ξεχωριστά, αυτές οι συντεχνίες εργαζομένων θα μπορούσαν να προσφέρουν πάρα πολλά. Αν οι εργαζόμενοι βρεθούν συλλογικά σε μια διαδικασία αφύπνισης και κάθαρσης των δικών των, πρώτα, οργανώσεων, εύκολα μπορούν να κινητοποιηθούν σε αλληλεγγύη με τον δικό μας αγώνα. Εμείς, μπορούμε να οικοδομήσουμε μια συνεργασία μαζί τους ώστε να επιδοθούν σε κινητοποιήσεις απεργιών και καταλήψεων που να συνδράμουν στο σκοπό μας;

Ποιοί από εμάς έχουν την υπομονή να εμπλακούν σε διαπραγματεύσεις και δραστηριότητες συνεργασίας με τούτους τους φορείς για να κτίσουμε τέτοιες συμμαχίες; Ποιοί κατέχουν την αξιοπιστία, ένθεν και ένθεν; Ποιοί κατέχουν τη δημοκρατικότητα, ώστε να καταστήσουν τον εαυτό τους όργανο της συλλογικότητας εθελοντών, και φορέα της συλλογικής βούλησης και συναίνεσης - αντί να κάμνουν "όπως τους δόξει", που είναι η επικρατούσα τώρα "πολιτική ομαλότητα" ανάμεσα μας;

Αν δεν εκλείψει ο αυταρχισμός, η ηγεμονία και ασυνεννοησία ανάμεσα μας, δεν θα μπορέσουμε να συνεργαστούμε με άλλες κοινωνικές δυνάμεις, άρα και δεν πρόκειται να καταφέρουμε να υλοποιήσουμε κανένα από τους στόχους μας.

Β. Το εθνικό

Το εθνικό θέμα, που τίθεται αφ' ενός ως ανάγκη κοινωνικής αναδιοργάνωσης (άμυνα, οικονομία, παιδεία, πολιτιστική εγρήγορση και αναγέννηση) ώστε να επιβιώσουμε ως λαός και να φέρουμε την Απελευθέρωση πίσω ξανά μες τα όρια του εφικτού, πως θα το προχωρήσουμε;

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κίνηση Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων ζητά επανατοποθέτηση του Κυπριακού με βάση τον εθνικό προσανατολισμό: αντιτίθεται έντονα στον ρατσιστικό ανθελληνισμό και στο πολιτικό πρόγραμμα αφελληνισμού της Κύπρου, που είναι το δόγμα των κρατούντων, και επιζητεί κινητοποίηση που να στοχεύει στην Απελευθέρωση και την επιβίωση του λαού μας.

Αλλά πως; Είναι αυτονόητο - και έχει εκφραστεί με πολλούς τρόπους - ότι η κίνηση αντιτίθεται στη ρατσιστική Διζωνική, και στις όποιες άλλες μετεξελίξεις του σχεδίου Αννάν. Η Αντίθεση είναι καθαρή. Αλλά ποιά είναι η Θέση; Τι θα αντιπροτείνουμε ως κίνημα στα ανίερα σχέδια "νομιμοποίησης" της κατοχής και διχοτόμησης; Ποιό πολιτικό πρόγραμμα ή σχήμα λύσης είναι εφικτό ή επιθυμητό να επιδιώξουμε μαζί; Ή τουλάχιστον, ποιές αρχές πρέπει να διέπουν και να ενώνουν ένα τέτοιο κίνημα;

Προτάσεις υπάρχουν πολύ λίγες. Μία, που ακούεται κάπου-κάπου, είναι η αποδοχή της διχοτόμησης - πράμα απαράδεκτο και άτοπο. Άλλο να μας την επιβάλουν, άλλο να την επιλέξουμε!

Υπάρχει παντελής απουσία εύφορου πολιτικού διαλόγου ανάμεσα στους εθελοντές ή και τους διαδηλωτές για το πως θα κινηθούμε μπροστά σε σχέση με το εθνικό θέμα. Είναι σωστό να θέτουμε τα όρια μας - ορθώς η γραμμή Αννάν και η ρατσιστική Διζωνική απορρίπτονται - αλλά εκτός από εκείνα που απορρίπτουμε, τι υιοθετούμε και αγκαλιάζουμε; Οι πλείστοι ανάμεσα μας δε γνωρίζουμε.

Υπάρχει ανυπέρθετος ανάγκη για διάλογο και ψηλάφημα αυτών των ερωτημάτων ανάμεσα μας. Και ανάγκη για τοποθετήσεις. Ναι, λέγουμε ΟΧΙ στη ρατσιστική Διζωνική. Αλλά σε τι λέμε ΝΑΙ; Και τι μορφή πρέπει να πάρει ο αγώνας για να επιτευχθεί η Απελευθέρωση και επίλυση του Κυπριακού; Τι μορφές οργάνωσης απαιτείται να κτίσουμε ώστε να διεκδικήσουμε εκείνες τις μορφές αγώνος;

Ως μέλος της Φιλικής Εταιρείας θέλω και εγώ να προσθέσω τη δική μας συμβολή στον μελλοντικό εκείνο διάλογο. Για μας οι λύσεις, όποιο σχήμα και να έχουν, πρέπει να γεννηθούν μέσα από την αποκατάσταση της πολιτιστικής-εθνικής αυτογνωσίας του λαού μας και της υλικής (αντικειμενικής) δυνατότητας μας για επιβίωση και αγώνα. Γι αυτό και κινούμαστε μέσω της εξής δέσμης:

Σίγουρα υπάρχουν και άλλες καλές προσπάθειες και ιδέες ανάμεσα στους εθελοντές και διαδηλωτές, αλλά και έξω στην ευρύτερη κοινωνία. Ας τις συνενώσουμε.

ο- Πως πάμε προς τα εκεί;

Αν η κίνηση Αγανακτισμένων / Αφυπνισμένων θα μετατραπεί σε κίνημα, και αν θα προσπαθήσει να υλοποιήσει τις δύο κατευθύνσεις που ζητά ο λαός (Διακυβέρνηση / Δικαιοσύνη, και το Εθνικό), τότε η ανεπίσημη μας ηγεσία έχει μπόλικη εσωτερική θεραπευτική κρίση να διανύσει μέχρι να γίνει άξια για τέτοιο έργο. Αυτή τη στιγμή ο λαός είναι πολύ πιο μπροστά από εμάς. Πρέπει να αλλάξουμε τους εαυτούς μας και τον τρόπο που ασκούμε την πολιτική για να σταθούμε αντάξιοι στο τι απαιτείται από εμάς.

Αν δεν εκλείψουν ο αυταρχισμός, η ηγεμονία και ασυνεννοησία ανάμεσα μας, δεν θα μπορέσουμε να υπηρετήσουμε το κίνημα σωστά και δημοκρατικά ώστε να υλοποιήσουμε τους στόχους μας. Και σύντομα ο λαός θα εγκαταλείψει την προσπάθεια αν η ανεπίσημη μας ηγεσία παραμείνει όπως είναι σήμερα.

Είδαμε πως ήδη από τον δεύτερο μήνα των διαδηλώσεων χάθηκαν τα πιο σημαντικά στοιχεία δημοκρατίας.

Το ανοικτό μικρόφωνο, που μετέτρεπε τις διαδηλώσεις σε σύγχρονη εκδοχή της αρχαίας Αγοράς, "ακυρώθηκε".

Η συλλογική διαδικασία λήψεως αποφάσεων που γινόταν σε μεγάλο και σε μικρό επίπεδο, τώρα εκλείπει.

Στο μεγάλο σχήμα, η συλλογική διαδικασία λήψεως αποφάσεων συντελείτο κάποιες φορές όταν γίνονταν αποφάσεις από όλους μαζί στις διαδηλώσεις στο Προεδρικό. Γίνονταν προτάσεις από το βήμα και υιοθετούντο από όλους - ένα γερό παράδειγμα απόφασης που συνεχίζει να ισχύει ως σήμερα είναι ο συμπεφωνημένος ΜΗ-κομματικός, υπερκομματικός χαρακτήρας της κίνησης. Οι προτάσεις από το βήμα και η ανταπόκριση του λαού που ακολουθούνται με πραγμάτωση των αποφάσεων είχε φέρει τις διαδηλώσεις μας στο Προεδρικό πιο κοντά στο να λειτουργούν ως Εκκλησία του Δήμου. Δεν κατάφερε όμως να εξελιχθεί σε τακτική ή έστω περιστασιακή Ανοικτή Γενική Συνέλευση η οποία να καταστεί το ανώτατο μας όργανο, και σιγά σιγά, τα στοιχεία Εκκλησία του Δήμου και Αγοράς "ξεπεράστηκαν".

Στο μικρότερο επίπεδο, εκείνο της εστιασμένης συνεργασίας ατόμων και ομάδων εθελοντών για τις συγκεκριμένες καθημερινές υποθέσεις και ανάγκες των κινητοποιήσεων, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη.

Ξεκινήσαμε με μια πρακτική Άμεση Δημοκρατίας, και καταλήξαμε σε μια ανεπίσημη μεν, αλλά απρόσβατη και ασύδοτη ηγεσία που δεν λογοδοτεί σε κανένα. Πράττει κατά το δοκούν "εκ μέρους όλων", και φροντίζει να συγκαλύπτεται ώστε να μην μπορούν να τις αποδοθούν ευθύνες.

Στις αρχές των κινητοποιήσεων στο Προεδρικό, όλες οι πράξεις που εγίνοντο στηρίζονταν σε αποφάσεις όσον πιο συλλογικές ήτο εφικτόν. Όλα, από το αν θα είχε καθιστική μορφή μια διαδήλωση ή το τι ακριβώς θα πούμε στις διαπραγματεύσεις με την Αστυνομία, ή τι θα πούμε και τι ΔΕΝ θα πούμε στον Τύπο και στα Μέσα, αποφασίζοντο συλλογικά με ανατροφοδότηση από όσο πιο πολλά άτομα είχαν εμπλοκή στις δραστηριότητες και που επωμίζοντο ευθύνες. Μερικές αποφάσεις ετίθεντο στην Αγορά για να πάρουμε λαϊκή έγκριση. Άλλες, γίνονταν σε οργανωτικές συναντήσεις εθελοντών από πρίν ή επί τόπου αυτοστιγμή, αλλά πάντα στηρίζονταν στη συναίνεση των ανθρώπων που συνέρρεαν και που εθελοντικά επωμίζοντο να χειριστούν δύσκολα πράματα εν μέσω σκληρών συνθηκών.

Αν αναλογιστούμε πως λειτουργούσε μια ατελής μεν, αλλά ειλικρινής και προσβάσιμη σε όλους τους εθελοντές μορφή Άμεσης Δημοκρατίας από ανθρώπους που πολύ λίγο γνωρίζονταν, και που χειρίζονταν με αυτό τον τρόπο την πλοήγηση μιας κινητοποίησης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων εν μέσω βομβαρδισμών με δακρυγόνα, ξυλοφορτώματος και συλλήψεων, αντιδιαδηλώσεων από το καθεστώς και υπό την απειλή να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, με μηδενικούς πόρους και με ταυτόχρονες χίλιες άλλες προσωπικές ή επαγγελματικές υποχρεώσεις... καλά τα πήγαμε τις πρώτες εβδομάδες. Η άμεση δημοκρατία ήταν κάτι ζωντανό που το βιώσαμε και το καλλιεργήσαμε όσο πιο πολύ μπορούσαμε τις πρώτες εβδομάδες.

Πως φτάσαμε όμως σήμερα που ΔΕΝ υπάρχει βίαιη καταστολή της κίνησης πολιτών, που υπάρχει καλή πρόσβαση στα Μέσα και τον Τύπο, και που έχει παρέλθει κάπως ο κίνδυνος να ξεσπάσει εμφύλιος, πως λοιπόν με όλες αυτές τις ευνοϊκές για την κίνηση συνθήκες έχουμε ΠΛΗΡΗ απουσία δημοκρατικών θεσμών ανάμεσα μας; Σε ποιόν λογοδοτούν τα έξι άτομα που σήμερα έχουν το προβάδισμα δημοσίως ως ανεπίσημοι ηγέτες της κίνησης; Κατέχω την απάντηση για τούτο, διότι μετά από πολλές προσπάθειες πάνω από τεσσάρων εβδομάδων να καλλιεργηθεί συνεργασία μαζί τους και να διευρυνθεί η δημοκρατικότητα και συλλογικότητα της διαδικασίας λήψεων αποφάσεων των εθελοντών, γνωρίζω πεντακάθαρα πως ούτε επιθυμούν, ούτε και είναι ικανά αυτά τα άτομα για δημοκρατική συνεργασία. Δεν θέλουν να λογοδοτούν σε κανένα.

Οι δημοκρατικές διαδικασίες και συνεργασία απαιτούν κάποια στοιχεία όπως διαφάνεια, ενημέρωση, διάλογο, συλλογικότητα στις αποφάσεις. Όλα αυτά έχουν τορπιλιστεί και δεν λειτουργούν πλέον αφ' ότου η συγκεκριμένη πτέρυγα των έξι προσωπικοτήτων ανέλαβε τα ηνία.[1]

Η πορεία του πως φτάσαμε εδώ, μέσα από την γένεση, σύγκρουση και εναλλαγή που είχαν τρεις διαφορετικές πτέρυγες εθελοντών μες τού'ν τους μήνες αναλύεται καλύτερα και εις βάθος σε άρθρο που δημοσιεύεται εντός των ημερών στο νέο τεύχος του περιοδικού Άρδην, που κυκλοφορεί στα περίπτερα σύντομα. Παρακαλώ ψάξτε το.

Το πιο ενδιαφέρον σήμερα δεν είναι το πως ακριβώς έφτασε η πτέρυγα των έξι προσωπικοτήτων να έχει την ηγεμονία της κίνησης, αλλά το πως αυτή θα χειριστεί τις κραυγαλέες ανάγκες της κίνησης για δημοκρατικότητα, για πιό χεροπιαστό και ουσιαστικό πολιτικό αντίκρυσμα και περιεχόμενο, και το πως θα ανταποκριθεί στην απαίτηση του κόσμου για διεύρυνση των δημοκρατικών θεσμών όχι μόνο στην Πολιτεία, αλλά και μες το ίδιο μας το κίνημα.

Υπάρχει μια μεγάλη πτέρυγα πολιτικοποιημένων εθελοντών και διαδηλωτών που αποτελείται από άτομα που ανήκουν σε ΜΗ-κομματικές πολιτικές οργανώσεις ή συσπειρώσεις φοιτητών, νεολαίας και ανεξάρτητων αυτόνομων πολιτών πολλών αποχρώσεων (Δεξιάς και Αριστεράς) σύν κάποια ανεξάρτητα και εναλλακτικά Μέσα ενημέρωσης, που συνθέτουν ένα πολύπλευρο μωσαϊκό που ήταν ο αρχικός πυρήνας των κινητοποιήσεων στο Προεδρικό και που αποτελεί την οργανική γέφυρα μεταξύ του ανέντακτου λαού και της κίνησης. Η παρούσα ηγεσία όμως, η πτέρυγα προσωπικοτήτων, αποκόπηκε επίτηδες, συνειδητά και ηθελημένα από αυτή την πολιτικοποιημένη πτέρυγα. Η πτέρυγα προσωπικοτήτων στηρίζεται τώρα μόνο στα συμβατικά Μέσα και τον Τύπο για την επικοινωνία της με τον λαό (δηλαδή απέκοψε τις οργανικές διασυνδέσεις με λαϊκές οργανώσεις και συσπειρώσεις), και προσπαθεί να διατηρεί το ενδιαφέρον με επικοινωνιακά τεχνάσματα (μπαλόνια, πυρσούς, καραμούζες, κλπ) τα οποία αποφασίζει και ανακοινώνει χωρίς να λαμβάνει τη γνώμη ή την συναίνεση άλλων εθελοντών.

Αλλά όλοι γνωρίζουμε πως με τεχνητά μέσα τίποτε δεν διατηρείται ζωντανό στην πολιτική ζωή. Αν η πτέρυγα προσωπικοτήτων δεν παρουσιάσει σύντομα διεύρυνση και εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών μες την ίδια την κίνηση, ή ένα πολιτικό πρόγραμμα που να απευθύνεται στα ουσιαστικά και καυτά θέματα και τις ανάγκες του λαού μας, η κίνηση θα βιωθεί και αυτή σαν μια ακόμα περιστασιακή φούσκα που παρέρχεται πτερόεντη.

Υπάρχει απόλυτη ανάγκη να αγκαλιάσει τα ελάχιστα στοιχεία δημοκρατικής λειτουργίας όπως διαφάνεια, ενημέρωση, διάλογο, συλλογικότητα στις αποφάσεις. Η πτέρυγα προσωπικοτήτων που οδηγεί την κίνηση τώρα ως η ανεπίσημη ηγεσία, μας το έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θέλει κανένα από αυτά τα στοιχεία. Επίσης, χρειάζεται να καλλιεργηθεί κλίμα δέσμευσης σε συμφωνίες και αποφάσεις - μέχρι τώρα όλες οι συμφωνίες με αυτά τα άτομα έχουν παραβιαστεί από τους ίδιους κατ' επανάληψην και συχνά με προσβλητικούς τρόπους. Αντί να κτίζουν την εμπιστοσύνη, μοιάζουν να επενδύουν συνειδητά στην υπόσκαψη της.

Πως θα κτίσουμε λοιπόν κίνημα που να φέρει δημοκρατία στον τόπο μας αν εμείς δεν μπορούμε να την υλοποιήσουμε ανάμεσα μας;

Αλαζονεία, και... σε ποιόν ανήκει το λαϊκό κίνημα;

Άθελα τους, έχουν γλιστρήσει τώρα και στον κατήφορο της αλαζονείας, ισχυριζόμενοι πως το Συλλαλητήριο είναι δικό τους επίτευγμα, εκείνων των έξι προσώπων:
"Σύμφωνα με τον Κώστα Τσαγγαρίδη, μέλος της ομάδας, 'η δράση των αγανακτισμένων είναι η μοναδική ανά το παγκόσμιο βελούδινη ειρηνική εξέγερση εναντίον των κρατούντων που διαρκεί 64 μέρες και δεν έχει σπάσει ούτε μύτη. Να ληφθεί υπόψη ότι έγινε περισσότερους από δύο μήνες μετά το έγκλημα στο Μαρί. Την αποτιμώ ως επιτυχία και με βάση το βαθμό δυσκολίας της οργάνωσής της, που έγινε ουσιαστικά από έξι μέλη της ομάδας εθελοντών και με τη βοήθεια μερικών άλλων εθελοντών... ' "
Υπογραμμίζω το "άθελα τους", διότι γνωρίζω πως τα άτομα αυτά έχουν καλές προθέσεις και δεν δρουν με μοχθηρία. Γνωρίζω δε τον Κώστα Τσαγγαρίδη από την εφηβεία, και εγγυούμαι τις καλές προθέσεις του. Αλλά και εκείνος και οι άλλοι πέντε της πτέρυγας των έχουν απορρίψει και αποδομήσει ό,τι πιο γνήσιο και ορθό που κτίσαμε, ως κίνηση, και έχουν υιοθετήσει τις πλέον αντιδημοκρατικές διαδικασίες στην πλοήγηση της. Και το αποτέλεσμα, εκτός από τη ζημιά που κάμνει στο κίνημα, είναι να φθείρονται και οι ίδιοι ηθικά: πως τολμούν να ισχυρίζονται πως η 12η Σεπτεμβρίου αντί επίτευγμα του λαού, είναι τάχα επίτευγμα δικό τους;

Γνωρίζω άμεσα, από την καθημερινή μου εργασία στις κινητοποιήσεις πως περίπου εκατόν εθελοντές εργαστήκαμε με πολλή αφοσίωση για να υλοποιηθεί το Συλλαλητήριο. Περίπου πενήντα από αυτά τα άτομα εργαστήκαμε πολύ σκληρά για αρκετές εβδομάδες οργανώνοντας, συντονίζοντας, προωθώντας και προβάλλοντας την εκδήλωση σε όλη την Κύπρο. Όταν η ηγεσία - έστω και ανεπίσημη - προσβάλλει τόσο σκληρά και τους εθελοντές και τον λαό, πως θα πάει μπροστά ένα τέτοιο κίνημα;

Ο Σωκρατικός φιλόσοφος Λάο Τσε, που δίδαξε στην Κίνα περίπου την ίδια εποχή της Ελληνικής Κλασσικής αρχαιότητας, μας άφησε τού'ν την παρακαταθήκη για τον Ηγέτη:
Οι άριστοι ηγέτες είναι αθέατοι, και άγνωστοι στους ανθρώπους.
Ακολουθούν εκείνοι που αγαπιούνται και εκθειάζονται από τους ανθρώπους.
Μικρότεροι είναι οι ηγέτες τους οποίους ο λαός φοβάται.
Χείριστοι εκείνοι που ο λαός μισεί.

Αν δεν εμπιστευτείς τον λαό, καθίσταται ανέμπιστος.
Ο ηγέτης που δρα με βάση το Θείο και χωρίς περιττά λόγια,
Έχοντας επιτελέσει το έργο παραμένει στην αφάνεια
και ο λαός το βιώνει ως δικό του επίτευγμα.

- "Τάο τε Κινγκ / Δέος του Χ", Λάο Τσε. [2]
Το Λαϊκό Κίνημα

Είμαστε για πρώτη φορά στην ιστορία των τελευταίων ίσως σαράντα χρόνων στα πρόθυρα της ενσάρκωσης ενός νέου λαϊκού κινήματος παντελώς έξω από τον έλεγχο των κομμάτων, που ενώνει παλλαϊκά αριστερούς, δεξιούς και ανέντακτους, και που στοχεύει στην αλλαγή της Διακυβέρνησης, την απονομή Δικαιοσύνης, και την προστασία και Απελευθέρωση της Κύπρου.

Αν τα καταφέρουμε να μετατρέψουμε το οργανωτικό μας όχημα σε ένα που να είναι άξιο του λαού μας, που να υλοποιεί τις βασικές παραμέτρους της Άμεσης Δημοκρατίας και να τις διασπείρει παντού, θα πετύχουμε.

Αν αφήσουμε τα πράματα ανάμεσα μας ως έχουν, η φθορά της κινητοποίησης, η μετατροπή της στο ακριβώς αντίθετο, και η απογοήτευση του λαού είναι εγγυημένα.

Πέτρος Ευδόκας,

Σημειώσεις, Πηγές

[1]. Η πτέρυγα των Έξι Προσωπικοτήτων (εξαπτέρυγα;)

"...τα μέλη της «Ομάδας Εθελοντών Αγανακτισμένων - Αφυπνισμένων Πολιτών» Χάρης Στασής, Μαίρη Παραΐκα, Μακαρία Άντρη Στυλιανού, Κώστας Τσαγγαρίδης, Άγγελος Αγγελή και Άγης Παναρέτου. Σε συνέντευξη τύπου διαβεβαίωσαν..."
Και εδώ:
Δεν φιμωνόμαστε, δεν εκβιαζόμαστε
[2] Το απόσπασμα από το "Τάο τε Κινγκ / Δέος του Χ", του Λάο Τσε στα πλείστα κείμενα προσδιορίζεται ως η στροφή αρ. 17. Η μετάφραση-απόδοση από τα αγγλικά είναι δική μου, συνδυάζοντας πολλές μεταφράσεις από τα κινεζικά στα αγγλικά.


Reconciliation and Reunification: exploration of difficulties

South Africa is an excellent point of reference for us in Cyprus who struggle both for Reconciliation and Reunification of our country's two main communities.

Exploration and awareness of the difficulties involved in this, and also the path to successful solutions, are often blocked by the interests and forces of local and global State and Capital who act to bury them under political party slogans, misdirection, and political manipulation.

We are especially in tune with the saga of the South African liberation movement for many reasons. But one in particular has become even more relevant for us in the recent decade, in that the imperialist powers and our local politicians are working to impose a racist Bizonal Apartheid regime on us (a new version of the Annan plan), just like the one that tormented South Africa until 17 years ago. Same as the apartheid regime that continues to torment the people of Palestine who live under zionist Israeli domination.

The process of Reconciliation and Reunification is very difficult, both before and after any solution - even if the solution is functional.

In South Africa, as the article below shows, even after a formal dissolution of the regime problems remain because unofficial Apartheid and the objective domination of one race over another never ended, and this generates racial hatred that is a bitter part of the social justice movement.

In Cyprus we are in an even worse position
: because we have not even managed to get the occupation army to allow our people to Reunite and attempt to live together again in the same neighborhoods, workplaces and schools, as we used to in the past.

Reunification is the direction in which every person with a conscience wants us to move in. But the obstacles are tremendous. Military, economic and political obstacles are of course the most difficult, and any effort to examine the effect of social consciousness, psychology, feelings, etc. must take a secondary place.

Nevertheless, emotional and psychological factors are generated by the military, economic and political obstacles, which then take a life of their own.

Occupation, genocide and social injustice breed hatred
. Hatred fuels the liberation struggle but it also makes Reconciliation and Reunification more difficult. It's a terrible cycle but it's a part of the truth, and we need to find ways to deal with it.

At the same time we need to recognize that hatred will only be gone when both the formal and the informal (de facto) structures of domination, occupation, ethnic cleansing and genocide are removed.

If our two communities succeed in removing them together, by joined action, then the dissipation of hatred will occur at the quickest rate possible, and it will gone forever. I look forward to that beautiful day.

Petros Evdokas


SAfrica rules against youth leader for hate speech
By DONNA BRYSON - Associated Press, Sep. 12 2011

JOHANNESBURG (AP) — The black man who leads the youth wing of South Africa's governing party has no right to sing a song some whites find offensive, a judge said Monday. Judge Collin Lamont went further than AfriForum, the white rights group that brought the hate speech suit, had demanded by saying that all South Africans, not only Julius Malema, should refrain from singing "Shoot the Boer."

Under the ruling, criminal cases can now be brought against those who sing the song or quote its lyrics. In a ruling broadcast live on national television, the judge said that while such anthems had their place during apartheid, they constitute hate speech in a society now struggling to redefine relations between the races.

Monday's ruling comes four months after hearings in Malema's hate speech trial that were broadcast live on national television. The court case is separate from Malema's ongoing African National Congress disciplinary hearings, which also have drawn wide attention.

While Monday's judgment could be seen as a setback for the embattled Malema, the lightning-rod figure might use it to rally support from South Africans who see "Shoot the Boer" as part of the heritage of the anti-apartheid movement. "Boer" means farmer in the language of South Africa's Dutch descendants known as Afrikaners, and is broadly used to refer to whites in general and Afrikaners in particular.

In a statement, the ANC said it was "appalled" by the decision, but would respect it while deciding what steps to take next. Malema, who was not in court Monday but testified at length during hearings earlier this year, had argued the song was not a literal threat against whites.

Malema and the ANC said it was a symbolic call to fight oppression, both under apartheid and 17 years after the end of white rule in a society where the black majority largely remains poor. After the ruling, crowds outside the downtown Johannesburg courtroom sang the song in defiance of the judge.

ANC Youth League leaders urged them to respect the ruling while they consulted with their lawyers about whether to appeal or take other steps. Malema, 30, has forced South Africa to confront its racial divide, insisted on trying to set his party's political and economic agenda, and claimed to represent the country's restive, poor, black majority.

The disciplinary hearings, which could lead to Malema's suspension or expulsion from the party, focus on accusations he is undermining President Jacob Zuma.

The ANC leaders who make government policy have consistently — and at times mockingly — rejected Malema's calls to nationalize mining or confiscate property from whites to hand over to blacks.

But he cannot be ignored. The vehemence and volume of his rhetoric could, over time, be influential. And his Youth League's reputation for getting voters to the polls means it has influence when the party draws up candidate lists.

Malema took credit for putting Zuma at the top of the ANC list in 2009, though he now accuses the president of being too moderate. The next election is in 2014, but the ANC could replace Zuma before that in a process akin to a vote of confidence within the party.

Malema was raised by a single mother who worked as a maid in one of South Africa's most impoverished regions. He shares those biographical details with Zuma, and they explain some of his appeal among poorer South Africans. His appeal has not been undermined by his recent acquisitions of expensive cars, flamboyant friends and a home in one of Johannesburg's most expensive neighborhoods.

Critics question whether he's sold political favors to get his wealth, charges he denies even as police and an anti-corruption office investigate. Critics also say he sets an example that feeds materialistic aspirations among young South Africans that their elders fear have crowded out the previous generation's goals of replacing apartheid with a just and humane society.

In the hate speech case, AfriForum chief executive Kallie Kriel said at court Monday his group respected the heritage of the anti-apartheid movement, but agreed with Lamont that South Africa now should move on.

"We need to find mutual recognition and respect among communities," he said, calling the ruling a victory over Malema's vision of South Africa. Leslie Mkhabela, Malema's lawyer, said he did not believe courts were the right forum to debate such social issues.

The judge had made a point similar to Mkhabela's during the trial, urging the parties to find a mediated settlement. Monday, he said he hoped the attention the trial had drawn, and his decision to allow much of it to be broadcast, would help South Africans heal by learning about each other after decades of being separated by the violence and injustice of apartheid.

Lamont spoke for nearly two hours before delivering his ruling, touching on South Africa's colonial history, the struggle against apartheid and the media attention and public outrage Malema had drawn with his insistence on singing such lyrics as "shoot the boer, they are rapists, robbers."

Lamont also spoke of the limitations of the law, acknowledging that while he could issue an order banning a song, many South Africans "are passionate about the right to sing the song." He urged South Africans to "pursue new ideals and find a new morality. They must develop new customs and rejoice in developing society by giving up old practices which are hurtful to members who live in that society with them."

___ Donna Bryson can be reached on


An earlier version of this article can be found at the Turko-Hellenic Friendship and Dialogue group named KaliMerhaba:

The photo of the mangled Hellenic statue is from the occupied ancient city Salamis, where illegal excavations and commercial exploration are part of an ethnic cleansing process that continues to this day, throughout almost 40 years of occupation.

Republished from here:

Childrens' paintings
of occupation, division and war atrocities against civilians are from an article published in the Electronic Intifada, titled:
Gaza children’s images of war censored under pressure from US Israel lobby


Sunday 11 September 2011

Πορεία και Συλλαλητήριο ~ Έρχεται η 12η Σεπτεμβρίου

8μμ, Συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας

8:30, Ειρηνική Πορεία προς το Προεδρικό

9μμ. Παγκύπριο Συλλαλητήριο στο Προεδρικό
Αγνοείστε κάθε ανακοίνωση «ακύρωσης»!
Το κάλεσμα σε βίντεο:
Δευτέρα 12 Σεπτ. - Όλοι έξω από το Προεδρικό



Δευτέρα 12 Σεπτ. - Όλοι έξω από το Προεδρικό

Το βίντεο είναι παραγωγή της Γροθιάς TV, αδελφής οργάνωσης της ομάδας Εμπροσθοφύλακας.

Τελευταίες Ειδήσεις:

ο- Στην ιστοσελίδα που έφτιαξαν οι συναγωνιστές μας γιά την 12 Σεπτεμβρίου, περισσότερα από 7,500 άτομα δηλώνουν ότι θα θα έλθουν στη διαδήλωση!

ο- Η Παγκύπρια Ομοσπονδία Φοιτητικών Ενώσεων (ΠΟΦΕΝ) εξέδωσε ανακοίνωση που καταδικάζει τους χειρισμούς της Κυβέρνησης και αναφέρεται στις "αδιαμφισβήτητες πολιτικές ευθύνες που βαραίνουν τον Πρόεδρο Χριστόφια", και τον καλεί "να παραιτηθεί για την ανικανότητα και τους εγκληματικούς χειρισμούς του είτε ήξερε, είτε δεν ήξερε τι έκανε":

ο- Διάφορες φοιτητικές ομάδες εξέδωσαν κάλεσμα γιά Αποχή από τα μαθήματα τη Δευτέρα στις 12 το μεσημέρι, και καλούν τον κόσμο στην Πορεία και Συλλαλητήριο τη Δευτέρα νύκτα.

o- Κυκλοφορεί πλατειά η πληροφορία πως τα πιο πολλά κόμματα έχουν εκδώσει ανεπίσημο κάλεσμα προς τα μέλη τους να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις της 12ης Σεπτεμβρίου.

ο- Ήδη γίνονται διευθετήσεις με την Αστυνομία για την ομαλή εξέλιξη της ειρηνικής Πορείας και για την καλή διαχείριση θεμάτων που τυχόν προκύψουν όπως τροχαία κίνηση, προβοκάτορες, κλπ.

ο- Είναι γνωστό σε όλους ότι υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ διαφόρων πτερύγων των διαδηλωτών για πολλά και διάφορα, και ότι η συνεργασία μας σε κάποιους τομείς πάει πολύ καλά ενώ σε άλλους χωλαίνει. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει καθαρή συμφωνία μεταξύ όλων των κύριων συντελεστών για Πορεία και Συλλαλητήριο την 12η Σεπτεμβρίου - γι' αυτό και κάθε ανακοίνωση ή φήμη «ακύρωσης» πρέπει να αγνοηθεί!

Θα σας δούμε στους δρόμους.


Thursday 8 September 2011

Η Αμείλικτη Συγκυρία των Λέξεων

Ο Πρόεδρος στα Γαλλικά

Ξέρετε πως ονομάζεται ο Απατημένος Σύζυγος στα γαλλικά; Μαρί κοκού: Mari cocu.

Είναι όπως που ρωτά η εξάδελφη σε μιά στιγμή αφηρημάδας:
«Μα που ε’ν ο σταθμός της ΑΗΚ πάλε;»
«Στο Μαρί, Κοκού, στο Μαρί.»

Δείτε και εδώ κάποια σχετικά με τη λέξη:

Χριστόφιας: ''Νιώθω σαν απατημένος σύζυγος που τα μαθαίνει τελευταίος''

Ο απατημένος και οι συνεργάτες του
του Άριστου Μιχαηλίδη

Πέτρος Ευδόκας,

Η καταπληκτική εικόνα του Απατημένου Σύζυγου που ρωτά να μάθει για το Μαρί κυκλοφορεί στο δίκτυο από άγνωστο δημιουργό. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας αν μπορείτε να μας βοηθήσετε να αποδώσουμε τα εύσημα όπου οφείλουμε.


11 Σεπτεμβρίου, 2011
Μιά Πρώτη Επαφή με τον Δημιουργό της Γελοιογραφίας
Δηλώνει "ωραίος Έλλην" και "Αγανακτισμένος"

Είχαμε ευτυχώς την χαρά και την τύχη να έλθουμε σε επαφή με τον δημιουργό της τέλειας εικόνας που δημοσιεύσαμε πιο πάνω πριν λίγες μέρες. Θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας σύντομο απόσπασμα του διαλόγου μας, γιατί από μέσα του αναδύεται το υπέροχον ήθος και η μετριοφροσύνη του συναγωνιστή, στοιχεία που πάντα χαρακτήριζαν το λαό μας όταν εμπλέκεται σε αγώνες και αντιλαμβάνεται τη σημασία των περιστάσεων.

"Μέλος της Ομάδας Σύνταξης:
Γειά σου Σ., χαίρουμαι που επικοινώνησες μαζί μου. Ψάχνουμε δύο μέρες να 'βρουμε ποιός είναι ο δημιουργός εκείνης της εικόνας γιά να πάρουμε άδεια δημοσίευσης. Πιστεύω είδες την έκκληση και στο άρθρο μας. Είσαι εσύ ο δημιουργός; Αν ναι (και συγχαρητήρια γιά την έμπνευση!), θέλεις να βάλουμε το όνομα σου (ή κάποιο ψευδώνυμο γιά προστασία) στην αναδημοσίευση μας;

Ελεύθερα ρε φίλε....λυπούμαι ειλικρινά που σπαταλώ το χιούμορ και τη δημιουργικότητα μου σε τέτοια θέματα αλλά και το χιούμορ είναι μια μέθοδος άμυνας....Δεν διεκδικώ δάφνες ούτε φοβάμαι (εξάλλου είμαι στους φακέλους της Επαγρύπνησης απο το 1996 και η συγκεκριμένη φωτογραφία μαζί με άλλες δημιουργίες μου είναι στον τοίχο μου εδώ και πολύ καιρό)...

Η καταπληκτικά δημιουργική σου γελοιογραφία κάμνει το γύρο του δίκτυου - όσοι την βλέπουν ενθουσιάζουνται και την στέλλουν παρακάτω. Αν κατάλαβα καλά από το γράμμα σου, είσαι άνετος να σε ονομάσουμε ως τον δημιουργό;

Δεν έφτιαξα τη γελοιογραφία για να αποκτήσω δοξα....γράψε εκεί ένα ψευδώνυμο..."ωραίος Ελλην" ας πούμε....ή "αγανακτισμένος" ξερω γω...."

Και ο Αγών Συνεχίζεται...

Πορεία και Συλλαλητήριο ~ Έρχεται η 12η Σεπτεμβρίου

Sunday 4 September 2011

A Curious Burglary

Early in the Evening

of Tuesday, 16 August, something happened that caused us immense shock, incalculable loss and damages, plus political, financial and emotional trauma from which it will be very difficult for us to recover:
an illegal entry into one of our family homes
and theft of three computers

The incident took place in one of our homes where members of the Editorial Collective of Cyprus IndyMedia live and work communally with our families. It’s a house that for more than a year now has been continuously used for work and meetings of the volunteers and supporters of the organization.

The violation of our family sanctuary by unknown persons has the appearance of "common crime". In other words it looks like a simple burglary aimed only at theft. We don’t yet have any proof to the opposite.

But all of our colleagues and comrades in the struggle, as well as relatives and friends, upon being informed about the crime have immediately advised us that this can be nothing other than an action of the illegal arm of the state. Even people who learned of it from others took the initiative to contact and counsel us that, really, the incident can only be interpreted as an illegal action of the ruling party.

We add to this the knowledge that Cyprus is a very safe country with extremely low rates of crime. Even the concept of “random crime” is almost unknown here on the island. International crime statistics testify to that [1].

And it’s true that our organization has been targeted for many years now by the regime and its supporters. There have been all kinds of illegitimate and "legitimate" persecution of our members, allies and supporters through violence, direct and indirect threats, and all sorts of abuse [2].

We are still reeling from the fact that a well-known stalinist supporter of the Government in a public speech last year declared that the power of the "State is not sufficient" to deal with us, and called for the formation of an extra-judicial, para-state, power to crush us. His speech is published here:

And now, since the explosion at Zygi that killed 13 people and has mobilized the population in unprecedented numbers against the regime, members of Cyprus Indymedia have been very prominently again on the front lines [3].

There have been daily protests at the Presidential Palace as well as in other towns across the country, and the regime has responded with an incredible array of tactics: brutal violence against totally peaceful crowds; slander and defamation on a daily basis from its official and unofficial mouthpieces; illegal arrests; efforts to intimidate witnesses and destruction of evidence; forging of documents; threats to public employees to stop expressing themselves; illegal threats from Police to individual citizens; telephone harassment by Police, and many others. The newspapers have been full of documented incidents of private terror taking place in the backrooms where officials have “friendly chats” with mobilized citizens “advising” them to step back from the public dialogue and protests.

Obviously, during this conflict the ruling party has mobilized its "legal" and illegal forces for all sorts of anomy. In this climate, any form of state-sponsored illegal action against us again is very possible.

But we never thought they would take the risk to enter our homes. It’s well known in the community that our communal family includes under-age children who live with us. We are duty bound to their protection by all that is sacred. If a violation of our family sanctuary - an illegal entry - occurs in front of our eyes, there would be no other choice for us: if we have the ability to react, it is not going to be dealt with by mild and polite measures. It will be a clash to the death. What enabled the perpetrators to take such a terrible gamble on a possibly lethal conflict with members of our family?

Evidence and the Police Investigation

A lot of circumstantial evidence points to the "unique particularities" of the incident. We are aware that circumstantial evidence has no bearing on the Police investigation of the crime. Nor will it help in the conviction of any suspects in the unlikely event of arrests, charges and Court trials - nevertheless it speaks volumes:
1. The house had been open and unlocked throughout the entire year. This particular night was the only time we closed and locked up everything except one window which is visible from only one spot on the street, from a very narrow observation angle.

2. We were away for only 2 hours very early in the evening, around sundown.

3. Throughout the year the house was guarded by a loud-voiced, humongous and dedicated dog. On that night, he happened to be away (which is why we closed up the house). Was it a coincidence? Did it just so happen that some criminals were passing by on that evening at sundown and simply seized the opportunity? How did they know that the dog was absent and that they would find no one in the house?

4. The Police told us that, judging by the assumed point of illegal entry of the perpetrators (the window), it would not be possible to lift fingerprints due to the type of surface and the presence of dust.

5. The burglars stole three of the five computers we had in our home office. They ignored the most expensive and newest computer. (Could it be because it had "girly" decoration?) They also ignored another computer which was not in use and was ready to be packed up.

6. The burglars stole the only three computers that were already plugged in and turned on. In other words they invested time to turn them off, unplug headphones and accessory devices that were attached, wind up the wires and pack them up. They searched through the house to find the carrying cases, which they also took. They ignored TVs, tape recorders, speakers, DVD players, musical instruments, works of art, mobile phones, bicycles, and jewelry that were all in the house, even though they opened up and saw the places where all these items were kept.

7. The computers that were taken belong to three members of our Editorial Collective who, it is publicly known, shoulder a large part of the technical, political and editorial work of the organization. They belong to Solon Antartis, Sue Scandale, and Petros Evdokas.

8. The perpetrators did not strike at any of the visibly very rich households in our neighborhood that are decked out with swimming pools and expensive luxury cars which have stood empty for weeks as the occupants were on vacation. They only struck at our own obviously poor house, with its cracked marble window sills and the black flag of mourning for our 13 dead. What kind of burglars enter a house with the black sheets of mourning posted at the entrance?

9. How did they know they would have enough time at their disposal to safely choose and separate the items they wanted to steal from those they didn’t want? To wander around the house without a worry that we might return home at any moment? Did they know where we were? Did they have the assurance of a guaranteed warning from someone in case we started to head for home?
Our friends and supporters (among whom are prominent lawyers, members of the police, and military) who analyzed the crime say that this raid would have been possible in such a short time only if we and our house were under surveillance. The Police with whom we discussed the subject were very polite, understanding and supportive about our losses. We are truly grateful for their timely arrival, their on-site investigation, and their patience with us during the taking of our statements. But they could not register the idea that we or the house might have been under surveillance (those things don't happen in our country anyway).
The electronic material that was stolen, in other words our files and projects, are of incalculable value. We used those computers for our work in politics, in healthcare work, and for personal needs. On the computers we have (...we had!) files of articles and research covering a period of over 10 years, and archives from 15 years ago. There was one book that was in the works for 20 years, and another one for 10 years. The email addresses of friends, supporters and relatives. Photographs of loved ones and of beloved places.

The important thing is there was no violation of the confidentiality of any person who is related to us because we never maintain such files. We don't use the computers to keep any data related to the safety, security, health or personal life of anyone. But for us the loss remains bewildering.
So, was this an action of the illegal arm of the regime? A "crime of opportunity", or an expression of the covert Party-State apparatus? As our friend Giorgos R. says: "It's your call".

Editorial Collective,
Cyprus IndyMedia


A video interview on the incident by Grothia TV - hellenic language (sorry, no subtitles).
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ: Περίεργη διάρρηξη του Cyprus Indymedia

An excellent article in the hellenic language published by the progressive activist magazine Efylakas (Vanguard), that places the burglary of our home in the context of other recent State-sponsored actions of intimidation and illegality:
Παράνομη είσοδος σε σπίτι ακτιβιστών και κλοπή ηλεκτρονικών υπολογιστών


[1]. Relevant Crime Reports on Cyprus
Cyprus 2011 Crime and Safety Report United States Department of State Overseas Security Advisory Council (OSAC) / Bureau of Diplomatic Security “Cyprus is generally safer in terms of violent crime than European countries of a similar size... Rates of street crimes, such as pick-pocketing, purse snatchings, and other crimes of opportunity, appear to remain steady. Police have reported a significant increase in theft from unattended vehicles when valuables are left in plain sight. The number of opportunistic crimes such as vehicle break-ins, theft, and burglary that do take place are likely to coincide with the peak summer months of the tourist season when many houses are vacant, or on and close to holidays...”

[alternative link to this document: ]

A very easy to follow graphic depiction: Current Worldwide Homicide/Murder Rate

Here Cyprus is ranked 42nd best out of 120 country groups: Murder Rate (Intentional Homicides) - Country Rankings

Here Cyprus is ranked 32nd worst out of 88 countries (where number 1 is the country with the most crime): Burglaries (most recent) by country
[2]. Our Collective has endured various forms of State-sponsored targeting:
Government Admits Investigation Against Indymedia and Petros Evdokas Initiated by US Intelligence

Two Members of Cyprus IndyMedia Assaulted

There have even been efforts from within, attempts to utilize the network of global IndyMedia against us:


Θρασύδειλη Επίθεση Τραμπούκων

Ημερίδα της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας ~ Τοξικό Σεξουαλικό Παρασκήνιο

Κάτω η Χούντα του Χριστόφια ~ Τι ακριβώς έγινε στο Προεδρικό

Καυτές Αλήθειες γιά τα Επισόδεια της Τρίτης

Ο Κύριος Διευθυντής

Τρείς Άξονες του Μίσους ~ Τι Επιδιώκουμε;
Νέα εκστρατεία δυσφήμισης, προπαγάνδας και στοχοθέτησης
[3]. During this recent period, our members have been active and highly visible in the demonstrations taking place happening nightly outside the Presidential Palace, as well as in other towns across the country. These crowds have been named by the media as “the Enraged”, or “the Awakened".

There have been gatherings of up to 15,000 on some nights. The protests began on July 11, when 13 people were killed at the Zygi military base due to criminal negligence of the Government; those at the highest levels are refusing to take responsibility. The protests are much more beyond just memorials of mourning for the dead. The people gather also to express their anger at a government that has destroyed the country financially; is entrenched in a system of favours and favouritism; regularly practices scapegoating to protect its inner circles; and is in the process of negotiating an unpopular and fatal agreement to permanently divide the island in order to set up an Apartheid regime replete with Race Laws. The protests have united people from both the Left and the Right, and continue to this day unabated. Here is an article from the mainstream media that captures well the mood of the country: