Γενικά πολύ καλές τοποθετήσεις στο πιο κάτω κείμενο του μέχρι πρόσφατα Βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους, και κυρίως το δίδαγμα που εξάγεται για όλους μας. Ζωγραφίζει τον γενικό κανόνα: το ότι όπου καταλύθηκε η Δημοκρατία, ακολούθησαν καταστροφές τεραστίων διαστάσεων.
Προκύπτουν όμως και τα εξής:
🔵 ΜΕΡΟΣ Α.
1. Οι δύο δικτατορίες - η ακελομακαριακή στην Κύπρο, και η χουντική στην Αθήνα - συνεργάστηκαν επί πολλά χρόνια τροχιοδρομώντας τερατώδη εγκλήματα εναντίον του λαού. Επίσης, συγκρούστηκαν επί πολλά χρόνια, επιδιώκοντας συμφέροντα, κύρος, συμμαχίες, επέκταση εξουσίας, και ισχύος. Η τελική σύγκρουση ανάμεσα στις δύο δικτατορίες, 15 Ιουλίου 74, δεν ήταν και το χειρότερο που μας συνέβηκε, όσο άφρον, αυταρχικό, ανήθικο, και αιματηρό και αν ήταν το σύνολο των αδελφοκτόνων επιχειρήσεων εκατέρωθεν.
2. Το χειρότερο ήταν το ότι η χούντα, κατέχοντας την Εθνοφρουρά υπό τον έλεγχο της, ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΕ την άμυνα μας ενάντια στην τουρκική εισβολή! Με αποτέλεσμα να χάσουμε τη μισή χώρα και χιλιάδες νεκρούς. ΑΥΤΟ είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. ΑΥΤΟ ήταν η μεγαλύτερη προδοσία. Μεθυσμένοι όμως οι πολιτικάντηδες και μεγάλο μέρος του λαού μας με την προπαγάνδα του διαχρονικού ακελομακαριακού καθεστώτος, συνεχίζουν να κλαίονται για το "προδοτικό πραξικόπημα", γιατί ο στόχος είναι η δαιμονοποίηση όλων των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ δυνάμεων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία Μακαρίου.
3. Στο κείμενο ορθά αναφέρεται πως η ΕΟΚΑβ την μέρα του πραξικοπήματος ήταν ήδη ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και διαλυμένη, αλλά δεν παρέχεται το αναγκαίο βάθος σε αυτή την περιγραφή. Η Οργάνωση είχε ήδη ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΤΕΙ με διαταγή του τελευταίου της Διοικητή, του Γιώργου Καρούσου. Αυτή ήταν και η ύστατη του προσπάθεια να αποφευχθεί γενικευμένος εμφύλιος πόλεμος. Η ΕΟΚΑβ ΔΕΝ υπήρχε τον Ιούλιο του 74. Υπήρχαν μόνο ΠΡΩΗΝ μέλη, χωρίς Αρχηγό, χωρίς κατεύθυνση, και με το όπλο παρά πόδα με εντολή να χρησιμοποιηθεί μόνο για αυτοάμυνα. Πολλά άλλα πρώην μέλη ήταν ακόμη καταζητούμενοι εκείνη τη μέρα, και πολλά άλλα ήταν στις φυλακές όπου υπέκειντο φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια από τις "έννομες δυνάμεις" με πρωκτικούς βιασμούς, μαστιγώματα, ανάποδο κρέμασμα, φάλαγγα στα πέλματα, κάψιμο με τσιγάρα και αναπτήρες, ραβδισμούς και άλλα.
4. Ήταν απόλυτα φυσικό για κάποια πρώην μέλη της Οργάνωσης να εμπλακούν σε συγκρούσεις όταν αυτές γενικεύτηκαν με την έναρξη του πραξικοπήματος. Τα πλείστα πρώην μέλη πληροφορήθηκαν για το πραξικόπημα από το ραδιόφωνο, όπως όλος ο κόσμος. Πολλοί ήξεραν ότι αν επικρατούσε το ακελομακαριακό καθεστώς θα έχαναν τις ζωές τους, και κάποιοι από ανάγκη αυτοπροστασίας ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις. Όλες αυτές οι εμπλοκές ήταν ΕΚΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, και κατά παράβαση των τελευταίων διαταγών του Διγενή και του Διοικητή Γ.Καρούσου. Οι μόνοι από τα πρώην μέλη της ΕΟΚΑβ που δικαιολογούνται για την εμπλοκή τους σε γεγονότα εκείνες τις μέρες είναι όσοι αντιμετώπισαν καταστάσεις ζωής ή θανάτου όπου η δράση ήταν αναπόφευκτη. Η όποια συνεργασία με το πραξικόπημα όμως, ήταν εκτός αποστολής και σε παράβαση ρητών εντολών της ΕΟΚΑβ.
ΕΝΘΕΤΟ:
Σε δημοσιογραφική διάσκεψη αμέσως μετά το
πραξικόπημα, ο Νίκος Σαμψών παρουσιάζει τα ΟΡΓΑΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ που ανευρέθηκαν
στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου, στη Λευκωσία. Εκεί, υπό την επίβλεψη τον
μακαριακού και παρακρατικού "ΥπερΑστυνόμου" κου Κύπρου Μουρουζίδη,
το δημοκρατικό καθεστώς Μακαρίου υπέβαλλε τους αντιφρονούντες σε
"χάδια" και "δημοκρατικό διάλογο". Διακρίνονται στο προσκήνιο:
Όργανο για πρωκτικούς και κολπικούς βιασμούς, μαστίγια, ράβδοι, και ρόπαλα
διαφόρων διαμετρημάτων. Ο Σαμψών αναγκάστηκε να επέμβει δραστικά για να σώσει
τη ζωή του βασανιστή Μουρουζίδη όταν αυτός συνελήφθει από τους πραξικοπηματίες
και κινδύνεψε να λυντσαριστεί από τα θύματα του, πρώην κρατούμενους, πρώην
συλληφθέντες, και αιχμάλωτους αντιφρονούντες, μέλη της Ενωτικής Παράταξης, της
Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης (ΔΕΚ) και της ΕΟΚΑβ.
🔵 ΜΕΡΟΣ Β.
1. Ας μην υποτιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η Οργάνωση Γρίβα και αργότερα η ΕΟΚΑβ και είχαν ΘΕΜΕΛΙΑΚΟ ρόλο στην καλλιέργεια της ένοπλης και πολιτικής Αντίστασης στη χούντα, από το πρώτο έτος της ύπαρξης της, το 1967. Όχι μόνο στην Κύπρο αλλά αρχικά ΚΥΡΙΩΣ στον ελλαδικό χώρο. Η οργανωμένη Δημοκρατική Αντίσταση στη χούντα με συμμέτοχους τον Διγενή, τον Καρούσο κα άλλους, ανέδειξε ΗΡΩΕΣ όπως τον Σπύρο Μουστακλή, ο οποίος πέθανε από τα βασανιστήρια. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν μια διεύρυνση της Αντίστασης όπου για πρώτη φορά ο λαός αγκάλιασε μαζικά την Αντίσταση, προσθέτοντας τραγούδι, χαμόγελο, και την χάρη που έχουν τα νιάτα.
2. Και κάτι που λίγοι γνωρίζουν ή αναγνωρίζουν: όταν η εξέγερση του Πολυτεχνίου τον Νοέμβριο του 73 άρχισε να μεταλαμπαδίζεται και σε άλλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδος (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη), έφερε την πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα στο πάρα πέντε: μας έφερε στο ιστορικό δίστρατο για το οποίο Γρίβας και Μακάριος είχαν προετοιμαστεί όταν συμφώνησαν για την ίδρυση της ΕΟΚΑβ το 70-71. Το σχέδιο ήταν να προσκληθούν όλες οι ελλαδικές αντιστασιακές οργανώσεις και πολιτικά πρόσωπα στην Κύπρο, να σχηματίσουν "εν εξορία" Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος, να κηρυχθεί η Κύπρος ως το πρώτο ΕΛΕΥΘΕΡΟ από την χούντα ελληνικό έδαφος και να κηρυχθεί επίσημα ως μέρος της Ελληνικής επικράτειας.
3. Η διασπορά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε άλλες πόλεις και περιοχές έδωσε το κατάλληλο πολιτικο-ιστορικό και στρατιωτικό πλαίσιο για την υλοποίηση της συμφωνίας Μακαρίου-Γρίβα. Προς τούτο, άρχισαν κινητοποιήθηκαν στην Κύπρο δυνάμεις από ανάμεσα και στις δύο παρατάξεις που άρχισαν να ετοιμάζονταν για αυτό το ενδεχόμενο. Η ΕΝΩΣΗ έφτασε πολύ κοντά στην υλοποίηση εκείνο το τριήμερο: η σφαγή του Πολυτεχνείου όμως έπνιξε την εξέγερση και γλύτωσε τον Μακάριο από την "δυσάρεστη υποχρέωση" να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία. Είχε ήδη εκφράσει την απροθυμία του για την Ένωση πολλές φορές, αλλά για το συγκεκριμένο εκείνο σχέδιο είχε εκφράσει την πιο πρόσφατη του απροθυμία τον Μάρτιο του 72, λίγο μετά την ιστορική συνάντηση Διγενή-Μακαρίου όπου η συμφωνία τους είχε ανανεωθεί. Ο Μακάριος ΔΕΝ απέρριψε το σχέδιο για κοινή δράση, αλλά προσποιήθηκε όπως πάντα πως "δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες".
Όταν με την ειρηνική εξέγερση στο Πολυτεχνείο ενάμιση χρόνο αργότερα οι συνθήκες έγιναν ΠΛΗΡΩΣ κατάλληλες, τον γλύτωσε από την "υποχρέωση" η χούντα, διενεργώντας την σφαγή του Πολυτεχνείου.
Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
Πρώτη, η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έφερε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ στην Κύπρο και δημιούργησε τις συνθήκες της ΕΝΩΣΗΣ με την Ελλάδα, την οποίαν ΕΝΩΣΗ η ΚΥΠΡΟΣ διέπραξε το μέγιστο των σφαλμάτων της και την κλώτσησε
Δεύτερη, η ΧΟΥΝΤΑ σε ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με την τότε κυπριακή κυβέρνηση δημιούργησαν το ΦΙΑΣΚΟ της Κοφίνου, κόντρα στην έντονη αντίθεση του Γρίβα και στη συνέχεια απέσυραν και την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ υποκύπτοντας ταπεινωτικά σε τουρκικά τελεσίγραφα
Τρίτη, η ΧΟΥΝΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ απέσυρε την ΜΕΡΑΡΧΙΑ και τον ΓΡΙΒΑ από την Κύπρο απογυμνώνοντας την από κάθε δύναμη ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ και η ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ εξύφανε, σχεδίασε και εξετέλεσε το ΑΦΡΟΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ εναντίον του ΜΑΚΑΡΙΟΥ και ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Τέταρτη, η ΑΚΕΛΙΚΗ θέση ότι η ΕΟΚΑ Β΄εξετέλεσε το Πραξικόπημα ή ότι τα μέλη της γνώριζαν για την εκδήλωση του και συμμετείχαν στην διενέργεια του ούτε ως ΑΝΕΚΔΟΤΟ δεν μπορεί λέγεται.
Η ΕΟΚΑ Β΄απλά ακολούθησε εκ των υστέρων και έλαβε μέρος στην προσπάθεια ΕΔΡΑΙΩΣΗΣ του. Και μέσα στο κλίμα εκείνης της εποχής, ήταν απόλυτα φυσιολογικό πως η ΕΟΚΑ Β΄ στο άκουσμα ότι ο Μακάριος ήταν νεκρός, όχι μόνο δεν θα έβαζε τα κλάματα, αλλά θα ακολουθούσε
Πέμπτη, ο ΓΡΙΒΑΣ ήταν ήδη έξι μήνες πριν, νεκρός και η ΕΟΚΑ Β΄ουσιαστικά ήταν ακέφαλη, αποδιοργανωμένη και σχεδόν διαλυμένη.
Έκτη, η ΧΟΥΝΤΑ των Αθηνών προφανώς και δεν έπεσε από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου, αλλά κατέρρευσε και σωριάστηκε κατά γης κάτω από το εθνικό βάρος των αμαρτημάτων της προδοσίας της, της τουρκικής εισβολής και της ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ μετά την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ.
Έβδομη, από τον ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ του Πολυτεχνείου η ΧΟΥΝΤΑ που έπεσε ήταν η ΧΟΥΝΤΑ του ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (ο οποίος τότε θα προχωρούσε σε εκλογές με τον Μαρκεζίνη στις 10 Φεβρουαρίου 1974 η οποία ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ από την ΧΟΥΝΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, η οποία και τις ματαίωσε, και,
Όγδοη, από ΟΛΑ τα πιο πάνω, που αναφέρονται αδρομερώς, ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ εάν η ΚΥΠΡΟΣ δεν έμενε έξω από τον εθνικό κορμό ή εάν στην Κύπρο και την Ελλάδα υπήρχε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ και ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ!
Ένατη, από το 1960 και για 15 ολόκληρα χρόνια μέχρι και το 1974 οι πολιτικές δολοφονίες εισέτι ανεξιχνίαστες και ατιμώρητες, οι βασανισμοί και οι αποκλεισμοί, οι φυλακίσεις πολιτικών προσωπικοτήτων όπως του ΤΑΚΗ ΕΥΔΟΚΑ, οι διώξεις, ο νεποτισμός και ο αμοραλισμός, ο περιορισμός και ενίοτε η εξόντωση της δημοκρατίας, το κράτος και το παρακράτος, η βία και η αντιβία και προ παντός οι αλλοπρόσαλλες και γκρεμνοβατούσες επίσημες ακατανόητες πολιτικές του κράτους, σε ένα μόνο συνέβαλλαν και ένα μόνο εξυπηρετούσαν:
Μέσα στην κορύφωση του ψυχρού πολέμου και του διπόλου ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΔΥΣΗΣ, που υπαγόρευε και απαγόρευε πολιτικές και συμπεριφορές συννέφιαζαν ολοένα και περισσότερο σκοτεινά και βαριά τον διεθνή και πολιτικό ορίζοντα της Κύπρου, όπου θα ξεσπούσε, μετά την επαίσχυντη προδοσία της χούντας των Αθηνών, η καταστροφική τουρκική καταιγίδα του 1974.
Χώρες με πολιτικά κόμματα, που να μην ήταν ή να είναι δημοκρατικές υπήρξαν και υπάρχουν πολλές. Χώρες που να υπήρξαν δημοκρατικές χωρίς πολιτικά κόμματα ούτε υπήρξαν ούτε ποτέ θα υπάρξουν.
Με άλλα λόγια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ χωρίς πολιτικά κόμματα ΑΡΧΩΝ καλά και δημοκρατικά οργανωμένα είναι έννοιες ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ!
Πολιτικά Διδάγματα:
➨ Η κρατούσα, η καθεστηκυία τάξη δεν είναι μόνο υπεύθυνη για τα δικά της λάθη αλλά και γι’ αυτά των αντιπάλων της. Και όσον περισσότερο δημοκρατικά ανομιμοποίητη είναι, τόσον μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη της.
➨ Κανένας ηγέτης, είτε αυτόκλητος εθνοσωτήρας είτε δημοκρατικά εκλελεγμένος είτε ακόμα ηγέτης επαναστατικώ δικαιώματι, δεν δικαιούται να υψώνει τον εαυτόν του ή το κόμμα του ή την κλίκα του υπεράνω και εις βάρος της χώρας του, του λαού και του έθνους του.
➨ Η αφροσύνη, η προσωπολατρία, η ιδιοτέλεια, η αυθαιρεσία, η μεγαλομανία, η κολακεία και ο φανατισμός, ο παραλογισμός και ο διχασμός περιορίζονται μόνο μέσα σε μια πραγματική δημοκρατία, πλήρη και ώριμη.
➨ Απαραίτητη όμως προϋπόθεση για δημοκρατία πλήρη και ώριμη, είναι ο ορθόδοξος πολιτικός και δημόσιος βίος, δηλαδή τα πολιτικά κόμματα αρχών και όχι έννομες συμμορίες που εξ ονόματος του λαού διαγουμίζουν τις εξουσίες, τον πλούτο και το μέλλον του.
Σε όλα αυτά και για όλα αυτά είναι ντροπή – μόνο ντροπή – αυτός ο λαός να αποδέχεται την άποψη ότι η ευθύνη δεν ανήκει σε κυβερνήσεις, υπουργούς, βουλευτές, κόμματα και παράγοντες, αλλά σε 20χρονους, 18χρονους και 19χρονους καταδρομείς που ούτε την ικανότητα και την εμπειρία είχαν αλλά ούτε και καθήκον τους ήταν για να αναλύουν και να σχολιάζουν διαταγές των ανωτέρων τους και να αποφασίζουν για την νομιμότητα τους και την τάχα ηθικοπλαστική τους συγκρότηση και τελικά την εκτέλεση τους.
Το πρωτότυπο δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:
■ 15η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974-ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
https://www.facebook.com/andreas.themistocleous.796/posts/pfbid02gKtZRBmfCEV3FozkJmfVtm1hJW2qQMNvmzC4D9LAPXgsHPAFkNNaSf1ntV8sUZfYl
Παραπομπές, Αναγνώσματα
■ Τα Ονόματα ~ Πραξικόπημα | CyprusIndyMedia.org
https://web.archive.org/web/20130313133353/http://cyprus.indymedia.org/node/59
■ Πως ανανεώνεται η παραχάραξη της ιστορίας
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/04/blog-post_22.html
■ Στο καλό, κε Φώτη
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2019/12/blog-post_12.html
🔷 Γιάννης και Γεώργιος Μαύρος, ευθύνες για το 1974: Προσωπικές Μαρτυρίες
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2000/07/1974.html
⚫ Για την επίθεση στην ΕΔΕΚ
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2022/12/blog-post_10.html
🔵 Για την ΕΣΕΑ, τον Γρίβα-Διγενή, τον Τάκη Ευδόκα: ΕΟΚΑβ, Μακάριος και χούντα
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/07/blog-post_0.html












