🔵 Πικρές Αλήθειες που ΔΕΝ χωνεύονται εύκολα: 15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

"Εγώ".

Γενικά πολύ καλές τοποθετήσεις στο πιο κάτω κείμενο του μέχρι πρόσφατα Βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους, και κυρίως το δίδαγμα που εξάγεται για όλους μας. Ζωγραφίζει τον γενικό κανόνα: το ότι όπου καταλύθηκε η Δημοκρατία, ακολούθησαν καταστροφές τεραστίων διαστάσεων. 

Προκύπτουν όμως και τα εξής:

🔵 ΜΕΡΟΣ Α.

1. Οι δύο δικτατορίες - η ακελομακαριακή στην Κύπρο, και η χουντική στην Αθήνα - συνεργάστηκαν επί πολλά χρόνια τροχιοδρομώντας τερατώδη εγκλήματα εναντίον του λαού. Επίσης, συγκρούστηκαν επί πολλά χρόνια, επιδιώκοντας συμφέροντα, κύρος, συμμαχίες, επέκταση εξουσίας, και ισχύος. Η τελική σύγκρουση ανάμεσα στις δύο δικτατορίες, 15 Ιουλίου 74, δεν ήταν και το χειρότερο που μας συνέβηκε, όσο άφρον, αυταρχικό, ανήθικο, και αιματηρό και αν ήταν το σύνολο των αδελφοκτόνων επιχειρήσεων εκατέρωθεν.

2. Το χειρότερο ήταν το ότι η χούντα, κατέχοντας την Εθνοφρουρά υπό τον έλεγχο της, ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΕ την άμυνα μας ενάντια στην τουρκική εισβολή! Με αποτέλεσμα να χάσουμε τη μισή χώρα και χιλιάδες νεκρούς. ΑΥΤΟ είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. ΑΥΤΟ ήταν η μεγαλύτερη προδοσία. Μεθυσμένοι όμως οι πολιτικάντηδες και μεγάλο μέρος του λαού μας με την προπαγάνδα του διαχρονικού ακελομακαριακού καθεστώτος, συνεχίζουν να κλαίονται για το "προδοτικό πραξικόπημα", γιατί ο στόχος είναι η δαιμονοποίηση όλων των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ δυνάμεων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία Μακαρίου.

3. Στο κείμενο ορθά αναφέρεται πως η ΕΟΚΑβ την μέρα του πραξικοπήματος ήταν ήδη ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και διαλυμένη, αλλά δεν παρέχεται το αναγκαίο βάθος σε αυτή την περιγραφή. Η Οργάνωση είχε ήδη ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΤΕΙ με διαταγή του τελευταίου της Διοικητή, του Γιώργου Καρούσου. Αυτή ήταν και η ύστατη του προσπάθεια να αποφευχθεί γενικευμένος εμφύλιος πόλεμος. Η ΕΟΚΑβ ΔΕΝ υπήρχε τον Ιούλιο του 74. Υπήρχαν μόνο ΠΡΩΗΝ μέλη, χωρίς Αρχηγό, χωρίς κατεύθυνση, και με το όπλο παρά πόδα με εντολή να χρησιμοποιηθεί μόνο για αυτοάμυνα. Πολλά άλλα πρώην μέλη ήταν ακόμη καταζητούμενοι εκείνη τη μέρα, και πολλά άλλα ήταν στις φυλακές όπου υπέκειντο φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια από τις "έννομες δυνάμεις" με πρωκτικούς βιασμούς, μαστιγώματα, ανάποδο κρέμασμα, φάλαγγα στα πέλματα, κάψιμο με τσιγάρα και αναπτήρες, ραβδισμούς και άλλα.

4. Ήταν απόλυτα φυσικό για κάποια πρώην μέλη της Οργάνωσης να εμπλακούν σε συγκρούσεις όταν αυτές γενικεύτηκαν με την έναρξη του πραξικοπήματος. Τα πλείστα πρώην μέλη πληροφορήθηκαν για το πραξικόπημα από το ραδιόφωνο, όπως όλος ο κόσμος. Πολλοί ήξεραν ότι αν επικρατούσε το ακελομακαριακό καθεστώς θα έχαναν τις ζωές τους, και κάποιοι από ανάγκη αυτοπροστασίας ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις. Όλες αυτές οι εμπλοκές ήταν ΕΚΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, και κατά παράβαση των τελευταίων διαταγών του Διγενή και του Διοικητή Γ.Καρούσου. Οι μόνοι από τα πρώην μέλη της ΕΟΚΑβ που δικαιολογούνται για την εμπλοκή τους σε γεγονότα εκείνες τις μέρες είναι όσοι αντιμετώπισαν καταστάσεις ζωής ή θανάτου όπου η δράση ήταν αναπόφευκτη. Η όποια συνεργασία με το πραξικόπημα όμως, ήταν εκτός αποστολής και σε παράβαση ρητών εντολών της ΕΟΚΑβ.

ΕΝΘΕΤΟ:
Σε δημοσιογραφική διάσκεψη αμέσως μετά το πραξικόπημα, ο Νίκος Σαμψών παρουσιάζει τα ΟΡΓΑΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ που ανευρέθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου, στη Λευκωσία. Εκεί, υπό την επίβλεψη τον μακαριακού και παρακρατικού "ΥπερΑστυνόμου" κου Κύπρου Μουρουζίδη, το δημοκρατικό καθεστώς Μακαρίου υπέβαλλε τους αντιφρονούντες σε "χάδια" και "δημοκρατικό διάλογο".  Διακρίνονται στο προσκήνιο:
Όργανο για πρωκτικούς και κολπικούς βιασμούς, μαστίγια, ράβδοι, και ρόπαλα διαφόρων διαμετρημάτων. Ο Σαμψών αναγκάστηκε να επέμβει δραστικά για να σώσει τη ζωή του βασανιστή Μουρουζίδη όταν αυτός συνελήφθει από τους πραξικοπηματίες και κινδύνεψε να λυντσαριστεί από τα θύματα του, πρώην κρατούμενους, πρώην συλληφθέντες, και αιχμάλωτους αντιφρονούντες, μέλη της Ενωτικής Παράταξης, της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης (ΔΕΚ) και της ΕΟΚΑβ.

🔵 ΜΕΡΟΣ Β.

1. Ας μην υποτιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η Οργάνωση Γρίβα και αργότερα η ΕΟΚΑβ είχαν ΘΕΜΕΛΙΑΚΟ ρόλο στην καλλιέργεια της ένοπλης και πολιτικής Αντίστασης στη χούντα, από το πρώτο έτος της ύπαρξης της, το 1967. Όχι μόνο στην Κύπρο αλλά αρχικά ΚΥΡΙΩΣ στον ελλαδικό χώρο. Η οργανωμένη Δημοκρατική Αντίσταση στη χούντα με συμμέτοχους τον Διγενή, τον Καρούσο κα άλλους, ανέδειξε ΗΡΩΕΣ όπως τον Σπύρο Μουστακλή, ο οποίος πέθανε από τα βασανιστήρια. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν μια διεύρυνση της Αντίστασης όπου για πρώτη φορά ο λαός αγκάλιασε μαζικά την Αντίσταση, προσθέτοντας τραγούδι, χαμόγελο, και την χάρη που έχουν τα νιάτα.

2. Και κάτι που λίγοι γνωρίζουν ή αναγνωρίζουν: όταν η εξέγερση του Πολυτεχνίου τον Νοέμβριο του 73 άρχισε να μεταλαμπαδίζεται και σε άλλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδος (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη), έφερε την πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα στο πάρα πέντε: μας έφερε στο ιστορικό δίστρατο για το οποίο Γρίβας και Μακάριος είχαν προετοιμαστεί όταν συμφώνησαν για την ίδρυση της ΕΟΚΑβ το 70-71. Το σχέδιο ήταν να προσκληθούν όλες οι ελλαδικές αντιστασιακές οργανώσεις και πολιτικά πρόσωπα στην Κύπρο, να σχηματίσουν "εν εξορία" Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος, να κηρυχθεί η Κύπρος ως το πρώτο ΕΛΕΥΘΕΡΟ από την χούντα ελληνικό έδαφος και να κηρυχθεί επίσημα ως μέρος της Ελληνικής επικράτειας.

3. Η διασπορά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε άλλες πόλεις και περιοχές έδωσε το κατάλληλο πολιτικο-ιστορικό και στρατιωτικό πλαίσιο για την υλοποίηση της συμφωνίας Μακαρίου-Γρίβα. Προς τούτο, άρχισαν κινητοποιήσεις στην Κύπρο δυνάμεις από ανάμεσα και στις δύο παρατάξεις που άρχισαν να ετοιμάζονταν για αυτό το ενδεχόμενο. Η ΕΝΩΣΗ έφτασε πολύ κοντά στην υλοποίηση εκείνο το τριήμερο: η σφαγή του Πολυτεχνείου όμως έπνιξε την εξέγερση και γλύτωσε τον Μακάριο από την "δυσάρεστη υποχρέωση" να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία. Είχε ήδη εκφράσει την απροθυμία του για την Ένωση πολλές φορές, αλλά για το συγκεκριμένο εκείνο σχέδιο είχε εκφράσει την πιο πρόσφατη του απροθυμία τον Μάρτιο του 72, λίγο μετά την ιστορική συνάντηση Διγενή-Μακαρίου όπου η συμφωνία τους είχε ανανεωθεί. Ο Μακάριος ΔΕΝ απέρριψε το σχέδιο για κοινή δράση, αλλά προσποιήθηκε όπως πάντα πως "δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες".

Όταν με την ειρηνική εξέγερση στο Πολυτεχνείο ενάμιση χρόνο αργότερα οι συνθήκες έγιναν ΠΛΗΡΩΣ κατάλληλες, τον γλύτωσε από την "υποχρέωση" η χούντα, διενεργώντας την σφαγή του Πολυτεχνείου.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974-ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

του Ανδρέα Θεμιστοκλέους

Πρώτη, η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έφερε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ στην Κύπρο και δημιούργησε τις συνθήκες της ΕΝΩΣΗΣ με την Ελλάδα, την οποίαν ΕΝΩΣΗ η ΚΥΠΡΟΣ διέπραξε το μέγιστο των σφαλμάτων της και την κλώτσησε

Δεύτερη, η ΧΟΥΝΤΑ σε ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με την τότε κυπριακή κυβέρνηση δημιούργησαν το ΦΙΑΣΚΟ της Κοφίνου, κόντρα στην έντονη αντίθεση του Γρίβα και στη συνέχεια απέσυραν και την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ υποκύπτοντας ταπεινωτικά σε τουρκικά τελεσίγραφα

Τρίτη, η ΧΟΥΝΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ απέσυρε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ από την Κύπρο απογυμνώνοντας την από κάθε δύναμη ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ και η ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ εξύφανε, σχεδίασε και εξετέλεσε το ΑΦΡΟΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ εναντίον του ΜΑΚΑΡΙΟΥ και ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Τέταρτη, η ΑΚΕΛΙΚΗ θέση ότι η ΕΟΚΑ Β΄εξετέλεσε το Πραξικόπημα ή ότι τα μέλη της γνώριζαν για την εκδήλωση του και συμμετείχαν στην διενέργεια του ούτε ως ΑΝΕΚΔΟΤΟ δεν μπορεί λέγεται.

Η ΕΟΚΑ Β΄απλά ακολούθησε εκ των υστέρων και έλαβε μέρος στην προσπάθεια ΕΔΡΑΙΩΣΗΣ του. Και μέσα στο κλίμα εκείνης της εποχής, ήταν απόλυτα φυσιολογικό πως η ΕΟΚΑ Β΄ στο άκουσμα ότι ο Μακάριος ήταν νεκρός, όχι μόνο δεν θα έβαζε τα κλάματα, αλλά θα ακολουθούσε

Πέμπτη, ο ΓΡΙΒΑΣ ήταν ήδη έξι μήνες πριν, νεκρός και η ΕΟΚΑ Β΄ουσιαστικά ήταν ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και σχεδόν διαλυμένη.

Έκτη, η ΧΟΥΝΤΑ των Αθηνών προφανώς και δεν έπεσε από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου, αλλά κατέρρευσε και σωριάστηκε κατά γης κάτω από το εθνικό βάρος των αμαρτημάτων της προδοσίας της, της τουρκικής εισβολής και της ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ μετά την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ.

Έβδομη, από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου η ΧΟΥΝΤΑ που έπεσε ήταν η ΧΟΥΝΤΑ του ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (ο οποίος τότε θα προχωρούσε σε εκλογές με τον Μαρκεζίνη στις 10 Φεβρουαρίου 1974 η οποία ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ από την ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, η οποία και τις ματαίωσε, και,

Όγδοη, από ΟΛΑ τα πιο πάνω, που αναφέρονται αδρομερώς, ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ εάν η ΚΥΠΡΟΣ δεν έμενε έξω από τον εθνικό κορμό ή εάν στην Κύπρο και την Ελλάδα υπήρχε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ και ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ!

Ένατη, από το 1960 και για 15 ολόκληρα χρόνια μέχρι και το 1974 οι πολιτικές δολοφονίες εισέτι ανεξιχνίαστες και ατιμώρητες, οι βασανισμοί και οι αποκλεισμοί, οι φυλακίσεις πολιτικών προσωπικοτήτων όπως του ΤΑΚΗ ΕΥΔΟΚΑ, οι διώξεις, ο νεποτισμός και ο αμοραλισμός, ο περιορισμός και ενίοτε η εξόντωση της δημοκρατίας, το κράτος και το παρακράτος, η βία και η αντιβία και προ παντός οι αλλοπρόσαλλες και γκρεμνοβατούσες επίσημες ακατανόητες πολιτικές του κράτους, σε ένα μόνο συνέβαλλαν και ένα μόνο εξυπηρετούσαν:

Μέσα στην κορύφωση του ψυχρού πολέμου και του διπόλου ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΔΥΣΗΣ, που υπαγόρευε και απαγόρευε πολιτικές και συμπεριφορές συννέφιαζαν ολοένα και περισσότερο σκοτεινά και βαριά τον διεθνή και πολιτικό ορίζοντα της Κύπρου, όπου θα ξεσπούσε, μετά την επαίσχυντη προδοσία της χούντας των Αθηνών, η καταστροφική τουρκική καταιγίδα του 1974. 

Χώρες με πολιτικά κόμματα, που να μην ήταν ή να είναι δημοκρατικές υπήρξαν και υπάρχουν πολλές. Χώρες που να υπήρξαν δημοκρατικές χωρίς πολιτικά κόμματα ούτε υπήρξαν ούτε ποτέ θα υπάρξουν.

Με άλλα λόγια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ χωρίς πολιτικά κόμματα ΑΡΧΩΝ καλά και δημοκρατικά οργανωμένα είναι έννοιες ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ!

Πολιτικά Διδάγματα:
➨ Η κρατούσα, η καθεστηκυία τάξη δεν είναι μόνο υπεύθυνη για τα δικά της λάθη αλλά και γι’ αυτά των αντιπάλων της. Και όσον περισσότερο δημοκρατικά ανομιμοποίητη είναι, τόσον μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη της.

➨ Κανένας ηγέτης, είτε αυτόκλητος εθνοσωτήρας είτε δημοκρατικά εκλελεγμένος είτε ακόμα ηγέτης επαναστατικώ δικαιώματι, δεν δικαιούται να υψώνει τον εαυτόν του ή το κόμμα του ή την κλίκα του υπεράνω και εις βάρος της χώρας του, του λαού και του έθνους του.

➨ Η αφροσύνη, η προσωπολατρία, η ιδιοτέλεια, η αυθαιρεσία, η μεγαλομανία, η κολακεία και ο φανατισμός, ο παραλογισμός και ο διχασμός περιορίζονται μόνο μέσα σε μια πραγματική δημοκρατία, πλήρη και ώριμη.

➨ Απαραίτητη όμως προϋπόθεση για δημοκρατία πλήρη και ώριμη, είναι ο ορθόδοξος πολιτικός και δημόσιος βίος, δηλαδή τα πολιτικά κόμματα αρχών και όχι έννομες συμμορίες που εξ ονόματος του λαού διαγουμίζουν τις εξουσίες, τον πλούτο και το μέλλον του.

Σε όλα αυτά και για όλα αυτά είναι ντροπή – μόνο ντροπή – αυτός ο λαός να αποδέχεται την άποψη ότι η ευθύνη δεν ανήκει σε κυβερνήσεις, υπουργούς, βουλευτές, κόμματα και παράγοντες, αλλά σε 20χρονους, 18χρονους και 19χρονους καταδρομείς που ούτε την ικανότητα και την εμπειρία είχαν αλλά ούτε και καθήκον τους ήταν για να αναλύουν και να σχολιάζουν διαταγές των ανωτέρων τους και να αποφασίζουν για την νομιμότητα τους και την τάχα ηθικοπλαστική τους συγκρότηση και τελικά την εκτέλεση τους.

Το πρωτότυπο δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:
■ 15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974-ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
https://www.facebook.com/andreas.themistocleous.796/posts/pfbid02gKtZRBmfCEV3FozkJmfVtm1hJW2qQMNvmzC4D9LAPXgsHPAFkNNaSf1ntV8sUZfYl

Παραπομπές, Αναγνώσματα

■ Τα Ονόματα ~ Πραξικόπημα | CyprusIndyMedia.org
https://web.archive.org/web/20130313133353/http://cyprus.indymedia.org/node/59

■ Πως ανανεώνεται η παραχάραξη της ιστορίας
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/04/blog-post_22.html

■ Στο καλό, κε Φώτη
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/12/blog-post_12.html

🔷 Γιάννης και Γεώργιος Μαύρος, ευθύνες για το 1974: Προσωπικές Μαρτυρίες
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2000/07/1974.html

⚫ Για την επίθεση στην ΕΔΕΚ
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2022/12/blog-post_10.html

🔵 Για την ΕΣΕΑ, τον Γρίβα-Διγενή, τον Τάκη Ευδόκα: ΕΟΚΑβ, Μακάριος και χούντα
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/07/blog-post_0.html

* * *

Τρεις Νίκες - Πως θα τις αξιοποιήσουμε;

ο- Ο Δρόμος Εμπρός: Αυταρχισμός και Ηγεμονία, ή Αυτο-οργάνωση και Άμεση Δημοκρατία;

ο- 100 ημέρες αγώνων: Οι Επιτυχίες των Διαδηλωτών, και οι Κίνδυνοι Κατάρρευσης της Κίνησης

Τρεις νέες νίκες που πετύχαμε τις τελευταίες εβδομάδες προστίθενται τώρα στις επιτυχίες που απέδωσαν οι 100 ημέρες αγώνων του λαϊκού κινήματος και της Κίνησης Αγανακτισμένων ~ Αφυπνισμένων. Μέσα στην κούραση και τον πυρετό των κινητοποιήσεων ξεχνούμε πως είναι δικές μας νίκες τούτα:

ο- Το Πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής (Πολυβίου) με την ολοκληρωτική απόδοση ευθυνών στον Πρόεδρο Χριστόφια και στον άμεσο του περίγυρο,
ο- Η ομόφωνη και αδιαμφισβήτητη απαίτηση από όλα τα κόμματα για παραίτηση του Προέδρου,
ο- Η ανακοίνωση από σημαντικό αριθμό καλλιτεχνών ότι δεν θα συμμετάσχουν στη Συναυλία του Αίσχους την ερχόμενη Δευτέρα προς υποστήριξη του ηθικά και πολιτικά έκπτωτου Προέδρου.

Όλα τα ανωτέρω επιτεύχθηκαν με σκληρή δουλειά και με αυτόνομες συλλογικές κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες από τους πολλούς συναγωνιστές, άτομα και οργανώσεις που συναποτελούμε το χαλαρό σχήμα της Κίνησης Αγανακτισμένων ~ Αφυπνισμένων. Προστίθενται στις προηγούμενες και πολύ εντυπωσιακές μας νίκες.

Μέχρι πρόσφατα οι διαδηλώσεις μας είχαν επιτύχει:

ο- παραίτηση του Υπουργού Αμύνης και του Αρχηγού της ΕΦ (πριν καν φθάσουμε στην Πύλη του Προεδρικού!)
ο- παραίτηση του Υπουργού Εξωτερικών.
ο- αποκάλυψη του βάρβαρου και βίαιου κομματικού παρακράτους που σταθμεύει στο Προεδρικό.
ο- παραίτηση ακόμη δύο Υπουργών, μελών του συγκυβερνώντος ΔΗΚΟ.
ο- δηλώσεις από επώνυμους πολιτικούς για παραίτηση του Προέδρου.
ο- αποδοχή από το κυβερνών ΑΚΕΛ της ανάγκης για άμεσο ανασχηματισμό.
ο- παύση όλων των Υπουργών του ΑΚΕΛ από τον Πρόεδρο.
ο- παραδοχή από όλα τα κόμματα ότι η Κυβέρνηση και το κομματικό κατεστημένο διέρχονται βαθύτατη πολιτική κρίση.
ο- διορισμό ανεξάρτητης διερευνητικής επιτροπής, διεξαγωγή ανακρίσεων από Αστυνομία και Εισαγγελία.

Όλα επιτεύχθηκαν κατά γενική απαίτηση του λαού, που πίεσε τους κρατούντες και πέτυχε!

Πως Προχωρούμε;

Με την εκδήλωση της Κίνησης Αγανακτισμένων ~ Αφυπνισμένων εμφανίστηκαν και δύο τελείως νέες για την Κύπρο ιστορικές καινοτομίες στην πολιτική μας ζωή: Αυτο-οργάνωση των πολιτών και Άμεση Δημοκρατία. Αυτές οι καινοτομίες ανήκουν σε ένα σύνολο αξιών και διαδικασιών που στη σύγχρονη εποχή καλλιεργούνται από την τοπική και διεθνή εναλλακτική~ανατρεπτική κοινότητα (το ευρύτερο Απελευθερωτικό Κίνημα), και αποτελούν ιστορικο-πολιτική συνέχεια της δημοκρατικής παράδοσης του Ελληνισμού από την αρχαιότητα που πηγάζουν από την Αγορά και την Εκκλησία του Δήμου.

Αυτά τα δύο νέα στοιχεία είναι που κατέστησαν την Κίνηση αγαπητή στον λαό που μπούκτησε από την παλαιο-Κομματική φεουδαρχία, και που έδωσαν στην Κίνηση την μαζική συμμετοχή, τον παλμό και μαχητικότητα, την ευελιξία και δημοκρατικότητα να υλοποιεί τις νίκες της. Το ότι ο λαός αγκάλιασε αξίες και διαδικασίες που ως πρόσφατα στην Κύπρο κατοικούσαν για δεκαετίες έξω από τον κύριο ρουν της συμβατικής ζωής σε μικρές ομάδες και δίκτυα πολιτικών πρωτοπόρων, δείχνει πως έφτασε η ώρα αυτών των αξιών, και πως άρχισαν να επηρεάζουν την πολιτική ζωή πολύ πέραν των μικρών ομάδων που καθεστωτικοί και εξουσιαστές μέχρι πρόσφατα βάπτιζαν απαξιωτικά ως "περιθωριακές".

Δεν είναι σύμπτωση το ότι η Κίνηση άρχισε να φθίνει σε μαζικότητα όταν τα δύο αυτά στοιχεία δημοκρατικότητας, η Άμεση Δημοκρατία και Αυτο-οργάνωση, άρχισαν να παραμερίζονται από την ανεπίσημη ηγεσία της Κίνησης.

Η επιτυχία μας Κίνησης βέβαια δεν κρίνεται μόνο από την μαζικότητα της. Είναι ένα μόνο στοιχείο ανάμεσα σε πολλά άλλα. Ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε εγγύηση πως αν αποκατασταθούν τα στοιχεία δημοκρατικότητας θα αυξηθεί η μαζικότητα της Κίνησης. Έτερον εκάτερον.

Αλλά το σημαντικό είναι τούτο: χωρίς τα στοιχεία Άμεσης Δημοκρατίας και Αυτο-οργάνωσης, η Κίνηση μας ήδη άρχισε να κινείται προς το παλαιο-Κομματικό πρότυπο διοίκησης. Ένα σχήμα που αγνοεί τον λαό και όπου οι ηγέτες πράττουν κατά το δοκούν χωρίς να είναι υπόλογοι σε κανένα. Ένα σχήμα όπου το προεδρείο κάθεται από πάνω και απλώς εκδίδει διακηρύξεις με τις αποφάσεις του και οδηγίες προς τον λαό.

Τα εμβρυακά σχήματα συλλογικών διαδικασιών που μας ηλεκτροδότησαν και καθοδήγησαν στην αρχή της Κίνησης, όπου κάθε εθελοντής ήτο υπεύθυνος μέσα σ' ένα πλαίσιο συλλογικής αλληλεγγύης και αδελφικότητας να λογοδοτεί ως ενώπιος ενωπίω των άλλων συναγωνιστών, και όπου η συνεργασία ήτο βασισμένη στη διαφάνεια, τον διάλογο και την εμπιστοσύνη, έχουν πλέον παραμεριστεί.

Μέρος του προβλήματος είναι η απειρία το λαού μας στις λειτουργίες Άμεσης Δημοκρατίας και Αυτο-οργάνωσης, για το οποίο δεν φταίει κανείς. Η λύση στο πρόβλημα είναι απλώς το να καλλιεργήσουμε και να εμπεδώσουμε καλύτερα αυτές τις αξίες και διαδικασίες μες τον κόσμο μας, και να δώσουμε ευκαιρίες να εξασκηθούν οι εθελοντές μας σε τού'ν τον τρόπο συνεργασίας.

Αλλά η απειρία του κόσμου μας και κυρίως των εθελοντών μας, δεδομένης και της διαχρονικής εμπέδωσης αυταρχισμού και ατομικισμού στην κοινωνία μας από την εξουσία, δημιούργησε ένα πολιτικό κενό το οποίο έτυχε εκμετάλλευσης από διάφορους "παράγοντες" που έστω καλοπροαίρετα δυστυχώς λειτουργούν ακριβώς όπως τα κόμματα, ποδηγετώντας την Κίνηση με βάση όχι τις νέες αξίες που ανέδειξε ο λαός μέσα από την κινητοποίηση - τις αξίες της Άμεσης Δημοκρατίας και Αυτο-οργάνωσης - αλλά μέσα από εκείνο που ήδη είναι γνώριμο μέσα από τις καθημερινές αξίες της συμβατικής εξουσιαστικής κοινωνίας: αυταρχισμός, ηγεμονισμός, χειραγώγηση, κρυφές συμφωνίες, ατομικισμός, ασυνεννοησία, πρωτοβουλίες χωρίς συναίνεση, και "γινάτιν".

Δεδομένου ότι η παρούσα ηγεσία δεν εφήρμοσε τα πιο πάνω με μοχθηρία ή κακία, αλλά ότι επεκράτησαν λόγω απειρίας του κόσμου μας και λόγω της τάσης κάποιων να γλιστρούν και να παρασύρονται από μικρές δόσεις αλαζονείας ("μόνον εγώ ξέρω", "θα περάσει το δικό μου"....), όσον τραγικά και αν ακούονται τούτα... ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ.

Άλλωστε δεν φταιν τα άτομα που βρέθηκαν τώρα σε ηγετικά πόστα της Κίνησης ή σε κρίσιμα εθελοντικά καθήκοντα, για το ότι δεν είχαν καμιά προηγούμενη σχέση, συμμετοχή, ή προπαίδεια στις διαδικασίες του απελευθερωτικού κινήματος, ή της εναλλακτικής~ανατρεπτικής κοινότητας. Γι αυτό λέμε πως τα πράματα, με τη σωστή πολιτική παιδεία και με υπομονή και προθυμία ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ.

Διορθώνονται βέβαια, μόνο αν τα άτομα που είναι φορείς αυτών των τρόπων συμπεριφοράς και σκέψης είναι ικανοί και πρόθυμοι για ενδοσκόπηση και αλλαγή. Εμείς - μέχρι να αποδεικτεί το αντίθετο - πρέπει να θεωρούμε πως όλοι είναι πρόθυμοι. Το να θέλω να αλλάξω ώστε να γίνω αντάξιος των απελευθερωτικών αρχών που αγκαλιάζει ο λαός μας είναι γνώρισμα έντιμων και άξιων συναγωνιστών. Είναι αξιέπαινος προσωπικός πολιτικός στόχος και είναι καθήκον μας να υποστηρίξουμε όσους τον αγκαλιάζουν. Όλοι, ή οι πλείστοι που ενεπλάκησαν μέχρι τώρα στις οργανωτικές διαδικασίες της Κίνησης Αγανακτισμένων ~ Αφυπνισμένων πρέπει να θεωρούνται ικανοί για τέτοιες αλλαγές. Το αν είναι πρόθυμοι όμως μόνο οι ίδιοι μπορούν να το δείξουν.

Απαραίτητα Στοιχεία της Άμεσης Δημοκρατίας και Αυτο-οργάνωσης

Η εμπιστοσύνη και ενότητα των διαδηλωτών και ανάμεσα στους εθελοντές συνεχίζει να στηρίζεται σε συμφωνίες που συνεχίζουν να ισχύουν και τις οποίες τιμούμε:

ο- δεν είναι ανεκτή καμιά ηγεμονική παρέμβαση ή έλεγχος των εκδηλώσεων μας από οποιοδήποτε κόμμα,
ο- δεν έχουμε συντονιστική επιτροπή, ούτε και "ηγέτες",
ο- οι συνεργασίες μας βασίζονται στην εθελοντική προσφορά, τη διαφάνεια και ενημέρωση, και την απόλυτη ισότητα μεταξύ των εθελοντών.

Αν θα γίνουν αλλαγές, για παράδειγμα αν θα δημιουργηθεί κάποια συντονιστική επιτροπή, θα πρέπει να διασφαλιστούν δημοκρατικές διαδικασίες.

Τα συλλογικά μας σώματα διακρίνονται κυρίως σε μεγάλες και μικρές οντότητες, το κάθε ένα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ανάγκες σε στοιχεία δημοκρατικότητας. Αποτελούν τα πεδία όπου μπορούμε - και πρέπει - να αρχίσουμε να καλλιεργούμε ξανά τα στοιχεία που είχαμε αρχίσει να θεμελιώνουμε στις αρχές της Κίνησης.

Μεγάλες Συλλογικές Οντότητες:
Διαδηλώσεις, Συγκεντρώσεις, Καταλήψεις, Γενική Συνέλευση Διαδηλωτών

Στις μεγάλες συγκεντρώσεις υπάρχει η ολομέλεια των διαδηλωτών, όπου και πέφτει στους ώμους μας η ευθύνη για διαφύλαξη και περιφρούρηση των στοιχείων της Άμεσης Δημοκρατίας. Η Αγορά και η ανοικτή Γενική Συνέλευση συνθέτουν την Εκκλησία του Δήμου, όπου μπορούν όλα τα άτομα να μιλήσουν από ένα ανοικτό βήμα, να απευθυνθούν στον κόσμο για θέματα και προτάσεις που αφορούν όλους, όπως για παράδειγμα προτάσεις για δράσεις, εκδηλώσεις και ψηφίσματα. Και να ληφθούν ομαδικές αποφάσεις από το πλήθος.

Ο βαθμός δημοκρατικότητας μας φαίνεται από το πόσο ευγενική, σεβάσμια και ανεκτική είναι η Γενική Συνέλευση στο να εισακουστούν προσφωνήσεις από άτομα που είναι άπειρα στις ομιλίες, ή άτομα που συχνά περιθωριοποιούνται, στοχοθετούνται, εξωστρακίζονται, χλευάζονται ή αποθαρρύνονται να συμμετέχουν στα κοινά μέσα από τους συμβατικούς θεσμούς.

Με το ανοικτό μικρόφωνο και τις προτάσεις προς το πλήθος, ο κόσμος βρίσκει τρόπους να εκφράσει την συμφωνία ή αποδοκιμασία του. Με την εξοικείωση προς το σχήμα, και με τον καιρό, δημιουργείται ένα νέο είδος δημόσιου διάλογου, νέο κλίμα λαϊκής συναίνεσης και συλλογικής σύγκλισης, δηλαδή του "τι είναι γενικά αποδεκτόν".

Μικρές Συλλογικές Οντότητες:
Οργανωτικές συναντήσεις εθελοντών, Συναντήσεις ομάδων εργασίας, Γενική Συνέλευση Εθελοντών

Απαραίτητα στοιχεία στα οποία χρειάζεται να δώσουμε σημασία είναι ο χώρος, ο διάλογος, οι διαδικασίες της συνάντησης, οι αποφάσεις, η εναλλαξιμότητα και η ανακλητότητα.

ο- Οι συναντήσεις γίνονται σε χώρους ελεύθερους από καπνό και από οτιδήποτε άλλο ενοχλεί ώστε να μπορούν τα άτομα να συμμετέχουν απερίσπαστα. Δηλαδή αποφεύγουμε χώρους με δυνατή μουσική, θόρυβο, φορητά τηλέφωνα, πρόσβαση από ανθρώπους που δεν ανήκουν εκεί, κοκ. Αν η συνάντηση θα έχει διάρκεια, προσυμφωνούνται διαλείμματα σε τακτικά διαστήματα για τις φυσικές ανάγκες όλων.

Προτιμούμε να καθόμαστε κυκλικά ώστε να μπορούμε όλοι να απευθυνόμαστε σε όλους. Έτσι διευκολύνεται και η κυκλική αντί η ιεραρχική ροή του διαλόγου.

ο- Διάλογος. Μιλούμε με σειρά ώστε να μπορούν να ακουστούν όλα τα άτομα χωρίς να διακόπτονται. Αποφεύγουμε το να σκαλώνει ο διάλογος σε ανταλλαγή μεταξύ μόνο δύο ή τριών ατόμων και οι άλλοι απλώς να μετατρέπονται σε θεατές.

ο- Αν υπάρχουν νέα πρόσωπα αρχίζουμε με σύντομες προσωπικές συστάσεις. Αν υπάρχουν πολλά άτομα, ή αν λόγω έντασης ή άλλων συνθηκών χρειάζεται συντονιστής, επιλέγουμε συντονιστή.

ο- Ενημέρωση. Το πιο απαραίτητο στοιχείο που συντείνει στην εξίσωση όλων και δημοκρατικοποίηση της διαδικασίας διαλόγου και λήψεως αποφάσεων. Ό,τι γνωρίζω που αφορά όλους, το καθιστώ κοινό κτήμα όλων. Τούτο μπορεί να είναι πρόσφατα νέα, πληροφορίες, μηνύματα από άλλους, λογοδοσία ή αναφορές από τα αποτελέσματα εργασίας ατόμων ή ομάδων, εξήγηση για κάποιο παρασκήνιο, ή αναδρομή σε σημαντικά γεγονότα που ίσως δεν γνωρίζουν όλοι, κλπ. Η ενημέρωση είναι το θεμέλιο και η εγγύηση για την διαφάνεια, χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα μεταξύ μας, ούτε και ενημερωμένη απόφαση.

ο- Τίθενται θέματα προς συζήτηση. Επιλέγονται τα πιο πιεστικά, ή εκκρεμότητες που έμειναν ημιτελείς από προηγούμενες συναντήσεις. Η συζήτηση διεξάγεται με σειρά, κυκλικά, ώστε να ακουστούν όλα τα άτομα. Δεν διακόπτουμε. Θεωρούμε πως το κάθε άτομο που είναι η σειρά του έχει τον λόγο, αλλά και προσωρινά κατέχει τον ρόλο συντονιστή. Για να μην διακόπτεται η ροή και να διεξάγονται με ομαλότητα οι διαδικασίες, αν το άτομο θέλει να απαντήσει ερωτήσεις (πχ. πράματα προς διευκρίνηση), ή να ζητήσει από κάποιο άλλο μια σύντομη παρέμβαση ενημέρωσης, τα αφήνουμε στο τέλος της σειράς του κάθε ενός, ή ακόμα καλύτερα στον επόμενο γύρο διαλόγου. Ενθαρρύνουμε τα άτομα να κρατούν σημειώσεις για να μην ξεχνούν ό,τι έχουν να πουν, έτσι ώστε να μην αγωνιούν να διακόψουν τους ομιλητές - να τα πουν όταν έλθει η σειρά τους. Αποθαρρύνουμε το μονοπώλιο του χρόνου ή την κατάχρηση της ευγένειας των ακροατών. Ενθαρρύνουμε όλους να συμμετέχουν, με ιδιαίτερη έμφαση στα άτομα που είναι συνήθως ντροπαλά, αμάθητα να εκφράζονται ενώπιον άλλων, έχουν έλλειψη αυτοπεποίθησης, ή ανήκουν σε κοινωνικές ομάδες που συχνά αποσιωπούνται στην συμβατική κοινωνία.

ο- Αποφάσεις γίνονται με όποια μέθοδο επιλέξει η ομάδα: με ομόφωνη συναίνεση, ή με υψηλό ποσοστό πλειοψηφίας (πχ. 90% ή 75%) ή με απλή πλειοψηφία (51%) ή αναθέτοντας συγκεκριμένα άτομα ή ομάδες την εξουσιοδότηση να λάβουν ή να πραγματοποιήσουν κάποιες αποφάσεις εκ μέρους όλων. Τέτοια ανάθεση καθηκόντων πρέπει οπωσδήποτε να γίνεται με όσον πιο δυνατή πλειοψηφία είναι εφικτό, και καλύτερα να γίνεται με απόλυτα ομόφωνη συναίνεση.

Κάθε φορά που η ομάδα καταλήγει σε μια απόφαση, αυτή η απόφαση αρθρώνεται καθαρά από κάποιον και επιβεβαιώνουμε ότι όλοι αναγνωρίζουμε, κατανοούμε και δεσμευόμαστε με αυτό που αποφασίστηκε.

Οι συναντήσεις έχουν αρχή και τέλος. Διαδικασίες, διάλογοι ή αποφάσεις που γίνονται εκτός συνάντησης και πρίν την αρχή ή μετά το τέλος δεν δεσμεύουν κανένα, και δεν θεωρούνται ότι ανήκουν στην ομάδα.

ο- Εναλλαξιμότητα. Σίγουρα εισερχόμαστε μες την Κίνηση φέροντας διαφορετικά επίπεδα και ποιότητες δεξιοτήτων. Μες το καζάνι που ονομάζεται αγώνας, υπάρχουν οι δυνατότητες για όλους μας να εξελιχθούμε και να προοδεύσουμε, και να υπηρετήσουμε τις κοινές ανάγκες μέσα από πολλά και διάφορα είδη καθηκόντων. Καθήκον μας είναι να διασφαλίσουμε πως όποιες γνώσεις, πείρα, ή δεξιότητες κατέχουμε να τις καθιστούμε κοινό κτήμα όλων, και να εξασφαλίζουμε διαδικασίες μέσα από τις οποίες όλα τα άτομα να έχουν ευκαιρία να επωμιστούν νέου είδους γνώσεις, δεξιότητες, καθήκοντα και ευθύνες. Κάποτε με εκ περιτροπής διαδικασίες, κάποτε με εθελοντική αυτο-επιλογή, κάποτε με ανάθεση ή με εκλογές, ανάλογα με τις περιστάσεις, φροντίζουμε ώστε να ανατίθενται σε όσον το δυνατόν πιο πολλά άτομα ευκαιρίες να μπουν σε θέσεις υπευθυνότητας. Μόνον έτσι μεταποιείται το ηγεμονικό σύνδρομο: όταν όλα τα εμπλεκόμενα άτομα - και ιδίως τα πιο άπειρα - ενθαρρύνονται, εκπαιδεύονται και υποστηρίζονται να υπηρετούν σε ηγετικές θέσεις.

ο- Ανακλητότητα. Είναι απόλυτη ανάγκη της Κίνησης, μέσα από ορθές και δημοκρατικές διαδικασίας να μπορεί να ανακαλεί τους αντιπροσώπους της από όποια καθήκοντα τους ανατέθηκαν και να μπορεί να τα αναθέσει σε άλλους - οποτεδήποτε. Αυτό που ζητούμε δηλαδή για την αιρετή πολιτική ηγεσία της χώρας πρέπει να μπορούμε να το εφαρμόζουμε και ανάμεσα μας. Όπως ζητά ο λαός την παραίτηση ενός Προέδρου της χώρας αν ο Πρόεδρος καταπρόδωσε τις προεκλογικές του υποσχέσεις, το ίδιο και ένας αντιπρόσωπος ή αξιωματούχος της Κίνησης (όπως και αν ορίσουμε τον όρο "αξιωματούχος"), αν παραβεί τους όρους εντολής του πρέπει να μπορεί να αντικαθίσταται. Αμεση Δημοκρατία σημαίνει αμφίδρομη υπευθυνότητα: συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις και κινητοποιήσεις, αλλά και δέσμευση των ηγετών στις συμφωνίες ή όρους εντολής που τους ανατίθενται.

* * *

Όσοι από μας είχαμε την ευκαιρία μέσα από τους αγώνες και τα χρόνια να γευτούμε την υψηλή ποιότητα δημοκρατίας που θεμελιώνουν τέτοιες διαδικασίες, και να απολαύσουμε το βάθος της συντροφικότητας και εμπιστοσύνης με την οποία δένουν τους συναγωνιστές, ξέρουμε πως άπαξ και το βιώσουν οι άνθρωποι, δύσκολα επιστρέφουν στο αυταρχικό ηγεμονικό σχήμα όπου το Προεδρείο επιτάσσει και καθοδηγεί το ποίμνιο χωρίς να λογοδοτεί σε κανένα. Οι συμμετοχικές ποιότητες της Άμεσης Δημοκρατίας είναι και Μέθοδος, και Αυτοσκοπός. Μπορούν δηλαδή να οδηγήσουν σε αυξημένη αποδοτικότητα στις συλλογικές εργασίες ώστε να επιτελούνται οι στόχοι, αλλά και να δημιουργήσουν το βίωμα της δίκαιης κοινωνίας ανάμεσα μας, όχι στο μακρυνό μέλλον "μετά την επανάσταση", αλλά στο εδώ και τώρα.

Η κοινωνία μας γενικά, αλλά ειδικά το πλήθος που σήμερα μετέχει στις κινητοποιήσεις μας, βρισκόμαστε όλοι μαζί σε ένα μεταίχμιο, σε μια περίοδο μετάβασης αξιών. Οι παλαιές μεθόδοι της Κομματικής φεουδαρχίας δεν εξυπηρετούν πλέον, αλλά οι νέες μεθόδοι της Λαϊκής Δημοκρατίας ακόμα δεν έχουν αρχίσει να θεσμοθετούνται ανάμεσα μας ή καν να είναι κατανοητές στα πλατειά στρώματα του κόσμου μας. Γι αυτό οι εθελοντές που επωμιζόμαστε οργανωτικές πρωτοβουλίες έχουμε μεγάλες ευθύνες για να εμπεδώσουμε αυτές τις αξίες και μεθόδους και να τις διασπείρουμε στον κόσμο μας.

Από εμάς εξαρτάται αν θα φανούμε αντάξιοι.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"...Μιά ειρηνική, μαχητική και πνευματώδης λαοθάλλασσα κατέκλυσε το Προεδρικό και γιά ώρες επεδόθει σε συνθήματα, ανοικτό βήμα με μικρόφωνο που λειτουργούσε ως σύγχρονη και αρχαία Αγορά που εντυπωσίασε τους πάντες!"
Στους Δρόμους και Πλατείες ο Λαός γιά Πέμπτη Μέρα Κατά Σειρά
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2011/07/blog-post_15.html

"Μυσταγωγία δημοκρατίας έξω από το Προεδρικό"
ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, εφημερίδα Σημερινή
http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/401834

Ο ΜΗ-κομματικός Υπερκομματικός Χαρακτήρας του Αγώνα μας
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2011/10/blog-post_1443.html

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η Διακήρυξη της Κεντρικής Πλατείας Αργοστολίου Κεφαλονιάς

Εισαγωγικό Σημείωμα

Ο αγώνας των αγανακτισμένων πολιτών στις πλατείες της Ευρώπης είναι μια νέα μορφή οργάνωσης και διαμαρτυρίας, ένα ακόμη βήμα προς την Επανάσταση. Οι τοπικές ολιγαρχίες που κυβερνούν τα κράτη και τα έθνη προφασιζόμενες ότι κυβερνούν εν ονόματι του λαού έχουν εκχωρήσει τα πάντα στο Κεφάλαιο και τον Ιμπεριαλισμό. Οι ανεξάρτητες και αυτόνομες κινητοποιήσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στο όνομα της άμεσης δημοκρατίας είναι ένας κόλαφος για το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα εξουσίας και μια υπόσχεση για ένα καλύτερο μέλλον.

Στη μητρόπολη της άμεσης δημοκρατίας το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών εχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Εκατοντάδες είναι οι γειτονιές, οι κοινότητες και οι δήμοι που συμμετέχουν. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που πλημμυρίζουν σήμερα τις πλατείες αποτελούν μια ελπίδα φωτός για όλους μας. Η παρουσία τους αποτελεί μια νέα εκδοχή της Εκκλησίας του Δήμου στην οποία παράγεται ένα αρχαίο/νέο είδος πολιτικού λόγου προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα οράματα του καθημερινού πολίτη και στις ανάγκες ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Με χαρά και συγκίνηση αναδημοσιεύουμε το κείμενο της συνέλευσης των αγανακτισμένων πολιτών στην κεντρική πλατεία Αργοστολίου στην Κεφαλονιά, με τίτλο: "Η διακήρυξη της κεντρικής πλατείας Αργοστολίου".

Το κείμενο εμπεριέχει έννοιες, αξίες και ιδέες που έχουν δουλευτεί από το Κίνημα γιά πάνω από διακόσια χρόνια. Εκτιμούμε αφάνταστα την ανθολόγιση και προσεκτική τους επιλογή ώστε να ενσωματωθούν τόσο απλά και αρμονικά στη διακήρυξη. Αγκαλιάζουμε ολόψυχα το περιεχόμενο της διακήρυξης.

Μακάρι οι σπίθες που ανάβουν οι Εκκλησίες των Δήμων στην Ελλάδα να γίνουν η πυρκαγιά που θα αλλάξει τον κόσμο.


Ομάδα Σύνταξης

Ενδο~Μήδεια / Cyprus Indymedia
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Από την ιστοσελίδα των "Aγανακτισμένων στην Kεφαλονιά"
http://www.stopcrisis.gr

Η Διακήρυξη της Κεντρικής Πλατείας Αργοστολίου

Η συνέλευση πολιτών στην κεντρική πλατεία Αργοστολίου, στην Κεφαλονιά, στις 29 Μαΐου 2011, με απόφαση της όρισε τη διακήρυξη των βασικών της αρχών και απευθύνουν «ανοιχτή πρόσκληση σε όλους για την αναθεώρηση της ζωής μας», με τον τίτλο:

ΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

(Απευθύνεται σε όλους τους έλληνες , σε όλους τους λαούς της Ε.Ε., της Μεσογείου και σε όλο τον κόσμο).

Σήμερα, ερχόμαστε, με αυτή την απόφαση μας, να αντικαταστήσουμε τις πολιτικές χωρίς προοπτική, τη στείρα και δίχως νόημα αντίδραση, τα κενά νοήματος συνθήματα «εκδίκησης», με την επιλογή της διεκδίκησης όσων εμείς θέλουμε:

Βάζουμε μπροστά και πρώτα, τα δικά μας «θέλω» , τα δικά μας αιτήματα, τη δική μας ζωή και αξιοπρέπεια.

Δεν διεκδικούμε τίποτα λιγότερο από τα πάντα, γιατί ο άνθρωπος είναι τα πάντα.

Η δυστυχία και η εξαθλίωση είναι ο δικός τους τρόπος ζωής. Εμείς έχουμε το δικό μας.

Στη «λύση» της «αναδιάρθρωσης του χρέους» που θέλουν για εμάς, χωρίς εμάς, εμείς επιλέγουμε την αναδιάρθρωση του κόσμου όπου ζούμε, την αναδιάρθρωση της ζωής μας, διότι αυτό που τελικά χρεοκόπησε, δεν είναι τα νούμερα και οι εξισώσεις που εμφανίζονται σε σχεδιαγράμματα που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στις ζωές μας.

Χρεοκόπησαν οι αξίες μας και η ιδιότητα τού να είμαστε άνθρωποι και πολίτες.

Θέλουμε πραγματική δημοκρατία. Ή καλύτερα: Θέλουμε δημοκρατία, διότι σήμερα έχουμε ολιγαρχία.

Εμείς, οι λίγοι, που σας μιλάμε σήμερα δεν θέλουμε να αλλάξουμε την ανθρωπότητα και να σώσουμε τον κόσμο.

Όχι, θέλουμε κάτι απείρως πιο μετριοπαθές: Όντας, ασήμαντο μέρος αυτού του κόσμου, ονειρευόμαστε και θέλουμε η ανθρωπότητα να αλλάξει η ίδια τον εαυτό της, όπως το έχει ήδη κάνει δυο - τρεις φορές στην ιστορία. (Η μία ήταν κάποτε στην Ελλάδα).

Δεν χρειαζόμαστε κανέναν, πέρα από τη συλλογική μας δημιουργικότητα και δράση, για να φτάσουμε σε μια κοινωνία αγάπης και φιλίας, δημοκρατίας και ισοπολιτείας, ισονομίας και ισηγορίας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοθέσμισης.

Μας εμποδίζουν να συναντηθούμε σε μια μεγάλη ενότητα και να γίνουμε μια πρωτοφανής δύναμη , όλες οι διαιρέσεις, σε κόμματα, τάξεις, επαγγελματικές ομάδες, συντεχνίες, έθνη, φυλές, θρησκείες και ιδεολογίες. Παραμερίζουμε ό,τι μας χωρίζει. Λέμε όχι στο καταστροφικό και ψεύτικο «διαίρει και βασίλευε» της ολιγαρχίας , έτσι όπως το έχει στήσει στα 300 χρόνια της νεωτερικότητας της.

Σμίγουμε, με το μόνο κριτήριο που μας ενώνει και μας χαρακτηρίζει: Είμαστε άνθρωποι του κόσμου και πολίτες μιας πατρίδας. Χρειαζόμαστε ιδέες, πίστη, θέληση και μια μεγάλη απόφαση, για να δημιουργήσουμε τη δική μας δημοκρατική έξοδο, από τα αδιέξοδα που δημιούργησε μια ασήμαντη και ανίκανη τοπική και διεθνής ελίτ, με τις απάνθρωπες αξίες της, τις προτεραιότητες και τον τρόπο της.

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε που και πώς ΘΑ ΠΑΜΕ. Ο τρόπος τους είναι λάθος, αδιέξοδος και τραγικός και μένει στον καθένα και σε όλους μας η ευθύνη να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε και πού ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ. Να δώσουμε νόημα στο τι είδους πατρίδες, τι είδους κοινωνίες, τι είδους ανθρώπους, επιθυμούμε.

Θέλουμε έναν άλλο κόσμο και μια όμορφη πατρίδα: ένα κοινό όνειρο δημοκρατίας.

Το ερώτημα, πια, δεν είναι το «αν μπορούμε» . Το ερώτημα είναι: ΘΕΛΟΥΜΕ;

Όταν θέλουμε και ξέρουμε, ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

- Θέλουμε τη χώρα μας πίσω.

- Θέλουμε στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους, όχι γιατί δεν μπορούμε να το πληρώσουμε, αλλά γιατί είναι το προϊόν μιας απάτης και μιας συναλλαγής, ερήμην των λαών, μεταξύ πολιτικών και τραπεζιτών: Με ποιο ηθικό, κοινωνικό, πολιτικό δικαίωμα έδωσαν το ευρώ και όλα τα νομίσματα του κόσμου στην ιδιοκτησία των τραπεζιτών; ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.

- Θέλουμε το χρήμα και τα νομίσματα όλου του κόσμου να γίνουν ξανά δημόσια εργαλεία, δημοκρατικά διαχειριζόμενα. Να τεθούν υπό δημοκρατική μετοχική σύνθεση και διαχείριση τα τραπεζικά ιδρύματα που τυπώνουν το χρήμα. Οι βουλιαγμένες , σήμερα, τράπεζες να γίνουν αυτοδιοικούμενα εργαλεία δημοκρατικής διακίνησης του χρήματος. (Ξέρουμε από συνεταιρισμούς, ξέρουμε από ζωή και αριθμούς).

- Θέλουμε πολιτικό και διαχειριστικό έλεγχο , ώστε να ξέρουμε όλοι πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο και να τιμωρηθούν, για Εθνική Προδοσία και κλοπή, όσοι κακοδιαχειρίστηκαν, λεηλάτησαν εθνικούς λογαριασμούς ή ξεπούλησαν δημόσια περιουσία. Όλα αυτά, αρνούμενοι πάντα το σύνολο του χρέους, ως επαχθές για τους λαούς και προϊόν απάτης κι όχι για να δούμε ποιο τμήμα του θα πληρώσουμε.

- Θέλουμε πάγωμα χρεών όλων των επιχειρήσεων, νοικοκυριών και πολιτών, ως ότου έλθει η δημοκρατία και να εξετάσει κάθε περίπτωση χωριστά.

- Θέλουμε δημοκρατία. Δεν μας εκπροσωπεί το σημερινό πολιτικό και κομματικό σύστημα και η αντιπροσωπευτικότητα του κοινοβουλευτισμού.

- Θέλουμε συνταχτική εθνοσυνέλευση, για αλλαγή του συντάγματος, για μια δημοκρατία των λαϊκών συνελεύσεων και για ένα πολίτευμα, όπου οι πολίτες θα φτιάχνουν και θα ψηφίζουν τους νόμους, με δημοψηφίσματα και οι όποιοι εκπρόσωποι θα είναι ελάχιστοι και πάντα ανακλητοί. ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

- Θέλουμε πίσω τη δημόσια περιουσία που πούλησαν. Η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό και όχι στα κόμματα, τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις. Κανένα κόμμα και καμία κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να συναινεί ή να υλοποιεί την εκχώρηση δημόσιας περιουσίας. Είναι απλοί διαχειριστές και όχι ιδιοκτήτες της. Κάθε παραχώρηση της, χωρίς δημοψήφισμα, είναι άκυρη και το αντικείμενο της συναλλαγής επιστρεπτέο, χωρίς ιδιαίτερα ανταλλάγματα.

Πάμε, λοιπόν, όσο γίνεται περισσότεροι, για τα μεγάλα θέλω μας. Τίποτα λιγότερο από τη ζωή μας και την πατρίδα μας. Τίποτα λιγότερο από την αξιοπρέπεια του καθένα μας, των παιδιών μας και των γενιών που έρχονται.

Ας δημιουργήσουμε μια διαρκή ανοιχτή συνέλευση, ας προχωρήσουμε σε μια μεγάλη δημοκρατική επανάσταση, από την οποία δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να λείψει κανείς:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΊΑ; Δεν υπάρχει άλλο δίλημμα, που να μας χωρίζει. Και με βάση αυτό, καλείται ο καθένας και όλοι να επιλέξουμε πλευρά και να αποφασίσουμε.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές, δεν υπάρχει ούτε δρόμος. Το δρόμο θα τον ανοίγουμε, προχωρώντας. Σήμερα, πέφτουμε στο κενό, χωρίς φρένα και είναι άγνωστο πότε θα πιάσουμε και αν υπάρχει πάτος. Ας προχωρήσουμε, με τον τρόπο μιας διαρκούς αμφισβήτησης, ακόμα και του εαυτού μας και όλων όσων αυτός πιστεύει και μιας αέναης δημιουργικότητας αυτόνομων πολιτών και ελεύθερων ανθρώπων. Αυτό-νομοι είναι οι άνθρωποι, που φτιάχνουν οι ίδιοι τους νόμους τους, σχεδιάζουν μόνοι και μαζί τη ζωή τους και ορίζουν οι ίδιοι τις ατομικές και συλλογικές επιθυμίες. Δημιουργούμε το χώρο, όπου όλα τα ανθρώπινα θα είναι εφικτά. Για τη φιλία, την αγάπη, τη χαρά και την καλή διάθεση. Για τις ωραίες ανθρώπινες σχέσεις. Για τη γιορτή και την ελευθερία. Για μια κατάσταση διαρκούς ευτυχίας.

Για όλα αυτά τα «θέλω» και για όλα αυτά που ζούμε, ας επαναλάβουμε:


- Καμιά πληρωμή ή επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους

- Ναι στην επαναδιαπραγμάτευση της πραγματικότητας και την αναθεώρηση των αξιών , των προτεραιοτήτων και της ζωής μας.

- Λέμε όχι στην τυραννία της απάθειας, της αδράνειας και της κατάθλιψης.

- Θέλουμε (άμεση) δημοκρατία ενάντια στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία.

- Θέλουμε συνελεύσεις πολιτών ΠΑΝΤΟΥ και για ΠΑΝΤΑ.

Κι ας κλείσουμε με τα λόγια σοφών ανθρώπων:

«Αφού ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς, γιατί δεν τον διαλύουν για να εκλέξουν έναν άλλο;».(Μπέρτολτ Μπρεχτ)

«Δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα μας, με τον ίδιο τρόπο σκέψης που χρησιμοποιήσαμε, όταν τα δημιουργήσαμε». (Αλβέρτος Αϊνστάιν)

***