Showing posts with label ΕΟΚΑ β. Show all posts
Showing posts with label ΕΟΚΑ β. Show all posts

Tuesday, 28 April 2026

🔵 Ρένος Κυριακίδης: Στόχος νέας αδικίας από τα Δικαστήρια




🔵 Ποιος είναι ο Ρένος Κυριακίδης;

🔵 ΠΕΡΙΛΗΨΗ της Υπόθεσης
■ Ο Ρένος Κυριακίδης υπέστηκε συκοφαντία από μέρους της εφημερίδας "Χαραυγή" και του Κύπρου Κουρτελάρη, όταν σε άρθρο τους τον συνέδεσαν ονομαστικά με τον "σκληρό πυρήνα της ΕΟΚΑ Β", προσπαθώντας να αμαυρώσουν την καλή του υπόληψη και να θίξουν την αξιοπρέπεια του με λίβελο. Ο Ρένος Κυριακίδης καταχώρησε στο Δικαστήριο αγωγή για λίβελλο, και το Δικαστήριο κατέληξε σε Απόφαση το 2019. Η Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναγνώρισε ότι όντως ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΗΤΑΝ ΔΥΣΦΗΜΙΣΤΙΚΟ, αλλά απεφάνθη ότι οι Εναγόμενοι (Χαραυγή και Κ.Κουρτελάρης) τάχα ΔΕΝ γνώριζαν ότι αυτό που δημοσίευσαν ήταν δυσφημιστικό, και ότι η επίκληση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ δεν αρκεί για να καταδικαστούν. Ας το ξαναγράψουμε αυτό: το Πρωτόδικο Δικαστήριο ΚΑΙ το Εφετείο αποφάσισαν ότι: 
   ➡️ H επίκληση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ δεν αρκεί για να καταδικαστούν οι συκοφάντες.

■ Ο Ρένος Κυριακίδης προχώρησε σε Έφεση, και το Εφετείο εξέδωσε την Απόφαση του αρχές Απριλίου, 2026. Η Απόφαση των Δικαστών είναι εναντίον του Ρένου Κυριακίδη, και απόρριψη της Έφεσης [1]. 

■ Στο παρόν, αναλύουμε την Απόφαση, καταδεικνύοντας ότι όχι μόνο ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ, αλλά και το ότι οι Δικαστές - παντρεύοντας την άγνοια τους με προκατάληψη, με την μέθη της αυταρχικής εξουσίας, και ταύτιση τους με την προπαγάνδα του παράνομου παρακράτους και δικτατορικού Κράτους της επίμαχης περιόδου 1971 ως 1974 - επισημοποιούν ένα ψευδές αφήγημα παρέχοντας "πλάτες" στους ενόχους (τους Εναγόμενους). Με την Απόφαση τους, οι Δικαστές διασφαλίζουν ότι θα συνεχίζεται η καλλιέργεια της διχόνοιας με διαστρέβλωση της ιστορίας μας, με διαστρέβλωση των πραγματικών γεγονότων και απόκρυψη της Αλήθειας. Η Απόφαση εδραιώνει την συνέχιση της άδικης στόχευσης όχι μόνο εναντίον του Ρένου Κυριακίδη αλλά και όποιου μέλους της κοινωνίας μας στοχεύεται με τέτοιο παραλογισμό. 

■ Οι συγκεκριμένοι Δικαστές του Εφετείου που υπογράφουν την Απόφαση ονομάζονται ΣΤΑΥΡΟΥ, ΚΟΝΗΣ, και ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.

🔵 Η Απόφαση, κατ' αρχάς, είναι τόσο κακογραμμένη που οι Δικαστές θα έπρεπε να ντρέπονται να την υπογράψουν. Είναι σχεδόν ακατανόητη. Η ποιότητα γραφής δείχνει και το επίπεδο νοημοσύνης κάποιων Δικαστών. Δεν είναι όμως απλώς τεκμήριο χαμηλής νοημοσύνης: το γράψιμο τους φανερώνει επίσης και το επίπεδο πονηρίας ΣΥΝ κουτοπονηρίας που εμπεριέχονται στο σαθρό σκεπτικό που εφήρμοσαν στην υπόθεση.

🔵 Επί της ουσίας: η Απόφαση είναι λανθασμένη. Και ΑΔΙΚΗ, φυσικά. 
Ο Ρένος Κυριακίδης ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε μέλος της ΕΟΚΑβ. Καταθέτω εδώ τη μαρτυρία μου και την προσωπική μου γνώση σε πράγματα και καταστάσεις, τις οποίες γνώρισα έχοντας υπηρετήσει αυτοπροσώπως πολύ κοντά σε αυτό που το επίμαχο άρθρο της Χαραυγής περιγράφει ως τον "σκληρό πυρήνα της ΕΟΚΑβ".  

🔵 Ο Ρένος Κυριακίδης ΟΥΔΕΜΙΑ οργανωτική σχέση είχε με την ΕΟΚΑβ. 

🔵 Αντιθέτως: κατά την κρίσιμη εκείνη περίοδο ήταν ένας από τους κορυφαίους ανάμεσα στα ηγετικά στελέχη της Ενωτικής Παράταξης και της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης (και ακολούθως του ΔΕΚ, Δημοκρατικό Εθνικό Κόμμα) ο οποίος επέλεξε και παρέμεινε ΕΚΤΟΣ της Οργάνωσης, εξηγώντας το σκεπτικό του και τις έγνοιες του σε όποιον πατριώτη είχε νου και αυτιά να ακούσει. 

Η μεγάλη του έγνοια ήταν η πολυπόθητη Ενότητα του λαού μας. Η οποία Ενότητα στην επίμαχη περίοδο 1971 ως 1974 υπέστηκε τόσα πολλά πλήγματα, υπέστηκε τόσες πολλές ενέσεις δηλητηρίου και συστηματική καλλιέργεια της διχόνοιας, που κατέστησαν πραγματικό τον κίνδυνο για ανοικτό και αχαλίνωτο εμφύλιο πόλεμο.

Μέσα σε εκείνα τα μαύρα χρόνια ο Ρένος Κυριακίδης ανάλωσε άπειρες ώρες, αμέτρητες μέρες και μήνες σε προσπάθειες να ΤΕΘΕΙ ΦΡΕΝΟ στην ένοπλη εμφύλια σύγκρουση, και να αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος στον οποίο οδηγούμασταν. 

Σε αυτές τις προσπάθειες του ηύρε ανταπόκριση από πολλούς συμμάχους: αποτελούσαν την πλειοψηφία της ηγεσίας της Ενωτικής Παράταξης και της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης. Και συμπεριλάμβαναν άτομα τόσον εκτός της ΕΟΚΑβ όσον και ΕΝΤΟΣ της. 

Αυτή η προσπάθεια για επανα-προσανατολισμό του Αγώνα και επανα-πολιτικοποίηση του με παράλληλη απόσυρση, συστολή, ή αναστολή δράσης της ένοπλης παράταξης, είχε υποστηρικτές μέσα στην ίδια την ΕΟΚΑβ από σημαντικά άτομα και στελέχη σε ηγετικές θέσεις: για παράδειγμα τον Γιώργο Καρούσο, που ανέλαβε ως Διοικητής της ΕΟΚΑβ αμέσως μετά τον θάνατο του Γρίβα με ομόφωνη συναίνεση όλων των Τομεαρχών της Οργάνωσης. Ο οποίος σε προσπάθεια ειρήνευσης της χώρας διέταξε πρώτα μονομερή εκεχειρία, και μετά - αφού η δικτατορία Λευκωσίας δεν ανταπέδωσε με ισάξια μέτρα ειρήνευσης - την Άνοιξη του 74 ο Καρούσος διέταξε ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΣΗ της ΕΟΚΑβ. Αυτές οι διαταγές συνέβαλαν σημαντικά στην υλοποίηση του σκοπού ειρήνευσης που προσπαθούσαν να πετύχουν ο Ρένος Κυριακίδης και πολλά άλλα ηγετικά στελέχη της Ενωτικής Παράταξης. 

Η ίδια η Χαραυγή, στην διαδικτυακή της ιστοσελίδα που ονομάζεται Διάλογος /Dialogos, επικαλείται το Πόρισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΣ αυτά που κατέθεσα πιο πάνω. Γράφει η Χαραυγή:

"...όπως αναφέρεται στο Πόρισμα: «Διάφοροι μάρτυρες ανέφεραν ότι το τελευταίο διάστημα ο Γ. Καρούσος βρισκόταν σε σχετική δυσμένεια από τον Γρίβα λόγω της θέσης του για εγκατάλειψη της ένοπλης δράσης και τη μετατροπή του αγώνα σε πολιτικό, θέση την οποία εξέφρασε και στην πρώτη συγκέντρωση των ηγετικών στελεχών της οργάνωσης μετά το θάνατο του Γρίβα».
■ Ετσι προδόθηκε η Κύπρος…
https://dialogos.com.cy/etsi-prodothike-i-kipros

Και δεν τα γράφει μόνο μια φορά η Χαραυγή, τα επιβεβαιώνει και εδώ:

"...Αμέσως μετά το θάνατο του Γρίβα την αρχηγεία της οργάνωσης ανέλαβε ο υπαρχηγός Γεώργιος Καρούσος. Όμως ο Καρούσος ήταν υπέρ της πολιτικοποίησης του αγώνα της ΕΟΚΑ Β’, γεγονός που τον είχε θέσει σε δυσμένεια από τον Γρίβα αλλά και από τα άλλα ηγετικά στελέχη της ΕΟΚΑ Β’ και τη χούντα του Ιωαννίδη. 
[Καταθέσεις Κίκη Κωνσταντίνου, 4.9.2008, σελ. 31-32, και Λευτέρη Παπαδόπουλου, 2.6.2010, σελ. 85-86]".
Από τη χούντα στο πραξικόπημα του 1974 (Μέρος 22ο)
https://dialogos.com.cy/apo-ti-chounta-sto-praxikopima-tou-1974-meros-22o/

Η Χαραυγή τα λέει ξανά και εδώ:

"...Ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ Β’ στρατηγός Γεώργιος Καρούσος δήλωνε ότι στόχος ήταν η ανατροπή της χούντας σε συνεργασία με τον Μακάριο. Σημείωνε μάλιστα ότι ο Γρίβας δεν ήθελε στρατιωτική δράση, ούτε τη δημιουργία δυσμενών καταστάσεων στο εσωτερικό."
■ Από τη χούντα στο πραξικόπημα του 1974 (Μέρος 9ο)
https://dialogos.com.cy/apo-ti-chounta-sto-praxikopima-tou-1974-meros-9o/

Δηλαδή η ειρηνόφιλη παράταξη του Ενωτικού Κινήματος, με την δράση του Ρένου Κυριακίδη και άλλων ηγετών, κατάφερε να κερδίσει με το μέρος της και την ηγεσία της ΕΟΚΑβ σε βαθμό που διατάχθηκε η αποστράτευση της Οργάνωσης. 

Από τα πιο πάνω δημοσιεύματα τεκμηριώνεται ότι αυτό το καταπληκτικό πολιτικό επίτευγμα, ανείπωτα δύσκολο μες το κλίμα βίας και φανατισμού που χαρακτήριζε εκείνη την περίοδο, είναι και ήταν γνωστό στην Χαραυγή και τον Κουρτελάρη. Ήξεραν πολύ καλά τις αλήθειες τις οποίες διαστρέβλωσαν. Αλλά όμως γράφουν και δημοσιεύουν ψέμματα, συκοφαντίες, και παραχάραξη γεγονότων, και μετά εμφανίζονται στο Δικαστήριο με τον ισχυρισμό πως τάχα "μα... εμείς απλώς γράψαμε καλή τη πίστη αυτό που πιστεύαμε ήταν η αλήθεια".

🔵 Η "αιτιολόγηση" της Δικαστικής Απόφασης εναντίον του Ρένου Κυριακίδη δεν είναι μια απλή παρερμηνεία των μαρτυριών και γεγονότων, αλλά αποτελεί ηθελημένη διαστρέβλωση τους, και ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ της διαστρέβλωσης από μέρους των Δικαστών. 

Οι "μαρτυρίες" που υποτίθεται τεκμηριώνουν ότι η συκοφαντία εναντίον του Ρένου Κυριακίδη (του Εφεσείωντος) δημοσιεύτηκε τάχα "καλή τη πίστη" συμπεριλαμβάνουν μια περίφημη επιστολή του Αδάμου Χαρίτωνος από το 1995 στην οποία δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ισχυρισμός, τεκμήριο, ή μαρτυρία πως τάχα ο Ρένος Κυριακίδης ήταν μέλος της ΕΟΚΑβ.

Μπορεί η επιστολή του Χαρίτωνος να θεωρηθεί ως πολιτικά αδόκιμη, κακόγουστη, ή ακόμη και βλακώδης, αλλά σίγουρα η διαστρέβλωση της είναι εγκληματική και η αποδοχή της διαστρέβλωσης από το Δικαστήριο μπορεί να θεωρηθεί ως ΠΕΡΑ από εγκληματική. 

Σημαντικό γεγονός: οι Δικαστές αποδέκτηκαν ότι το συκοφαντικό άρθρο εναντίον του Ρένου Κυριακίδη που δημοσίευσαν η Χαραυγή και ο Κύπρος Κουρτελάρης, υποτίθεται στηρίχθηκε "καλή τη πίστη" στην διαστρεβλωμένη ερμηνεία της επιστολής του Αδάμου Χαρίτωνος. Αυτή όμως η διαστρέβλωση δεν είναι έργο κάποιων αγνώστων που τάχα "παρέσυραν" τον Κουρτελάρη και την Χαραυγή με παραπληροφόρηση• η διαστρέβλωση είναι πρωταρχικά έργο των ιδίων. Μπορείτε να δείτε την διαστρέβλωση εδώ, δημοσιευμένη αυτούσια στην Χαραυγή από τον Κ. Κουρτελάρη το 2012 - δηλαδή οι Εναγόμενοι δεν παραπληροφορήθηκαν από άλλους αλλά μόνο από τα δικά τους ψέμματα. Αφού ΑΥΤΟΙ είναι η δημιουργοί της διαστρέβλωσης της επιστολής Χαρίτωνος:
■ Επιστολή Αδάμου Χαρίτωνος, 1995 
https://cyprus-org.net/Adamos.Xaritwnos.Epistoli.EOKAb.Haravgi-23-12-2012page.8and9.pdf

🔵 Επιπρόσθετα στοιχεία που οι Δικαστές θεώρησαν ότι τάχα "τεκμηριώνουν" πως οι Εναγόμενοι (Χαραυγή και Κουρτελάρης) δημοσίευσαν την συκοφαντία "καλή τη πίστη", είναι ακόμη χειρότερα. Αναγράφονται από τους Δικαστές στην εξής παράγραφο που υποτίθεται δικαιώνει τον συγγραφέα της συκοφαντίας:

■ Ο Κ.Κουρτελάρης,(Εφεσίβλητος 2) "κατά τον χρόνο του δημοσιεύματος είχε στην κατοχή του μαρτυρία ότι ο Εφεσείων «ήταν αγωνιστής της περιόδου 1971 - 1974» δηλαδή «αγωνιστής» της ΕΟΚΑ Β, μιας παράνομης παραστρατιωτικής οργάνωσης, ότι η ΕΟΚΑ Β οργάνωσε και εκτέλεσε την απαγωγή του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης και για την απαγωγή αυτή είχε συλληφθεί ο Εφεσείων. Περαιτέρω, ότι άτομα που πρόσκειντο στην ΕΟΚΑ Β, μεταξύ των οποίων και ο Εφεσείων, είχαν συνάντηση με τον στρατιωτικό ακόλουθο των ΗΠΑ. Επιπρόσθετα, ότι ο Εφεσείων μεσολαβούσε και συζητούσε με αντιπροσώπους ξένων πρεσβειών και ενημέρωνε σχετικά την ΕΛΔΥΚ. Τέλος, ότι ο Εφεσείων συνελήφθη ως ύποπτος για την απόπειρα δολοφονίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ'".

Ας τα αναλύσουμε ένα προς ένα:

🔷 Η φράση για μαρτυρία ότι ο Ρένος Κυριακίδης (ο Εφεσείων) "...ήταν αγωνιστής της περιόδου 1971 - 1974, δηλαδή «αγωνιστής» της ΕΟΚΑ Β, μιας παράνομης παραστρατιωτικής οργάνωσης" είναι απλώς αναδιατύπωση του ιδίου ψέμματος που δημοσίευσε ο Κουρτελάρης το 2012 με βάση την επιστολή Χαρίτωνος. 

🔷 Η φράση των Δικαστών όπου κάθε "αγωνιστής της περιόδου 1971 - 1974" χαρακτηρίζεται ως "εοκαβητατζής" είναι γνωστή παραχάραξη της ιστορίας: την επέβαλε δια της βίας το ακελομακαριακό δικτατορικό καθεστώς κατά την επίμαχη περίοδο. Αυτή η συνταύτιση ΚΑΘΕ Ενωτικού με "εοκαβητατζή" χρησιμοποιήθηκε ευρέως όχι μόνο ως προπαγάνδα αλλά και ως άλλοθι και "αιτιολόγηση" για φόνους, παράνομες συλλήψεις, βασανιστήρια αντιφρονούντων, ανατινάξεις και βομβισμούς εναντίον ανθρώπων και υποστατικών, ακόμη και ανατινάξεις εκκλησιών επειδή οι ιερείς αρνούνταν να μνημονεύσουν τον τότε Πρόεδρο στις προσευχές τους. Αυτή η φράση, η οποία στην πραγματικότητα αποτελεί ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΜΙΣΟΥΣ, για τους Δικαστές μας είναι απόδειξη της "καλής πίστης" των Εναγομένων (Χαραυγή και Κ.Κουρτελάρης). 

🔷 Η φράση όπου η ΕΟΚΑ Β χαρακτηρίζεται από τους Δικαστές ως μια "παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση" σε αναφορά του ότι "η ΕΟΚΑ Β οργάνωσε και εκτέλεσε την απαγωγή του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης" είναι εντελώς εσφαλμένη και - προς ντροπή τους - ανιστόρητη. Τεκμηριώνει το ότι οι Δικαστές δεν διερεύνησαν τίποτα, ούτε καν το πρόσχημα της αλήθειας δεν προσπάθησαν να προβάλουν. Η απαγωγή του Υπ. Δικαιοσύνης κου Βάκη έγινε τον Ιούλιο του 1973 ενώ η ΕΟΚΑβ θεωρείτο ΝΟΜΙΜΗ οργάνωση. Κηρύχθηκε παράνομη ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ, Απρίλιο του 1974, ΜΕΤΑ τον θάνατο του Γρίβα. 

Αυτά περί απαγωγής βέβαια δεν αφορούν τον Ρένο Κυριακίδη, γιατί ήταν εντελώς άσχετος με αυτά τα γεγονότα - και ήταν πολιτικά ενεργός σε προσπάθειες αποτροπής, δηλαδή στο να ΜΗΝ προκύπτουν τέτοια συμβάντα.

🔷 Με μια άλλη φράση, οι Δικαστές ενοχοποιούν τον Ρένο Κυριακίδη (τον Εφεσείοντα) γράφοντας πως "για την απαγωγή αυτή είχε συλληφθεί ο Εφεσείων". 

Ας αξιολογηθεί εδώ το σκεπτικό των Δικαστών: το ότι ο άνθρωπος συνελήφθηκε πριν 53 χρόνια, ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ, δεν δικάστηκε, και αφέθηκε ελεύθερος διότι δεν προέκυψαν καθόλου στοιχεία εναντίον του, σήμερα στον παρόντα χρόνο ερμηνεύεται από τους Δικαστές ως ενοχή. Η σύλληψη και απόλυση λόγω αθωώτητας θεωρείται από το Δικαστήριο ως τεκμήριο που τάχα "αποδεικνύει" συμμετοχή του Ρένου Κυριακίδη στην ΕΟΚΑβ, ή ως τεκμήριο που τάχα "αποδεικνύει" το ότι Χαραυγή και Κουρτελάρης δικαιούνται να δημοσιεύουν συκοφαντίες. 

Η συστηματική εργαλειοποίηση του μηχανισμού Δικαιοσύνης από μέρους της δικτατορίας της επίμαχης περιόδου (πχ. παράνομη σύλληψη του Ρένου Κυριακίδη) και η διαστρέβλωση των γεγονότων από πλευράς των Εναγομένων (Χαραυγή και Κουρτελάρης), παρουσιάζεται από τους Δικαστές ως τεκμηρίωση της "καλής πίστης" με την οποία δημοσιεύτηκε η συκοφαντία εναντίον του Ρένου Κυριακίδη.

🔷 Οι Δικαστές αποδέχονται τον ισχυρισμό των Εναγομένων (Χαραυγή και Κουρτελάρης) πως ο Ρένος Κυριακίδης ήταν παρών σε συναντήσεις με τον "στρατιωτικό ακόλουθο των ΗΠΑ" και ότι "μεσολαβούσε και συζητούσε με αντιπροσώπους ξένων πρεσβειών και ενημέρωνε σχετικά την ΕΛΔΥΚ." Αυτά αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής:

■ Στους ισχυρισμούς παρουσιάζεται η ΕΟΚΑβ ως οργάνωση που τάχα διέθετε πρεσβευτές που συνομιλούσαν με ξένες πρεσβείες - ωσάν να ήταν συγκροτημένο Κράτος! Μιλούμε για μια οργάνωση που είχε το πολύ 200-300 μέλη, εκ των οποίων μόνο μερικά ήταν ένοπλα (και αυτά με πανάρχαια όπλα), διεσπαρμένα σε μικρές ομάδες των δύο-τριών ατόμων σε σπηλιές, αμπέλια, περβόλια, και κρησφύγετα, όπου δεν είχαν καν τηλέφωνα ή ασυρμάτους για επικοινωνία και συντονισμό, και που τα μέλη της δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλο έξω από αυτές τις ομάδες. Πόσο γελοία είναι η σκέψη πως η Κυβέρνηση οποιουδήποτε ξένου Κράτους θα έπεφτε σε τόσο χαμηλό επίπεδο ώστε να συνομιλεί επισήμως με μια τέτοια "δύναμη";

Αντιθέτως, εκείνη την περίοδο το ευρύ Ενωτικό Κίνημα διέθετε ενεργό υποστήριξη από δεκάδες χιλιάδες ελληνοκύπριους και απολάμβανε συμπάθειας από εκατοντάδες χιλιάδες (το ότι στην κηδεία του Διγενή παρουσιάστηκε κυριολεκτικά ο μισός πληθυσμός της Κύπρου επιβεβαιώνει αυτούς τους αριθμούς). Ο Ρένος Κυριακίδης, όντας ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ηγετικά στελέχη εκείνης της μεγάλης πολιτικής λαϊκής παράταξης που εν δυνάμει κατείχε την δυνατότητα να αλλάξει τον ρουν της πολιτικής ισορροπίας στην Κύπρο και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο, είναι απόλυτα φυσικό να είχε απόψεις που ήταν περιζήτητες και για ξένους και ντόπιους πολιτικούς αναλυτές, κρατών, εφημερίδων, κοκ. 

Το να ζωγραφίζεται αυτό ως "ύποπτο" ή ως "τεκμήριο συμμετοχής στην ΕΟΚΑβ" από Χαραυγή και Κουρτελάρη είναι κακόβουλο. 

Το να γίνεται αποδεκτή από τους Δικαστές αυτή η διαστρέβλωση ως "τεκμήριο καλής πίστης" από τους Εναγόμενους είναι... τουλάχιστον απαράδεκτο, αν όχι ύποπτο.

■ Στους ισχυρισμούς που αποδέκτηκαν οι Δικαστές ζωγραφίζεται ο Ρένος Κυριακίδης ως άτομο που τάχα αντιπροσώπευε την ΕΟΚΑβ και "ενημέρωνε σχετικά την ΕΛΔΥΚ." Εδώ γελά και η τσούρα η παρδαλή: διότι είναι γνωστό στους πάντες ότι ο Γρίβας είχε εκδώσει αυστηρή Πάγια Διαταγή ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΣ οποιαδήποτε επαφή μελών της Οργάνωσης με ελλαδίτες στρατιωτικούς. Η Διαταγή επαναλαμβανόταν συχνά. Οι λόγοι για αυτή την Διαταγή ήταν:

α. Οι ελληνοκύπριοι ΔΕΝ ήξεραν ποιοι από τους στρατιωτικούς ήταν χουντικοί, και ήταν πολύ εύκολο να παρασυρθούν από τον πατριωτισμό τους και την αγάπη τους για την Ελλάδα ώστε να χειραγωγηθούν από χουντικούς πράκτορες,
και,
β. Είναι γνωστό ότι η ελλαδική χούντα προσπαθούσε διαρκώς να διεισδύσει με πράκτορες μες την ΕΟΚΑβ ώστε να πάρει τον έλεγχο της Οργάνωσης στα χέρια της. Απόδειξη της ορθότητας της Πάγιας Διαταγής του Γρίβα και απαγόρευσης επαφών αποτελεί ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο οποίος παραβιάζοντας την ρητή διαταγή του Αρχηγού του και τον όρκο του προς την Οργάνωση, κατέστησε τον εαυτό του διάδρομο επαφών με την χούντα και έγινε η γέφυρα με την οποία η χούντα κατάφερε μέσω του να κερδίσει τον έλεγχο μιας - έστω, μίας μόνο - χούφτας ΠΡΩΗΝ μελών της ΕΟΚΑβ μετά τον θάνατο του Γρίβα. Η προδοσία του όμως ήταν καταλυτική για τις μετέπειτα εξελίξεις.


■ Οι Δικαστές του Εφετείου λοιπόν αποδέχονται αυτόν τον παραλογισμό: ενώ ο Γρίβας είχε απαγορεύσει κάθε επαφή με ελλαδίτες στρατιωτικούς, ο Ρένος Κυριακίδης υποτίθεται πως αφ' ενός ήταν συνεργάτης του Γρίβα αλλά και ταυτόχρονα ήταν ο αφελής, ο απειθάρχητος μάγκας και τσαμπουκάς που αψηφούσε ανοικτά τον Γρίβα και είχε συναντήσεις με την ΕΛΔΥΚ; Τι άλλες ανοησίες έχουν να μας σερβίρουν; Τι άλλο θα μας πουν αυτοί οι Δικαστές πως τάχα ισχύει ως απόδειξη της "καλής πίστης" με την οποία οι Εναγόμενοι δημοσίευσαν τις συκοφαντίες τους;

Ως ελεύθερος πολίτης, και ΑΣΧΕΤΟΣ με την ΕΟΚΑβ, ο Ρένος Κυριακίδης είχε το δικαίωμα να συναντηθεί με όποιον ήθελε, ακόμη και με αξιωματικούς της ΕΛΔΥΚ, ακριβώς διότι ΔΕΝ είχε κάποια δέσμευση προς την ΕΟΚΑβ και δεν ήταν υπόλογος στον Γρίβα για τις επαφές του.  

Έχει στοιχειοθετηθεί πολλές φορές το γεγονός ότι η ποδοσφαιρική ομάδα Ομόνοια, προέκταση της Χαραυγής και του ΑΚΕΛ ως εξαρτώμενη οντότητα, λάμβανε λεφτά από τη χούντα Αθηνών και τον χουντικό αξιωματούχο Κωνσταντίνο Ασλανίδη του οποίου τη φωτογραφία μάλιστα είχε ανηρτημένη στον τοίχο του οικήματος της. Το ΑΚΕΛ στην Βουλή ψήφισε υπέρ της Ένωσης το 1967, ενώ την εξουσία στην Αθήνα κατείχε η χούντα. 

Ο ερευνητής και συγγραφέας Νίκος Παπαναστασίου τα αναφέρει ως εξής:

"Ο Μακάριος, μάλιστα, λίγους μόνο μήνες μετά το πραξικόπημα του ’67, φιλοξένησε, μετά από δική του πρόσκληση, τον αρχιπραξικοπηματία Παπαδόπουλο, στον οποίο και πρόσφερε παντός είδους επιδαψιλεύσεις. Στη μεγάλη ειδικά δεξίωση που έγινε στον Προεδρικό προς τιμήν του Παπαδόπουλου, παρευρίσκονταν όλοι: Κυβέρνηση, βουλευτές, αρχηγοί κομμάτων, πολιτικοί παράγοντας κ.ά, με μόνη απουσία το βουλευτή Β. Λυσσαρίδη. Παρών, με τσούγκρισμά ποτηριών και άλλες φιλοφρονήσεις με τον Παπαδόπουλο, και ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου.

ΟΤΑΝ, στη συνέχεια η Χούντα δημιούργησε τον ΟΠΑΠ και άνοιξαν και στην Κύπρο υποκαταστήματα του Οργανισμού, το τι έγινε για να εξασφαλίσουν ένα χιλιάδες σε όλη τη νήσο, δεν περιγράφεται.  Άνθρωποι όλων των καταστάσεων, μεταξύ των οποίων και  στελέχη και μέλη του ΑΚΕΛ, έκαναν το παν για να είναι μεταξύ των τυχερών, πολλοί δε ήσαν οι αριστεροί που άνοιξαν τελικά υποκαταστήματα του ΟΠΑΠ.

Η Χούντα βοήθησε οικονομικά και την Ομόνοια

ΕΠΙΣΗΣ, στην Κύπρο ήρθε ο υπουργός Αθλητισμού της Χούντας συνταγματάρχης Κ. Ασλανίδης, ο οποίος διένειμε απλόχερα χρήματα σε σωματεία και άλλα οργανωμένα σύνολα σε όλη την Κύπρο. Μεταξύ αυτών και στην Ομόνοια Λευκωσίας, το σωματείο της οποίας επισκέφθηκε κατόπιν προσκλήσεως. Εκεί έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη για βοήθεια του σωματείου και για το λόγο αυτό αναγορεύθηκε επίτιμο μέλος του συλλόγου, η δε φωτογραφία του αναρτήθηκε σε αίθουσα του οικήματος."
■ Η Χούντα, η Κύπρος και κάποιες σημαντικές ιστορικές αλήθειες | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2015/04/21/%CE%B7-%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%B7-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA/


Μπορούν όμως αυτά να γίνουν αποδεκτά ως στοιχεία που τεκμηριώνουν οργανική σχέση μεταξύ χούντας, Ομόνοιας, ΑΚΕΛ και Χαραυγής; Όχι βέβαια, αυτό αποτελεί παραλογισμό. ΑΥΤΟ το επίπεδο παραλογισμού μας επιβάλλουν τώρα οι Δικαστές, και το κληροδοτούν στον λαό μας ως νομολογία!

Ο Ρένος Κυριακίδης δεν είχε καμία σχέση με την ΕΟΚΑβ.

■ Ήταν όντως ο παραλογισμός των Δικαστών (ας τον πούμε έτσι, από ευγένεια και από σεβασμό στο αξίωμα τους), και η μέθη τους με την εξουσία τόσο μεγάλη που δεν μπορούσαν να διερευνήσουν οι ίδιοι τους δόλιους ισχυρισμούς των Εναγομένων; 

Το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν διερεύνησε τους ισχυρισμούς των Εναγομένων• αποδέκτηκε τα ψέμματα τους ως αλήθεια. Έστω. Τι εμπόδισε όμως το Εφετείο, όπου υποτίθεται υπηρετούν ακόμη πιο έμπειροι, νούσιμοι, διαβασμένοι και καταξιωμένοι Δικαστές... να κρίνει ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να διερευνήσει την εγκυρότητα των ισχυρισμών που προέβαλαν οι Εναγόμενοι; 

Το Εφετείο όχι μόνο δεν υπογράμμισε αυτή την παράλειψη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, την ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΣΕ!

Η αλήθεια για το θέμα επαφών ζωγραφίζεται καθαρά και από τις δηλώσεις του τελευταίου Διοικητή της ΕΟΚΑβ, του Αντιστασιακού αγωνιστή Γιώργου Καρούσου προς τον Αντιστασιακό αντιπλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού Αντώνη Κακαρά (συγγραφέας και Διδάκτωρ [PhD] Πολιτικών Επιστημών) ο οποίος μάλιστα τιμήθηκε ιδιαίτερα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ) για την Αντιστασιακή του δράση:  

"Κακαράς: Άρα εσείς ξεκαθαρίζετε ότι η Ε.Ο.Κ.Α. Β΄, ο Γρίβας, εσείς, οι υπόλοιποι αξιωματικοί και τομεάρχες που είσαστε στην Κύπρο σε εκείνο το διάστημα, δεν είχατε καμία απολύτως επαφή με το καθεστώς το δικτατορικό των Αθηνών.
Γ.Καρούσος: Καμία, καμία απολύτως. Ήτανε μάλιστα και στις ημέρες εκδόσεως μιας διαταγής του Γρίβα, η οποία κυκλοφόρησε μέχρι και στο τελευταίο μέλος της Ε.Ο.Κ.Α. Β΄, η οποία απαγόρευε κάθε συνάφεια με χουντικά στοιχεία του ελλαδικού στρατού στην Κύπρο."
Γεώργιος Καρούσος, ο αντιχουντικός στρατηγός. Συνέντευξη για την δράση του στην Κύπρο – Κουτσομύλι
https://koutsomili.wordpress.com/2018/12/13/%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BD/

Και εδώ:
■ Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) | κακαράς
https://kakaras.wordpress.com/2013/02/22/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B3-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%85 [2].


🔷 Και φτάνουμε στο πλέον καταπληκτικό μέρος της εγγράφου Απόφασης του Εφετείου: εκεί όπου οι Δικαστές γράφουν ότι αποδέχονται τον ισχυρισμό Χαραυγής και Κουρτελάρη για το ότι έγραψαν συκοφαντία "καλή τη πίστη" με τον λόγο ότι ο Ρένος Κυριακίδης, ο Εφεσείων, είχε συλληφθεί  "...ως ύποπτος για την απόπειρα δολοφονίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ'".

Οι φωστήρες και κολωφώνες της Δικαιοσύνης Ανώτατοι Δικαστές του Εφετείου δεν καταδέκτηκαν να μας πουν για ποια απόπειρα κατά του Μακαρίου συνελήφθη ο Ρένος Κυριακίδης, αλλά δύο είναι οι "μεγάλες" απόπειρες που έριξαν την σκιά τους στη σύγχρονη μας ιστορία: 
ο- η απόπειρα με κατάρριψη του ελικοπτέρου του Μακαρίου τον Μάρτιο του 1970, και,
ο- η απόπειρα με ανατίναξη ενός κομματιού της ασφάλτου του δρόμου στον Άγ. Σέργιο τον Οκτώβριο του 1973.

🔷 Η απόπειρα στον Άγιο Σέργιο κατέχει τα εξής θαυμαστά στοιχεία:
Ο επικεφαλής της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ, το θεσμικό αντίστοιχο της CIA) Γεώργιος Τομπάζος ομολόγησε με πεντακάθαρες δηλώσεις ότι γνώριζε για την τοποθέτηση των βομβών από πολλές μέρες πιο πριν, πριν καν τοποθετηθούν! Επίσης, ότι ενημέρωσε τον Μακάριο για τη ναρκοθέτηση του δρόμου, και ότι ο Μακάριος επέμεινε να περάσει από εκείνον τον δρόμο ακριβώς πάνω από τις νάρκες, θέτοντας όχι μόνο τον εαυτό του σε κίνδυνο ανατίναξης, αλλά και όλη του την συνοδεία. Το ότι τελικά η έκρηξη πυροδοτήθηκε θεατρικά, θεαματικά, και... αρκετά πρόωρα έτσι ώστε κανείς δεν έπαθε τίποτα απολύτως, έκλεισε την αυλαία σ' ένα πολύ δραματικό περιστατικό που αύξησε το κύρος του Μακαρίου - σε μια εποχή που η δημοφιλότητα του ήταν στο ναδίρ.

«"Γνωρίζαμε" λέγει [ο κος Τομπάζος], "από τη Δευτέρα ότι την επομένη Κυριακή θα επιχειρείτο δολοφονία του Μακαρίου κατά τη μετάβαση του στον Αγιο Σέργιο. Γνωρίζαμε ακόμη πως η δολοφονία θα επιχειρείτο με πυροδότηση τεσσάρων μεγάλης εντάσεως βομβών που θα ετοποθετούντο μεταξύ των χωριών Στύλλοι και Αγιος Σέργιος.

Ενημέρωσα τον Μακαριώτατο και εισηγήθηκα σ' αυτόν ότι και για λόγους διεθνούς γοήτρου της Κύπρου, αλλά και για άλλους λόγους θα ήταν καλύτερα να προσπαθούσαμε να πετύχουμε να μη τοποθετηθούν οι βόμβες.

Ο Μακάριος με άφησε να χειριστώ όπως νομίζω καλύτερα το όλο θέμα. Ζήτησα λοιπόν από την Προεδρική Φρουρά να επιτηρεί συνεχώς την περιοχή τη μέρα και ανέθεσα την επιτήρηση την νύχτα σε άνδρες της αστυνομικής διευθύνσεως Αμμοχώστου. Φαίνεται όμως ότι οι τελευταίοι [δεν] διέπραξαν στο ακέραιο το καθήκον τους γιατί τελικά οι βόμβες τοποθετήθηκαν. Σχετικά με ενημέρωσε κάποιος από τους πληροφοριοδότες μου.

Πληροφόρησα αμέσως τον Μακάριο ότι οι βόμβες είχαν τοποθετηθεί και προσπάθησα να τον πείσω να μη πάει στον Αγιο Σέργιο. Ηταν αμετάπειστος.

Θυμάμαι ότι σ' εκείνη τη συνάντηση ύψωσα κάπως και τον τόνο της φωνής μου και υπέδειξα στον Μακάριο ότι έπρεπε κάποτε- κάποτε να ακούει την συμβουλή μου. Ο Μακάριος θύμωσε και απάντησε:

"Δεν είμαι ποτζίνους που υποτάσσονται σε κανένα εγω...".» 
■ 29.4.1979: Ο Προϊστάμενος της ΚΥΠ Γεώργιος Τομπάζος αποκαλύπτει 
http://papademetris.net/index.php?option=com_content&view=article&id=2711:s-2145&catid=245:1974-9&Itemid=127

Το ότι οι μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας του Μακαρίου γνώριζαν για τις βόμβες μια εβδομάδα πιο πριν ενώ ούτε η ΕΟΚΑβ ούτε και το οργανωμένο Ενωτικό Κίνημα είχαν ιδέα για αυτή την δράση... κάτι λέει. Ο Γρίβας είχε ήδη απαγορεύσει από πολλού κάθε συζήτηση για φόνο του Μακαρίου και είχε αποδιώξει από τον στενό του κύκλο όσους επιζητούσαν κάτι τέτοιο. Όταν έφτασε κοντά του η είδηση για την απόπειρα ο Γρίβας έγινε έξω φρενών. Ο δεύτερος τη τάξη, Γιώργος Καρούσος, σε συνομιλία με τον Κακαρά δήλωσε τα εξής για το συμβάν:

«Καρούσος: "...Έλληνες αξιωματικοί, μερικοί των οποίων και εντεταλμένοι όχι μόνον ως πληροφοριοδότες αλλά και ως εξωθητές προς κατευθύνσεις εσφαλμένες …

Κακαράς: Οι πρωτεργάτες ποιοι ήταν από αυτούς; Ποιοι; Ονόματα.

Καρούσος: Παπαδάκης, φέρ’ ειπείν. Ταξίαρχος Παπαδάκης που ήταν κάτω, ο οποίος οδήγησε στο πραξικόπημα. Σχεδόν όλοι οι υπηρετούντες τότε και των οποίων τα ονόματα μπορείτε να τα βρείτε στο επιτελείο της εθνικής φρουράς. Σχεδόν όλοι οι υπηρετούντες στο κλιμάκιο της Κ.Υ.Π. στην Λευκωσία. Σχεδόν όλοι οι κατέχοντες τα πόστα των αξιωματικών πληροφοριών σε διάφορες μονάδες της εθνικής φρουράς εκεί. Αυτοί μάλιστα συνήργησαν στο να οργανωθεί κρυφά από τον Γρίβα και η δολοφονική κατά του Μακαρίου απόπειρα στον Άγιο Σέργιο.
[...]
Υπονομεύτηκε ο δρόμος στον Άγιο Σέργιο, που οδηγούσε προς Λευκόνικο, δεν θυμάμαι τώρα που, σε μια έξοδο του Μακαρίου προς τα εκεί και ανατινάχτηκε ακαίρως έτσι, ώστε να μην χτυπηθεί ο Μακάριος. Το ακαίρως, εκείνος ο οποίος έκανε την αυτή, είπε ότι το έκανε σκόπιμα για να μην πάθει τίποτα ο Μακάριος. Οι άλλοι ότι ήτανε τόσο τρομαγμένος ώστε δεν ήξερε τι έκανε, το πάτησε πριν την ώρα του."» [2].

Για την απόπειρα στον Άγιο Σέργιο, λοιπόν:
■ Ουδεμία σχέση είχε Ρένος Κυριακίδης, αλλά κατά τον Αρχηγό της ΚΥΠ στην συνωμοσία ενέχοντο Αστυνομικοί, 
■ Κατ' ομολογίαν του Αρχηγού της ΚΥΠ, οι δυνάμεις ασφαλείας του Μακαρίου και ο ίδιος ο Μακάριος τα γνώριζαν από πριν. Ο δε Μακάριος προχώρησε προς το σημείο όπου ήξερε ότι βρίσκονταν οι βόμβες με απόλυτη αυτοπεποίθηση και με "ανεξήγητη" αίσθηση ασφάλειας ότι δεν θα πάθαινε τίποτα..., και, 
■ Ο Γρίβας, ο Καρούσος, και η ΕΟΚΑβ δεν είχαν ιδέα για τη συγκεκριμένη συνομωσία. Ο Καρούσος, με βάση ενημερώσεις που άντλησε από τα δίκτυα πληροφοριών που διατηρούσαν οι ελλαδίτες Αντιστασιακοί στρατιωτικοί, κατονόμασε ΔΗΜΟΣΙΩΣ τον Ταξίαρχο Παπαδάκη και άλλους χουντικούς ως ένα από τους ιθύνοντες της συνομωσίας. 

Γιά τους πιο πάνω λόγους, ο ερευνητής και συγγραφέας Νίκος Παπαναστασίου έγραψε το εξής:

"Θα γνωσθεί ποτέ, ότι πολλές δυναμιτιστικές ενέργειες που έγιναν από πλευράς ΕΟΚΑ Β΄ την περίοδο 1972-74 πραγματοποιήθηκαν χωρίς την εντολή, ή έστω γνώση, του στρατηγού Γρίβα; Πλέον χαρακτηριστική η έκρηξη τον Οκτώβρη του 1973 στο δρόμο προς τον Άγιο Σέργιο, όπου ο Μακάριος πήγαινε για να λειτουργήσει."
■ Ο Γενάρης, ο Γ. Καρούσος και οι μεγάλες αλήθειες | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2016/07/29/%CE%BF-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%B3-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CE%B1/

Ας σημειωθούν όμως και τα εξής, που είναι απολύτως συνδεδεμένα με την ανάλυση της απόπειρας - απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο
"Κινήσεις μέσα στις Σκιές
Πολυτεχνείο ~ Κύπρος ~ ΕΟΚΑβ
":

«Εντός και πέριξ της Οργάνωσης παρουσιάστηκαν κρούσματα απειθαρχίας. Αρκετά σοβαρά. 

Ίσως το πιο σοβαρό ήταν η απόπειρα φόνου του Μακαρίου που έγινε στον Άγιο Σέργιο Αμμοχώστου από άτομα που έδρασαν εντελώς εκτός αποστολής και παραβιάζοντας κάθετα τις εντολές του Διγενή: η ΕΟΚΑβ δεν είχε καμία οργανωτική ανάμειξη σε αυτή την επιχείρηση. Ως σενάριο, αποτέλεσε μιά κωμικοτραγικά "κυπραίικη" εκδοχή της απόπειρας ανατίναξης του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου από τον Αλέξανδρο Παναγούλη - το γεγονός ότι η απόπειρα στον Άγιο Σέργιο απέτυχε γελοιωδώς είναι και η απόδειξη πως η ΕΟΚΑβ δεν είχε ανάμειξη. 

Αν η Οργάνωση είχε διοργανώσει επιχείρηση εκτέλεσης του Μακαρίου δεν θα αρκείτο σε μια καρικατούρα ηλεκτρικής νάρκης υπό την επίβλεψη ανίκανων σ' ένα χωράφι μες τη μέση του πουθενά. Θα ήταν επιχείρηση με διπλές και τρίδιπλες δικλείδες ασφαλείας, θα περιείχε προβλέψεις για πολλά πιθανά σενάρια και εκβάσεις: θα συμπεριλάμβανε πολλαπλές ενέδρες, παρεμπόδιση ενισχύσεων του αντιπάλου με αποκοπή των δρόμων, προστασία και διαφυγή των ανταρτών, διαχείριση των ασύρματων και τηλεφωνικών επικοινωνιών και των δύο παρατάξεων, ορθό συγχρονισμό των ενεργειών, και πάνω απ' όλα, πολιτικές λύσεις για το κενό και την κρίση που θα δημιουργούσε η τυχόν εκτέλεση του Μακαρίου.

Ακόμη και η ίδια η μέθοδος της απόπειρας φόνου, που ήταν στον πυρήνα της θεατρικής παράστασης καταμαρτυρεί το ποιοί δεν την έκαμαν. Η ανατίναξη νάρκης με ηλεκτρικό πυροκροτητή εξ αποστάσεως με καλώδια εναντίον ταχέως κινούμενου στόχου τις πλείστες φορές αποτυγχάνει. Τις λιγοστές φορές που "κάτι" πετυχαίνει είναι απλώς ακινητοποίηση του στόχου. Δηλαδή αν είχε έστω κάποια μικροσκοπικά ποσοστά πιθανότητας για επιτυχία, μια τέτοια ανατίναξη το πολύ-πολύ να ακινητοποιούσε την Θεία Λιμουζίνα του Μακαρίου. Όλοι οι στρατιωτικοί, όλοι οι αντάρτες με πείρα και γνώση, ακόμη και εκείνοι χωρίς πείρα αλλά με λίγο ΝΟΥ (ο οποίος προφανώς απουσίαζε από τους διοργανωτές και τους δράστες) τα γνωρίζουν αυτά.

Η επιλογή της νάρκης ήταν λανθασμένη. Έπρεπε να είχε επιλεγεί νάρκη που εκρήγνυται με την συμπίεση λόγω βάρους, δηλαδή με το που θα πατηθεί από το αυτοκίνητο - και ο δρόμος έπρεπε να είχε σκαφτεί και να προετοιμαστεί το έδαφος ανάλογα. Για αποφυγή ανεπιθύμητης ή πρόωρης έκρηξης (πχ. αν περνούν άλλα αυτοκίνητα, ή πρόβατα, κοκ.) θα ήταν εύκολο να τοποθετηθεί ηλεκτρικό σύρμα για να απασφαλιστεί η νάρκη - όχι για να εκραγεί με το πάτημα του κουμπιού, αλλά για να γίνει ικανή για έκρηξη.

Αλλά έστω… πως οι διοργανωτές και δράστες είχαν (τάχα) πρόσβαση μόνο σε ηλεκτρική νάρκη. Και ας δεκτούμε την απίθανη πιθανότητα πως "κάτι" θα πετύχαινε η έκρηξη: τι γίνεται μετά την ακινητοποίηση του κινούμενου στόχου;

Γι' αυτό και τέτοιες επιχειρήσεις η ανατίναξη θεωρείται ως μόνο το πρώτο βήμα. Αμέσως μετά την ακινητοποίηση πρέπει να καταστραφεί ο στόχος. Αυτό μπορούσε να γίνει από κάποια κοντινή απόσταση με ρουκέτα, μπαζούκα, όλμο ή άλλο αντιαρματικό όπλο, ή με πολυβόλα που θα είχαν τοποθετηθεί σε δύο, ή τρείς κοντινές θέσεις. Αν θα ήταν δύο τα όπλα θα τοποθετούνταν σχηματίζοντας περίπου 90 μοίρες γωνία ανάμεσα τους με τον στόχο, και με έμφαση στο να απαγορεύσουν διαφυγή του αυτοκινήτου προς τα μπροστά ή πίσω, και θα πυροβολούσαν μέχρι να σιγήσει κάθε αντίδραση και να σταματήσει κάθε κίνηση στο σημείο. Αν θα ήταν τρία τα πολυβόλα θα σχημάτιζαν 120 μοίρες γωνία ανάμεσα τους με κέντρο τον στόχο - αυτή η διευθέτηση των όπλων είναι αναπόδραστη.

Και, εκκρεμεί ακόμη το πιο δύσκολο μέρος της επιχείρησης: είναι η εκπλήρωση της αποστολής, η μόνη και απόλυτη αναγκαιότητα για το κλείσιμο της αυλαίας πριν την διαφυγή από το σημείο ενέδρας. 

Μια ομάδα μερικών ατόμων οπλισμένη με ελαφριά αυτόματα και με πιστόλια θα έπρεπε να πλησιάσει σε απόσταση συνομιλίας! - και να επιφέρει το τελικό κτύπημα που θα επιβεβαιώσει τον θάνατο του στόχου. Την χαριστική βολή. 

Καμία από τις πιο πάνω ενέργειες δεν προβλέφθηκε ή συμπεριλήφθηκε στο θεατρικό έργο που εκτυλίχθηκε στον Άγιο Σέργιο, ούτε και οι πολυμέτωπες έρευνες της Αστυνομίας απεκάλυψαν οποιαδήποτε άλλη προετοιμασία: μόνο ένας άνθρωπος σε μια τρύπα σ' ένα απόμερο χωράφι μακριά από τον δρόμο με ένα ηλεκτρικό διακόπτη ενωμένο με μια νάρκη.

Με άλλα λόγια αν η ΕΟΚΑβ είχε οποιαδήποτε συμμετοχή σε αυτή την επιχείρηση κάποια αν όχι όλα από τα πιο πάνω θα είχαν συμπεριληφθεί στο σχέδιο δράσης. Και θα είχαν υλοποιηθεί.

Εδώ διαφαίνεται και η απέραντη ανοησία των προπαγανδιστών νοσταλγών της Μακαριακής δικτατορίας, και αυτών που τους πιστεύουν. Από τη μια ισχυρίζονται πως η ΕΟΚΑβ είχε θεσπίσει πολύπλοκα επιτελικά σχέδια για συντονισμένες κινήσεις πολλών στρατιωτικών μονάδων τάχα για "να κάμει ο Γρίβας πραξικόπημα", ή πολύπλοκες συνομωσίες για να σκοτώσει, τάχα τον Μακάριο, και από την άλλη αυτή η ίδια στρατιωτική ευφυΐα εμφανίζεται κωμικώς ανίκανη να κάμει... μια απλή ανατίναξη κινούμενου στόχου; Ανίκανη να σκοτώσει τον Μακάριο ενώ φρουρείται από δύο αυτοκίνητα με πέντε, το πολύ δέκα, άτομα;

Η ΕΟΚΑβ ουδέποτε είχε στόχο να σκοτώσει τον Μακάριο. Απεναντίας, ο ίδιος ο Γρίβας είχε διατάξει πολλές φορές να σταματήσει κάθε εισήγηση και διάλογος για εκτέλεση του Μακαρίου. Η επιθυμία του - μείγμα υγιών αλλά και αρρωστημένων τάσεων - ήταν να επέλθει κάποιας μορφής συμφιλίωση ή συνεργασία μεταξύ τους. Πράγμα που όλοι μας το θέλαμε τότε.

Η απόπειρα εναντίον του Μακαρίου στον Άγιο Σέργιο κλιμάκωσε μεν και μεγέθυνε το εμφύλιο μίσος, αλλά η αλήθεια ήταν πως αυτή η ανοησία των απειθάρχητων που έδρασαν εκτός αποστολής και παραβιάζοντας τις διαταγές του Γρίβα, η ανοησία των "άτακτων μαχητών", ή διπλών πρακτόρων που μπορεί να ήταν ανδρείκελα της μίας ή της άλλης δικτατορίας, ή και των δύο - διαλέγετε και παίρνετε όποιον ορισμό θέλετε για τους δράστες - δεδομένου ότι απέτυχε, παρέμεινε στα συμβολικά επίπεδα. Με άλλα λόγια αφού ευτυχώς στην απόπειρα δεν τραυματίστηκε ούτε ένα άτομο, το συμβάν τελικά είχε τεράστια αξία προπαγάνδας για το καθεστώς. Ο Μακάριος και οι συν αυτώ ωφελήθηκαν τα μέγιστα. 

Και εδώ όπως πάντα, αν θέλουμε να κατανοήσουμε μια ομιχλώδη σειρά γεγονότων, το ποιός τα έκαμε και γιατί, ποιός είναι ο ιθύνων νους πέρα από τα άμυαλα ανδρείκελα, ισχύει το διαχρονικό ερώτημα "ποιός ωφελείται από αυτή την πράξη;"» [4].

🔷 Η απόπειρα με κατάρριψη του ελικοπτέρου του Μακαρίου περιέχει ΑΚΟΜΗ πιο θαυμαστά στοιχεία τα οποία αφορούν άμεση στόχευση του Ρένου Κυριακίδη από τις άνομες αρχές.

Η συγκεκριμένη απόπειρα διενεργήθηκε ενάμιση-δύο χρόνια ΠΡΙΝ την εμφάνιση της ΕΟΚΑβ. Πως λοιπόν θεωρήθηκε από τους καλούς μας Δικαστές ως "τεκμήριο" τάχα της "καλής πίστης" των Εναγομένων η διασύνδεση του Ρένου Κυριακίδη με την ΕΟΚΑβ; 

Δεν ήξεραν οι Δικαστές να ανοίξουν ένα ημερολόγιο να δούν τις χρονολογίες των γεγονότων; Γιατί αρνήθηκαν ΚΑΘΕ διερεύνηση των ισχυρισμών από τους Εναγόμενους σε βαθμό που να παραβιάζεται ακόμη και η απλή κοινή λογική;

Η παράνομη σύλληψη του Ρένου Κυριακίδη σε σχέση με την απόπειρα του 1970 παρουσιάζει κάποια εξωφρενικά στοιχεία.

Ως γνωστόν πλέον, και καταχωρημένο στο δημόσιο αρχείο της σύγχρονης ιστοριογραφίας και γενικά, βιβλιογραφίας, αρθρογραφίας, τεκμηρίωσης με προσωπικές μαρτυρίες, καθώς και με τις επίσημες ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ, η απόπειρα εναντίον του Μακαρίου διενεργήθηκε από τρεις ομάδες: η μία είχε την έδρα της στο Υπουργείο Εσωτερικών και Αμύνης υπό τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, που διέθετε εκτενές δίκτυο πρακτόρων και δραστών εντός και εκτός Αστυνομίας και άλλων δυνάμεων ασφαλείας συν άλλων "έννομων" και άνομων παρακρατικών δυνάμεων• η άλλη ομάδα είχε την έδρα της μέσα στο ίδιο το Προεδρικό, με ένα άξονα που αποτελείτο από τους υπασπιστές του Μακαρίου, Παπαποστόλου και Πουλλίτσα• και η τρίτη ομάδα αποτελείτο από ασύνδετα μέλη της Ενωτικής Παράταξης που δεν αντιπροσώπευαν καμία οργάνωση, μόνο εις έκαστος τον εαυτό του [5],[6],[7]. 

Οι δύο πρώτες ομάδες (Γιωρκάτζη και Υπασπιστών στο Προεδρικό) παρείσχαν τις απαραίτητες πληροφορίες για την διοργάνωση της επιχείρησης, και τον οπλισμό. Όταν έληξε η επιχείρηση, μέρος του οπλισμού εγκαταλείφθηκε επί τόπου (ή  επίτηδες τοποθετήθηκε εκεί αργότερα από συνωμότες), ώστε να ανακαλυφθεί από την Αστυνομία.

Αμέσως μετά την απόπειρα, άρχισαν οι συλλήψεις. 

Τα γνωρίζω από πρώτο χέρι γιατί και εγώ ανακρίθηκα από την Αστυνομία για τα συμβάντα. Εκτός από το ότι ανακρίθηκα προσωπικά λόγω επαφών μου με άτομα που αργότερα δικάστηκαν για την απόπειρα, μες τα επόμενα χρόνια που αφορούν την δίκη της Χαραυγής και Κουρτελάρη που αναλύουμε εδώ, δηλ. μες την περίοδο 71-74, υπηρέτησα σε καίριο πόστο πολύ κοντά σε αυτό που η Χαραυγή ονόμασε "τον σκληρό πυρήνα της ΕΟΚΑβ" και ως εκ τούτου εκτιθόμουν διαρκώς σε πληροφορίες που συνέρρεαν προς εκείνο το κέντρο. Λόγω αυτού μπόρεσα να σχηματίσω πολύ πιο ανάγλυφη εικόνα για τα σημαντικά γεγονότα εκείνης της εποχής. Καταθέτω εδώ την προσωπική μου μαρτυρία, δηλαδή την εικόνα γεγονότων που συνετέθη σαν μωσαϊκό από πολλές μικρές ψηφίδες πληροφοριών που διασταυρώθηκαν από διάφορους φορείς εκείνης της εποχής. Και αν κάποιοι γνωρίζουν κάτι διαφορετικό, παρακαλώ ας με διορθώσουν.

Ένα από τα όπλα που τοποθετήθηκαν ή "εγκαταλείφθηκαν από τους δράστες" στη σκηνή της απόπειρας, είχε αριθμό εγγραφής (αριθμό σειράς /serial number) τον οποίο η Αστυνομία συνέδεσε με τον Ρένο Κυριακίδη. Αμέσως άρχισε η προσπάθεια να του επιρριφθεί ενοχή και ευθύνες για την απόπειρα. 

Ποιες όμως ήταν οι καταβολές του συγκεκριμένου όπλου;

Ο Ρένος Κυριακίδης είχε παραδώσει ο ίδιος αυτό το όπλο στην Αστυνομία όταν έληξαν οι συγκρούσεις του 1963/64, κατά τις οποίες ο ίδιος αγωνίστηκε και εργάστηκε πολύ σκληρά για να τεθούν τα θεμέλια διοργάνωσης της ΕθνοΦρουράς. Ήταν ένας από τα λιγοστά και υπεύθυνα άτομα παγκύπριας εμβέλειας που τύγχανε ευρείας αποδοχής ως ηγέτης, που ανέλαβε έμπρακτα την εκπαίδευση και συγκρότηση των προηγουμένως ατάκτων και αυτόνομων ενόπλων ομάδων και σκόρπιων αυτο-οργανωμένων πολιτοφυλακών σε ΕΝΝΟΜΑ, πειθαρχημένα στρατιωτικά τμήματα που αποτέλεσαν τις πρώτες τάξεις της ΕθνοΦρουράς. 

Με την παράδοση εκείνου το όπλου στην Αστυνομία ο Ρένος Κυριακίδης έλαβε Απόδειξη Παραλαβής, και το όπλο έκτοτε έμεινε στη φύλαξη της Αστυνομίας. Ξαφνικά το 1970 το όπλο εμφανίζεται "εγκαταλειμμένο" ή τοποθετημένο από τους δράστες της απόπειρας (ή από άλλους συνωμότες) στο σημείο της ενέδρας εναντίον του Μακαρίου. 

Οποιοσδήποτε επίδοξος διοργανωτής της απόπειρας που είχε νου, θα ΕΣΒΗΝΕ τον αριθμό εγγραφής από το όπλο (γίνεται εύκολα και γρήγορα με μια λίμα) έτσι ώστε να μην υπάρχουν ίχνη που να οδηγούν στην πηγή διανομής του οπλισμού. Βέβαια, το αν ο διοργανωτής ήταν ανεγκέφαλος ή όχι είναι άσχετο, γιατί είτε από παράβλεψη, είτε επίτηδες, αφέθηκε στην σκηνή του εγκλήματος το συγκεκριμένο όπλο που προήλθε από τις ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ. 

Ο Ρένος Κυριακίδης κατείχε την Απόδειξη Παραλαβής. Την κατέθεσε στους ανακριτές αποσείοντας οποιαδήποτε υποψία ανάμειξης από μέρους του και η υπόθεση έληξε εκεί.

ΠΟΙΟΣ όμως από τους πολλαπλούς ακελομακαριακούς πράκτορες που στελέχωναν το παρακράτος την περίοδο 1969/70 προσπάθησε να ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙ τον Ρένο Κυριακίδη για την απόπειρα εναντίον του Μακαρίου; Μήπως οι ίδιοι που τον κατηγορούν σήμερα ως "εοκαβητατζή"; Μήπως άλλοι ακελομακαριακοί που συνδέονται μαζί τους; 

Γιατί δεν διερευνήθηκε ποτέ από τις Αρχές αυτή η συνωμοσία εναντίον του Ρένου Κυριακίδη και παραμένει ένα από τα πολλά άλυτα μυστήρια μέχρι σήμερα; 

Οι Δικαστές του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στην πρόσφατη υπόθεση συκοφαντίας δεν άνοιξαν βιβλίο, δεν διάβασαν καμία μαρτυρία, δεν εξέτασαν κανένα τεκμήριο σε σχέση με αυτή την εγκληματική προσπάθεια ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ του Ρένου Κυριακίδη από συνωμότες-δράστες που που αποτελούσαν μέρος του μακαριακού καθεστώτος, που υπηρετούσαν μες τις ίδιες τις "έννομες Αρχές". Αν οι Δικαστές διερευνούσαν έστω και ρηχά, θα έβλεπαν ότι ο ισχυρισμός των Εναγομένων, Χαραυγής και Κουρτελάρη, πως τάχα συκοφάντησαν "καλή τη πίστη" διασυνδέοντας τον Ρένο Κυριακίδη με την απόπειρα εναντίον του Μακαρίου, όχι μόνο δεν τεκμηριώνουν "καλή πίστη" μα ακριβώς το αντίθετο: μια συνεχιζόμενη εμπάθεια και εκστρατεία μίσους ενάντια στον Ρένο Κυριακίδη που αποτελεί φυσική συνέχεια εκείνης της συνωμοσίας, στηριγμένη διαχρονικά σε ψέμματα, σκευωρίες από μέρους της δικής τους πολιτικής παράταξης, και έντεχνη καλλιέργεια της διχόνοιας. 

Έστω ηθελημένα, έστω ίσως από αμέλεια, προκατάληψη ή ίσως και ηλιθιότητα, οι Δικαστές του Πρωτοδικείου δεν διερεύνησαν ΚΑΝΕΝΑ από τους ισχυρισμούς των Εναγομένων πως τάχα "δικαιούνται" να λεν ψέμματα επειδή τάχα "αυτό πίστευαν". Αλλά οι Ανώτατοι Δικαστές που στελεχώνουν το Εφετείο; Τι τους εμπόδιζε να διαπιστώσουν ότι οι Δικαστές του Πρωτοδικείου δεν διερεύνησαν τους ισχυρισμούς; Τι τους εμπόδιζε να διαπιστώσουν την αμέλεια ή παράλειψη των Δικαστών στην ΜΗ διερεύνηση εγκυρότητας των ισχυρισμών που έθεσαν οι Εναγόμενοι;

Τολμώ να καταθέσω την πρόταση ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν τους εμπόδιζε. 

Τίποτα δεν τους εμπόδιζε να πουν την αλήθεια και να αντιστρέψουν την Απόφαση του Πρωτοδικείου. Τίποτα. Έχουν πλήρη ευθύνη για την άδικη τους Απόφαση, καθώς και για τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η Απόφαση στην διασφάλιση του ότι τώρα η συκοφαντία από μέρους των ισχυρών και των πατρόνων τους θα συνεχίσει ανεμπόδιστη. Και θα συνεχίσει να συσσωρεύει τον απόηχο από συνωμοσίες, ψέμματα, διαστρεβλώσεις, παραχάραξη της Ιστορίας και των γεγονότων. 

Ήδη η εκστρατεία συκοφαντίας με βάση την ίδια μέθοδο - επανάληψη ψεμμάτων και διαστρεβλώσεων μέχρι που "ομαλοποιούνται" και προσλαμβάνονται από άλλους ως τάχα να αποτελούν "αλήθεια - χρησιμοποιήθηκε για να συκοφαντηθούν οι Θάσος Σοφοκλέους, Τάκης Ευδόκας, και πολλοί άλλοι. Δείτε τα έργα της μηχανής που παράγει ρητορική μίσους εδώ:

🔵 Με τον θάνατο του αγωνιστή και ήρωα Θάσου Σοφοκλέους...
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/07/blog-post_28.html
και,
🔵 Για την ΕΣΕΑ, τον Γρίβα-Διγενή, τον Τάκη Ευδόκα: ΕΟΚΑβ, Μακάριος και χούντα
https://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/07/blog-post_0.html

Οι Δικαστές του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και Εφετείου, παρείσχαν συλλογικά το "τέλειο άλλοθι" για μελλοντικές δίκες του ιδίου τύπου. Ο καθείς, αν έχει την Δικαστική εύνοια και το καθεστώς με το μέρος του, θα δικαιούται να συκοφαντεί και η "Υπεράσπιση" του θα είναι "μα αυτό πίστευα, και το δημοσίευσα με καλή πίστη". 

Και αν νομίζετε πως αυτό είναι υπερβολή παρακαλώ διαβάστε την ανάλυση της Απόφασης που δημοσίευσε ο δικηγόρος Λάρης Βραχίμης, την οποία δημοσιεύουμε αυτούσια πιο κάτω, στις ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ~ ΠΗΓΕΣ ~ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ [8]. Στην ανάλυση του, ο Λ.Βραχίμης εστιάζει στην "δικαιολογία" που έδωσαν οι Δικαστές στους Εναγόμενους, ότι τάχα ο Ρένος Κυριακίδης δεν ήταν το κυρίως θέμα του άρθρου τους, και η συκοφαντία προέκυψε εν παρόδω, παρεμπιπτόντως, σχεδόν σαν μια παρένθεση! Και άρα... παρ' όλον που Χαραυγή και Κουρτελάρης έριξαν την σπόντα "εοκαβητατζής" ενάντια στον Ρένο Κυριακίδη ως μέρος μιας οργανωμένης και διαχρονικής εκστρατείας μίσους, επειδή η φράση τους προέκυψε παρεμπιπτόντως, θεωρείται προστατευμένη έκφραση.

🔵 Ο στόχος επετεύχθη: Ο Ρένος Κυριακίδης πλήγηκε με αδικία για ακόμη μια φορά - αυτή τη φορά από τα Ανώτατα Δώματα όπου εδράζει, υποτίθεται, η Δικαστική Σοφία. Το απότοκο αυτής της αδικίας δεν επηρεάζει μόνο τον Ενάγοντα, αλλά ΟΛΟΥΣ μας. Οι εξουσιαστές μπορούν να κτυπήσουν όποιον θέλουν με ψέμματα, με λάσπη, με συκοφαντίες και διαστρεβλώσεις• μπορούν να το κάμουν με άνεση, και οι Δικαστές θα τους δικαιώσουν.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ~ ΠΗΓΕΣ ~ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

[1].
■ ΡΕΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ v. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 164/2019, 9/4/2026
https://cylaw.org/cgi-bin/open.pl?file=%2FcourtOfAppeal%2F2026%2F202604-164-19PolEf.html

■ Το Εφετείο απέρριψε την αγωγή Ρ. Κυριακίδη για τις «σχέσεις με την ΕΟΚΑ Β’» - Sigmalive
https://www.sigmalive.com/news/all/1310678/to-efetio-aperripse-tin-efesi-r-kiriakidi-ghia-tis-skheseis-me-tin-eoka-b

[2].
■ Γεώργιος Καρούσος, ο αντιχουντικός στρατηγός. Συνέντευξη για την δράση του στην Κύπρο – Κουτσομύλι
https://koutsomili.wordpress.com/2018/12/13/%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BD/
Και εδώ:
■ Συνέντευξη Αντιστράτηγου Γ. Καρούσου (Κυπριακό, ΕΟΚΑ Β, Γρίβας Διγενής) | κακαράς
https://kakaras.wordpress.com/2013/02/22/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B3-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%85/

[3].
■ Κι αυτά πρέπει να μαθευτούν για το «Φάκελο της Κύπρου» | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2017/07/15/%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AC-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%AC%CE%BA/

[4].
■ Το απόσπασμα είναι από βιβλίο μου που θα εκδοθεί σύντομα. Έχει τίτλο και υπότιτλους:

🩸 Κινήσεις Μέσα στις Σκιές: 
Πολυτεχνείο  ~  Κύπρος  ~  ΕΟΚΑ β
■ Μυστικά που δεν χρειάζεται πλέον να παν μαζί μου στον τάφο
■ Το μετέωρο βήμα μες τα σκοτεινά και τη θολούρα.


🌹 Το βιβλίο έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα - κάτι που στις δημοσιεύσεις βιβλίων μάλλον κατατάσσεται στην κατηγορία Προσωπικές Μαρτυρίες / Ιστορία / Πολιτική - και συμπεριλαμβάνει τις προσωπικές μου επαφές και εμπειρίες με άτομα που είχαν κεντρικό ρόλο στην ελλαδική και κυπριακή Αντίσταση ταυτόχρονα ενάντια στη χούντα Αθηνών και στην δικτατορία Μακαρίου (την οποία Αντίσταση συναποτελούσαν στην Κύπρο τρεις κύριες παρατάξεις: η Δημοκρατική Αντιπολίτευση, η Ενωτική Παράταξη, και η ΕΟΚΑβ). Καλύπτει τα χρόνια της ενεργής μου συμμετοχής σε αυτές τις παρατάξεις κυρίως τα χρόνια 1972 ως 74, αλλά όχι αποκλειστικά: περιέχει προβολές, προεκτάσεις και παραπομπές σε περιστατικά πιο πίσω στον χρόνο αλλά και στο εγγύς και το μακρινό μέλλον εκείνης της εποχής όπως την εισβολή του 74, εμπειρίες μου στον στρατό (75 ως 77-78), και στα μετέπειτα μου χρόνια συμμετοχής στο διεθνές ανατρεπτικό αναρχοκομμουνιστικό κίνημα κυρίως στις ΗΠΑ.

[5].
Βιβλίο με τίτλο "Εξομολόγηση", του Αδάμου Χαρίτωνος.

[6].
8.3.1970: Τύχη βoυvό έχoυv o Αρχιεπίσκoπoς Μακάριoς και o χειριστής τoυ ελικoπτέρoυ τoυ Ζαχαρίας Παπαδoγιάvvης καθώς μια από στις σφαίρες πoυ ρίφθηκαv εvατίov τoυς πέρασε ελάχιστα εκατoστόμετρα από τo ηλεκτρικό σύστημα τoυ σκάφoυς.
http://www.papademetris.net/index.php?option=com_content&view=article&id=2389:s-1827&catid=217:1967-1972-8&Itemid=124


[7].
8.3.1970: Ο Αρχιεπίσκoπoς Μακάριoς κατovoμάζει τov Δημήτρη Παπαπoστόλoυ ως έvα από τoυς υπευθύvoυς για τηv απόπειρα εvαvτίov τoυ.
http://www.papademetris.net/index.php?option=com_content&view=article&id=2390:s-1828&catid=217:1967-1972-8&Itemid=124

[8].
Εδώ είναι η δημόσια κριτική της Απόφασης από τον Λάρη Βραχίμη:
Λάρης Βραχίμης | 20 Απρ. 2026
«Το εφετείο σε πρόσφατη απόφαση του αποφάσισε ότι ένας δημοσιογράφος δικαιούται να αναφέρει ψευδώς ότι ένα πρόσωπο είναι π.χ. βιαστής ή δολοφόνος, χωρίς να χρειάζεται να αποταθεί στο πρόσωπο αυτό για να ζητήσει τη θέση του πριν το δημοσιεύσει αν η αναφορά αυτή γίνεται παρεμπιπτόντως. Οπότε αν δημοσιεύσει μια είδηση ότι ο Α είναι δολοφόνος και βιαστής τότε πρέπει να ζητήσει προηγουμένως τη θέση του. Αν γράψει ένα άρθρο και πει ότι π.χ. είναι μέλος ενός συμβουλίου που εμπλέκεται σε ένα θέμα δημόσιου ενδιαφέροντος και παρεμπιπτόντως είναι δολοφόνος ή βιαστής, τότε είναι οκ.

"Τα πιο πάνω" ανάφερε το Δικαστήριο "απαντούν φρονούμε και στα περί στάθμισης της βλάβης στο πρόσωπο του εφεσείοντος συγκριτικά με το κοινό συμφέρον στην πληροφόρηση. Η διαφορετική θεματολογία του άρθρου σε συνάρτηση με τη λακωνικότητα της αναφοράς στο πρόσωπο του εφεσείοντος, αλλά και του χρονικού χάσματος μεταξύ τέλεσης του δυσφημιστικού συμβάντος και του επίδικου δημοσιεύματος, καθιστούσε την όποια βλάβη στο πρόσωπο του εφεσείοντος, υποδεέστερη του κοινού συμφέροντος στην πληροφόρηση."

Εγώ θα έλεγα ότι, το γεγονός ότι η αναφορά ήταν gratuitous, δηλαδή δεν σχετιζόταν με την είδηση που αποτελούσε το αντικείμενο του δημόσιου ενδιαφέροντος και άρα της υπεράσπισης του προνομίου υπό επιφύλαξη, σημαίνει ότι η αναφορά δεν καλύπτεται από το προνόμιο ούτως ή άλλως η παρεμπιπτόντως και χωρίς διασταύρωση προώθηση ενός άκρως δυσφημιστικού ισχυρισμού ακριβώς καθιστούσε την αναφορά κακόπιστη.

Παρεμπιπτόντως θα ήταν καλά αν ήταν ενήμερο το Εφετείο ότι η ΕΟΚΑ Β’ είχε κηρυχθεί εκτός νόμου μετά το θάνατο του Γρίβα. Άρα οι αναφορές για συμμετοχή οποιουδήποτε το 1973 σε παράνομη οργάνωση είναι ανιστόρητη.»

Δημοσιεύτηκε εδώ, στο Facebook:
■ Λάρης Βραχίμης - Το εφετείο σε πρόσφατη απόφαση του αποφάσισε ότι... | Facebook
https://www.facebook.com/laris.vrahimis/posts/pfbid02dVvB6KQuUhcZ6q7AKhyfGjUcjWn68ubcmnDwvZYWF3A5Gs9yWBjwUe3t7faPDXTdl




🔵 Ποιος είναι ο Ρένος Κυριακίδης;

Στη φωτογραφία εμφανίζονται: στο κέντρο προς αριστερά ο Γ.Γρίβας Διγενής• αμέσως αριστερά του η κα Αννίτσα Σοφοκλέους Κυριακίδη, σύζυγος του Ρένου Κυριακίδη• αμέσως δεξιά του Διγενή ο Ρένος Κυριακίδης• και αμέσως δεξιά του ο Θάσος Σοφοκλέους, αδελφός της κας Αννίτσας. 

🔷 Ο Ρένος Κυριακίδης είναι ένας ζωντανός θρύλος, σήμερα 95 ετών, του οποίου ολόκληρη η ζωή είναι ταυτόσημη και παράλληλη με την σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και τους αγώνες της για Ελευθερία και Δημοκρατία, για την επιβίωση του λαού μας, και την Αυτοδιάθεση-Ένωση της Κύπρου με τον εθνικό κορμό. Μόνο συνοπτικά και "τηλεγραφικά" αναφέρουμε τα εξής:

🔷 Υπηρέτησε στον Αγώνα της ΕΟΚΑ 55-59 ως ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Διγενή, Τομεάρχης Πιτσιλιάς με το πολεμικό ψευδώνυμο ΡΩΜΑΝΟΣ - εξ' ού και γνωστός ως ο "Ρωμανός της Πιτσιλιάς". Στην Πιτσιλιά εδραιώθηκαν οι πρώτες Απελευθερωμένες ζώνες όπου αρκετά πριν τη λήξη του Αγώνα οι εγγλέζοι κατακτητές δεν είχαν πλέον κυριαρχία.

🔷 Κατά τον Αγώνα τραυματίστηκε, αιχμαλωτίστηκε, υπέστη βασανιστήρια και φυλακίστηκε στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισης του στην Αγγλία συνέβαλε στην εδραίωση αδελφικών δεσμών με αγωνιστές του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA) που αγωνίζονταν για τον ίδιο σκοπό, την αποτίναξη της αγγλικής κατοχής και την Ένωση της κατεχόμενης Β.Ιρλανδίας με τον εθνικό κορμό της Ιρλανδίας [1],[2].

🔷 Κατά την ένοπλη εξέγερση της ΤΜΤ το 1963/64 έδρασε καίρια στις κινητοποιήσεις για την διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκπαίδευσε και διοργάνωσε τον 106ο Λόχο, ένα από τους πρώτους Λόχους της νεογέννητης ΕθνοΦρουράς, επιτυγχάνοντας την σύμπηξη ατάκτων και αδιοργάνωτων μαχητών σε έννομες και καλά οργανωμένες στρατιωτικές μονάδες ικανές να αποκρούσουν την ανταρσία [3].

🔷 Ανέπτυξε πολιτική δράση διευρύνοντας την εμβέλεια και αντοχή που είχε το ευρύ Ενωτικό Κίνημα, και συμμετείχε ως ένας από τους κορυφαίους παράγοντες στην Δημοκρατική Αντιπολίτευση, καθώς και πιο ειδικά στο Δημοκρατικό Εθνικό Κόμμα [4]. 

🔷 Έχει συμβάλει στην πολιτιστική ζωή του τόπου ως συγγραφέας και ομιλητής, αλλά και ως ένας από τους λιγοστούς, πλέον, ανθρώπους που τολμούν να ψάλλουν και να τραγουδούν σε δημόσιες και ιδιωτικές συνάξεις, προσφορά στην ανάγκη μας να διατηρηθεί ζωντανή η δημοτική και λαϊκή ωδική παράδοση και η ζώσα φωνή του λαού μας!

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

[1].
Brothers in arms? How the IRA and EOKA insurgencies transcended the local and became transnational
https://www.researchgate.net/publication/352026286_Brothers_in_arms_How_the_IRA_and_EOKA_insurgencies_transcended_the_local_and_became_transnational

[2].
Tim Pat Coogan launches book on 1950s EOKA and IRA prisoners | An Phoblacht
https://www.anphoblacht.com/contents/18601

[3].
Ο 106ος Λόχος του 1963-64, ο ενωτικός Τύπος και η διαρροή του «Σχεδίου Ακρίτας»
https://simerini.sigmalive.com/article/2021/1/4/o-106os-lokhos-tou-1963-64-o-enotikos-tupos-kai-e-diarroe-tou-skhediou-akritas/

[4].
8.2.1968: Η αvτιπoλίτευση (Εvωτική Παράταξη) αvακoιvώvει ότι αvθυπoψήφιoς τoυ Μακαρίoυ στις εκλoγές θα είvαι o Ψυχίατρoς Τάκης Ευδόκας.
http://www.papademetris.net/index.php?option=com_content&view=article&id=2335:s-1772&catid=212:1967-1972-3&Itemid=124


 
 




~~~~~~~~~~~~~~~~ 



Tuesday, 22 April 2025

🩸 ΔΙΠΛΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ στην ΕΟΚΑβ


Καταγγέλθηκα γραπτώς και δημοσίως πρόσφατα, πως διακατέχομαι από "φανατισμό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας". Επειδή στην πορεία ενός διαλόγου αναφέρθηκα στην καταστροφική δράση που ανέπτυξαν συγκεκριμένοι ΔΙΠΛΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ κατά την κρίσιμη περίοδο σύγκρουσης και διχόνοιας μες τα εφηβικά χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας - και ιδίως κατά τη διάρκεια ύπαρξης της ΕΟΚΑβ.  

Επανέρχομαι στο θέμα γιατί το να απειλούμαστε να σιωπήσουμε "μήπως και μας βρίσουν" δεν κάθεται καλά μέσα μου. Οι διπλοί πράκτορες που μαζί με ορατές τε και αόρατες δυνάμεις (Μακαριακό καθεστώς, συν χούντα) καλλιέργησαν και εκμεταλλεύτηκαν την βία και το μίσος, ενδυνάμωσαν τις συγκρουόμενες παρατάξεις με κατασκοπία, με προκλήσεις, και κίβδηλες επιχειρήσεις, μέχρι που φτάσαμε στην ένοπλη εμφύλια σύγκρουση. ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΕΣ.

Η δράση τους είναι πολύπλοκη και κατά πάσα πιθανότητα ουδέποτε θα εξιχνιαστεί ποτέ ολόκληρη σε βάθος. Εδώ παραθέτω μαρτυρίες που έχουν πιστοποιηθεί από τρίτα άτομα και έγκυρους ερευνητές δημοσιογράφους, καθώς και δικές μου εμπειρίες.


🔵 Μέρος αυτής της ιστορίας παρατίθεται σε βιβλίο μου που θα εκδοθεί σύντομα. Έχει τίτλο και υπότιτλους:

🩸 Κινήσεις Μέσα στις Σκιές:
Πολυτεχνείο  ~  Κύπρος  ~  ΕΟΚΑ β
■ Μυστικά που δεν χρειάζεται πλέον να παν μαζί μου στον τάφο
■ Το μετέωρο βήμα μες τα σκοτεινά και τη θολούρα.

🌹 Το βιβλίο έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα - κάτι που στις δημοσιεύσεις βιβλίων μάλλον κατατάσσεται στην κατηγορία Προσωπικές Μαρτυρίες / Ιστορία / Πολιτική - και συμπεριλαμβάνει τις προσωπικές μου επαφές και εμπειρίες με άτομα που είχαν κεντρικό ρόλο στην ελλαδική και κυπριακή Αντίσταση ταυτόχρονα ενάντια στη χούντα Αθηνών και στην δικτατορία Μακαρίου (την οποία Αντίσταση συναποτελούσαν στην Κύπρο  τρεις κύριες παρατάξεις: η Δημοκρατική Αντιπολίτευση, η Ενωτική Παράταξη, και η ΕΟΚΑβ). Καλύπτει τα χρόνια της ενεργής μου συμμετοχής σε αυτές τις παρατάξεις κυρίως τα χρόνια 1972 ως 74, αλλά όχι αποκλειστικά: περιέχει προβολές, προεκτάσεις και παραπομπές σε περιστατικά πιο πίσω στον χρόνο αλλά και στο εγγύς και μακρινό μέλλον εκείνης της εποχής όπως την εισβολή του 74, εμπειρίες μου στον στρατό (75 ως 77-78), και στα μετέπειτα μου χρόνια συμμετοχής στο διεθνές ανατρεπτικό αναρχοκομμουνιστικό κίνημα κυρίως στις ΗΠΑ.

🔵 «Κατά τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου είναι γνωστό και επιβεβαιωμένο ότι ενεργούσαν πολλοί και διάφοροι διπλοί πράκτορες μες τις γραμμές και των δύο παρατάξεων, λαμβάνοντας μέρος στις επιχειρήσεις και των δύο, και τροφοδοτώντας με πληροφορίες και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Η περίπτωση του τεκμηριωμένα - και με δική του δημόσια παραδοχή! - διπλού πράκτορα αστυνομικού και "μέλους" της ΕΟΚΑβ Κυριάκου Αντωνιάδη είναι χαρακτηριστική. Ο Κυριάκος Αντωνιάδης έδρασε ως δήθεν "εοκαβητατζής" με διαταγές απευθείας από το Προεδρικό, σε συνεργασία με τον Υπασπιστή του Μακαρίου Νίκο Θρασυβούλου υπό την επίβλεψη του αρχιβασανιστή Κύπρου Μουρουζίδη που ήταν ο Υπεύθυνος (Διοικητής) του Τμήματος Ανιχνεύσεων Εγκλημάτων (ΤΑΕ) στον μεγάλο και κομβικό Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου Λευκωσίας όπου διενεργούντο βασανιστήρια των Ενωτικών αντιφρονούντων σε συστηματική βάση με μαστίγια, ρόπαλα και άλλα όργανα βασανισμού. (Από εκεί τα πήρε ο Σαμψών όταν τα έδειξε στην τηλεόραση αργότερα.)

Οι μαρτυρίες του Κυριάκου Αντωνιάδη τεκμηριώνουν συνομωσία "με διαταγή του Προεδρικού" (αυτά ήταν τα λόγια του) και άμεση εμπλοκή του Μουρουζίδη για να φονευθεί ο Μακαριακός Βουλευτής Νίκος Σαμψών - ένα χρόνο πριν το πραξικόπημα - με τρόπο ώστε να ενοχοποιηθούν "οι καλαμαράδες" (αυτές οι φράσεις, καθώς και η ρατσιστική έκφραση "καλαμαράδες" είναι από τις δημόσιες καταθέσεις για το συμβάν).

Επιπλέον, ο διπλός πράκτωρ Κυριάκος Αντωνιάδης και πάλιν υπό την επίβλεψη του Νίκου Θρασυβούλου (Υπασπιστή του Μακαρίου), πολύ πριν να δημιουργηθεί η ΕΟΚΑβ συμμετείχε στην παράνομη οργάνωση Εθνικό Μέτωπο την οποία το ίδιο το καθεστώς Μακαρίου διοργάνωσε και προσπάθησε να την παρουσιάσει ως "αντικυβερνητική" οργάνωση. Ο Κ. Αντωνιάδης κατέθεσε ότι κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του εκεί, υπήρξαν σχέδια από το Μακαριακό ψευδο-αντικυβερνητικό (δηλαδή στημένο) Εθνικό Μέτωπο για φόνους των εξής: Τάσσο Παπαδόπουλο, Νίκο Κόση, Νίκο Σαμψών, Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, Αρχηγό της Αστυνομίας Σάββα Αντωνίου, Γενικό Εισαγγελέα Κρίτωνα Τορναρίτη, και Ανώτερο Αστυνόμο Κυριάκο Μιχαηλίδη-Καρπόζηλο, με σκοπό να ενοχοποιηθεί η εθνικόφρων παράταξη και η Αντιπολίτευση.

Ως ανταμοιβή του για όλες αυτές τις ατιμίες και ενέργειες του ως διπλός πράκτωρ με συμμετοχή σε φονικές ομάδες που εφεύρισκαν οι κρατούντες δημιουργώντας επίπλαστα έγγραφα και τροφοδοτώντας την διχόνοια σε συνεργασία με βασανιστές και εξουσιαστές, ο Κ. Αντωνιάδης διορίστηκε στην κυπριακή ΚΥΠ (το κυπριακό θεσμικό αντίστοιχο της CIA). Πρέπει να αναφερθεί ότι, προς τιμήν του, δεν συμμετείχε στις απόπειρες φόνων.

Με την συμμετοχή και δράση λοιπόν που είχαν στην σύγκρουση μεταξύ των παρατάξεων καιροσκόποι, κακοποιοί, διπλοπρόσωποι, ψυχοπαθείς και διπλοί πράκτορες, έγιναν πολλά εγκλήματα που συμπεριλαμβάνουν φόνους, ανατινάξεις, εμπρησμούς, απόπειρες, ληστείες όπλων και πολλά άλλα που κανείς μας εκείνες τις μέρες δεν ήξερε ποιός τα διέπραττε. Για αυτό τον λόγο η Οργάνωση δημοσίευε επίσημα ανακοινωθέντα με ανάληψη ευθύνης για τις επιχειρήσεις της, μαζί με κάποιες λεπτομέρειες, ώστε όλοι να γνωρίζουν το ποιός και τί. Έτσι δεν υπήρχε σύγχιση για το ποιές ήταν δραστηριότητες της ΕΟΚΑβ - όσες δεν συνοδεύονταν από πιστοποιημένα ανακοινωθέντα κυμαίνονταν από αμφισβητήσιμες σε κίβδηλες.»

🔵 Τα πιο πάνω μιλούν από μόνα τους, τόσο για το κλίμα της εποχής, όσο και για το πλαίσιο δράσης κάποιων. Οι παραπομπές στο τέλος της σελίδας πιο κάτω τεκμηριώνουν όλα όσα αναφέρονται εδώ - με τα ονόματα, με το νι και με το σίγμα.

Άλλα αποσπάσματα του βιβλίου αναφέρονται σε δικές μου προσωπικές εμπειρίες με τη δράση συγκεκριμένων διπλών πρακτόρων, καθώς και άλλων πρακτόρων.

Άλλος "διάσημος" διπλός πράκτωρ στον οποίο αναφέρομαι στο βιβλίο μου είναι ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, που νόμισε πως αν γίνει πράκτωρας της χούντας θα υλοποιούσε τους σκοπούς της Οργάνωσης και θα ικανοποιούσε και κάποια προσωπικά ελλείμματα: αφού είδε τον εαυτό του ως κατά φαντασίαν "οπλαρχηγό" (αρχηγίσκο τον οποίο κανείς δεν ακολουθούσε), θέλησε να αναγορευτεί και σε "Αρχηγό". Παραβίασε τις διαταγές του Διγενή ΚΑΙ τις διαταγές του Διοικητή της ΕΟΚΑβ Γιώργου Καρούσου, και... έγινε πράκτορας. Το μόνο που κατάφερε ήταν να διασύρει το όνομα της Οργάνωσης, να εντείνει το εμφύλιο μίσος, και να αυτορεζιλευτεί. Τα υπόλοιπα στο βιβλίο.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

🔵 Παραπομπές ~ Τεκμήρια ~ Μαρτυρίες

■ Συγκλονιστική μαρτυρία του αντιστασιακού αστυνομικού Κυριάκου Αντωνιάδη-1 | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2015/07/24/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83
και Αρχείο:
https://archive.md/xqodm

Συγκλονιστική μαρτυρία του αντιστασιακού αστυνομικού Κυριάκου Αντωνιάδη-2 | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2015/07/26/%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83-2
και Αρχείο:
https://archive.md/rEOpw

■ Συγκλονιστική μαρτυρία του αντιστασιακού αστυνομικού Κυριάκου Αντωνιάδη-3 | ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
https://nikospa.wordpress.com/2015/07/27/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83-3
και Αρχείο:
https://archive.md/1XW3Y

■ Μαρτυρία Κυριάκου Αντωνιάδη (Μέρος Α΄) – Αππελαίος
https://appelaios.com/2022/08/11/%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%84/

■ Μαρτυρία Κυριάκου Αντωνιάδη (Μέρος Β΄) – Αππελαίος
https://appelaios.com/2022/08/11/%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CE%84/

♦ Ευχαριστούμε, αληθινά. Δυστυχώς η Παράταξη της Αλήθειας...
https://www.facebook.com/petros.evdokas/posts/pfbid02VNoHbD6d9yTJYyf9EDmHjFx9zVzbAffHEsbNVBuK1z2bsUVU9pLM7sn8qG5EFGErl

{Η εικόνα ανοίγει με "κλικ"}



~~~~~~~~~~~~~~  




Wednesday, 8 July 2020

Για τον Μιχάλη Πέτρου



Έχω μεγάλη έγνοια για το ότι σε κάποιους κύκλους - πολιτικά αρρωστημένους και ηθικά έκπτωτους - συντηρείται τεχνητά μια εκκρεμότητα για το θέμα του φόνου του Μιχάλη Πέτρου, πατέρα του Πέτρου Πέτρου. Ο Μιχάλης Πέτρου φονεύθηκε από ομάδα ανταρτών υπό τας διαταγάς του (μετέπειτα ήρωα) Ηλία Παπακυριακού, τον Ιανουάριο του 1958 στη Λύση.

Ο Μιχάλης Πέτρου ήταν έντιμος και αγνός Αριστερός, μέλος του ΑΚΕΛ, βετεράνος του ένοπλου αγώνα ενάντια στο φασισμό κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και δραστήριος τόσον στις πτυχές του εθνικού αγώνα για την Ένωση, όσον και για τον Σοσιαλισμό. Η τεχνητή και αχρείαστη αντιπαράθεση μεταξύ της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο 55-59 δημιούργησε πολλά περιστατικά αντιπαράθεσης και συμπλοκών στα οποία σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν αθώοι άνθρωποι, βλάπτοντας τον αγώνα για τον Σοσιαλισμό και τον απελευθερωτικό αγώνα. Ήταν σε μια τέτοια συμπλοκή που φονεύθηκε ο Μιχάλης Πέτρου. Η καλοσύνη του όμως, αναγνωρισμένη από όλους όσους τον ήξεραν, παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα και η μνήμη του τροφοδοτεί κείμενα, μαρτυρίες, και εκδηλώσεις σεβασμού και αναγνώρισης για την προσφορά του προς τον λαό μας ΚΑΙ στον παγκόσμιο αγώνα της ανθρωπότητας για ελευθερία. Μαζί με αυτά όμως, προκύπτουν και απεχθέστατες δηλώσεις, πράξεις και απραξίες που στοχεύουν στην εκμετάλλευση του τραγικού του θανάτου - αμαυρίζοντας κυρίως τους κύκλους που παράγουν αυτά τα σιχαμερά πράματα.

Το γεγονός ότι η ΕΟΚΑ έχει απαντήσει πεντακάθαρα στο ερώτημα "γιατί και πως", και ξεκαθάρισε πολλές φορές ότι ο Μιχάλης Πέτρου ΔΕΝ ήταν προδότης - ούτε κατά διάνοια! - με ανακουφίζει αλλά και με αναστατώνει ιδιαίτερα γιατί αισθάνομαι πως παρ' όλον που αυτή η τοποθέτηση είναι όσο πιο επίσημη γίνεται, ο πόνος της οικογένειας δεν θα μπορέσει ποτέ να σβήσει ενόσω υπόκειται σε διαχρονική εκμετάλλευση από την ηγεσία και τους καιροσκόπους που δρουν εντός και γύρω του σταλινικού κόμματος. Μόνο αυτοί λεν πως "η ΕΟΚΑ" σκότωσε τον Μιχάλη Πέτρου τάχα "ως προδότη".

Και τα λεν αυτά ενώ πρόκειται για ένα φόνο που διέπραξαν ένοπλοι άνθρωποι που είτε έχασαν τη ψυχραιμία τους σε ένα περιστατικό παρατεταμένης έντασης (όπου δεν θα έπρεπε να είχαν εμπλακεί - και για αυτή την εμπλοκή φέρει ευθύνη άλλος)• είτε ενέδωσαν στον φανατισμό και το συγκρουσιακό πνεύμα της εποχής• είτε ήταν ακατάλληλοι να φέρουν όπλα και να εμπλέκονται σε πολιτικές αντιπαραθέσεις (διότι άλλο το αντάρτικο ενάντια στον εχθρό, άλλο η πολιτική αντιπαράθεση σε μια κοινότητα). Ειδικά ο Ηλίας Παπακυριακού, που φαίνεται φέρει την ευθύνη για τον φόνο, μπορεί να μοιάζει πως εξιλεώθηκε με την αυτοθυσία του αργότερα στον Αχυρώνα του Λιοπετριού, αλλά ο φόνος ενός άοπλου και αθώου ανθρώπου - για οποιονδήποτε λόγο - δεν διαγράφεται. Ναι μεν η αυτοθυσία του Ηλία Παπακυριακού και των άλλων συντρόφων στον Αχυρώνα αποτελεί φλογερό σημείο αναφοράς στη συλλογική μας συνείδηση, αξιοθαύμαστη και σημαντικότατη προσφορά στην αγώνα για την απελευθέρωση, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε πως ακόμα και ένας Ήρωας δύναται να έχει σκοτεινά σημεία στο παρελθόν του. Θέλω να πιστεύω πως εκτός από την αδιαμφισβήτητη του αφοσίωση του στον αγώνα για την απελευθέρωση, η προσωπική επίγνωση του φόνου είχε παρουσία και εκτόπισμα μες την συνείδηση του Ηλία Παπακυριακού ίσως και να τον βοήθησε στην απόφαση αυτοθυσίας στη μάχη του Αχυρώνα.

Το ότι στην κηδεία του Μιχάλη Πέτρου παρέστη ο Πιερής Αυξεντίου, πατέρας του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, έδωσε σοβαρά μηνύματα για προσπάθεια συμφιλίωσης και υπέρβασης του πόνου ήδη από τότε. Από την πρώτη μέρα. Καταγράφηκε το ότι ο Πιερής Αυξεντίου είχε δηλώσει, "Από ψες που έγινε το επεισόδιο έχασα το μυαλό μου". Επίσης είχε πει, "Είμαι αρκετά στενοχωρημένος. Ποτέ δεν περιμέναμε τέτοια πράγματα. Αυτά είναι θλιβερά και εύχομαι να μην ξανασυμβούν. Δεν χρειάζονται πια σκοτωμοί. Εμείς πιστεύαμε ότι η Λύση ήταν το μόνο χωριό στο οποίο συναντιούμασταν όλοι".

Το 2003 οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών ΕΟΚΑ 55-59 δημοσίευσαν μια ειδική έκδοση του περιοδικού Αγωνιστής (τεύχος 34) στο οποίο κατέθεσαν αυτό που όπως φαίνεται είναι και οι τελικές τους τοποθετήσεις για τον φόνο του Μιχάλη Πέτρου. Η έκδοση υπογράφεται και προλογίζεται από τον Θάσο Σοφοκλέους, που είναι πρώην αντάρτης και Τομεάρχης της ΕΟΚΑ, ένας από τους λίγους που αιχμαλωτίστηκαν από τους εγγλέζους, βασανίστηκαν άγρια και φυλακίστηκαν στην Αγγλία, τώρα Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών. Μεταξύ άλλων πολλών για το θέμα του φόνου, σε αυτό το δημοσίευμα αναγράφεται πεντακάθαρα:
► "Από όλες τις μαρτυρίες, και αυτές είναι πάρα πολλές, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα πως ο Μιχάλης Πέτρου δεν ήταν προδότης και ούτε η Ε.Ο.Κ.Α είχε πρόθεση να τον εκτελέσει ή έστω να του κάμει οιανδήποτε παρατήρηση για οποιαδήποτε ενέργειά του, ή για τα πολιτικά του φρονήματα."
Επίσης:
► "Ουδεμία πρόθεση είχε η Ε.Ο.Κ.Α να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον του Μ.Πέτρου. Ουδέποτε συζητήθηκε ή αποφασίστηκε από την Οργάνωση ενέργεια κατά του ατόμου αυτού."

Η έκδοση είναι εδώ, και πιστεύω πως αξίζει μελέτης:
Ο Αγωνιστής
http://www.eoka.org.cy/wp-content/uploads/2015/04/TEVXOS-34.pdf

Επίσης, τεραστίας σημασίας είναι η κατάθεση αυτόπτη μάρτυρος του φόνου, του Παναγιώτη Παπαδημήτρη. Ο Π. Παπαδημήτρης δηλώνει πως βρίσκεται "στο αντίθετο ιδεολογικό στρατόπεδο" απο το ΑΚΕΛ, και έτσι η κατάθεση του, γεμάτη από εκτίμηση και σεβασμό για τον Μιχάλη Πέτρου και για την οικογένεια του, έχει βάρος πολύ μεγαλύτερο από όσα λεν ή δεν λεν άλλοι: 
■ 21.1.1958: Περιγραφή της δoλoφovίας τoυ Μιχαήλ Πέτρoυ στη Λύση από τov αυτόπτη μάρτυρα Παvαγιώτη Παπαδημήτρη
http://www.papademetris.net/index.php?option=com_content&view=article&id=1854:s-1298&catid=177:1955-1958-17&Itemid=119

Υπάρχει και το δυσεύρετο άρθρο του αδιάφθορου δημοσιογράφου Μάριου Δημητρίου που ανασκαλίζει επιγραμματικά την δυσφορία και την οδύνη που βιώνει ολόκληρος ο λαός μας για το αφόρητο θέμα των αχρείαστων, ή και λανθασμένων, ή και εγκληματικών σκοτωμών που έγιναν κατά τη διάρκεια του Αγώνος. Το άρθρο του βρίσκεται στο δεύτερο μέρος της πιο κάτω σελίδας (μετά την φωτογραφία).
■ Αν είναι άνδρας να βγάλει τη μάσκα
του Μάριου Δημητρίου
http://antistasi.org/?p=29124

Κλείνοντας, θέλω να ψηλαφίσω κάποια θέματα που σχετίζονται με τον φόνο του Μιχάλη Πέτρου, που είναι σίγουρα πολύ πιο δύσκολα από όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Ναι μεν ο Ηλίας Παπακυριακού - και όχι η ΕΟΚΑ - φέρει την ατομική και άμεση ευθύνη για τον σκοτωμό, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τις ευθύνες του Διγενή, καθώς και της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, που σχεδιασμένα και με μεθοδικές χειραγωγήσεις έριχνε μέρος του πληθυσμού εναντίον των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και εξέθεσε τον απλό αθώο κόσμο σε ακατανόητες συγκρούσεις χωρίς προστασία και χωρίς καν επαρκή ιδεολογική ή πολιτική εξήγηση. Για αυτό έχουν γραφτεί πολλά, ακόμα και από μέλη του ΑΚΕΛ με αυτοκριτική εντιμότητα, και δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Οι πολιτικές ευθύνες της τότε σταλινικής ηγεσίας ήταν τεράστιες, και της νυν ηγεσίας ακόμα χειρότερες - γιατί βρυκολακιάζοντας, συνεχίζει να προσπαθεί να κερδίσει πολιτικά οφέλη από τους σκοτωμούς.

Αλλά κάτι για το οποίο δεν έχουν λεχθεί αρκετά είναι η πολιτική ευθύνη του Γ.Γρίβα Διγενή - ευθύνη όχι της ΕΟΚΑ, αλλά του Αρχηγού της. Η "κριτική" ενάντια στον Γρίβα Διγενή, δηλαδή η δαιμονοποίηση που έχει επικρατήσει ως το "επίσημο δόγμα" της ψευδο-Αριστεράς καθώς και του διαχρονικού παρακράτους δυστυχώς είναι γεμάτη από τόσα ψέμματα, παραπληροφόρηση, και φανατισμό που δεν αφήνει χώρο για αληθινή και γόνιμη κριτική. Υπάρχει όμως μεγάλη ανάγκη για τέτοια κριτική, και μάλιστα από άτομα που ταυτίζονται με τον αγώνα της ΕΟΚΑ και με την ευρύτερη εθνικόφρονα παράταξη. Εδώ που φτάσαμε, δυστυχώς η κριτική του Διγενή έχει νόημα πλέον μόνο όταν προέρχεται από άτομα και οργανώσεις που είτε αγωνίστηκαν δίπλα του, ή μες το ευρύτερο σχήμα της Ενωτικής Παράταξης.

Ο Μιχάλης Πέτρου ΔΕΝ θα έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες και τις διαταγές του Ηλία Παπακυριακού αν οι αντάρτες δεν είχαν αποσταλεί στη Λύση ένοπλοι για να εμπλακούν στη διαχείρηση μιας υπόθεσης που έπρεπε να είχε γίνει με πολιτικά και κοινωνικά μέσα. Υπήρχε μέρος του πληθυσμού που με εντολές του σταλινικού κόμματος δημιουργούσε προβλήματα στον αγώνα και χλεύαζε τους αγωνιστές ή και υπέσκαπτε τον αγώνα; Ναι. Σίγουρα ο Μιχάλης Πέτρου ΔΕΝ ήταν ανάμεσα τους! Απεναντίας, οι μαρτυρίες όλες τεκμηριώνουν ότι ήταν σύμμαχος και βοηθός στον αγώνα - το ίδιο και άλλα μέλη της οικογένειας που συμμετείχαν ενεργά στον αγώνα.

Η ξεροκέφαλη όμως νοοτροπία του Γρίβα για το πως διαχειριζόμαστε το ιστορικό πρόβλημα της ενοχλητικής δράσης μικρού μέρους του πληθυσμού κατά τη διάρκεια ενός αγώνος δεν επέτρεψε να διαμορφωθούν ορθά και δίκαια μέσα και θεσμοί διαχείρησης. Το πρόβλημα είναι ιστορικά αναγνωρισμένο και προκύπτει στη διάρκεια όλων των επαναστατικών αγώνων όλων των λαών. Και ο Τσε Γκεβάρα το αντιμετώπισε, και ο Λένιν, και ο Μάο (για αυτό το θέμα ο Μάο είχε γράψει δύο ολόκληρα μακροσκελή κείμενα), καθώς και ο Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός (IRA) κατά τη διάρκεια και της επανάστασης που νίκησε το 1916, ΚΑΙ της πολύ πιο δύσκολης περιόδου στις δεκαετίες 1960-85 [1]. Αλλά ο Γρίβας δεν είχε ούτε τη γνώση ούτε την πείρα να διαχειριστεί ορθά κάτι τέτοιο.

Όλες του οι προηγούμενες εμπειρίες στρατιωτικών συγκρούσεων είχαν σχεδόν ολόκληρο τον λαό σύσσωμο να υποστηρίζει τους αγώνες στους οποίους υπηρέτησε: από την εκστρατεία στην Μικρά Ασία και την Μικρασιατική Καταστροφή, στο Αλβανικό μέτωπο ενάντια στην εισβολή της Ιταλίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο, ακόμα και στην αντιστασιακή του δράση ενάντια στην Γερμανική κατοχή, πάντα ο λαός υποστήριζε. Οπότε... ουδέποτε προέκυψε θέμα διαχείρισης μέρους του πληθυσμού που να αντιδρά και να ενοχλεί. Εκεί που τα έκαμε θάλασσα ο Γρίβας ήταν όταν ενώ πολεμούσε την Γερμανική κατοχή με την Οργάνωση Χ, αντί να σμίξει τις δυνάμεις του με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, όντας φανατικός βασιλόφρων συνετάχθει με το οπισθοδρομικό μέρος της άρχουσας τάξης και ενάντια στη λαϊκή αντίσταση - με μεγάλες δόσεις τυφλού και ηλίθιου αντικομμουνισμού. Μάλιστα δε η απειρία του σε συγκρούσεις όπου το πολιτικό στοιχείο είναι πιο σημαντικό από το στρατιωτικό, διεφάνη από το ότι έξω από την περιοχή Αττικής διοργανώθηκαν ψεύτικα και κίβδηλα "παραρτήματα" της Οργάνωσης Χ από φονιάδες, ληστές, σπιούνους, βασανιστές και φιλοναζιστές δοσίλογους, και ο Γρίβας φάνηκε εντελώς ανίκανος να κάμει κατάληψη ή εξουδετέρωση αυτών των παραρτημάτων. Και αφέθηκε απλώς να καταπίνει την ντροπή που του επέφεραν αυτοί οι λαομίσητοι εγκληματίες γιατί δεν ήξερε πως να αποτάξει ή να αποκηρύξει αυτά τα σώματα - ενώ για ανθρώπους με έστω και την παραμικρή πείρα στην πολιτική, ένα τέτοιο βήμα είναι φανερά αναγκαίο, απλό, και εκ των ουκ άνευ [2]. Αυτή του η αδυναμία, συν η αυταρχική του ξεροκεφαλιά, οδήγησε σε επανάληψη του φαινομένου (ευτυχώς σε πολύ μικρότερο βαθμό) και κατά τη διάρκεια του αγώνος της ΕΟΚΑ 55-59, καθώς και κατά την διάρκεια της βραχύβιου ΕΟΚΑβ του 72-74.

Κατά τη διάρκεια του αγώνος της ΕΟΚΑ 55-59 προέκυψαν πολλά προβλήματα τα οποία η εθνικόφρων παράταξη, συχνά σε συνεννόηση ή και συνεργασία με την Αριστερά, βοηθούσε να λύονται με πολιτικά, όχι στρατιωτικά μέσα. Εξαιρετικά πολύτιμο παράδειγμα το στήσιμο και λειτουργία ντόπιων (όχι κατοχικών) Διαιτητικών δικαστηρίων, οι εκστρατείες Παθητικής Αντίστασης (μποϋκοτάζ αγγλικών εμπορευμάτων, υποστήριξη της εγχώριας παραγωγής), καθώς και οι από κοινού σύσσωμες κινητοποιήσεις του λαού σε πορείες, διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις... σε αυτά ο Γρίβας ήξερε πως να συμμετάσχει θετικά. Και ας μην ξενίζει κάποιους η αναφορά μου σε συνεργασία της Αριστεράς με την εθνικόφρονα παράταξη: στις τάξεις της ΕΟΚΑ υπηρέτησαν λαμπρά πολλά μέλη του ΑΚΕΛ συν αμέτρητοι άνθρωποι της ευρύτερης Αριστεράς. Κάποιοι από αυτούς έδωσαν τη ζωή τους στον Αγώνα, και εκατοντάδες υπηρέτησαν με αυτοθυσία και επωμιζόμενοι απερίγραπτα ρίσκα και κακουχίες. Ο Διγενής λοιπόν ήξερε πως να συμμετάσχει ορθά στις παλλαϊκές κινητοποιήσεις που γίνονταν μέσω αυτής της συνεργασίας. Μερικές φορές η θετική του συμμετοχή ήταν με αποχή, δηλαδή κρατώντας πίσω την ΕΟΚΑ ώστε ο ίδιος ο πληθυσμός να αισθανθεί τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του αδιαμεσολάβητα μέσα από τα γεγονότα του Αγώνος. Άλλες φορές συμμετείχε δίνοντας εντολές στην ΕΟΚΑ να επέμβει για προστασία του πληθυσμού. Ο συνδυασμός αποχής και εμπλοκής ήταν πολύ ορθός, και ο Γρίβας έδειξε ότι μπορούσε και να εμπνεύσει και να εμπνευστεί - να λάβει δηλαδή καθοδήγηση - από τον λαό.

Σε άλλα θέματα όμως ήταν δύσκαμπτος, αυταρχικός, και δεν μπορούσε να δει το οφθαλμοφανές ενώπιον του: η αποστολή ενόπλων μελών της ΕΟΚΑ για διαχείρηση θεμάτων συμπεριφοράς του πληθυσμού ήταν εγκληματικό λάθος. Ήταν μια παγίδα που έστησαν πολιτικοί αντίπαλοι του αγώνα μες την οποία έπεσε μέσα ο ίδιος, ρίχνοντας μέσα και την ΕΟΚΑ, και τα θύματα των ανόητων πράξεων που προέκυψαν από αυτό. Όσο πιο συχνά έστελνε ένοπλους να "επιβάλουν" συνεργασία σε τυχόν απρόθυμα μέρη του πληθυσμού, τόσο πιο πολλούς εχθρούς δημιουργούσε ενάντια στην ΕΟΚΑ. Έτσι, με τα σαφέστατα γέλια ικανοποίησης της τότε σταλινικής ηγεσίας για το ότι η παγίδα λειτούργησε καλά, φτάσαμε στο σημείο αργότερα να αμφισβητείται η αξία και ορθότητα του Αγώνος, και σήμερα στο απίστευτο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που ξεδιάντροπα βρίζουν και χλευάζουν ανοικτά όλα όσα έχουν αξία και νόημα τα οποία ενσάρκωσε η ΕΟΚΑ σε μια αναλαμπή που ανέδειξε το μεγαλείο του λαού μας. Αυτοί είναι οι κύκλοι που συντηρούν την εκκρεμότητα για τον φόνο του Μιχάλη Πέτρου: τους συμφέρει το ψέμμα, πως τάχα "η ΕΟΚΑ σκότωσε τον Μιχάλη Πέτρου" ενώ ο φόνος ήταν σαφέστατα ΕΚΤΟΣ αποστολής και χωρίς διαταγές.

Η πολιτική ευθύνη που φέρει ο Γ. Γρίβας Διγενής για τον φόνο μπορεί να μετριάζεται από την απειρία του, αλλά δεν συγχωριέται. Συχνά το λέμε πως ο ηθικός αυτουργός είναι πιο ένοχος από τον φυσικό αυτουργό, αλλά εδώ... μπλέκονται τα πράγματα. Σίγουρα ο Διγενής ΔΕΝ είχε διατάξει τον φόνο αυτού του αθώου ανθρώπου. Άρα δεν είναι ηθικός αυτουργός. Αλλά με την ξεροκεφαλιά του έπεσε σε μια πολύ έντεχνα στημένη πολιτική παγίδα• έστειλε ένοπλους αντάρτες σε αρκετά περιστατικά όπου ΑΛΛΟΙ - άοπλα, ενεργά μέλη της εθνικόφρονος παράταξης και της Αριστεράς από κοινού - έπρεπε να είχαν διαχειριστεί τα περιστατικά, και άφησε ένα εικοσάχρονο διοικητή μιας μικρής μονάδος ενόπλων χωρίς καθοδήγηση ή εκπαίδευση για ορθή διαχείρηση και προπάντων για αποκλιμάκωση της κρίσης• χωρίς σαφείς διαταγές για το "τι θα γίνει αν δεν είναι εφικτό να συμπληρωθεί η αποστολή;" ή για το "ποιό είναι το όριο βίας και οι κανόνες εμπλοκής;" ή για το "σε ποιό σημείο πρέπει να αποχωρήσουμε από το συμβάν;" Όλα αυτά ήταν αδιευκρίνηστα και συνέβαλαν στο να γίνει ο φόνος.

Στα δικά μου μάτια, εκείνος που κατέχει την πολιτική γνώση και πείρα για τέτοια θέματα, φέρει και την πιο πολλή ευθύνη. Με άλλα λόγια, βρίσκω ότι αυτοί που κατείχαν την πολιτική γνώση και πείρα που έστησαν την πολιτική παγίδα (την τεχνητή δημιουργία τέτοιων συγκρουσιακών περιστατικών) είναι πολύ πιο ένοχοι  από τον Γρίβα - ο οποίος βέβαια δεν μπορεί να αθωωθεί, η πολιτική ηλιθιότητα δεν αποτελεί ελαφρυντικό.

Και για να επιστρέψουμε στο σχεδόν απηρχαιωμένο πλέον δίδαγμα "Cui Βono"... αν θέλουμε να δούμε ποιός φέρει την μεγαλύτερη ενοχή για το έγκλημα, ας δούμε ποιός οφελείται από αυτό. Καθώς και το ποιός διαχρονικά προσπαθεί να εκμαιεύσει πολιτικά οφέλη από αυτό το τραγικό συμβάν. Το "ποιός;" δεν θα απαντηθεί με το όνομα ενός συγκεκριμένου ατόμου, παρ' όλον που κάποια ονόματα είναι γνωστά: αφορά σκοτεινούς και σιχαμερούς κύκλους που επηρεάζουν την ιστορία του τόπου μας από τότε, καθώς και μικρόψυχους ακόλουθους των ως σήμερα.

Και πως βρέθηκα να ασχολούμαι με αυτό το θέμα;

Βρέθηκα εδώ πρώτα λόγω της μεγάλης εκτίμησης που αισθάνομαι για τον Πέτρο Πέτρου, γιό του Μιχάλη Πέτρου, η οποία εκτίμηση με έσπρωξε να ερευνήσω από μόνος μου το θέμα όσο πιο καλά μπορούσα. Δεύτερο, ο σεβασμός μου για την ΕΟΚΑ είναι μεγάλο κίνητρο για μένα ώστε να συμβάλω και εγώ όσο μπορώ στις οφειλόμενες πολιτικές και ιστορικές διευκρινήσεις και τοποθετήσεις. Τρίτο, παρ' όλο που αναγνωρίζω και τιμώ τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή ως τον Αρχηγό της ΕΟΚΑ 55-59 και της ΕΟΚΑβ, στης οποίας τον αντιχουντικό κλάδο υπηρέτησα για ένα διάστημα ενώ ήμουν και ενεργό μέλος της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης και της Ενωτικής Παράταξης της εποχής, αναγνωρίζω πως η τιμή και υπόληψη αυτού του ανθρώπου ΔΕΝ θα διασωθεί ακέραια αν εμείς που τον τιμούμε δεν καταθέτουμε δημόσια και την κριτική μας αντίληψη για τα λάθη και τις ευθύνες του [3]. Είναι μερικά χρόνια τώρα που στριφογυρίζουν μέσα μου αυτές οι ανησυχίες• σήμερα ωρίμασε για μένα ο χρόνος να ειπωθούν δημόσια. 

Ο Διγενής είχε άξιους άνθρωπους δίπλα του που θα μπορούσαν να τον είχαν καθοδηγήσει ώστε να ελιχθεί ορθά - και αναίμακτα - ώστε να διαχειριστεί τις εντάσεις ανάμεσα στον λαό που προκαλούσαν κάποιοι με τις πολιτικές χειραγωγήσεις αθώων ανθρώπων που δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τους μοχλούς και τις παρασκηνιακές τους κινήσεις. Αλλά ΔΕΝ άκουγε! Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της περιόδου 72-74 ήμουν μάρτυρας πολλών περιστατικών όπου απελπισμένοι συνεργάτες του Διγενή κτυπούσαν μεταφορικά τα κεφάλια τους στον τοίχο με απόγνωση για το ότι ο Γρίβας είχε ενώπιον του τις ορθές λύσεις για πολλά από τα προβλήματα του αγώνος και της επερχόμενης εμφύλιας σύγκρουσης, μα... δεν άκουε. Το πόσες φορές άκουσα τις φράσεις "είναι ξεροκέφαλος", "δεν ακούει", "άλλα λέμε, άλλα καταλάβει", "μαζί μιλούμε χώρκα καταλάβουμεν", "έσπασα", και "μα... πως θα διεξαχθεί αγώνας με έτσι νοοτροπίες;"... είναι απροσμέτρητο. Και όλα αυτά από τους πιο αφοσιωμένους του συνεργάτες. Κάποιοι μόλις είχαν έλθει από το κρυσφήγετο του, άλλοι τον είχαν δει εβδομάδες ή και μήνες πιο πριν. Η εικόνα ήταν παρόμοια.

Σέβομαι την μορφή του ως Αρχηγός του αγώνα, αλλά αναγνωρίζω πως έπρεπε να είχε εισακούσει τις συμβουλές των πολύ πιο γνωστικών για πολιτικά θέματα ανθρώπων μες την παράταξη. Αυτό ισχύει και για τις δύο περιόδους συγκρούσεων, και το 55-59, και το 72-74.

Άνθρωποι όπως τον Μιχάλη Πέτρου, που ήταν μέχρι και την τελευταία του ανάσα ενεργό μέρος του αγωνιζόμενου μας λαού, είναι πολύτιμοι. Και όταν χάνονται, μένει μια τρύπα μες το σώμα και την συλλογική ψυχή του λαού που δύσκολα μπορεί να κλείσει. Μόνο μια Συμφιλίωση βασισμένη στην παραδοχή ευθυνών από τις εκατέρωθεν ηγεσίες των παρατάξεων μπορεί να φέρει κάποια υπέρβαση - αλλά αυτό δεν μπορεί να πραγματωθεί ενόσω υπάρχουν κύκλοι και άνθρωποι που επενδύουν στο μίσος και την συντήρηση της διχόνοιας. Τώρα βέβαια οι ηγέτες της τότε εποχής έχουν όλοι παρέλθει• απομένει στους πολιτικούς των απογόνους να δείξουν υπευθυνότητα και πολιτική υπεροχή.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σημειώσεις

[1].
■ "ON THE CORRECT HANDLING OF CONTRADICTIONS AMONG THE PEOPLE"
https://www.marxists.org/reference/archive/mao/selected-works/volume-5/mswv5_58.htm

και:
■ ON CONTRADICTION
https://www.marxists.org/reference/archive/mao/selected-works/volume-1/mswv1_17.htm

[2].
Αυτό παραδέχεται και το "ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ –  ΔΙΓΕΝΗ” όπου αναφέρει ότι διάφοροι άλλοι ίδρυσαν δικές τους οργανώσεις "Χ", αλλά με τις οποίες ο Γρίβας δεν είχε καμία σχέση. Αναφερόμενο στο λεκανοπέδιο Αττικής, το Ίδρυμα γράφει:
"...η Οργάνωση ουδέποτε διέθετε δυνάμεις εκτός λεκανοπεδίου"
https://digenisidrima.gr/%ce%b4%ce%b9%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%ae%cf%82/%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%ae%cf%82-%ce%b7-%ce%b4%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%87/

[3].
Για τις περιπέτειες μου με την ΕΟΚΑβ μπορείτε να δείτε περιληπτικά εδώ:
ORAL HISTORY ARCHIVE | Evdokas Petros / Ευδόκας Πέτρος
http://www.frederick.ac.cy/research/oralhistory/index.php?option=com_content&view=article&id=66:evdokas-petros-male-1958-new-yorkusa-cypriotamerican-greek-cypriot----1958----&catid=2:archive&Itemid=9

Επίσης, παρακαλώ ψάξετε για το μακροσκελές μου κείμενο με τίτλο:
■ "Κινήσεις μέσα στις σκιές: Πολυτεχνείο ~ Κύπρος ~ ΕΟΚΑβ
• Μυστικά που δεν επιβάλλεται πλέον να παν μαζί μου στον τάφο
•Το μετέωρο βήμα μες τα σκοτεινά και τη θολούρα"
...όπου παρατίθενται λεπτομέρειες που ουδέποτε δημοσιεύτηκαν πουθενά αλλού.

Μέρος της έμπνευσης για αυτό το κείμενο προέρχεται από την φλογερή και συγκλονιστική Joan Baez που σε πράξη αλληλεγγύης με τον ελληνικό λαό ενάντια στη δικτατορία της χούντας τραγούδησε το ποίημα με τίτλο "Ο Αντάρτης / The Partisan". Στην εκδοχή της η Τζόαν Μπαέζ τελειώνει τραγουδώντας ελληνικά:
■ "Άνεμοι, άνεμοι σφυρίζουν
στους τάφους άνεμοι σφυρίζουν
έρχεται η Λευτεριά,
και εμείς μαζί, απ' τα σκοτάδια"
Joan Baez - The Partisan (live in France, 1973)
https://www.youtube.com/watch?v=fe8C_LpI_zQ

Μουσικά, αυτή η εκδοχή είναι καλύτερη:
The Partisan
https://youtu.be/_KcKOeEwAaQ

Η μουσική είναι γραμμένη από την Anna Marly, οι πρωτότυποι στίχοι στα γαλλικά από τον Αριστερό αντιστασιακό ηγέτη του αντάρτικου Emmanuel d'Astier de la Vigerie, και η μεταγλώττιση στα αγγλικά από τον Hy Zaret.

Αλλά η εκδοχή που κυριολεκτικά σφάζει είναι αυτή που τραγουδά η Buffy Sainte Marie:
"Song of the French Partisan"
https://www.youtube.com/watch?v=ms2oSvejYMQ

Και ίσως η ολοφάνερα και απροκάλυπτα Κομμουνιστική εκδοχή της Επαναστατικής Νέας Αριστεράς να είναι ο καλύτερος επίλογος για αυτό το σημείωμα - εδώ τραγουδά η Esther Ofarim:
Partisan
https://www.youtube.com/watch?v=lL3kbyLfC1c

~~~~~~~~~~~~~~~~~~